Τβΐδ ΐδ α άΐ^ΐίαΐ οοργ οί α βοοίί Ιβαί \ναδ ρΓΟδοτνοά ίοΓ ^οηοταίΐοηδ οη ββΓαΓγ δβοΐνοδ βοίοΓο ΐί \ναδ οαΓοίιιΙΙγ δοαηηοά β γ Οοο^ΐο αδ ραΛ οί α ρΓθ]οοί Ιο ηια]<:ο Ιβο ννοήά'δ βοοίίδ άΐδοονοταβίο οηϋηε.

II βαδ δΐίΓνΐνεά 1οη£ οηοιι^β ίοΓ Ιβο οοργπ^βί Ιο οχρπο αηά Ιβο βοοίί Ιο οηίοτ Ιβο ριιββο άοπιαΐη. Α ριιββο άοπιαΐη βοοίί ΐδ οη© Ιβαί \ναδ ηονοτ δΐιβ]οοί Ιο οοργπ^βί ογ \νβθδο Ιο^αΐ οοργπ^βί Ιοτπι Ιιαδ οχρποά. λΥβουιοτ α βοοΐ: ΐδ ΐη Ιβο ριιββο άοπιαΐη πιαγ ναΓγ οουηΐΓγ Ιο οοιιηίΓγ. Ριιοΐΐο άοπιαΐη βοοίίδ αΓε οιιγ £αί6\ναγδ Ιο Ιηε ραδί, ΓορΓΟδοηίΐη^ α χνεαίΐη οί βΐδίΟΓγ, οιύίιίΓο αηά ]αιο\ν1οά£θ Ιηαί'δ οίίεη άΐίβοιύί Ιο άΐδοονοτ.

ΜαΓ^δ, ηοίαίΐοηδ αηά οΐβοτ πιαΓ^ΐηαΙΐα ρΓΟδοηί ΐη Ιηε οπ^ΐηαΐ νοίιιηιε \νΐ11 αρροαΓ ΐη Ιηΐδ βίε - α ΓΟΓπΐηάοτ οί Ιηΐδ βοοίί'δ 1οη§ ]οιιπιογ ίτοπι Ιβε ρυββδβοτ Ιο α ββΓαΓγ αηά βηαΙΓγ Ιο γοιι.

ϋδ3§6 ^αίάεϋηεδ

Οοο^ΐο ΐδ ρΓουά Ιο ραΓίηοτ \νΐιβ ββΓαποδ Ιο άΐ^ΐιΐζο ριιββο άοπιαΐη ηιαΐεπαΐδ αηά πια^ε Ιβοιη \νΐάοΓγ αοοοδδΐβίο. Ριιββο άοπιαΐη οοο^δ βοΐοη^ Ιο ιβο ριιββο αηά \νε αΓο πιοτοΐγ ΙβοΐΓ οιΐδίοάΐαηδ. Νονοτίβοίοδδ, ιβΐδ \υογ]<: ΐδ οχροηδΐνο, δο ΐη ΟΓάοτ Ιο Ι^εερ ρΓονΐάΐη§ Ιβΐδ ΓΟδοιίΓοο, \νο βάνε Ια^εη δΐερδ Ιο ρΓονοηί αβιίδο β γ οοππηοΓοΐαΙ ραΠΐοδ, ΐηοΐιιάΐη^ ρΐαοΐη^ Ιοοβηΐοαΐ ΓΟδίτΐοΙΐοηδ οη αιιίοπιαίοά (μαοτγΐη^.

λ¥ο αίδο αδί: Ιβαί γοιι:

+ Μα&β ηοη-οοπιπιβΥοϊαΙ η$β ο/ίΗββΙβ$ \¥ο άοδΐ^ηοά Οοο^ΐο Βοοΐ: 5οαπ:β ιογ ιίδο βγ ΐηάΐνΐάιιαίδ, αηά \νο ΓοςιιοδΙ ιβαί γοιι ιίδο Ιβοδο βίοδ ιογ ροτδοηαΐ, ηοη-οοππηοΓοΐαΙ ριττροδοδ.

+ Κβ/Γαίη/Γοτη αηίοηιαίβά ρΗβΓγίη§ Όο ηοί δοηά αυίοπιαίοά φίοτΐοδ οί αηγ δΟΓί Ιο Οοο^ΐο'δ δγδίεηι: Ιί γοιι αΓο οοηάηοίΐη^ τεδεαΓοβ οη ηιαοβΐηε ΐΓαηδΙαίΐοη, ορίΐοαΐ οβαΓαοίεΓ Γεοο^ηΐίΐοη ογ οίβεΓ αΓ©αδ \νβ©Γ6 αοοεδδ Ιο α 1αΓ£© αηιοιιηΐ οί ίεχί ΐδ βείρίιιΐ, ρΐεαδ© οοηίαοί ιΐδ. λΥε εηοοιίΓα^β Ιβ© ιίδε οί ριιβίΐο άοπιαΐη ηιαίεπαΐδ ίοτ ίβεδ© ριπροδεδ αηά πιαγ β© αβίε Ιο βεΓρ.

+ Μαίηίαίη αίίήΐοηύοη Τβ© Οοο§1© "\ναί£ΓπιαΓ]<:" γοιι δεε οη εαοβ βίε ΐδ ©δδεηίΐαΐ ιογ ΐηίθΓπιΐη§ ρεορίε αβοιιί Ιβΐδ ρκ^εοί αηά βείρΐη^ ίβεπι βηά αάάΐιΐοηαΐ ηιαίεπαΐδ ΙβΓΟίι^β Οοο^ΐε Βοο]<: 8εαΓθβ. ΡΙεαδε άο ηοί τεπιονε ΐί.

+ Κββρ ίί Ιβ§αΙ λΥβαίενεΓ γοιίΓ ιίδε, ΓεηιεηιβεΓ Ιβαί γοιι αΓ© τεδροηδΐβίε ίοΓ εηδίιπη^ Ιβαί \νβαί γοιι αΓ© άοΐη§ ΐδ Ιε^αΐ. Ώο ηοί αδδΐιηιε Ιβαί ]ιΐδί βεοαηδε \νε βεβενε α βοοίί ΐδ ΐη ίβε ριιβίΐο άοπιαΐη ϊοτ ιΐδετδ ΐη ίβε ΙΙηΐίεά δίαίεδ, Ιβαί Ιβε \νοι± ΐδ αίδο ΐη ίβε ριιβίΐο άοπιαΐη ϊοτ ιΐδΟΓδ ΐη ουιοτ οοηηίποδ. λΥβοίβοΓ α βοο]<: ΐδ δίΐΠ ΐη οοργπ^βί ναποδ ίϊοπι οοιιηίΓγ Ιο οοιιηίΓγ, αηά \νο οαη'ί οίίοΓ §ηΐάαηοο οη \νβοίβθΓ αηγ δροοΐβο ηδο οί αηγ δροοΐβο βοο]<: ΐδ αΠο\νοά. ΡΙοαδο άο ηοί αδδΐιηιο Ιβαί α βοο^'δ αρροαΓαηοο ΐη Οοο^ΐο Βοοίί 8οαΓθβ πιοαηδ ΐί οαη βο ιΐδοά ΐη αηγ πιαηηοΓ αηγ\νβθΓο ΐη ίβο \νοήά. Οοργπ^βί ΐηΜη^οηιοηί Ηαβΐβίγ οαη βο ςιιΐΐο δονοΓο.

Α1)οαΙ Οοο§1ε Βοοίί 8εαΓθΗ

Οοο^ΐο'δ πιΐδδΐοη ΐδ Ιο ΟΓ^αηΐζο πιο \νοήά'δ ΐηίοΓπιαίΐοη αηά Ιο πια^ο ΐί ιιηΐνοΓδαΠγ αοοοδδΐβίο αηά ηδοίιιΐ. Οοο^ΐο Βοο]<: δοαΓοβ βοΐρδ τοαάοτδ άΐδοονοΓ Ιβο \νοήά'δ βοο^δ \νβΐ!ο βο!ρΐη§ αιιΙβοΓδ αηά ριιββδβοΓδ τοαοβ ηο\ν αιιάΐοηοοδ. Υοιι οαη δοαΓοβ ΙβΓΟίι^β Ιβο ίύΐΐ Ιοχί οί Ιβΐδ βοοίί οη ίβο \νεβ

αί|ΐιίίρ : //]οοο1^5 . ^οο^Ιθ . οογπ/

μ ιι ηιιη \ι κ

II

Ηϋ/ Χ46Π Χ

,ΟθΟ§ΐ€

ϋί9ίίίζθθΙ βγ

Οοο^Ιε

ϋί9ίίίζθεΙ βγ

ΟθΟ§Ϊ€

ϋί9ίίίζθεΙ βγ

ΟθΟ§Ϊ€

ϋί9ίίίζθεΙ βγ

ΟθΟ§Ϊ€

— 1ι

ΛΕΞΙΚΟΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΑΛΛΙΚΟΝ.

ΪΤΝΤΑΧΘΕΝ ΜΕΝ ΓΠΟ ΣΚΑΡΛΑΤΟΙ" Δ. ΒΓΖΛΝΤΙΟν.

ΕΚΔΟΘΕΝ ΛΕ

γπο ΑΝΔΡΕΟΓ ΚΟΡΟΜΗΛΑ,

ί Γ»|ΐνι* ΜΑ Μ ϋ* έ*ϋ*σ\^ηυμώ» μ1 τ^ Αηδίας έ*=*ι|*£«τ•».< ^' •*1 τ*ί Μ *** £<4«τ*«βν μΐίϊ*. <τ*,*ϊ<*\ϊ

ΚΑΙ ΑΦίΕΡϋθΕΝ

! ΜΕΓΑΛΕ! ΟΤΑΤΩ ΒΑΙΙΑΕΙ ΤΩΝ ΓΑΑΑ0Ν

ΑΟΤΔΟΒΙΚΩι ΦΙΜΠΠΩι.

ΑθΗΝ^ΣΙΝ,

ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΟΡΟΜΗΛΑ.

ΕΙΤΑ ΤΠΝ ΟΙΟΙΤ ΤΟΓ ΕΡΜΟΓ &ρί0. 215• 1846.

*&φ*ΙΜΪ*&*&Φ'Φ^κΦ»Φ

■

ϋί9ίίίζθό βγ

Οοο^Ιε

ΛΕ2ΙΚΟΝ

ΓΑΛΛΟΕΛΛΗΝΙΚΟΝ.

' <

ϋί9ίίίζθεΙ βγ

ΟθΟ§Ϊ€

ϋί9ίίίζθεΙ βγ

ΟθΟ§Ϊ€

° ΛΕΕΙΚΟΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ και ΓΑΛΛΙΚΟΝ.

ΣΤΝΤΑΧΘΕΝ ΜΕΝ πιο ΣΚΑΡΛΑΤΟΤ Δ. ΒΤΖΑΝΤΙΟΓ.

ΕΚΑΟβΕΝΛΕ ■'/ ,, / ' , /

πιο ΑΝΔΡΕΟΓ ΚΟΡΟΜΗΛΑ.

ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΘΕΙ!

ΤΩ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΑΤΩ ΒΑΣΙΑΕΙ ΤΩΝ ΓΑΑΑΩΝ

ΛΟΥΔΟΒΙΚΩι ΦΙΛΙΠΠΩι.

1/βμ(• «•1 4β Ια Ιβηςα• «ιί»Ι(τ• •οαν«η1η. ■ (ϋΑΕϋ, «ηάαοΐΐοο 4β Γ Απ. ΡοΛ. »ΉθλΑ» ▼. 71» 73•)

^ΑθΗΝΗΕΙΝ, -(^^)

ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΟΡΟΜΗΑΑ.

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΛΟΝ ΤΟΓ ΕΡΜΟΓ Αρι•. 218.

1846.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

V- Ρρωτ. 1010. Λ

ΒΑΣΙΑΕΙΟΝ ΤΗ2 ΕΑΑΑΑΟΣ.

έν Αθήναις, ιή 2 Απριλίου 1846.

ΤΟ ΪΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΚΚΑΗΣΙΑΤ. ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣ. ΕΚΠΑΙΔ.

Πρύς ϊύτ Κύριοτ Ατδρέαν ΚορομηΛ&γ.

Ε&ΒΤΑΣΑΣΑ ή Επιτροπή εις την οποίαν παρεπέμφθη τό νεωστί παρά ΣοΟ έχ- δοβέν εααηνο-γαααικον καί γαΑα-εααηνικον Αεξικον τοΟ Κυρίου Σκαρλάτου Δ. Βυ- ζαντίου, έχρινεν αυτά μεθοδικως συντεταγμένον χαί ώφέλιμον δια την σπουδήν και μελέτην τ5)ς Γαλλικές γλώσσης. Προσδώρισε δέ προσέτι και την τιμήν αύτοΟ, άδετου μένείς 18, δεμένου δέ είς 20Δραχμάς.

(Τ. Σ.) €0 Υπουργός

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΛΕΤΤΗΣ.

Μ. ΚΑΑΑΙΦΡΟΝΑΣ.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

(τ$355

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ϋί9ίίίζθεΙ βγ

ΟθΟ§Ϊ€

«ΡΒΒΒΒΒΒΜ^^

8ΐΓβΙ

Μεγαλειότατε!

ΑψτΐΒ ανοχτ γββοηφ4Χ3 ρατ άβ ρβη&Ιβε ε([οτί$ εοηϊηάέρβηάαηοβ ροΐϋψίβ^ Ια Οτέ• €β$β ρτσρο9βαυ,]θΗτά'Η%ι% πη ηοανβαπ ΙηΙ, ηοη ηχούιε ηοΜβ φιβ Ιβ ρτβτηχβτ: βΙΙβ νβχύ ταρρβίετ άαη$ $οη εβχη Ιβε Ιιιηύέτββ φ*χ Ι'αναχεηΙ )αάί$ βοννβτΐβ $β $Ιοχτ€.

ϋοηναίηαΑβ φι αρτέε ανοχτ ραχεεατη- ηνηΐ ΜΛίτϋηΑέ ά αεεηνβτ ηοίτβ χηάέρβη- άατκβ ροΐίίιφιβ, V. ΑΓ. αβαιβχΙΙιναχί ανββ ΚεηυβίΙΙαηββ ΙοηΙ ββ φΛ% ροητταχί οομοη- πγ, ηχέπχβ άβ Ια τηαηχέΓβ Ια ρΐηε χηάχηβίβ, ά ββΐΐβ τβ^έηέταϋοη χηΐβΐΐβοίηβΐΐβ , ηοη* οεοηε ΪΛΙ Ι άέάχβτ ανββ Ιβ ρΐηε ρνο/οηά τεερββΧββ ΌίοΟοηηαντβ Οτββ-Ρταηςαχε, βί Νυτοηηβτ άβ 50Ν ηοτη ^Ιοήβηχ βί ά]α- οιαά Βίηί Ιβ ρτοάιιϋ άβ ηο$ νβχΙΙβε βί άβ ηο$ ά&οΗη, $ά> *η [ανίΐϋαηί ΙΊΐκά άβ

%Η %ΕΑλα^ άφ οΐ διά χοΛνειύώγ άγώ- Υώτ χαχωρθώσαχο ζ))υ χοΛιχιχ^υ α&της τιαΛιγγεγεσίαγ$ σπεύδει ήόη πρδς ίΙΛοψ ούχ •ί\χχογ ενχΛετχ σχοπδγ% ζην άγάχχησιγ τής άπδ χώτ φώχωτ χαΐ χής παιδείας χρο• γοηχής ανχής εύχΛεΙας*

Πεπεισμένοι ίχι π&Υ 6%χι δύναται γα συγχεΛέβη, ίσχω χαΐ σμιχρδγ^ πρδς χδγ σχοπδγ χοϋτογ , θίΛει φαγή εύαπόδεχχογ είς τήγ Τ. Μ.9 ΗΤΙΣ χαΐ σνμπροήγαγβ χαΐ εσχερίωσε τ))υ ποΜχιχήΥ μας αύχογο- μΙαΥ) χοΛμωμεΥ) άφιεροϋνχες ΑΤΤβι χό παρδΥ *ΕΛΛηγιχο-ΓαΛΛιχδγ Λεξ(χδγ, γα σχεψωμεγ διά χοϋ παγχοσμίως εύΛογυυ- μίνου όνύμαχός ΤΗΣ χδ προϊδΥ ζοΰιο χών # πόνωγ χαΐ της δαπάνης μας• χδ όποιον, διενχοΛύνοΥ όπνςδήποχε τήγ <τπονδήνχςς

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ£Ϊ€

Ια Ιαηφχιβ Οτκφ/ιβ βί άβ Ια Ιαηρηβ Ρταη- £αΐ86, 8€Γα, ρον,τ ηοίτβ ραΐΐ'ώ) ηοιι» οβοηβ Ι'β$ρότβτ9 οοτητηβ ηη ρτόβαρβ άβ Ια ρτο8ρέ• τϋέ άοηί Ια Ρταηββ ]οηχί (βΐ ρηΐ88β 1-βΙΙβ βη ]οηχτ ρβηάαηί άβ Ιοη$ηβ8 αηη&β !) 80Η8 Ιβ εββρίτβ ραίβτηβΐ άβ V. Μ.

Ανββ Ι'βΒροχν %ιιβ V. Μ. άαί^ηβτα αο αιώΙΙχτ ςβί Κοτητη^β, ηοη$ ανοη8 ΙΉοηηβητ ά'Ητβ

%ΕΛΛτ\γιχΤ\ς χαϊ ΓαΧλιχΐ\ς γλώσσης εις αμφότερα ζά Ιθγη^ προμγησζεύεζαι εις τηΥ <ρΙΛτ\γ ήα&Υ πατρίόα ζτ)υ εύδαιαο- νΙαγ έχείΥψ-, ζής όποιας απολαύει (χαϊ εϊθεγάάποΛαύτ( είςποΛΛών ετών περιό- δους!) ήπερίδοζος ΓαΧΧία ύπό τύ παζρι- χου ΑΥτΰΣ σχϊιπχρον. ΕύέΛπώες δτι όέγ θίΧομεΥ έχπέστι των προσάοχιώΥ{ΐας9 ϋπ€- σημειούμενα μέ βαβύζαζοτ σόδας

μ ΥΟΤΚΕ ΜΑΉδΤέ

ΤΗΣ ΪΜΕΤΕΡΑΣ μεγαλειοτητος

ΒίΓΤΪίΓΜΓΪ

ΟΗ. ϋ. ΒΥΖΑΝΤ105 ετ Α. €ΟΚΟΜ1ίΑί>.

Ταπιΐνότατοι χαϊ ΐυπιβέστατοι ΣΚΑΡΑ. Α• Β1ΖΑΝΤΙΟΙ κα\ Α. Κ ΟΡΟ ΜΗΛΑ V

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

Μβηβηη

Προς τους άναγινώσκοντας

6 Έκδοτης.

ΗΗ ΓΑΛΛΙΚΗ γλώσσα διά της ιύφυίας μεγάλων συγγραφέων έφ'δλην τΐν Εύρώπηνδιαδο• θεΐσα, χαΐ κατόπιν της νίκης από πέρατος μέχρι πέρατος αυτήν διοδεύσασα, κατέστη σχε- δόν γλωσσά παγκόσμιος, κοινός δεσμός των απανταχού έξηυγενισμένων καΐ πεφωτισμένων. Δί'βύτίς κυρίως καΐείς ήμας μετοχετεύονται αϊ γνώσεις της εσπερίας Ευρώπης, καΐ ή παρ9 αύττ) των (δεών μεγάλη πρόοδος καΐ ακατάπαυστος κίνησις. Διά τούτο ή σπουδή αύτης εί- ναι σήμερον μία των πρωτίστων αναγκών παντός καλώς άνατεθραμμένου έλληνος, και με- ταξύ τών διδακτικών βιβλίων τα βοηθήματα προς μελέτην αύτϋς είσΐν έχ τών μάλλον έχιζηττίτων.

Αφ'ίτου έσυστησα τό τυπογραφικόν μου κατάστημα, φιλοτιμηθείς κυρίως να καταστή- σω αύτ4 χρι(σιμον εις την Νεολαίαν της πατρίδος μου δι' εκδόσεως τών προς άνατροφί,ν χαΐ έχπαίδευσιν αύτΐς χρησίμων βιβλίων, μεταξύ άλλων έσπούδασα να τη προμηθεύσω καΐ ίλα τα προς έχμάθησιν της Γαλλικής απαιτούμενα, δσα 3| δ4ν ύπηρχον παντάπασιν, ή ύπηρχον άτιλη χαΐ αμέθοδα. Προς τούτο δ' έξέδωχα μέν δίς τ&ν Γραμματικών του Κ. Σαμουρκάση, (αθοδιχωτέραν, ως παρά πάντων εκρίθη, πασών τών προεκδεδομένων, έτύπωσα δέ δις τί,ν περιεκτικωτάτην ΐγκυκλοπαιδείαν του Κ. ίαγκαβη, ί[τις, καΐ μάλιστα ή μεγάλως πλού- τισμα δευτέρα αύτης Ικδοσις, άπαλλάττει τόν σπουδαστών της ανάγκης του να προμη- θευθώ πολλούς χαΐ ολόκληρους συγγραφείς ως κείμενον της μελέτης του , καΐ τέλος μετά τήνίκδοσιντου Γαλλελληνικου Λεξικού τών Κ. Κ. Ραγκαβή, Σαμουρχάση και Νικολαΐδου, θέλων να συμπληρώσω όλόκληρον τ^ν σειράν τών διδακτικών της Γαλλικής βοηθημάτων, απεφάσισα νά εχδώσω καΐ τό παρόν, εΙσέτι έλλεΐπον, άφευκτον δέ ει; την σπουδήν της γλώσσης ταύτης, έλληνογαλλιχόν Δεξικόν.

Τό πρωτοφανές τούτο- έργον απέχω νά συστήσω διά μακρών, διότι αρκούσαν νομίζω συ- «τασιν τό προτεταγμένον όνομα του συντάχτου αύτου, ανδρός γνωστού ηδη επί πολυμάθειας είςτόπανελλ^νιονδιά προηγουμένων αξιόλογων λεξικογραφικών εργασιών, ελπίζω δέδτι πας ίστις άν συμβουλευθεί τό Δεξικόν τούτο μβτ* επιστασίας καΐ κρίσεως, θέλει ομολογή- σει τότε εύμέθοδον καΐ τό πβμεκτικόν αύτου, χαΐ θέλει αναγνωρίσει ότι είναι προϊόν μα- ερών κόπων καΐ εμβριθούς μελέτης. Φιλοτιμηθείς δέ καΐ τό κατ'έμέ όπως ή περί τήν έχ- τύπωσιν αύτου φιλοτεχνίχ φαν$ άνταξία της λοιπής εντέλειας, κατέβαλα πάσαν ως προς

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§}€

ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΟΡίΤΑΣ.

τούτο προσπάθειαν, ωφεληθείς πρδ πάντων, (κα! δράττομαι μετά χαρ&ς της ευκαιρίας ταύ- της ίπως κηρύξω πανδτιίμως τίιν εύγνωμσύνην μου) άπδ τάς πολυτίμους συμβουλάς του φι- λέλληνος καΐ Πρυτάνεως των εν Ευρώπη τυπογράφων Κυρίου Αμ. Φ. Διδότου, όστις προα- γαγών την τέχνην «ίς έντέλειαν άπαράμιλλον, εύηρεσττίθη ευγενώς να με μυ>ίσγ| εις τους μηχανικούς τρόπους καΐ τάς μεθόδους τη;, δτβ τ4ν έπεσκέφθην δις είς τα Παρίσια, κατά τά 1833 καΐ 1838. Παραδίδω επομένως τδ προκείμενον Λεξικδν εις τους συμπολίτας μου μ«τά πεποιθη'σεως δτι θέλει εκτιμηθεί αναλόγως τών καταβληθέντων κόπων προς τβ την σύνταζιν καΐ την εκδοσιν αύτοΰ, και θέλει χρησιμεύσει ου μόνον προς διευκόλυνσιν τίς σπουδής της Γαλλικής γλώσσης, άλλα καΐ προς ρύθμισιν ακόμη της ίμετέρας.

έν Αθήναις, τ} 16 Απριλίου 1846.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

+*0*φ*φ*&&φ*φ*φ*&4&&*&&Μφ*&^^

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

του Συντάκτοϋ•

προτη δυσκολία τήν οποίαν απήντησα είς τό άνά χείρας Ιργσν, υφίσταται είς τά άμφι^επές εισέτι τί)ςκαθ'ήμδς Ελληνικής γλώσσης, ευρισκομένης προς τό «αρόν είς τήν μεταίχμιον έκείνην θέσιν, είς την οποίαν ευρέθησαν δλων σχεδόν τβν νεωτέρων εθνών αί γλώσσα, όσα μετέβησαν άπό μιδς εις άλλην κατάστασιν, άπό βίου, ούτως ειπείν, εις βίον.

Παρά την δύσκολων ταύτην ή νέα Ελληνική, πλσυτιζομένη όσημέραιάπό τών θησαυρών τ^ μητρός 'της, και άνατρέχουσα προς αυτήν, Ιχει και άλλην όχι τό- σον Ισως έπαισθητήν προς Ολους τους άλλους όσοι γράφουν καΐ όμίλοΟν, έποι* σΟτιτοτάτ^ν όμως καθ* έκαστον σχεδόν βήμα εις τόν Λεξικογράφον: Άλω σι ν λέγομεν, κοΓΑλίσκω'δέν λέγομεν: Άμοιβήν λέγομεν, καί Αμείβω 'δέν λέγομεν; Ποιητή νκαί Ποίησ ινλέγομεν, και Ποιώ'δέν λέγομεν: Τά σύνθε- τα άπό προθέσεων Ιχομεν, και τάς προθέσεις αυτών 'δέν Ιχομεν: Έμπ ρ άκτως λέγομεν, και Έ μπ ρ α κ τ ο ς 'δέν λέγομεν: Άλλο έσήμαινε παρά τοϊς άρχαίοις τό Ά π οκτώμαΐ,καί άλλο τό Ά π ο κ τ ώ παρ9 ήμϊν. Τοϋ άμφι^εποΟς εισέτι τού- του τί}ς γλώσσης άπόδειξιν, προς μυρίαις άλλαις, πρόκειται τό Κατέχω, τοΟ οποίου ένωείςτήν δικονομικήν λέξιν Βακίτέγινεν εύχρηστος δ αόριστος Κατέ- σχον χαά τό £ηματικόν ή Κατάσχεσις (δβίειβ), 6 ένεστώς και ό μέλλων 'δέν εδρον τρόπον'να είσαχθώσιν, επειδή τό μέν Κ α θ έ ξ ω προκαθιερώθη διά τό οεαιρβτ, τό δέ Κατέχω διάτόροββέάβι*. Πόση δέ και πόσον γελοία ή έκ τούτου σύγχυσις, άρκεΤ να έμβλέψΐ) τις μόνον είς τά καθημέραν δημοσιευόμενα κατασχετήρια έγ- γραφα τών δικαστικών μας κλητήρων, ίνα 'τό πληροφορηθώ).

'Αλλά τάς ανυπέρβλητους καθ'αύτάς δυσκολίας ταύτας περιέπλεξαν έτι μάλ- λον άλλαι παράδοξοι περιστάσεις, ως έκ τ5|ς θέσεως είς ήν ευρέθη τό Έλληνικόν Ιθνος μετά τήν έπανάστασίν 'του, ήναγκασμένον μέν 'να προσοικειωθί] τάς νεωτέ- ρας τί|ς Ευρώπης Ιδέας, να μεταφέρη επομένως τάς λέξεις ξένων γλωσσών είς τ$ν ίδικήν 'του, μήτε καιρόν Ιχον δέ μήτε τρόπον περί τών καταλληλότερων τήν

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ί ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ.

έκλογην. Όθεν και βλέπομεν δημιουργηθείσας λέξεις, καθώς το Ασυνεπής (ίηοοη- δέφιβηΐ), τάς οποίας άΒύνατόν τις 'να παρακολούθηση. Και 'δέν έϊνε μακράν ημών ή εποχή, καθ* ην το Π δο πιίΐ 5 Ια ΙόΙβ άβδ αίΓαυτοβ μετεφράζετο: ετέθη έπί κεφα- λές των πραγμάτων.

Και τα μεν νεώτερα Ευρωπαϊκά έθνη έχουν τήν εύκολίαν του 'να λαμβάνωσιν άπαρατηρήτως δσας θέλουν λέξεις άπό των ξένων γλωσσών, και μάλιστα άπό τής Ελληνικής, άκολουθουντα του Κικέρωνος τήν παραγγελίαν: « Ογοοιβ ΗοβΙ ιιΐ3Π3, αιπι νοίβδ, δί (β ΙαΙίηαβ ΓοΓίβ άβΟοίαηΙ (»χρήσθαιλέξεσιν Έλληνικαϊς, έπειδάν'Ρω- » μαίας προχείρους μή εχωσινα), αδιαφορούντα ώς έπί το πολύ διά τήν άναλογίαν, καΐ κανονίζοντα ταύτας προς τον εαυτών τύπον. "Οθεν ό Γάλλος λέγει Οχι μόνον ΑηβοάοΙε, άλλα και ΑικαΙοΙίβΓ και ΑηβοθοΙίςαο• Οχι μόνον Μγδίίφΐβ, άλλα καί ΜγδΙίοίδΐΏβ κα| Μ>δΐίαΙέ• Οχι μόνον ΡΙιέηοπιβηο, άλλα και ΡΗύηοΐϊίβηβΙ: άλλ* ό Έλ- λην πώς να ειπη ποτέ Άνεκδοτικός και Μυς-ικισμός ('); Και ιδού ή πρώτη, ή μό- νη, ή καθαυτό αίτια τής πενίας τής γλώσσης'μας, τής άλλως παρά πάσας πλου- σιωτέρας. διότι Οχι μόνον ουδεμίας σχεδόν άλλης γλώσσης λέξιν 'δέν δυνάμεθα να -παραδεχθώμεν, έκτος πολλά ολίγων, και τούτων μεταπεποιημένων όσον ενδέχε- ται, άλλ' ούτε αυτών τούτων τών ημετέρων πάντοτε πάσας. Έν ω 8ι' όσας λέξεις μας'λείπουν, και 'μας *λείπουν, κατά δυς-υχίαν, εισέτι τα δύο πέμπτα τούλάχις-ον, έκτος τών όσων καθημέραν εισάγει τών ιδεών ή άνάπτυξις και ή διά τής τυπογρα- φίας και του άτμου άμεσος τών εθνών συγκοινωνία, 'δέν εχομεν άλλον άναπληρώ - σεως τρόπον παρά τήν άντικατάστασιν τών αρχαίων, ή τήν δημιουργίαν, κατ ά- ναλογίαν αυτών, άλλων νέων.

Γνως-όν δε εΐνε, παρεκτός τούτων, ότι τής αρχαίας Ελληνικής γλώσης (ομοίως και τής Λατινικής) το επικρατούν πνεύμα εΐνε άλλο, και άλλο τών νεωτέρων γλωσσών. Τής Γαλλικής, π. χ., ή κυριωτέρα αρετή εΐνε ή σαφήνεια, και διά τούτο ή συνθήκη τών λέξεων ακολουθεί συνήθως τήν φυσικήν ή ευθείαν όδόν, και αί έλ- λείψεις, αί άναστροφαί, τά ύπερβατά εΐνε σχεδόν ασυγχώρητα. Έν ω, έκ του ε- ναντίου, τής Ελληνικής ιδίως ή πρωτίστη αξία συνίσταται εις το 'να ζωγραφίζη, ούτως είπεϊν, διά τών λέξεων τά αισθήματα του συγγραφέως, τοποθετοΟσα αύτάς και εις τήν αρχήν και είς το μέσον και εις τό τέλος τής φράσεως, όπου 'τάς κρίνη

(•) ΚαΙ μ' όλον τ»το είδον μεταφρασμένα άρτίως είς έπιστημονικδν σύγγραμμα ό*χι μόνον τόν Σχολα- «τισμδν χαΐ Έμπειοισμδν, άλλα χαΐ αύτδν τδνΒίλτι^τισμόν (ορΙίαιί3Πΐ6) { "Απολλον ά^οτρόπαι^ί

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. ιά

χαταλληλοτέρας ώστε 'να παραγάγουν τοΟτο τό αποτέλεσμα. Και διά τοΟτο Δη- μήτριος 6 Φαληρεύς (*) αναφέρει έπαινών, ώς σπάνιον παράδειγμα φυσιχί)ς συν&ή- χης, το τοΟ θουκυδίδου: » Έπίδαμνός έστι πόλις Ιν δεξιά έσπλέοντι τόν Ίόνιον » χόλπον, « και τό Προοίμιον τής Πολιτείας τοϋ Πλάτωνος: » Κατήειν χθες εις > Πειραιά μετά Γλαύκωνος τοΟ Άρίστωνος «. Και τοΟτο ούτε δυνατόν ήτον να γέν^ άλλως: καθότι όσω πλησιέστερος εις την φύσιν 6 άνθρωπος, τόσφ εύχολώ- τερσν και αισθάνεται και εμπνέεται. Και καλώς λέγει ό έξ ΆλικαρνασσοΟ κρα- τικός ("), δτι » Οί τότε άνθρωποι ού γραπτοϊς, άλλα γλυπτοίς και τορευτοϊς έοι- » κότας έξέφερον τους λόγους ». Όθεν και τά συγγράματά 'των, καθώς τά έχ γρανίτου μνημεία των ΑΙγυπτίων, μένουσι διαιωνιζόμενα, διότι συνετάχθησαν &χως ώσι κτήμα έ ς ά ε ί, και ουχί αγώνισμα ές τό παραχρήμα, καθώς λέγει ί Θουκυδίδης διά την ίστορίαν του.

Ου μην άλλη νεωτέρα Ελληνιχή γλώσσα προώδευσεν ούχ ήττον μέ γιγαντιαία τώ όντι βήματα ένδιας-ήματι τών εικοσιπέντε ετών τί)ς εθνικής παλιγγενεσίας μας, ώς-ε, έξ αναλογίας κρίνων τις, δύναται 'να εΓπη, ότι, έάν πρό πεντήκοντα μέν ετών ήμετάφρασις τοϋ ΑεξικοΟ τής Γαλλικής * Ακαδημίας ήτον αδύνατος, δυσκολωτάτη δέ πρό τριάκοντα, και σήμερον οόχ^ήττον επίπονος, μετά είκοσιν ή τριάκοντα ίτη, καλλιεργούμενης καθημέραν τής γλώσσης και τών λογίων άπροκαταλήπτως ά- μιλλωμένων, θά £χη μόνον τάς αναπόφευκτους έκαστου Ιδιώματος δυσκολίας.

Είς τοιαύτην άρα τής γλώσσης άστατον στάσιν άναλαβών την σύνταξιν λε- ξικοϋ, κα! βιασμένος νά στηριχθώ είς ένα οποιονδήποτε ορον, έπροτίμησα τό υφός τών Έφημερ/δών και τών Γραφείων. Άλλ' εφημερίδας λέγων, ίσως ούτε ανάγκην Ιχω να προσθέσω ότι εννοώ τάς συνταττομένας ίπ ανθρώπων σεβόμενων και εαυτούς και τό ί^Ίος 'των, και όχι τάς πατσαβούρας. Εις μερικούς μάλιστα τών έφημεριδογράφων'μας, ώς προάγοντας καθημέραν τήν γλώσσαν έπί τό κρεΐτ- τον, πρέπει να εύγνωμονϊ) τό Κοινόν, και μάλις-α όταν Οχι λεξιθηρώσι βόμβον μό- νον ονομάτων κενόν, άλλ'όταν λαμπράς Ιδέας ενδύουν μέ λαμπρόν και ζωγραφικόν υφός. Ανάγκην 'δέν Ιχω να ονομάσω τάς διακρινομένας έπί τούτ<ο, διότι τό Κοινόν άποχρώντως 'τάς έξετίμησεν ήδη: Άλλ' άφ' έτερου 'δέν δύναμαι και \α παρασιω- πήσω δτι είς εφημερίδα γαυρουμένην έπί πληθύί συνδρομητών, άνέγνων πρό τριών

(*) '£ν τψ Έ£ρ! 4υ?ραδίας.

Ι*•) ΠιρΙ *υνβ. δνομ. 9. 209, ιχδ. 'ΡιϋσχΙου.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

<β' ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ.

περίπου ετών τοιαότην τινά μετάφρασα: » Έγώ δέ, χαί τοί προσκολλημένος άς » τήν γί)ν ταύτην, ένόμισα αδύνατον τήν μή προαίσβησιν κινδύνου τοΟ είρημένου » μέτρου, καί τήν μη καταφρόνησιν συντάγματος καί βήματος, συγκατατιθεμέ- » νων άρχεσθαι παρά διατειχισμάτων «. Ερωτώ τώρα, ίχι τους μή γνωρίζοντας Γαλλικά, διότι ούτοι άδυνατοΟν, είμαι βέβαιος, \α συλλάβουν απλώς (δέον τών λε- γομένων άλλα τους ειδήμονας εντελώς τί}ς Γαλλικής διαλέκτου, άν δύνανται νά μαντεύσουν τί θέλει νά είπη ό δαιμόνιος Ααμαρτΐνος, τοΟ οποίου τους λίγους με- ταφράζει δήθεν 6 μεταφράσας, καί μεταφράσας διά τους "Ελληνας τών επαρχιών, διά τόν λαόν, διά τά καφενεία! Ιδού οί λίγοι τοΟ |5ήτοροςί » Λνοιιβ φΐ'ίΐ η'ι » &έ ρΐυβ Γβοίΐβ άβ ογοϊγθ & Ια (οαΐβ-ρυίββ&ηοβ άβ ΓΙιοιιηβϋΤ ηβϋοηβΐ ροιιτ έ&ανβτ » ιηοη ραγ8, φι'λ Ια βίηεέηΐέ, λ Ια ΙιΊμιΊο ά& ίηβΐίίυΐίοηβ β( (Γυηο Ιτίίχιηβ άοπιίιιέβ » αη ίοατ ρβτ (ίβδ ΒβδΙίοηβ «; Και διά τοΟτο δικαίως Ιλεγεν ό μακάριος Κοραής('): » Τίώφελεϊτών αλλότριων γλωσσών ή εΚησις, δταν λαμβάνητιςάπ'αδτάςδ* » χιδ,τι δύναται* νά διόρθωση, άλλ' δ,τι διαστρέφει καί ασχημίζει την γλώσ- • σάντου; «

"Αλλά πριν προχωρήσω εις τάς περαιτέρω περί γλώσσης παρατηρήσεις, οφείλω 'να φέρω μικρόν παράδειγμα ως προς τήν διαφοράν του άνά χείρας ΑεξικοΟ καΐ τών Αεξικών τών Κ. Κ. ΡΙβηΛβ καί Αΐβχαηάτβ. Γνωστόν εΐνε δτιτής αρχαίας Ελ- ληνικές πολλάς λέξεις διετήρησε μέν ή νεωτέρα, άλλ* ή έκ τών ^διαφόρων αυτών σημαινομένων'δένδιέσωσεν εΙμή εν ή δύο, ή άπέδωκενείς αύτάς άλλην έκδοχήν, τήν οποίαν 'δέν εΐχον (*δέν γνωρίζομεν τούλάχις-ον έάν εϊχον) είς τήν άρχαίαν. Αί λέ- ξεις, π. χ., Αβέβαιος και Άβεβαιδτης, ερμηνεύονται είς τό Αεξικόν τοΟ ΡΙβηΛβ: φιί η*βδΙ ραβ βΙβΜβ (6χβ): ίοβΙαΒίϋΙέ• έν φ σήμερον 'δέν 'τάς μεταχειριζόμεθα, εΙμή είς μόνην τήν σημασίαν τοΟ ίοοβΓίαίο χαί ίηοβιΐίΐαάβ, και ή ερμηνεία αυτή λείπει άπό τά λεξικά ταΟτα, διότι καί είς τό άρχαϊον Ιδίωμα 'δέν ητον έν χρήσει. Τούτου τεθέντος, Ιπεται δτι δσας λέξεις 'δέν περιέχει τό Αεξικόν μου, καί μ* δλον τοϋτο πολλοί, και αυτός έγώ πρώτος, δχι μόνον γράφοντες, άλλα και λαλοΟντες, 'τάς μεταχειριζόμεθα σήμερον, αύτάς άναζητητέον είς τά λεξικά τής αρχαίας Ελ- ληνικοί: διότι τόέμόν τοΰτο έχει ώςβάσιν τόώςέπί τόπολύ. Ή παρα- τήρησις αυτή εΐνε μάλιστα αναγκαία ως προς τους Έλληνίζοντας Γάλλους καί άλλους τών Ευρωπαίων, δσοις μέλει τών ημετέρων, καί τών οποίων χάριν ούχ $τ-

(*) Λντ9*χ<6« 2τοχ. •ϊς Αίλιβνδν κτλ.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. ιγ•

τον έφλοπονήθη τό έργον διότι ούτοι Ιδίως, μή γνωρίζοντας τα καθημέραν μετακι- νούμενα μεθόρια τί)ς αρχαίας και νεωτέρας Ελληνικής, ίσως ζητήσουν Να μεθερ- μηνεύσουν διά μόνου τοΟ Αεξικοϋ μου τήν έξης, π. χ., περικοπήν τοΟ άρτίως έκδε- Ιψ^οο πονήματος του καθ' ημάς Οικονόμου τοϋ πάνυ: » Μέχρι και αυτών των » γλωσσογράφων και σχολιαστών κατέβηή ταλαίπωρος των περί τον Όδιονπο- • λυϊδμοσύνη, καρτερικώς άκανθολογοϋσα, ή και σκαλευουσα,ώςάν Ορνις κεκο- » ρεσμένη, μήπως εύροι τι καίπαρ' αότοϊς ύπολανθάνον κοσκυλμάτιον. ., δπως 9 παραθΐ) και τοΟτο χοϊς άναγνώσταις, ώς τρωγάλιον όπερμαζώσης και δυσορέ* » κτου περιεργόας. «

Σήμερον ή γλώσσα ρυθμίζεται ακόμη*, 'δέν έχει δρον ακριβείας £ητόν, αλλ* έΐνε Ανετος» ιδιότροπος, και δια τοΟτο Ικαστος (μεταφράζει κατά τό δοκοΟν, και δ αυτός εερί τών αυτών μεταχειρίζεται άλλοτε άλλος λέξεις, και τοδτο όχι μόνον είς έγγραφα εφήμερα καΐ ασήμαντα, άλλα και είς αυτά τά εσαεί βιωσόμενα. Τό 1349 άρθρον τοΟ ΓαλλικοΟ ΠολιτικοΟ Νόμου μετεφράσθη άλλως παρ' δ,τι εϊχεν ήδη μεταφρασθϊ} είς τό 272 τί)ς Πολιτικές 'μας Δικονομίας. Όρος είς τήν γλώσ- σαν τότε μόνον θά τεθϊ), δταν συστηθϊ) ' Ακαδημία, έργον έχουσα τον κανο- νισμόν τί|ς γλώσσης και τήν συνταξιν ΑεξικοΟ, δπο&ν τό τής Ακαδημίας τών Γάλλων. Έως τότε δε 6 Λεξικογράφος 'δέν έχει άλλον όπογραμμόν, παρά τό ύς έγγιστα και τόν μέσον δρον.

Ίνα £υθμισθ?) εντελώς ή γλώσσα, απαιτείται 'να ^υθμισθη πρώτον ή κοινω- νία,'να σχηματισθώ έθνικόν πνεΟμα, να άναφανώσι πρό πάντων έξοχοι συγγρα- φείς, τών οποίων ή μοΟσα, έπενεργοΟσα αμέσως έπί τής γλώσσης, άνανεόνει τάς απηρχαιωμένος λέξεις, πολιτογραφεί άλλος νέας, γονιμοποιεί τά άγονώτερα αό- τών μέρη, πλουτίζει τά άπορώτςρα, μεταποιεί έπί τό άρμονικόν τά τραχυτερα, καθίστησιν, ένί λόγφ, τήν γλώσσαν τήν οποίαν μεταχειρίζεται, γλώσσαν παντός τόπου, παντός χρόνου και πάσης τέχνης.

ΚαΙ Ιδού ή αναντίρρητος υπεροχή τ^ς Γαλλικές γλώσσης είς τάς ημέρας 'μας. Άφ' ου δια τών νεωτέρων Ιδεών, τάς οποίας ό γίγας τοΟ αγώνος παρεξέτεινεν άπό τών κορυφών τών Πυραμίδων άχρι τών θόλων τοϋ Κρεμλίνου, έπέβαλεν έαυτήν είς όλων τών νεωτέρων εθνών τάς θεσμοθεσίας, κατές-η, Οχι μόνον διά τής μοόσης τών Φενελώνων, τών Μοντεσκίων, τών Βυφφόνων, τών Ούολταίρων, τών Βεραν- ζέρων, και μυρίων άλλων, άλλα και δΓ αυτών ακόμη τών περί τόν ίματισμόν και- νοτομιών, και διά τοϋ τρόπου τήςοΙκιακ1)ς συμπεριφοράς, και δι'δλων απλώς

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ£Ϊ€

ι* ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ.

του πολιτισμοϋ τών πλεονεκτημάτων, τό κοινόν, ούτως είπεϊν, νόμισμα διά τοΟ οποίου τα Ιθνη συναλλάσσουσι προς άλληλα τάς ιδέας 'των, τό παγκόσμιονδιαβα- τήριον τοϋ κοσμοπολίτου άνθρωπου τοϋ ιθ'. αιώνος.

Οι Έλληνες Ιδίως, μετά τήν άπόκτησιν μάλιστα τοϋ συντάγματος 'μας, Ιχο- μεν και άλλην φυσικωτέραν και εύγενεστέραν προσπάθειας αίτιον ως προς τό Γαλλικόν Ιθνος. Εις τίνος ημών καρδίαν 'δέν υπάρχει έγκεχαραγμένον άνεξαλεέ- πτως τό αίσθημα άίδίου ευγνωμοσύνης διά τήν υπέρ τοϋ άγώνβς ημών συμπά- θειαν τών Γάλλων, συμπάθειαν "ζοσούτ^ μάλλον πολότιμον, δσω δέν υπαγορεύε- ται ειμή ύπό του άφιλοκερδοϋς αισθήματος εκείνου τό όποιον εμπνέει ή ελευθερία και μόνη; ώς-ε περί αυτών δόναταί τις προσφυέστατα \α είπη δ, τι Ιλεγεν 6 Περι- κλής περί τών συμπολιτών 'του, ότι « Ού τοΟ Συμφέροντος μάλλον λογισμώ, ή » τί}ς ελευθερίας τώ πιστφ άδεώς τίνα ώφελοϋσιν (*) » . Ή γλώσσα εκείνη, εις την οποίαν έλαλήθησαν και εγράφησαν υπέρ τών αναξιοπαθούντων Ελλήνων τόσα καί τόσα, εΐνε σπουδές άντικέίμενον, διά τοϋτο και μόνον ίσως, είς πάντα "Ελληνα. Ποϋ έμεινε πλέον, Οταν, παρεκτός τί}ς ευγνωμοσύνης, ύπαγορεύη τήν γνώσιν ταύτης καί τό συμφέρον εκάστου, είτε περί τους λόγους καί τάς έπιστήμας Ιχει, είτε περί τάς τέχνας καί τήν έμπορίαν παπταίνει, είτε καί τέρψιν απλώς θηρεύει.

Εϊπον, καί εΐνε άναντί^ητον, ότι ίνα άναπληρώσωμεν τό έλλεΐπον τί)ς ύλης δσηςίχομεν άκόμην ανάγκην προς μόρφωσιν τής σημερινές 'μας γλώσσης, θά δημιουργήσωμεν λέξεις, δηλονότι θά μεταφράσωμεν τάς τών άλλων εθνών έιά τό Έλληνικόν, καί τοϋτο κάμνομεν. 'Αλλά τις "δέν γνωρίζει ότι ή μετάφρασις καί πολύ μάλλον ή δημιουργία τών λέξεων 'δέν εΐνε τοΟ τυχόντος έργον; Καί δτι άλ- λως, αναγκασμένοι \α άρυώμεθα μετά τών Ιδεών καί τάς φράσεις άν όχι καί τάς λέξεις τών ξένων, θά σχηματίσωμεν γλώσσαν, Έλληνικήν μέν ώς προς τους φθόγγους καί τον σχηματισμόν τών φωνών, άλλ' ένδεδυμένην, ούτως ειπείν, Εύ• ρωπαΐκά, καί θά καταντήσωμεν έπί τέλους Έλληνες μέν ώς προς τάς λέξεις, Γάλλοι δέή Άγγλοι κτλ.ώς προς τάς φράσεις, καί μάλιστα άν έπιμένωμεν, καθώς οίπλειότεροι συνειθίζουν, είς τον φλοιόν τί}ς ξένης λέξεως, μή τολμώντες νά ξε- κολλήσουν άπό τήν ίδέαν τήν οποίαν αυτή εμφαίνει (*");

(•) θουχυδ. Βι6λ. Β*.

(*•) Καθώς συνέβη π«οΙ τδ Ρβυίΐΐβίοη, €ΐς τό όποΤον επειδή ένυπάρχιι ή ιδέα του φύλλου, μιτεχβιρίαΦη• σαν χαΐ τήν Επιφυλλίδα, χαΐ τήν Παραφυλλίδα χαΐ τήν'Γποφυλλίδα, χαΐ ολα τών φυλλ(δαν τα ίΓδη• ΤΟ

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. ιέ

Καθώς είς κάθε γλώ&σαν, επίσης χαΐ είς τήν Γαλλιχήν (περί ^ς Ιδίως ήδη ό λό- γος), υπάρχουν φράσεις, τάς οποίας κάνεις, κανείς εννοώ σεβόμενος τό Κοινδν/δέν Οάμετοιφράση απλώς, και πολύ όλιγώτερον θα μετάφραση κατάλέξιν.ΌΠασχάλ λέγει που : « Γ.'Ικηιιιιι6 η'βεί ηί Αη$β ηί Β^Ιβ, βί 1β πμΙΙ&ιιγ νβιιί φιβ, φιί νβαΐ ίαίτβ ΓΑη§β* ίωί ΙβΒ&β <: Μεταφράζεται τοδτο; ή τά έξ^ς τοΟ ΒβΓηβπΙίη άβ δβίηί -ΡίβΓΓβ: »£)υ αιΐΓ&$-]€ ίαίέ . • ρβηιιί ΙαηΙ άβ άοοίβατε ίίΐΓέδ βί ηοη ϋίτέε, ςαί 66 εοηΐ βρ- » ρτορηέ 1β ώτοίί <1β Γτ&ηορβΓίβΓ, βί οβ ητβεΐ άβ ιιι'γ ΓβηΓβΠΏβΓ, οοιηΐΏβ ]β Γαίβ βοανβηί, » άαηβ πκ» ΙτίίικνΙβίΓβ «? Ό Γάλλος λέγει περί συγγραφέως ή και συγγράμμα- τος περιπεσόντος είς χείρας άφυών και ανηλεών κριτών, ίΐ ΓαΙ οοηάαιηηέ οαχ Μΐββ, χατεδικάσβη βίς τα θηρία: 'Αλλ' ή λέξις θηρίον 'δέν εκφράζει συγχρόνως τήν δόνα- μιν τοΟ ΓαλλικοΟ 1>&6, άνθρωπος κτηνώδους νοός, ζώον, κνώδαλον.

Λαμβάνω ώς παράδειγμα την έπομένην περικοπήν αύτοΟ τούτου τοΟ Ββπιβπΐίη, χαί τήν παραβάλλω προς τήν μετάφρασιν τοϋ Κυρ. Πικόλου, ενός τών δοκιμωτέ- ρων μεταφραστών 'μας.

9 Ββ8 ϊΟΒτώαηάΒ άβ ΙοαΙβ ββρέϋβ γ <&• » (Είδθ|Αεν) παντοίους έμπορους ανοίγοντας ρΙογέΓεηΙ ]& ρΐαε ηοΐιβε έΐοΐίβε άβ Γίικίβ: τά πλουσιώτερα ίνλκά υφάσματα, τά θαυ<- άβ εαρεΛβε Ικείηε άβ Οοοίβίοατ, άβε πιοα- μάσια βαζίνα της Γονί ελούρας, μαλλιά της ώοίΓδάβ Ρβΐίαεαίβ βί άβ ΜβζιιΙίρ&Ι&η,άββ Παλιακάτης χαί της Μαισωλίας, μουβσιλί- αΚΜίεεβϋηβ&άβ Όβοβ, ιιηίβδ, Γαγέβ5, 1)Γ0- νια της Δάκης, μονοχρώματα, ^αβίωτα (ΐτα- άέβε, Ιτ&ηερβτεηίβδ εοπιΐηβ 1β ]ΟΟΓ, <1βδ Βθί- λοχιώαΐστί βεργάτα), κεντητά διαφανέστατα* Ιβε άβ δατΒΐβ ά'ιιη βί 1)ββα Μαηο, <1βε άύί- βαμπακερά της Σουράτης λευκότατα, ίνίοθό- (65 άβ Ιοαΐ68 €οαΙβυτδ βί θβε ρΐιιβ Γ&Γ68, λ νας παντοίου χρώματος καΐ τάς πλέον σπανί- <οοά 5*Μέ βί λ ηπκ&αχ νβιΐβ. Πε άέΐΌα- ας μ' έδαφος άμμοειδές καΐ μέ πράσινα κλω- ΙέτνηΙ άβ8 ιη8ςοί6φΐ68 έίσβββ άβ βοίβ <1β Ια νάρια• ξετύλιξαν μεγαλοπρεπέστατα υφά• Οώΐθ^άβδΙβπφθδάέοΟϋρέβίιίουΓ, (Ιβδάβ- σματα τήςΚ,ίνας, λαμπασα δικτυωτά, ίαμ*- πιββ <Γιπι Μβιιο εβίίηέ, (Γ&ιώτβε <Γαη νβιί σκα λευκά καΐ στιλπνά, ώς ή χλόη τών λίβα- ίβ ρτ&ίπβ, ά'&αΐτββ <Γαη ΓΟϋ^β λ έΜοαίτ, δίων,έλλα δέ κατας-ράπτοντα τήν δρασιν ρ,έ <ΐ6δ(ίΐ&(3δ Γ06€8,(1β8ω(ιηδέρΐ6ίηβ πι&ίο, τήν οξεΐαν αυτών ερυθρότητα, σηρικά ^οδό• άεε ρεΙάηΒ ιηοβίΐβαχ οοπιιηβ Ιβ άΓβρ, (Ιββ χροα,άτλάζια πυκνά, πεκίνια μαλακότατα, οβηΐάιιε 1>1&Π€8 6ΐ ριιοββ, βί ^ιΐβφι^ άββ ρβ- ναγκίνια Ασπρα καΐ κίτρινα, τελευταϊον έως £06$ άβ Μβά&ς&βο&Γ*. καΐ περιζώματα της ΒΙαδαγασκάρ ατ.

?6«ί11εΙθΐι έν τούτοις '6ΐν ίμιινον Ιφορον, διότι πβρήγβγ• τό ΡβοΗΙεΙοηΙβΙβ, Χ«ρ1 του οποίου τίθ4 χάμνν χλέον τ5ν φυλλίβ^ν ο! φίλοι, Ιγώ 'δέν γνωρίζω, γνωρίζω δμως πως Ιχ«ι δίκαιον ή Ιταλική παροιμία* Ιτι4αΙΙθΓ6, ΐΓ*(ϋΐΟΓβ !

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ις" ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ.

Προς την μετάφραση ταύτη*, γενομένην πρό είκοσιδύο ετών, παραβάλλω 4λ- λην τήν νεωτάτην τοΟ γνωστοΟ Μυθιστορήματος τών Παρισινών Μυστηρίων τοδ Εα$έηβ 8ιιβ.

» . • Τοιιίβδ 065 ριόεββ ... αταίύηΐ ροατ » • • δλατάίωμάτια ταύτα•, ιίχον ώς ?ο-

οπιβιηβηΐε.. Λβδ§τοαρβδ <1β ΜεοαίΙ οα θο λιβμβ^..ίμλ«ιςάΛ^Ιι^ τΐςπηλοπλαςα-

•χ ^ πι ^• Α ι ι χηςτέχνηςτοΰΚλω5ίωνος>καΙσποράδην, επί

ίβττβ οαιίβ άβ Οίοάιοη, βΐ βατ Ιβατε εοείββ ύποβά^ων ^^ , άργίαλίτΓάρία&υ

άβ ]βερβοα (1β 1>ΓΟ€ΐιβ αηϋψιβ ψιβίψιβε λίθου, πολυδάπανάτιναδιά λευκού μαρμάρου ρΓέοίβιιββδ οορίβδ άβΒ ρΐιιβ ]ο1ίβ8 ςΐΌαρββ αντίτυπα τών θελκτικότερων βακχίδων του

άαΜαεέβ, βη ιηβΛιβ Μαηο. Μρ» *». ™*Ρ^Μ^

* σ τα προσθέσατε την τέρψιν των οφθαλμών, έ-

Ια ΓόΙέ, ροατ ρβκρβεΐινβ, Ιββ νβΠε ρΓοίοι* χ<ντων 4^,1^ θέρους, τάς σμαραγίί.

άβατε <Γιιη ]αη1ιη Ιοαβίι, δοϋΐαίτβ, βηοοπι* νους γλαφυρότητας κύπου δασυφύλλου έρημί-

1)1^ <1β ΟβϋΓδ,ρβυρΙέ άοίεβααχ, βττοεό <Γαη κο0> &**«* άιώ άνθη, κατοικουμένου άπ*

4.- ,> . , πτηνά πολυποίκιλα, διαβρεγομένου άπ4 μι-

Γ 7 Ί κρόνρυαχιονυοατος ζώντος, τόόπόίον, προτού

Γ* ρωκίΓβ βατ Ια Ιταί Αβ ρβίοαεβ, ίοπώβ άα νΑ ^αχυθ? ιη\ ^ ίροσερου λβιμώνος, χατα-

ΙιααΙ ά'αηβ ΓοΛβ ηοίτβ βΐ αςτβεΐβ, γ Βπΐ* λείβιται έχ του ύψους βράχου τινός μέλανος

1β οοπιπιβ ιιη ρΚ άβ ββζβ ^βτββιΛ, βί εβ *«* άΪΡ°™"?> *¥*" έπ'αύτοδ ώςλεπτου- Γ , . . , ι . ,• • φίίς ταινία έξ αργύρου, ϊπειτα οέ είςμαργα-

Γοηά βη Ιβιηβ ηβοτέβ <1αηε αη Βαεειη Ιιιηρι* ριτώίις ^αβ^λίμενον έλασμα χώνετ» έν-

άβ οα <1β 1)6&αχ ογ£η65 Μαηοε δβ ]οαβη( τ&ςδεξαμενήςδιαυγες'άτης,^υ ωραίοι χύχνοι

βνβο §ϊΆοβ «τ. <** *^ν Χ1^* **υ*°1 πλέουσι μετέ χάριτος β .

Καί άφίνωείς τήν κρίσιν τοΟ άναγνώστου τ6 συμπέρασμα περί τε τής δυσκολίας τών μεταφράσεων και περί τής προόδου νΤ\ς γλώσσης.

Ίνα μεταφέρε τις, καθώς πρέπει, λέξιν ξένην είς τό ιδίωμα του, άπαιτΛται να γνωρίζη κατά βάθος τάς δύω γλώσσας και άλλος δύω ή τρεϊς ακόμη, καΙ τήν Αατινικήν έπίπδσιν: άλλ'δλα ταΟτα'δέν θά ευκολύνουν παντάπασι τόν εξελλη- νισμών τών λέξεων ρατΓβάίΙήΙΗέ, άέβέηέΓββεβηί, (ΙέίΓΟίηρβτ, άέε&Ιχιββτ, χτλ.

"Αςπαρατηρησωμεν^δηπώς μεταφράζουν τών ξένων εθνών οί μεταφρασταί, 7:ώς μεταφράζουν Ιδίως οί μεταφράζοντες άπό τοΟ αρχαίου Ελληνικοί » Καί » μετατίθησι τήν αρχήν άπό τι) ς άνδρωνίτιδος έπί τήν γυναικωνίτη (Μάξ.Τυρ. Α'.): οη ίεΗ (οπι1)6γ 1β εοβρϊτβ βη φιβηοαίΐΐβ• » Όρνιθας εΤχε τών ήδύ φθεγγομένων τά » ίρθριονδή τοΟτο (αότ. Ζ'): ίΐ α^αιίίβε οίεβααχ, άβ οβαχ φά βοηΐάτββδέβ^ άοηπβΓ βςτέβΜβηβηΙ 1β 1χ>ηίοιΐΓ ανβο Ιβιητ Ιαηςαςβ, (μετάφρασις τοΟ Κ. Οοιιώββ-Οοιιηοα). ΤοΟτο έγώ νομίζω και ονομάζω μετάφρασιν. ' Αλλά πάχσν μακράν άπεϊ^β τσΟ *να σκέπτηται ούτως 6 μεταφράσοις αη ΒιιιΙ άβ οοβατ (δν δκτάρι τί}ς κούπας), δ χ τ δι καρδίας!!

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. ιζ'

ΚαΓδέν εΐνε μόνον ή ασχήμια τής εννοίας, αλλ* εΐνε πολλάκις καί ή ασάφεια» καί μάλιστα εις πράγματα ουσιώδη, οποία τα περί τήν νομοθεσίαν: £βδ ηόοΐο- ^ίβΐηβδ άοηΐ ίΐ βίπιβ & ΙώτίεεβΓ εοα βίγ1β^ μεταφραζόμενον καθώς μετεφράσθη παρά τίνος: αί νεολογίαι μέ τάς οποίας φιλεϊ νά καταπυκν^ τό υ- φός του: είνε βεβαίως Έλληνιχόν, Έλληνικώτατον καθ ' όλους δλων των γραμ- ματικών τους τύπους, άλλ* ούχ $ττον είνε άνουσιον, άνυπόφορον, έχει τι το όποιον ανατρέπει τους στομάχους, καθώς λέγει δ Άλικαρνασσευς, καί άλή- μωνων είς εκείνον δστις, χωρίς νά αισθάνεται τοΟτο, έπιχεφίζει να μετάφραση.

Το αποτέλεσμα όμως εις τά τοιαύτα '8έν εΐν* Γσως τόσον επιβλαβές, όσον δταν δ λόγος περί πραγμάτων άφορώντων τά καθημερινά συναλλάγματα και τάς κοι- νωνικός σχέσεις. » Τά αγάλματα (λέγει ή μετάφρασις τοδ Πολιτικοί τϊΐς Γαλλ.

* Νόμου, βιβλ. Β'. κεφ. ά. αρθρ. 525) εΐνε ακίνητα όταν είναι τεθειμένα εις θηκην

* κατασκευασμένην έξεπίτηδες « * έδφ έκαστος έχει δίκαιον V άπορησφ πώς εινε δυνατόν, άγαλμα τεθειμένον ε ί ς θ ή κ η ν 'να ίρε άκίνητον. Άλλ' δ νόμος λέγει ώώβ, σηκόν, θυρίδα, ή όπως άλλως θέληση τις 'να την όνομάση* και τότε μόνον ή μετάφρασις εΐνε σαφής, καί τήν σαφήνειαν, κατά τόν Γαληνόν (*) » ήτοι μίαν μόνην •άρετήν θετέον είναι, ήπρώτην γε των άλλων άπασών τής κατά φυσιν ερμηνείας. *

'λλλ' έδω επειδή δ λόγος περί νομοθεσίας, 'δέν εΐνε άκαιρον Γσως νά έπιστησω- μεν ολίγον τήν προσοχήν μας είς τούτο τό άντικείμενον. "Οτι ή νέα τής Ελλάδος νομοθεσία, μετάφρασις καθ* ολοκληρίαν των Ευρωπαϊκών νομοθεσιών, έπλουτισε την γλώσσάν 'μας μέ πλήθος λέξεων, καινοφανών τών πλειοτέρων καί απηρχαιω- μένων, εΐνε πασίδηλον, καί δμολογούμενον επίσης Οτι, εξαιρουμένων ε&οσιν ή τριάκοντα, όλαι εΐνε έλληνικώταται, προσφυές-αται• καί τρίτον Οτι, μέ όλα ταΟτα, χΛρίς τής ανάγκης τήν δποίαν εΐχεν δ λαός 'να'τάς συνειθίση, ποτέ'δέν ήθελον είσ- αχθϊ) καί γενή' πάγκοινοι. Χάρις οφείλεται διά τοΟτο είς τόν τότε ύπουργόν Ή|ς δικαιοσύνης, δςτις, χάτοχος αυτός τής πατρψας φωνής καί δύω άλλων Ευρω- παϊκών διαλέκτων, κατώρθωσεν, εργαζόμενος μόνος, νά αναπλήρωση, εις τό- σον ολίγον καιροΟ διάβημα, τό μέγα τοΟτο κενόν, καί 'να'τό αναπλήρωση μετά το^ σαυτης επιτυχίας. Ίσως, όταν κατευνασθώσιν αί θυελλαι τών παθών, καί ή κρίσις ίχάς-ου μβίνη άθολωτέρα, έκτιμηθΐ) άνηκόντως ή ουσιωδέστατη αυτή υπηρεσία.

Άλλα πόσος δυσκολίας, πόσος προλήψεις έπρεπε 'να νικηση δ όνοματοθέτης Ι

(*) ΠιρΙχράα,-τδν *πλ. φ«?μ. Βιβλ, β'.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ύ ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ.

ΈνθυμοΟμαι, όταν είχε προτείνη τις ναμεταφρασθϊ) το εη οβδ άβ Γ&κΐίνβ έ ν ύ π ο- τ ρ οπϊ), πόσος θόρυβος εΐχε γένη μεταξύ μερικών σφόδρα ΚοραΙστών νομολό- γων 'μας ! 'Αλλ'ό μεταφραστής, καλώς ποιών, αδιαφόρησε προς τάς παραλόγους ενστάσεις, και ή λέξις Ιμεινε, και θα μείνη, ελπίζω* διότι Ιχει υπέρ εαυτές τήν εό• φωνίαν καίτόν Έλληνισμόν, τά δόοταΟτα συμβεβηκότα, χωρίς τών οποίων συν• ηνωμένων, αδύνατον να όρθοποδήση ποτέ ή γλώσσα. Τό περιεργότατον δμως εϊνε £τι, έκτος τών ομιλούντων έν γνώσει περί τοΟ πράγματος, τών αρμοδίων περί γλώσσης κριτών, άνακατώΟησαν και άλλοι τών οποίων το έργον εϊνε π3ν άλλο μάλλον, παρά κριτική φιλολογική. Ό Κύριος Α. Πάλμας, π. χ., άνήρ σεβαστός άλλως δια τάς νομικάς του γνώσεις και τόν φίλελληνισμόν'του, κακίζων την λέξιν Εισαγγελέως παρά τφ Άρείω Πάγω, ως άνάρμος-ον καί (ί ! !) πολλά δημοκρα- τικήν, έπρότεινεν άντ' αυτής. . . τί νομίζετε; τό Γενικανακτεπίτροπος! !

Όλος αύτάς τάς δικανικός λέξεις, καθώς και τάς τής μεταφράσεως τοΟ Πολι- τικοί) τής Γαλλίας Νόμου, ώς καθιερωμένας ήδη διά δωδεκαετοΟς χρήσεως, κατε- χώρισα εις τό λεξικόν μου, εξαιρουμένων τινών, αϊ όποΐαι ή δέν μετεφράσθησαν παντοΟ δμοιομόρφως, άλλ' υπό τούτου μέν τών μεταφρας-ών ούτως, ΰπ' εκείνου δέ άλλως, και ενίοτε ύπό τοΟ αότοΟ τούτου άλλοτε άλλως, καθώς, π. χ., τό άόίβΓβτ, μεταφρασθέν εις μέν τό αρθρ. 1 42 τοϋ Πολιτ. Νόμου ανατίθεται, εις δέ τό 731 δίδεται, είς δετό 1357 επάγεται, καίείςτό 1370 έπιβάλλ β- ται (")• ή εϊνε πάντη καινοφανείς και, έκτος τούτου, απαντώνται και σπανίως, κα- θώς τό Άναγγελτήριον, 6 Δεξίλογος κτλ.

Είς τήν μετάφρασιν Ιδίως τοΟ ΠολιτικοΟ τής Γαλλίας Νόμου εισήχθησαν τίνες λέξεις, Ελληνικά!, άν θέλετε, και σφόδρα Έλληνικαί, άλλα, κατά δυστυχίαν, 'δέν άρκεΤ τοΟτο, καθώς και προηγουμένως εΐπον: Διότι αϊ μέν έξ αυτών, καθώς τό Σϊ- νος, τό Πήμα, ή Δήλησις, ή Δίζησις, ή Συνημοσύνη κτλ., άπαιτοΟν προσέτι και τήν άπό τοΟ χρόνου και τής χρήσεως καθιέρωσιν• αί δέ, καθώς ή Άντιβαδίασις, ή Αοιπάς, 6 Έγκυρος, τό Ένυποθήκως καί τίνες άλλοι, Ιχουν τι άναιτιολόγητον μέν, άλλ' ούχ ήττον άπαρέσκον, Ισως διά μόνην τήν συνήχησιν, είς τό όποϊόν δμως δέν πρέπει 'ναάδιαφοροΟν οί όνοματοθετοΟντες Έλληνις-ί. Εις μερικός έξ αυτών παρατηρείται καί άλλη έλλειψις, δτι τά άπ' αυτών σύνθετα και παράγωγα 'δέν εϊνε δυνατόν ποτέ να συνεθισθοΰν, έστω καί επιβεβλημένα ύπό τοΟ Νόμου. Τό Σ 7ν ο ς

(•) Τό Τδιον *υνέ$η χαΐ ιίς τήν λέξιν &τ&η(•0λΐΐ8β, Όμόδιχος, χαΐ Ιλλ«< 8χ\ (λ(γ«<•

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. ιθ'

π. χ., συνεπιφέρεται 01)μα τό Σίνομαι, τοΰ οποίου βμως τήν μετοχήν Σ β σ ι μ μ ε- ν ο ς, Ιέβέ, άπαντωμένην εις τήν μετάφρασιν τοΟ 1854 άρθρου τοϋ ΠολιτικοΟ Νό- μου, ποτέ ας μή προσπαθηση κάνείς'να είσαγάγη, διότι θά άποτύχη. Τοιαύτη εϊνβ ή φύσις τί}ς Ελληνικής γλώσσης, και ίσως και δλων των άλλων γλωσσών* υπάρ- χει τι άνεξηγητον, το όποιον αποκρούει ένίους ήχους, ένίας φράσεις, και δια τοΟτο παρατηροΟμεν με πόσην προσοχήν οί πρόγονοί'μας'τούς άπέφευγον. Καί 'δέν λέγω τους 'Ρητορας, τόν Πλάτωνα, τόν Αουκιανόν, τους έπιτηδεύοντας την Άττικήν χαλλιέπειαν, άλλα και αυτός 6 τολμηρότερος και δεξιώτερος των αρχαίων όνο- ματσπλάστης, 6 μέγας Άρις-οτέλης, έν φ εις πολλά, ώς έχων ύπ' όψιν κυρίως τήν έπιστημην, αδιαφορεί περί τήν εύφωνίαν, μερικάς λέξεις άπέφυγεν έξεπίτηδες να παραδεχθΐ). • Των ζώων (λέγει είς τό Α'. βιβλ. τής περί ζώων ιστορίας 'του), τά •μεν νυκτερόβια, οίονγλαύξ• τά δέ, έν τφ φωτί ζή. α διατί Οχι ή με ρ ό β ι α; »ΕΙ- •σί δέ τών ορνίθων (αΰτ. Βιβλ• θ'. 77) οί μέν, κονιστικοί•οίδέ, λοΟντακ: διατί Οχι λο υ σ τ ι κ ο ί, μ' όλον ότι είς ήμας τούτο φαίνεται και φυσικώτερον και κάλλιφω-* νότερον; διά τόν αυτόν πάντως λόγον, διά τόν οποίον και τώρα ή λέξις, π. χ., Χρήστης 'δέν θά παρεισαχθή, Οχι χάριν του ΧριστοΟ, καθώς λέγει 6 Κ. Παλ- μός, άλλα χάριν τοϋ Κυρ Χρήστου.

Παράδειγμα άκυρολεξίας και τ5}ς έκ ταύτης άσαφείας, έφερα ανωτέρω τήν λέ- ξιν πιΛθ: "Αλλο τοιούτο παράδειγμα πρόκειται τό Πτωχεύω, τό όπο&ν έσή- μαχ^ε κυρίως, καθώς γνωρίζομεν, τό Ζητεύω(»Πτωχφ βέλτιόν έστι κατά πτόλιν, » ήέκατ αγρούς, δαϊτα πτωχεύειν. « Όδυσ. β. 19): Τί έχεΓνά καμητώρατό Πτωχεύωμετό ίοίΓβ 1>αη<ρΐ6ΐΌυ(β (κατά λέξιν τό άρχαΐον » άνασκευάζειν τήν τραπεζαν,β) ήμέ τό ΓβίΙΙΐΓ (χρεωκοπεϊν),άντί τών όποίωντό παρεδέχθησαν είς τήν έμπορικήν ?μας νομοθεσίαν; και τοϋτο, έν ω οί πλειότεροι τών χρβωκοπσύντων είς τάς ημέρας 'μας, Οχι μόνον 'δέν πτωχεύουν, πολλοΟ γε και δεί, άλλα καταντούν πολύ πλσυσιώτεροι πολλών πλουσίων, τών οποίων άπεστέρησαν διά τής χρεωκο* πίας 'τα>ν τά αργύρια. "Αλλο: Τους όμομητρδους και όμοπατρίους ένταύτώ αδελ- φούς (&*Γβδ ^Γηωίηδ) ώνόμασαν Αμφιθαλείς, καλήν, άν θέλετε, καί, τώ όντί, εύθαλί) λέξιν,άλλά προσδιωρισμένην ύπό τών προγόνων "μας, είς τά τέκνα δσων ζώ- σιν άκόμ,ην αμφότεροι οί γονείς. Ή τί εμπόδιζε τόν Φίλωνα 'να τήν μεταχειρισθώ, δτανλέγη ("): »Τάς τε ίδίας τοΟ έτέροο τών γονέων (άδελφάς) καί τάς έξ άμφο&«;

(') Φ{λ. «•ρΙ των έν «ϊ*«ι Νόμων.

Β*

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

κ~ ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ.

καθώς επίσης δια τοΟ άμφοτέρωθεν 'τό εξέφρασε καί 6 Παυσανίας (Α', ζ'.).

Τών κυριωτέρων τί)ς άσαφείας αίτιων εΐνε μία και ή κατά λέξιν μετάφρασις, διότι σκοτίζει πολλάκις δλην την φράσιν. » Ιβδ Ιοίδ ου Ιβδ ίβηυιιβδ δοιΛ ίου]ουΓ5 ρ1α5 Ιέβέββ, & ρΓοροΗίοη θβ 1β βτοββίέΓβΙέ άβδ πηβοκ: ο ί ν ό μ ο ι δπουαί γυναίκες πάν- τοτε έλαττοϋνται (άδικοϋνται) κατ* άναλογίαν τ^ς αγροικίας τών ηθών. €

Έρχόμεθαείς τάς τεχνικάς λέξεις, τόν λίθον τοΟτον κατάτοδ• οποίου προσ- κρούει καθ* βκας-ον βί)μα ό γράφων ή μεταφράζων. Είς τό λεξικόν τΐ)ς Γαλλικές "Ακαδημίας ευρίσκω την λέξιν, π.χ., Οουρίβί έρμηνευομένην δια τοΟ θβαχ ρ&ΙΙββ άβ ΓβΓ&φίβαβ (ΓαΓΟίκΙβ, αδδβπώΐββδρ&τ αηβ οΙι&τηϊέΓβ, βί δβΐΎ&ΐ)1<ά οηίτ υη οΜδδίδ&νββ βοή άοπηβηΐ βίο. ΤοΟτο αν μεταφρασθη κατά λέξιν, εΐνε άκατανόητον διότι κάμμία σχεδόν άπό τάς πέντε τεχνικάς λέξεις 'δέν έχει (εννοώ κοινώς έγνωσμένην) την κυριολεξίαν 'της είς'τήν γλώσσάν μας• αν, άφ'έτέρου, δημιουργηθώσιν επίτηδες καϊ αϊ πέντε, καί ύποτεθώσι χαί αϊ πέντε επιτυχείς, πάλιν ή δυσκολία μένει ακατανί- κητος, διότι οί μέν εντελώς άπειροι τοΟ πράγματος θα ζητήσουν πάντα τήν έρμη- νείαν μιδς εκάστης• έκδέ τών έμπειρων έκαστος Ιχει τήν ίδικήν 'του, ό Τουρκομε- ρίτης την Τουρκικήν, ό Φραγκομερίτης τήν Φραγκικήν και άλλος άλλην. Άφίνω τά Κυνηγετικά, τών οποίων ή γλώσσα καταντδ γλώσσα ιδιαιτέρα• άφίνω τά Ναυ- τικά και τά Μουσικά, τών όποιων δλαι σχεδόν αί λέξεις είναι Ιταλικοί, και έρχομαι είς τά χαρτοπαίγνια, είς τό σατράντζι, είς τό μπιλλιάρδον, κτλ. κτλ. Τών ματαιο- σχολιών τούτων (ίνα μή τι χείρον εΓπω) αί λέξεις αν έλειπον μόνον είς τήν κυρίαν 'των σημασίαν, ή ζημία 'μδς ^τον κέρδος• άλλ'είς τάς μεταφορικάςαότών έκδο- χάς τί να κάμη ό μεταφράζων ; ίΐ βδί ρκώ&Μβ φιβ Ιβδ βίΓαΐΓβδ ροΐίίίφιβδ ρΓβικΙΐΌΐΑ αηβ βαΐΓβ Ιουπηιτβ, βΐ άββ οβιίββ ροοιταιβηΐ άβνβηΐΓ (Ιβδ βίοαίε: όμοιον κατά τι, ώς προς τήν έννοιαν, μέ τό «Όντως γάρ είσιν ούτοι (οί τών βασιλέων φίλοι) παραπλή- > σιοι ταϊς έπί τών αβακίων ψηφοις. Έκεΐναίτεγάρ, κατά τήν τοΟ ψηφίζοντος » βούλησιν, άρτι χαλκοϋν καί παραυτίκα τάλαντον ίσχουσι (Πολύβ. Ε', 26) «. Και τί άλλο παρά ή 'να άνατρέξη είς τήν άναλογίαν και να δημιουργηση λέξιν Ιξυπαρχ!)ς: ή να αναμόχλευση εύρωτιώσάν τίνα τοΟ Πολυδεύκους και Ησυχίου, και \α τήν άφήση \α δοκιμάση τήν τύχην της, ή όποια και είς τάς λέξεις ώς χαί είς τους ανθρώπους φέρεται πολλάκις ώς μητρικά. Μετέφρασε τις ποτέ είς μίαν τών έν Αθήναις Εφημερίδων τό πιβοαάαιηίδ&Γ διά του σ κ υ ρ ό ω, λέξεως αλλόκο- του, είς πολλά ολίγους γνωστής, και διά τούτο άποτυχούσης, καίτοι εύφωνοτά- της και Έλληνικωτάτης.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ£Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. κά

1 Αλλά πόση κρίσις περί τήν έκλογήν, πόσαι περί τήν έφαρμογήν παρατηρήσεις, πόσοι συνδυασμοί! Συγκάλεσις αντηχεί είς ολα 'μας τα γραφεία ή οοηνοεβίίοη, άλλ' δτι ό σχηματισρώς 'δέν εϊνε διόλου Ελληνικός, ώς αντιβαίνων είς τους περί παραγωγές κανένας, πο&ς 'τό παρετηρησε, ή, καν 'τό παρετηρησε, τί \α κάμη ' όταν ένθεν μέν κατεπείγη επικείμενη ή τί}ς δημοσίας υπηρεσίας ανάγκη, άφ' έτε- ρου δέ είς τάς καινοτομίας άντιπράττη ή κοινή γνώμη; Έχομεν λέξιν συνήθη τό Κ α ρ ά 6 1 και άντίςοιχον αυτής είς τό άρχαϊον τό Ν α 0 ς: 'Αλλ' δταν έχρειάσθη- σαν να μεταχειρισθοΟν επισήμως τήν λέξιν, έπροτίμησαν τό Π λ ο ϊ ο ν διότι, κα- τά δυς-υχίαν, ή γενική τοΟ ΝαΟς εϊνε Νηός καί'Νεώς, και τό πληθυντικόνΝήες καί Νέες και ΝαΟς, ολα ανώμαλα: Καί έντοσούτφ τό Πλοϊον, γενική άλλως λέξις, δέν έοήμαινεν είς τους παλαιούς τό Καράβι, και μάλις-α τό τρικάταρτον, τό πολεμικόν, άλλα τό καΐκι: » Καίοί μέν. . . τοΐς τε πλοίοις και ταϊς ναυσί• . διεκομίσθησαν » (θουκυδ. Δ', 1 15)« . Ή σαλάτα, ή αιωνία αυτή και άχώρις-ος σύντροφος καί τής πενιχρωτέρας τραπέζης, Ισως εϊνε ή Άβυρτάκη ή ή Δριμεία φυλλάς τοΟ Αθη- ναίου, άλλα φυλλάδα κάνεις δέν θά ζητήση 'να φάγη, άν και θά τρώγη πάντα σαλά- ταν• και τό Καπέλλον εϊνε και θά εϊνε έν χρήσει αιώνας Ισως άκόμην, καί μήτε δ χϊλος (κυρίως κετσές, ίβαΐτβ), μήτε δ πέτασος, μήτε τό σκιάδιον θά τό ξεκολ- λήσουν•

Καί αυτά μέν οπωσδήποτε Γσως οίκονομοΟνται: άλλα τί θά κάμωμεν διά τον Κα- φέν, του οποίοι) 'δέν ίχοριν ούτε κλίσεως τύπον είς τήν γραμματικήν μας; Καί μ1 όλον τοδτο τό Καφφενεϊον (καχβέ-χανέ) είσήχθη καί είς τήν δμιλίαν, καί είς τά ίγγραφα καί είς τάς εφημερίδας. Ή αύτη παρατήρησις εφαρμόζεται καί είς τον Καπνόν, τοΟ οποίου καλόν Γσως τό Ονομα καθ' όσον 'τόν καπνίζουν, άλλ* δταν χρη- σιμευη ώς Ι^ρινον, ημπορεί 'να μείνή πλέον καπνός, έν ω μάλιστα παρεδέχθημεν τήν Ταμβακοθήκην; Πόσα τοιαΟτα θά απάντηση ό σκεπτόμενος περί γλώσσης !

"Επειτα έκαστης επιστήμης τό λεκτικόν, Οσφ κεν έκτεθΐ] άκραιφνέστερον ώς προς τον Έλληνισμόν καί κανονικώτερον, άπάιτεϊ ίδιαιτέραν έξιντοΟ πράγματος περί οδ δ λόγος, ίνα γένη καταληπτόν, καί μάλιστα δταν καί αί λέξεις ώσι καινο- φανείς. » Αί υποχρεώσεις εϊνε περισταλταί, άνώσινύπερβολιμαΐοι » λέγει ή με- τάφρασης του Πολιτικού Νόμου; άλλα τοΟτο τις, έκτος μόνον τοΟ γνωρίζοντος τό άντίστοιχον Γαλλικόν, θά τό έννοήση;

Έρχόμεθα τέλος είς τους ίδιωτισμούς καί τάς καταχρήσεις, καί ιδίως τάς άκυ- ρολεξίας, δσας καθιέρωσεν ή πολυκαιρία. Χαμοκέρασον ήνομάζουν είς τήν

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

κβ' ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ!

Ελλάδα την Φράγουλαν, εν φ πολύ φυσικώτερον έπρεπε 'να δνομασθή Χαμοκού- μαρον, διά τήν εντελή σχεδόν των δύω χαρτών ομοιότητα, τό οποίον παρατηρή- σαντες και οί Γάλλο: ονομάζουν (ταιβία» (βη αΛΓβ) τό δένδρον τήν Κόμαρον. 10ς προς τήν χατά φύσιν όνοματοθεσίαν ας μή παραζενευθοΟν οί σφόδρα ζηλωταί τοΟ ΈλληνισμοΟ, άν φέρω παράδειγμα τους γείτονας 'μας 'Οθωμανούς, οί όποϊόι, πρώτην φοράν ίδόντες τους θαλασσίους έχίνους, τους ώνόμασαν προσφυέστατα Κάστανα τής θαλάσσης.

Ανέφερα τους 'Οθωμανούς, και επιμένω ότι, διά τήν άμεσον μετά τοδ ©νους τούτου έπιμιξίαν'μας, διάτήνπληθύν των ομογενών 'μας όσοι τελοΟσιν ύπό τό Οθωμανικόν σκήπτρον χαί όμιλοΟν, πολλοί άμικτον, οί πλείστοι δέ άναμεμιγμέ- νην τήν Τουρχιχήν μετά τής Ελληνικής, πρέπει οί γράφοντες ή χαί μεταφράζον- τες 'να Ιχουν ύπ' Οψιν Οχι μόνον τάς 800-850 χιλιάδας τής αύτονομουμένης Ελ- λάδος, άλλα καΐτά δύο- τρία εκατομμύρια των Ελλήνων των δπό τήν Τουρκ&ν, οίόποϊοι Καρφ ι λέγουν, άλλα Κ,αρφοποιόν 'δέν λέγουν τόν Ένξερτζήν. Πλή- θος παροιμιών, πλήθος φράσεων τής γλώσσης 'μας 'δέν εΐνεάλλο παρά Τουρχι- σμο6 χαί διά τοΟτο πολλούς Ιδιωτισμούς τής Γαλλικής γλώσσης αδύνατον 'να έκφραση ό "Ελλην άλλως, είμήμ^νον όταν τους έκτουρκίση: ρ η' θΐιτωβ ρω Ββοα^βα βνβο Ιαί, λέγει 6 Γάλλος: 'δένθά τάέδγάλω είς τό χεφάλι μα- ζί| 'του, λέγει ό *Ελλην, τό άπο&ν έπήρενάπό τοΟ Τούρκου τό μπασάτσι- χαράμαμ: ΤόρΓβηάτβ βοη έΙβητοΟ Γάλλου, όπως άλλως καν [ΐεταψρα(ϊ0^9 'δέν θά 'τό έννοήσΐ) 6 Τούρκο- έλλην, άν 'δέν τό μεταφέρη είςτό'παίρνωχίζι, Τό ροΗβΓ αη ένβη&ίΐ ρβΓ οοηίβηαηοβ, μόνον τό Τουρκογραικικόν διά ζ α ρ ι φ λ £ χ ι 'τό σαφηνίζει, κτλ. κτλ. Ιδού λοιπόν ή γλωσσά "μας είς τήν σημερινην 'της στάσιν, και Ιδού ύπό ποίον Ιποψιν πρέπει 'να'τήν παρατηρούν δσοι θέλουν 'να χατορθώ- σουν κατορθωτών τι προς τήν διόρθωσε* της, και μάλιστα οί συγγράφοντες περί πραγμάτων άφορώντων τήν καθημερινήν χρήσιν καί τάς βιομηχανικός τέχνας.

Λέξεις πραγματικά! 'δέν μδς "λείπουν, Γσως μάλιστα Ιχομεν πολύ πλειοτέρας παρ* Οσας αληθώς χρειαζόμεθα, και διά τοϋτο εύκολώτερον άσυγκρίτως δύναται τις 'να μετάφραση σύγγραμμα περί γεωργικής, φέρ'είπείν, ή μηχανικής, παρά ιτε- ρ2 πολιτικής και ανατομίας, και ίσως αδύνατον μυθιστόρημα: Άλλ' απαιτείται V άφήσωμεν τάς προλήψεις και τάς άφηρημένας ιδέας, και 'να παρατηρήσωμεν άνω πρίσματος τήν σημερινην στάσιν τοΟ δλου Ιθνους και προς αυτήν να διευθύνωμτν τάγραφόμενα, άν 'τά γράφωμεν ίνα χρησιμεύσουν. Τό διεσμιλευμένον περί τό ά-

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. κγ*

κραιφνές τ^ς γλώσσης 'δέν είνε τϊ|ς σημερινές εποχές: ίταν έξαπλωθί] ή παιδεία και είς τάς υποδεεστέρας και εργατικός τάξεις και ή άνάγνωσις γένη κοινότερα, δτο9<ύ μεταξύ των εντός και έκτος τοΟ βασιλείου Ελλήνων σχέσεις κατασταθώ- σιν ανύποπτοι, τότε Γσως ο περί τήν γλώσσαν Καθαρισμός (Ριιπεπιβ) 'δέν εΤνε άτοπος, άλλα και τότε άκέμη' πολλοί τόποι τϊ|ς καθ'ήμβς Ελληνικής πρέπει, καθώς και άλλοτε ειπον, να προτιμώνται τών αρχαίων: ό μέλλων, π. χ., τοΟ χωρώ είς τήν κοινήν εινε χωρέσω, προκριτώτερον τοΟ αρχαίου χ ω ρ ή σ ω, τό όποϊον συμπίπτει μέ τό χ ω ρ ί σ ω, και ή συγχυσις είς πολλάς περις-άσεις 'δέν εινε αδιάφορος.

Άς είπω τώρα και δύω λέξεις περί τϊ]ς ατέλειας, τήν δποία^ Γσως τινές θελή- σουν'να καταγνώσουν τοΟ λεξικοΟμου: Εινε αληθές 3τι ημπορούσα να *τό τετρα- πλασιάσω ίσως, αν ήθελα 'να καταχωρίσω δλας τάς λέξεις δσας ο£ Γάλλοι έχου- σα είς τα λεξικά των, και μάλιστα δσας έξελληνίσαντες οίκειοποπήθησαν ιδίως έάν ήθελον να αντιγράψω τάς αλλόκοτους άνατομικάς ρΐέιγ^ο -8]τΐΗΐ68ΐηο-εΙβρ1ιγ1ι -ρΐίθηη^ίβη: τάς άπό τοΟ Κινέζικου ή Αμερικάνικου Οοζφίβιλίΐί, Ι1)ΐ1>οίχ>€β^ φιαχο- χοοίοίοΐΐ κτλ. 'Αλλά προκρίνω ποτέ 'να μή όνομασθοΟν τά τοιαΟτα παρά 'να ύπάρ - χουν είς Έλληνικόν Αεξικόν.

ΕΙς τό τέλος έπρόσθεσα και συντόμων τίνα πίνακα κυρίων ονομάτων, παραλεί- ψας δσα ευκόλως δύναται ίκας-ος εξ αναλογίας 'να σχηματίσΐ), καθώς τό Ιγβ*ιχ1ι«, τό Ρπκΐ&τβ, τό Αίοπιέηβ, τό Ρέηέίορβ κτλ. Περί τ?)ς ορθογραφίας τών ξενικών ό* νομάτων έιπον και άλλοτε τι φρονώ: § Αλλ' έάν έχρειάζετό τι να με έπιστηρίξη Ιτι μάλλον είς τήνγνώμην έκείνην, Ιφθανε μόνον τό Ονομα τοΟ καθ' ήμΛς ΠεριηγητοΟ Γάλλου Βαο1κ>ο, δ δποϊος έγινε Β υ χ ω ν είς δημοσιευθεϊσαν πρό μικροδ έν Αθή- ναις διατριβήν.

Τρίτον ήδη τοΟτο προϊόν μακρών και ενδελεχών πάνων προσφέρων είς τό Κος- νόν, ελπίζω δτι θέλει τύχη τ^ς αύτί|ς εύμενοΟς αποδοχές, τ^ς οποίας ίτυχον και τά προλαβόντα δύο, και προς Ινδειξιν τ!]ς ευγνωμοσύνης μου άφιερών προς βελ- τίωσιν και τελειοποίησιν αυτών όλόκληρον τον περιόντα μοι έτιβίον, πέπεισμαι δτι, αν ίχι άλλο, θέλω δώση τούλάχις-ον άφορμήν είς τους φιλόπονους εκείνους νέους, δσοι μέλλουν ν'άφήσουν οπίσω τους παρηβηκδτας ήδη ήμδς, ώστε, άποφεόγον- τες τους σκοπέλους περί τους οποίους ήμεΖς τυχόν προση£|5άγημεν, 'να προαγά- γωσι τήν πάτριον φωνήν είς τήν περιωπήν έκείνην, άπό τ1)ς οποίας και άλλοτε κατεπυρσευσε τήν οίκουμένην, μή λησμονοΟντες ποτέ χό:

» Ει γάρ χιν καΐ σμιχρόν επί σμιχρφ καταθεΤο,

» ΚαΙ βαμά τουτ'ίρδοις, τάχβχιν χαΐ μκΤζον Ισοιτο. «

Κγραφον ΑΟήν^σι, τ^ 13 Απριλίου του 184Θ.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΙ Δ. ΒΓΖΑΛΤΙΟΧ.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

Έξήγησις των κατ* άποχοπψ λέξεων•

Χπολ(ύτως).

Χπρσ. (άπρόσωπον £ήμα)•

*Αρχ(α(α) λέξις.

Λστρνμ. (άστρονομιχώς).

ΑύτπΟ. (αύτοπαθητικόν).

Γένν(ημα).

Γνμ. (γνωμικόν).

Γρμτ. (γραμματιχώς).

Γρφ. (Γραφική λέξις).

Δημ(ώίης).

Διχνμ. (διχονομιχώς).

Έλλ(ειπτικώς).

Ένν(οουμένου).

*Εντ(ομον).

'ΕργϊαλεΤον).

Ζ(ώον).

θ(ηλυχόν).

θλγ. (θεολογικώς).

Καρπ(ός).

Κοινολ(6χτιχώς).

Ατν. (Αατινίστί).

Μ(έλλων).

Μθμτ. (μαθηματιχώς).

Μσ. (μέσον £ημα).

Μτνμ. (μιτωνυμιχώς).

(Μτφορ. (μεταφοριχώς).

Νλγ. (νεολογία).

Νμ. (νομική λέξις).

Οίκ(ιακώς).

Οικονομικώς).

Όπωρ(ικόν),

Π(οιητικώς).

Πρβλ. (πβράβαλε).

Πθ. (παθητικών).

Πλθ. (πληθυντιχώς).

Πρκ. (παρακείμενος).

Πτν. (πτηνόν).

0. (ςιιεΙςιΓιΐΏ).

Οο. (ςποίςυβ οΐιοδο).

'Ρτρ. (ρητορικώς).

Συνκδχ. (συνεκδο/ικώς).

Σύν(ταγμα) Έλληνικδν του 1843.

Επν. (σπανίως).

Τεκτ(ονική).

Τρτπρσ. (τριτοπρόσωπος).

Φιλσφ. (φιλοσοφιχώς).

Φρσ. (φράσις).

Φ(υτόν).

Χ(ωρίς).

'Τ(άρι).

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

Ιν€νννΙ^^^^ΝΙ^

ΛΕΞΙΚΟΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ και ΓΑΛΛΙΚΟΝ.

4,

Ι } ά, (αντί "Ανευ), μόρ. άβιαίρ.

Στεριρ., ίη (ή) ίπι (ή) ϋ (ή)ίΓ.||.

δίχαιος , £διχος: ίϋδΐβ , ίο]ιΐ9ΐβ•

θνητός: αθάνατος , ΠΐΟΓίβ), ίπΐ-

ΙϋΟΓίβΙ' άξιος, ανάξιος, χτλ. ηβ

Μβ, ίΐύΐαοίΐβ, βίο. ΤΑ, μόρ. θαυμαστ. &1ΐ ! ή ι) Ά*ο-

τρεχτ. 61 β άοηο! Άβαθης, ους (6, ή), φΐί η'βδί ρ*8

ρΓθίοηό% Τδε χαί 'Ρηχός. Άβάχιον (τό) χαί Άβαχίσχος (6), Ι&ΒίβΙΙβ, 6. ρβΐίΐβ

ρ1*ηοηβ; 8• ο&ιτβ&ιι (ά"υηρ«•

Τέ), (ΰχοχορ. τοΰ- Ά6αξ, αχός (6), ρΙ&ΒΟηβ & ΐΓβΟβΓ

ά» β$ατβ8 λβ ςβοιηβΐηβ ου ά" •ΓίΙηηιέΙίςηβ ; ρΐ&ηβηβ & οοπι-

ρΙβΓ («ΥβΟ 4β3 ]έΙΟΠ8) 011 λ ]θϋ-

βΓ, Ιβηΐβ <1ο ίβυ, οΊπιίβΓ; ίοηΐ-

φΐίβΓ.

λβάττιστος , ος χαί (κοιν.) η , ον, ςυΙ ιΓ* ρ«δ βΐ6 ηαρίίδέ -έβ, ηοη 1*ρΙίδέ-β«.

λβαλτος , ος χαί (χοιν.) η, ον, Τδε Άβαφος•

λβάρετος (δ μή βαρυνόμενος ) , η, ον, Τδε "Αοκνος, ι) (6 μή δίδων βάρος), ο^ιί η'ββΐ ρ*8 ίηοοπιιηο- άβ (ίηιροιΐυη).

αβασάνιστος (6, ή), άρχ. , Τδε Αν- εξέταστος.

λβασανίστως, έχί£. "δε Άνεξετα- στως.

λβασίλευτος (ό, ή), άρχ. , φΐί βδί (<πιί ββ £οαΥ6Γηβ) 5βηβ γοι.

^βάσχαντος (6 , ή) , άρχ. , αυί ββ( « Γ»ητϊ άβ Γβητίβ ; <ριι η'ββΐ Ρ•» δα]βΙ * 50 ΓββοίηβΓ.

λβίτΓΛος, ν\, ον, (ηίοηβ βίο) φιί,

ΑΒΑ.

η*ββ* ρ&8 βηοοΓβ βιϋΐίβ, ςυί ηβ

β'αοβουρίβ ρββ. Αβατος (6 , ή) , (Ηβυ) ου Γοη ηβ

ρβυΐ ρ&9 ρβυβίΓβΓ (ηιβΙΐΓβ Ιο

ρίβά"), ίηαοββδδίηΐβ ; §. ίιηρΓβΙί-

οαοΐβ. || . οί δρόμοι χατήντησαν

άβατοι, Τδε Αδιάβατος. Άβαφος, ος χαί (χοιν.) η, ον , ςυί

η'β ρ&3 έΐέ ΙβίηΙ. Αβδέλλα , ας (ή), ιδε Βδέλλα. Αβέβαιος, ος χαί (χοιν.) η, ον, ςυί

η'εβΐ ραβ 9ύτ (9ΐα1>1β , βιβ), ίη-

ΟβΓίβίΌ.

Άβεβαιότης, ητος (ή), ίηοβΜίΙυ-

άβ, 0. Άβεβαίως, Μβ. ΙηοβΓί&ίηβΐηβηΙ Άβέλτερος, α, ον, (αρχ.), ίηβρίβ,

801, Τδε χαί Εύήθης. Αβελτηρία , ας (ή), άρχ. 30111*6,

θ. ίηβρίίβ, θ. ηοηηοιηϋ, θ. Τδε

χαί Εύήθεια. Αβίαστος (6 , ή) , ςτώ η'ββΐ οη ηβ

ρβυΐ έΐΓβ οοαίΓΛίηΙ. λβιάστως , &κ(^. 8•υ8 ΟΟΟίΓ &ίθΐ6 ;

ΥοΙοηίΑΐκπιβηΙ. Αβίωτος (6, ή), (ευχρ. μόνον βιςτήν

φρσ.) βίος αβίωτος, υηβ Τίβ ίυ-

βυρροΓί&οΙο. Χβλαβής, ους χαί Άβλαβος (ό, ή) , φΐί ηβ ρβυΐ ηυί-

Γ6, ίηοαραοΐο άβ ηυίΓβ, ίηηο-

οβηΐ, ΙηοΐβηβίΓ. ι) (π θ.) ςυί

η'* βρΓουνέ βυοαη (Ιοαιηιβ^ε,

8&ίο βΐ 8&υΓ Άβλαβως , έπίρ. 8βη5 (ανοΐΓ έρΓΟυ-

νέ) βυοϋο (Ιοιυπιβ^β. Άβλαπτος (ό, ή), ιδί 'Αβλαβής. λβλασφήμητςς (ό, ή), (ΙοηΙ 01) Ρ6

ΑΓΑ

δΐυηϋ ιηέάΊΓΟ; φι'οη ηβ μ«η

ΓβΗ 1>)Α8ρ1ΐέΠ16Γ.

Αβοήθητος (ό,ή), ρΗτέάο (1«»50

8ΛΙ18) 8ββθυΓ8.

Άβούλητος (ό, ή), άρχ. , ίητοΐοη-

1Α1Γ6, ?δ« χαί Άχούοιος. Άβούλλωτος, η, ον, χοιν. αντί Ά*

σφραγιστός, ηοη οαοηβΐέ. Άβουλος (ό, ή), ίηβοηβΜέΓέ, Ιιτέ-

βέοηί, Τδε χαί Αστόχαστος. Άβούτηχτος , η, ον, ςυί η*Λ ρ*8 έ-

Ιέ ρίοο^έ. Άβραμυληά, ας (ή), θ. ρΓυηβΗίβΓ. Άβράμυλον (τό)/•πωρ.,ρηιη€ΐ1β,θ. Άβραστος , η, ον, ςυί η'ί ρ*3 έί€

ουΚ (-ίΐβ). Άβρεχτος , ος χαί (χοιν.) η, ον,φΐί

η*Λ ρ&8 βίε πιουίΐΐό ((Γβπιρέ). λβροδίαιτος (ό, ή) , ςυί πιβηβ υηβ

τίβ ηιοΙΙβ (τοΐυρ(υβυββ), ηοη τί-

τβηΐ, άβΗοΑί. ||. (ούσ.) τό άβρο-

δίαιτον, (άφ^ρημ.), 1&πΐληίβΓβ€ΐβ

τίΥΓβ πιοΗβπιβηΙ (βίο). Άβροδιαίτως , ΙπΙξ>. ά'υηβ πιβηίβ-

Γβ πιοΐΐβ (βίο), άέΙίολΙβηιβηΙ. Αβρός, ά, όν, (αρχ.), (ΙέΗο&Ι. Άβρότης, ητος (ή), αρχ., (1έΠββΐ68-

8β, β. Άβρότονον (τό) , φ. άρωμ. , «11Γ0-

ηβ, θ.

Άβροχος, (ό, ή), Τδε Άβρεχτος.

Άβύζαχτος, η, ον, ηοη βΐΐθίΐέ.

Άβυσσος (ή), &η!ηΐ6 (ου) &θγοιβ , ^ουίΓΓβ 8&η& Γοηά. ||. » Τά χρί- ματα Κυρίου άβυσσος, « (Γρφ.)ι 1β5 ίυ^εηιβη(8 άβ ϋίευ βοηΐ (Ιο 5 β-

λγαθοδότης,ου (ό) χ»1 'Αγαθο5ότις,

ι

ϋί9ίίίζθεΙ βν

ΟθΟ§Ϊ€

2 ΑΓΑ

-ιδος (ή), ΛδρβηδαΙβυΓ (-Ιπο• )

ϋβδ 1>1€Ι1δ.

Αγαθοεργία (ή), 1)οηηβ αοΐΐοη, ηοηηο ορηνι-ο.

Αγαθοεργός (ό, ή), φή ΓαίΙ Ιο Ηοη (ου) άιι 1)10".

Αγαθοποιία (ή) , ΙηοηΓαίδαηοο, 0.

Αγαθοποιός (ό, ή), 1)ίοηΓαίδΗηΙ.

Αγαθοποιώ, Μ.ή?ω, ΓαίΓΟ ά"η1)ίοη.

Αγαθός, ή, όν, 1)οη (1)00110); ηοηι- ηιο (Ιο 1)Η!η, ρι-οηο; νβτίαουχ. || . » Άγαθ-ϋ τύχτβ ! (??<?. αρχ.), * Ια ηοηηο ΙιβϋΓβ ! ||.(άφτ,ρημ.)τό αγαθόν, Ιο Ιήοη; Ια ΥβΓίιι. ||. τό άκρον αγαθόν, (φιλοσοφΛ 1(ϊ *υυ- ΥΟΓαίη 1)ίοιι, Ιο 1)ΐβη δηρπίηιο. || . (πλθ.) αγαθά (τα), 1)ίοηδ, Π- Οηβδδβδ.

Αγαθοσΰνη καΐ

Αγαθότης, ητος (ή) , *οηΐ6 ', ρΓΟ- ηίΐό, θ.

Αγαθουργία (ή) , ιδε Αγαθοεργία.

Αγάλια , έπίρ. ιδε Ά?γ* χ*1 Χι- νανά.

Αγαλλίασις, εως (ή), ΐΓαηδροΓΐ (Ιο

}οίβ.

λγάλλομαι, Μ. άγαλλιάσομαι, 0- ΐΓβ ΐΓαιίδροΓίό <1θ ]οίο, έίΓΟ οηαπηέ; δβ ΓΟ)ου.ΐι•.

Αγαλμα (τό), δίαΐΐΐο, θ.

Αγαλμάτιον (τό), ΰποκορ. του Α- γαλμα, ρβΐίΐβ δίαίαβ, θ, β^αΓί- ιιβ, θ.

Αγαλματοποιία (ή) , 1 ^τί (Ια δία- (υαίΓΟ, Ια δΙαΙηαίΓΟ.

Αγαλματοποιός (ό), δΙαΙυαίΓΡ.

Αγαμία (ή) , ΓοΙαΙ (Γυη €έ1ί1>α- ΙαΪΓβ, Ιο οοΐίηβΐ.

Αγαμος (ό, η), ηοη πιαπό ; οοϋ- Ι>ϋΐαΐΓ6, ββΓςοη. ||. ζω (διαμένω) άγαμος, υβΓάβΓ (νίντο ιΐαηδ, (1ο- ηι'βιΐΓβΓ ίΐαοδ) Ιο οόϋ^αΐ, γο$Ιογ ραι-ςοη.

Αγαν, έπίρ. (άρχ.)ι 1*ορ. ||. » Μη- δέν άγαν,η (γνμ.), ποη ιΐο Ιΐ"ορ.

Αγανάκτησις, εως(ή), πιαΊ£ΐια- Ιίοη, θ; ίηιραΐίοηοβ, θ. ||. κινώ εις άγανάκτησιν, ίηοΊβηοΓ <Ι•

Αγανακτώ, Μ. ήσω, δΊηάΙ^ηοΓ, ΗίπιραΙΐοοΙβΓ, δοαίΓπΓ ίηιραΐί- οπιηιοηΐ.

Αγανον (τό), κοιν.Ι)8Γΐ)θ (Γόρίδ, 0.

Αγανός , ή, όν, (Ιοίΐίί) <μιϊ ηΌδΙ ραδ δΟΓΓέβ, ίαίΐβ » οΙαίι-β-Υοίο,

οΙίΙΙΓΟ.

Αγάνωτος, η» ον, Ιΐοη όΐαηΐέ.

Αγάπη, (η), ΙβηιίΓΟδδΟ, θ. αίΓο- άίοη, θ. ιδε καΐ Εύνοια. ||. αγά- πη χριστιανική, ϋΐίαπίβ, θ. ||. » Ή αγάπη καλύπτει πλήθος α- μαρτιών,*» (ΓρφΟ,Ια οηαηΐόοοιι- νιχ Ια ιηυΐΐϊΐοάβ (Ιβδ ρέοηοδ. ||. ή αγάπη του πλησίον, Ια ο1ιαΓΗ6

ΑΓΓ

ροιίΓ Ιο ρΓοεΙιαηι. β. αγάπη £- ρωτος, ϊδε *Κρως. ||. αγάπη μου ! φρσ. (μεταξύ ερωμένων), ηιου α- ιηουΓ καΐ (κατά συγκπ.) ιιι'α- ιποιιγ.

Αγαπητική (ή), κοιν. ή Ερωμένη.

Αγαπητικύς (6), κοιν. ό Ερωμένος ή Εραστής.

Αγαπητός, ή, όν, αίηιέ, οηόη; Γα- νοτί; οηΟΓ. ||. αγαπητέ! (προσ- φων.), ΐηοΐΐ ΟΐΐΟΓ !

Αγαπίζω, Μ. ίσω, (κοιν.) αντί Διαλ- λάττω, Ψιλιόνω, ΓΟΧ'οηοίΙίοΓ, Γαο- οοιηηίοϋΟΓ. ||. τους άγάπισαν, οη Ιοδ α Γαοοοηιηιοάόδ. ||. (και άλ- ληλπθ.) άγάπισαν, Πδ ϊ»ϋ δοηΐ Γαοοοηιηιοάόδ, ίΐδ οηΐ ΓαϊΙ Ιοιιγ ραϊι οηδοηιηίο. ||. τα εΐχον χα- λάση μαζή, πλην άγάπισαν, Π* αναίοιιΐ πιιηρα οηδοιιι^ΐο, ιιΐίΐΐ^ ίΐ» οπί Γοιιοαό.

Αγαπώ, Μ. ήσω, αίηιΟΓ ; ρΓΟίκίΓΟ υυ ηνοΐΓ (}. οη αΙΓοοΙίοιι (ιίι α- ηιι'Ιίό}, οΙκτι'γ, ίΐΙΓοοίΐυηηοΓ. §. (επί άύύ/.) δο ρΙαίΓβ ά. ||. αγα- πάτε αλλήλους, αίιηοζ-νυυδ Ιοδ υηδ Ιοδ αυίΓΟδ. ||. άγαπα μέ υ- περβολή ν την γυναίκα του, Π οΙηίϊΙ οιΐη>ιιΐ6ηιοιιΙ §α 1>ηιιηο. ||. άγαπα την έξο/ήν, ίΐ δ'βϊηιο (ίΐ δο ρΐαίΐ) α Ια οαιηρα^ηο. ||.Ι τί αγαπάτε ; (αντί Τι επιθυμείτε τ• θέλετε;) ςαο νυυδ ρΙαιΙ-ϋ? || (καΐ προς άπαρεμφ.) άγαπα να φι• λονειχ-^,Η ηίιιΐί* (ΐΐ ηο ρίαιΐ) ά οου- ΙΟδΙΟΓ. || . ? άγαπάτ3 νά μας σ.#ν-| τροφεύσητε (κυρ. εις προμελετη- μένην διασκεδασιν); νοιίδ ρΐαΐΐ-ϊΐ ι1\Ηγο (Ιο Ια ρατίΐο ? ||. (και άλ- ληλπθ. ) άγαπώνται πρό πολλού , ϊΐδ δνιιΐΓ'αίηιοιιΙ (Ιερυίδ 1οιΐ£- Ιοηιρδ. || . (καΐ επί ζ. ή άψύχ.) τα αηδόνια αγαπούν όπου είνε νε-Ι ρόν,ή έληά άγαπα αμμώδη γην, 1θδ Γοδ<ί}<ηο1δ δ'ίϊίηιοιιΐ^δο ]>1αΐ- δοιιΐ) οιι ίΐ ν α ύα Γοαιι, 1 υΐί- νίιτ δ'αίπΐβ (δο ρΐαίΐ) άαιίδ Ιοδ Ιίουχ δβ1)1οηιιοιΐϊ.

Αγγαρεία (ή), ΟϋΓΥΟβ, Θ.ΥοχαΙίοη, θ. ||. τούτο είναι αγγαρεία (αυτό- χρημα αγγαρεία) δι'έμέ, οΌδΙ υπο οοΓΥόο (οο η'οδί ςυ'υηο οοΓΥέβ,

οΌδΙ 11110 ρΐΙΓΟΟΟΓΥΟΟ) ρΟϋΓ Π10Ϊ.

||. ό υποκείμενος εις άγγάρειάν, Γδε Αγγαρεύσιμος. (|. (καΐ αντί επιο.) δουλεύει άγγαρε-.α, ΐΓαναϊΙΙοΓ ά οογυοο (α Ια οογυοο). §. (καΐ μτ- φορ.) κάμνω τι άγγαρ-ι^, (χωρίς ορεςιν,δ-.ά τόν τύπον), ΓαίΓΟ ςυβί ηιιοοΙιΟδβ ρ«ΊΓ ΠΊβηϊοΓοάβοςυίΙ

Αγγάρευμα (τό) , ΓαοΙίοη άβ Πΐοΐ- Ιγο οη ΓέςυίδίΙίοη (οίο).

Αγγαριύσιμος (ό, ή), δΐιίοΙ Α ΪΒ

ΑΓΕ

«ΟΓΤέ• (ααχ Γβ^ιι^ίϋοηί) , •ογ- νοβ!)1β. Αγγαρεύω, Μ. εύσω, Γογοογ (εοιι-

ΙΓΗΠκΙγο) α ΐ!θδ ΟΟΓΥέΟδ, ΙΠθΙΐΓ•

ρπ ΓίςυΐδίΙίυη. ΑγγεΤον (τό) , Υθδθ; §. ('ατρ.) ναΐ*-

δοαυ. §. (κοιν. χατ' εύφημ.) τό

ΚαΟίκι, οΐιαϊϊΐο (ρθΓθόο),θ. |[. κά-

θηται είς τό άγγειόν, )1 ΟδΙ ά Ια

οΐιαΐ^ο. Αγγελία (ή), αηηοηοο, θ. ηοανοΐ-

1ο, θ. ταρρυΓΐ ((Ι'αιι οιιυουο) ;

ιποδδα§ο. Αγγελιαφόρος (δ, ή) , ρΟΓίΟΙίΓ <1*α-

ηβ ηουνοΐΐο, ηιΟδδα^ΟΓ; οηνοΥβ.

(ς-ρατ.) ΟΓΐΙυηιιαυοο, υΓΰοΐοτ ά*

υκΐυιΐϊΐαηοο, Γδε και Διαγγελευς. Αγγελικά (ή), ο. (ίατρ.) , ΙΐβΓ^β

ΟοΓαπΙ, θ. αη^οΐΐιιαο, θ. Αγγελικός, ή, όν, αιΐ£ΐΤΐςιΐθ. Αγγελο; (ό), αρχ. ωοδδα^ΟΓ. %)

(συνήΟ.) απ^ο. Αγγουράκ•. (τό) , ΟΟΓΟΪοΙίοη , (Ιπο-

χο^, τού- Αγγούρι (τό), εοηοοιιιΙ)Γθ. Αγγουριά (ή), ουηοοιη1>Γ€ (ρΐαηΐβ). Αγγουρόσπορος (ό),^ΓαίιιθίΙθ €υιι-

οοηι1)Γβ, θ. Αγδαρτος, η, ον, ηοη έοΟΓΟίΐέ,

(κυρ. επί κυνηγ.) ςαί ΟδΙ Οη ροΐΐ. Αγελάδα (ή), ναοΐΐβ, θ. Αγελαδάρης (ό), §αΐ*(1οαΤ άθ Υ1-

οΐιοδ, ναο-ηοΓ (-βτβ). Αγελαδινός, ή, όν, άϋ ΥΛΟηΟ. ΑγελαΓος , α, ον, νίναηΐ βη ΐΓΟα-

ρο. Αγέλαστος (ό, ή), ςαΐ 110 γΗ ραδ,

βΓ«ΥΟ, ΙΠΟΓΟδΟ, ΐΓΪδΙβ.

Αγέλη (η), ΐΓουροαα; Ιτβία (ά• 1)(τυίδ, ιΐο οΐιονααχ βίο.^ ΐδε καΐ Κοπάδι.

Αγεληδόν, έπίρ. €ΐι ΐΓΟίίρο, βα ΐΓουροαη, ρατ Ιτοαροδ.

Αγενεαλόνητος (ό,ή), ηαίη'αροίη! ιΐο ^ί'ηοβίυ^ίβ.

Αγένειος (ό), δαηδ!)αΓθο:ίπι1>ΟΓΐ)0-

Αγεννής, ούς (ό, ή), ί$ηυ1)1ο, 1)αδ, αΙ>]οο(,ΥΪ]. || . 6 τίμιος άνθρωπος δέν πρέπει να πράττη τίποτε ά- γεννές , ΓΙιυηιηιο ά'ηοηαοαΓ ηβ (Ιοίΐ ηοη Γλιγο άο ηαδ.

Αγέννητος (ό, ή), ηοη οη£οηιΐΓ6 ; ηοη ρΓοϋηίΙ ; ίηοΓΟό.

Αγεννώς, έπίρ. δαηδ ηο1)1β55€ ; ηαδδοιηοηΐ, Ιαοΐιοηιοηΐ, ί^ηοηΐβ- ηαοηΐ.

Αγένωτος, η, ον, ιδε Αγουρος•

Αγέρωχος (6, ή), Πογ; ηαυίαίο; ίιηρόΓΪοηχ. ||. μέ ύφος άγέρωχον, άυη ΛίΓ (ύ'ηη (οη) ίηαρέΓΪβυχ, ά'πη αίΓ οοηςυβταηΐ (άο οοα- ςηίΐο), ίχηρβΓίοηδοπιοηΙ.

Αγευστος (6, ή), ί]η1η*β ρα» 8<Λ-

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΛΓ&

ΑΓΚ

ΑΓΟ

α άο; 4. (οννή0, μτ*00.)άντ1 *' *ειρος (λνχης, ηδονές χτλ.).

Χγεώργητος (ο, ή), Ιηοαίΐβ.

Ιγιάζω φαντΐζω μέ άγιασμόν), Μ άσω, ίβΙΙβτ άβ ΓβΑα ΟβτιίΙβ, &• *ρβΓ£βΓ. ι) (άρχ.) οβοιτ ; βιη- θΗ6βΓ. ||• (άμτβτ, αυτ**.) άβνβ- οίτ μΙοΙ, ιηοατίτ βα ούβαΓ άβ

•Αίί1(6(4.

Αγιασμα (το), (£άντι»μα μέ άγια- σμόν), ΑβρβΓΒίοη, 0. ») (πηγή Αγιασμού) Γοη(ΑΗ16 8Αΐη(β, 9.

ΆγιασματάοΑον Ι**)» (*° *ΥΤ• *°υ Αγιασμού) , 06ηί(16Γ. ») τό βι- βλ.) ιδε Εύχολόγιον.

Αγιασμός (6), (ή τελετή), Α*ρ6Γβ6β α)(τό άγιασίέν ύδωρ), 6Αα 1)β η!(6, 0. || . κάμνει άγιασμόν (ό ιερεύς), Γ«Γβ ΓβΑα ηβαίίβ.

Άγιαστηρα (ή), ΑδρβΓ&βδ, Α8Ό6Γ

$#ίτ, £ουρί11οη.

Ιγιοβασιλειάτικος, η, ον, φΐΐ 86 Γαι( οα 96 άοοηβ Αα ρΓβηιίβΓ ίοιίΓ άβΓβο. ||. (*λ0.) άγιοβασι- λειάτιχα (τα), βίΓβηηβδ, 8. πλ0.

Αγιοβασιλόΐεηττα (ή), £Α(6Αα άβδ ΚοΙβ.

λγιοχέρι (τό), Τότ Κερί.

Αγιόκλημα (τό), φ. χαΐ 4ν0< ΟΒβ-* ττβ-ίβαΠΙβ, •.

*Αγιος, α, ον, 8Αίυ(. ||. ή αγία Τρι• Ας, Ια Μΐη(6 ΤΗοί(6. |. τό &γιον Πνεΰμα, 1$ 8Αίη(-ΕδρΓί(, ΓΕδ- ρτί(-5*ίηΙ. || . ©Ι άγιοι μάρτυρες. 1«§ δαίαΐδ ΜΛΓίγΓδ. ||. ό ίίγιος Ιωάννης, 5»Ιη(-1«80 (καΐ κατ'ά- *αίρ.)8(. ^Αη(ή) δ. ^Αη. || . (ή εορτή) τοΰ αγίου Ιωάννου, Ια 8*ίην-36λΐι• (1• ή αγία Βαρβάρα, &Α111Ι6-'Βαγ1>6 (ή) 9(6 ΒαγΙκ. II . ή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, Γέ$1κ€ βΑάΚ-Οβοτββδ. || . ({(εορ- τή) των Αγίων «άντων, Ια Γβ(6 (!β |οατ) <1β Ιΐ ΤοαβδβίηΙ, (καΐ συχνοτ. έλλ.) Ια ΤοαδδΑίη( (κα- τά τό Αατιν• καλανδάρ. τελείται τί 4 Νοεμβρίου). ||. ή αγία τρά «ζα, 1& 8Αΐη(6 ίΑΟΐβ. ||. τό 8- γιον λείψανον, ΐΑδΑΐηΙβ κΗςαβ |. 6 δγιος τάφος* 1ββΑίη( ββρυΐ- 0Γ6. ||. τα Άγια τών Αγίων, (τό 5όυτον του ναοΰ του Σολομών- τος), Ιβ δΑΪηΙ άβδ 8Αΐη(δ. §.(ώς τίτλ. τιμής χρός Ιερωμένους), ό ά- γιος αρχιμανδρίτης, (χαΐ κατά *ροσ?ων.) άγιε αρχιμανίριτ* , ηοικκαΓ Γ&Ι)1>έ.

λγώτης, ητος (ή), δ*ίηΙβΙέ, 0.

λγιωσύνη (ή), δΛίοΙβΙέ, 0. λγχαΙάχι (τ£), έρίοβΙΙβ, 0. (ύ*0- χ^. του λγχάΐι (τό) , χοιν. ή *Αχαν0*, έ^ί- ■«τΙ. ρίφαοΙ, ΙδίχαΙΙιντρί.ρ.

χά•η*αι 4ς τ*άγχά0ια, φρσ., (•Γ- ν• άνήτυχος, ανυπόμονος), 11 0*1 βΙΙΓ 1β3 6ΐΐ«Γ(1θη9.

λγχα0ωτός, ή, ον, χοιν. 6 Άχαν-

0ωο*ης. λγχαλα, μορ. (χυβ.)» ϊδί "Ολος(ιίς

τό Μ* δλον ότι). λγχάλη (ή), (χυρ. βις τό *λ0.),

ΪΓβ9. || . (τόν ύπεδέχ0η) μέ άνοι-

χτας άγχάλας, 4 &Μ8 ΟυνβΓΐ». λγχαλια (ή) , χοιν. ή Άγχάλη,

1>Γ*β, Ιβδ ί>ΓΑ8. 3) ((Γ-νχδχ.)

1>Γ&3δέ6, 0. || . μία άγχαλια ξΟλα (χόρτου χτλ.), αοο 1>ΓΑ39έ6 <1β 1>οί9 (46 Γοία 6(ο). λγχαλιάζω, Μ. άοω, ρΓβίκΐΓβ (δβΓ

Γ6Τ) άλ09 968 &Γ«9, €Πΐ1ϊΓΛ85©Γ

Χγχάλιααμα (τό), Γ•θ(ίοα <1%6Πΐ-

1>Γβ996Γ, 60ΐΙ>ΓΑ996ΐη6η( ; 61»- 1>ΓΑ98Α<16, 0. Α00θΐΑ(ΐ6, 0*

Χγχίδι (*ό), βο!ΐΛΓ(1β, 0. ρίοοΙ.

λγχινάρα (ή), φ. ΑΓ(ίθ)ΐΑΐι(.

λγχιναρόφυλλον (τδ), Γβμίΐΐο <1%ΑΓ- (ίοΙΐΑυ(.

λγχίοτρι (τό), ΙίΑΠίεςοη.

Χγχομαχητόν (τό), χοιν. τόΤΑσ0μα

λγχομαχώ, Μ. ήσω, χοιν. αντί Α- σθμαίνω, Πνευοτιώ, ΗαΙΙβΙβΓ. || τό άλογον άγχομαχεΐ, Ιβ θ1ΐ6ΥΑΐ 1>α( άα Ολοο ((Ιβδ Ο&οοδ).

Άγχυλόνω, Μ. ώαω, ρϊςαβΓ.

Αγχύλωμα (τό), ΓΑΟ(ίθα άο ρί ςυβΓ.

Χγχύλω<ίίς , εως (ή), Ιατρ. , Αηΐ£γ- Ιοδβ, 0.

Άγκυρα, ας (ή), ΑΠ0Γ6, 0. ||. οι £- νυ/ες τής— , Ιβδ ρα((βδ (Ιβδ 1)ΓΑδ, Ιββ 6βθδ)(1β ΙΆηβΓβ. || . νό ξύλον τό όττοΤον χρατεΤ όρθίαν τήν άγχυ- ραν, Ιβ ]Αδ (ή) ]οαΑί1. ||. ό χρίχος της—, Γβοηββα (ή) ΓοΓ^ΑηβΑα. || . ^ίπτω τήν άγχυραν, ιόβ Αγκυ- ροβολώ.

Αγκυροβολιά (ή), ΓΑΟ(ίθη άβ ]β- (βΓ Γαποτθ, ]β( άΆηβΓβ. ||. τό διά τήν άγκυροβολίαν πληρονόμε- νον (όικαίωμα), (ΙγοΚ ^ΆΐΐΟΓΑ^β

Άγχυροβόλιον (τό), ΑΠΟΓΑ^β, ωοαϊΐ-

ΐΑ^β; ΓβίΑβΙΐβ, 0. ΓΑάβ, 0.

Αγκυροβολώ, Μ. ήσω, ]β(6Γ Γαιι- εΓβ ; β(Γβ (δβ (βηίΓ) βη γα<1ο, ηιουίΙΙβΓ (^Αηδ υηβ ΓΑάβ).

Αγχυρωτός, ή, όν, οοιίΓ&ό βη 0ΓΟ- ο1ιβ(, βΓοβηα, βΓοοΙιβ.

Αγχών, ώνος (ό), βοαάβ. ||. κτυ- πώ (ή) κουντώ μέ τόν αγκώνα, ροιίδδβΓ (αβιΐΓ(βΓ) (Ιιι βοικίβ, 0011-

(1θγβΓ.

Αγκωνάρι (τό), βηβοί^ηαΓβ, 0. β. ρϊβΓΓβ Αη^αΐΑΐτβ (ά'βηοοί^οαΓβ).

Αγκωνή (ή), ϊίε Κώχη. (. ή αγκω- νή δρόμου (χοταμου χτλ.), βοιι- <1β. || . ίκίΤ δπου ό 6ρό;χος (ό ήο-

-ίαμός) κάμνει άγχωνήν, α Γββ- (ΙγοΚ οα Ία γοοΛο (Ια ΓίνίοΓβ) ΓαΗ Ιο οοαάβ, Γ8ε χαΐ Γνρισμα^

Αγνάντια, *κί£. Τόε * Αντίκρυ.

λγνάντιος, α, ον, Γδε Άντικρυνός.

Αγνεία (ή), αρχ., ραΓ6(έ, 0. βοα-

(106006, 0. 0ΔΑδ(6(έ, 0. Αγνίζω, Μ. ίσω, ραΓίΔβΓ (ρΑΓ ά#• ΙυδίΓΑΐίΟΠδ 6(0) 4

λγνισμός (ό), ρατίβθΑ(1οη, 0.

Αγνοια (τ), ί^αοΓΑΠοβ, 0 ; ΙηβίΙ^ Τ6Γ(ΑΠ06, 0. ||. ιτροφασίζομαι & γνοιαν, ρΓέ(6ηά>6 ΟΑαδβά^Βο^ ΓΑηοβ. || . εξ αγνοίας, ρΑΓ ίαΑ<1- τβΓίαοοβ.

Αγνός, ή, όν, (αρχ.), ρα? ; ο1ΐΑ6(6.

Αγνοτης, ητος, (ή^-^Αγνεί•*

Αγνοώ, Μ. ήσω, 1&00Γ6Γ , β(Γβ <1αο9 Γί^αοΓΑαοβ <1β ςο. ||. V γνόουν τα διατρέχοντα, ]'6(Αΐβ 4απ9 Γί^αοΓΑηοβ (Ιβ οβ ςαΐ «β ρΑ99Αΐ(. || . αγνοώ τό πράγμα, (όικονμ.), ]ο δαίδ 1$αοΓΑθ( ά\χ ίΑί(. Ι), ζ-ο αγνοούμενος, ίΐ Υί( ί- 0οοτό <1α αιοηάβ, Η ηιβηβ υηο τίβ οΙϊδοαΓβ β( ί£ηοτέβ.

λγνωμονώ, Μ. ήσω, ΐη^ΟΟοαΑΐΐΓβ αα οίβαίΑΚ, 6(γθ 1ώ^γα(.

Αγνωμόνως, έ*ίρ.. ΑΥ60 ίϋ^ΓΑΐί-

(α<1β•

Αγνωμοτ^νη (ή), ίη^ΓΑΐίίαάβ, θ.

Αγνώμων, όνος (ό, ή), Ιθ£ΤΑ(.

Αγνώριστος, ος καΐ (κοιν.) η , ον, ςαί η'βδ( ρΑ9 ΓβοοηοΑίδδΑίιΙβ, ιηέοοηηΑίδδΑΜβ ; ίοοο^αΚο. ||. ό αυτοκράτωρ περιηγεΤτο αγνώρι- στος, ΓΕωρέΓβαΓ νοχα^βΑίΐ ία-

0Ο£θί(0.

Αγνώς, έπί^. (αρχ.), ρατβαιβιΚ ;

0ΐΐΑδ(6ηΐβΙΐ(.

Άγνωστος (ό, ή), Ιοοοοοα. |1• άρ-^ χόμενοι άπό τών γνωστών καΐ ά- νατρέχοντες είς τί δγνως•α, ρΑΓ-* (αη( (Ιβδ οηοδβδ οοηααβδ, β( ΓβπιοηΙαη( α οβ!1β9 ςαί ηβ Ιβ 8θα( ρβίη(.

Άγονος (ό, ή), δΐέπΐβ ; 8ΑΠ9 ρΓΟ- £έαί(αΓβ. §. (μτφορ.) ίηΓέοοιίίΙ ; ίαΓβΓ(ΐ1β , ΑΓίάβ ; (επί χρημάτ. κτημάτ. κλπ.) ίαιρΓθ(1αο(ίΓ.||. (ά- φίρημ.) τό δγονον, Ια δΙέΓίίϊΙβ ; ΓίηίβοοαάΗέ, ΙΊηΓοΓίίΙίΙό ; Γα- ηάίΐέ (άΌη 9α]β().

Αγορά (ή), ρΐαοβ ραΒΗςαβ, 0/ ΠΐΑΓΟΠέ. ||. «ερίτριμμα αγοράς, (φρσ. άρχ.) , 1>Α((βατ %ά*βδ(ΓΑ<1β.' ι) - Αγόρασμα, ΑοηΑ(. ||. έκα- με μίαν καλήν άγΟραν , Η Α ί*ί( υπ 1>οα αοπα(.

Αγοράζω, Μ. άσω, Αθηβ(βΓ. ||. ή- γόρασα του υίου μου εν ώρολόγι, ]'«ι Αοη«(β Α ιηοπ βΗ υηβ ιηβη^

1Γ•.

1Λ

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΓΡ

ΑΓΡ

ΑΓΥ

ΑγοραΤος, α, ον, (1ε ηαΐΐε, (1β πιβΓοΙιέ ; §. (συνκδχ.) ΙπνίαΙ,

Αγοράκι (τό), ρείίΐ ^βΓςοη.

Αγορανομία (ή), ε!ΐαΓ£0 (Γα$0Γα- ηοπιε, θ.

Αγορανόμος (ό), Πΐα£ίδΐΓαΙ επατ• {$έ άε Ια ροΐίεε άεδ πιαΓϋηόδ: α- £θΓαηοπιβ (α Αΐ&εηεδ) , έ(1Πε (α

ΚθΠΐε).

Αγόρασμα (τό), ΓαεΙίου (Γαεηε- Ιογ, αείιαί.

Αγοραστής, οΰ (ό),αεΙιεΙευΓ; (ιδίως επί χτημάτ.) αεηυέΓευΓ.

Αγοραστός, ή, όν, αοΐιβίό.

Αγορεύω, Μ. εύσω, ραΓίεΓ ευ ρυ- οΐίε; υαΓαυ^υει*; (διχηγορ.) ρΐαί- <1βΓ. ||. 6 δικηγόρος του ήγόρΐυ- σεν δριστα, δου ανοεαΐ α ΓογΙ Μβη ρΐαίάέ. ||. του εισαγγελέως άγορεύσαντος , (δικονμ.), 1β ρΓΟ- οιιγ(ϊιιγ ά\ι Γοί βηίρυάυ.

Αγόρι (τό), 8&Γςοη. ||. έ'χει τρία α- γόρια καΐ δύο κορήτσια, ©11© ά ΙγοΪ8 ^ατςοηδ ρΙ άευχ ίίΠεδ,

Αγουρίδα, ας (ή), ΥΡΓ)υδ. ||. αγάλι -αγάλια γίνεται ή αγουρίδα μέ- λι, (παροιμ.), ανεε Ιο Ιεπιρδ βΐ Ια ραίΐΐε Ιβδ υεΠεδ πιυηδδευΐ.

Αγουρόλαδον (τό), ηυίΐε νεηε, Θ.

Αγουρος (αντί "Αωρος), η, ον, ςυί η'εδί ραβ ιτιάΓ, νειί.

Αγραβανηά (ή), δ. βΓ&Γβ άε Ιυ- <16θ (ου) άβ ^άα (ου) ά'αυιουΓ, £αΙηίεΓ.

Αγράμματος, ος καΐ (χοιν.) η, ον, ηοαιπιε δβΠδ ΙοΙίΓΟδ, ίΠβΙΐΓέ, ί- &υοΓαηΙ, (ο•κ.) ΐ^ηοΓΟ.

Αγραπτος (ό, ή), ςιή υ'εδί ροίηΐ έοπΐ, ιδε καΐ "Αγραφος.

λγραυλώ, Μ. ήσω, (άρ/.), ραδδεΓ Ια ηιιίΐ εη ρΐ&ίη ο&απιρδ ; 1)ί νουαςυΡΓ.

Αγραφος (ό, ή), -"Αγραπτος. || χαρτί ( βιβλίον , καταιβατόν ) α γραφον, ρβρΐΡΓ(ΙίνΓρ) υίαυο,ρα £β ί)1&αθ1)β. || . άφησε δύω αρά δαις £γρα?αις, Ιαίδδεζ άευχ Π $η?δ οα Μαιιο.

Αγράφως, έπίρ. δαηδ έΐΓβ έεπί.

Αγρεύω, Μ. εύσω, (αρχ.), ρΓΟηιΐΓβ λ Ια εη&δδβ ου α Ια ρύεΐιε.

Αγρια, έπίρ. Γδε "Αγρ:ος.

ΑγριάγκαΘον (τό), φ. οβαπίου οε• ηίΐ, δαυ$ άΐιοηιηιο.

Αγριαγχινάρα, ας (ή), αΓίίεΗαυΙ δβυνβ^β , οηαΓ(οαΓ) άουυεΙΙε ,

0. οαπίοχι, οαπίε.

Αγριάδα (ή), ιδε Αγριότης. α) φ Γδε "Αγρωστις.

λγριάνθρωπος(δ), (ηοίπίπβ) δαυνβ- ββ. §. 1ουρ-&αΓθυ.

Αγριάμπελος (ή), φ.νί&ηβ 5*υν*.

£β, θ. Ιαυ^Γυοοο ή ΙαιηΙ>ι•υ- δςυε, θ.

Αγριαπιδηά (ή), δ. ΐδΐ Ά/λαδιά.

Αγριάπιδον (τό), ιδε Ά /λάδι.

Αγριαφάνα(ή), φ. οΗβΓάοα έΐοίΐέ.

λγριέλαιος (ή), οΙίνίβΓ δαυνα$ε (ου) ίΥαυο.

Αγριεύω, Μ. εύσω, (μτβτ. καΐ ά μ- τβτ.)- Έςαγριόνω, ΓΡυάΓΡ (άρ- νβηΐΓ) ΓβΓουοΗβου δαυνα^ε, όΓ- ΓβΓουοΙιεΓ, δ'έίΓαΓουευεΓ.

Αγρίμι (τό) , ΙχΗε Γαυνε (ρυαηΐε, ηοίΓο), θ.

Αγριμονιά (ή^, ο. βί^ΓβΠΊΟίηε, θ. έδρβΓ^ουΙΙε, θ. ευραΙοίΓε , θ.

Αγριο€ούβαλον (τό) , ϊδε Βόνασος. Αγριόγαττος (ό), ζ. εΐιαΐ δαυνα^ο.

λγριογούρουνον (τό) , ζ. δαιιρΙίεΓ :

Ιαίε (τό θηλ.), πιαΓοαδϋία (τό μι- χρόν). Αγρ:οδυόσμος (ό), φ. πιεηΐΐιε δαυ

να^ο, θ. εαΐαηιοηΐ. Αγριοκάρδαμον (τό), φ. ΟΓΡί^οη

δαυΥα^ε, εοπιε άε εετί (1'εηυ. Αγριοκάτσικον (τό), ζ. εηαηιυίδ:

1>ουςυεΙίυ. Αγρ:οχρόμμυδον (τό), φ. ιδε Βολ

6ός καΐ Σκυλοχρόμμυδον. Αγριοκύτταγμα (τό) , τό ούσ. του Αγριοκυττάζω, Μ. άςω, ίεΙΙΟΓ άε*

Γε^αΓάδ ΓοΓΟυεΙιοδ (ΙεΓΓΐΙ)1θδ,

πιεηαςαηΐδ), ιδε καΐ Στραβοκ-τ-

τάζω. Αγρ.ομέλισσα, ης (ή), εντ. ΓγρΙοπ. Αγριομολόχα, ας (ή), ο. Πίβυνε

δίΐυνα^ε, 0. 1)ί(^υί)ηιαυνθ, θ. Αγριόζαπ-πια (ή), ζτ. οαηαΓίΙ δαυ-

να^ε, Γδε χαΐ ΚερχιθαλΙς καίΦα-

σκάς. Αγριοπιρίστερον (τό) , χτ. ρί^εοη

δαυνα^ε, Γδε καΐ Οίνάς. Αγριοπήγανον (τό),φ. πιο δίΐυνα-

^ε (ου) άεδ ιυυΓαίΙΙεδ, θ. δ»υ-

νβνίο, θ. υαπηαίε, θ. Αγρ:ος, α, ον, δαυνα^ε ; (επί δέν-

δρ.)ΓΓαηο; §. (μτφορ.)ίαΓουεΗρ,

ΓέΓΟΟε. §. (ώς ούτ.) οί οίγρ•.οι τη;

Αμερικής, Ιεδ δαυνα^Ρδ άε ΓΑ-

ηιέΓΪςυε.||. (τό^λθ. ούδ.) Άγρια.

έπίρ. αντί Άγοίως. ||. τί με κυτ-

τάζεις αγρια-άγρια, ιδε Αγριο- κυττάζω. 'Λγρ-.οσέλινον (τ>), φ. αοΐΐε οΌδ

ηιουΙα}?ηεδ, 0. (παοβλ.Σμύρνιον). Αγριοσουρβη» (ή), δ. οοείιουε. Αγρ.οσταφΙς, ίδος (ή), φ. δίαρίΐί-

δίΐϊ^Γε, θ. ΙιεΓοε αυχ ρουδ, θ.

ρέάίουΙαίΓΟ, θ. Αγριότης, ητος (ή), ΓεΓΟΟίΙβ, θ.

βαυνα^επε, θ. λγριοτριανταφυλληά (ή), φ. ΓΟδίΡΓ

5&υνα£6, έ^ΙαηΙίεΓ.

Αγριοτριαντάφυλλον (τό), έ^ΐααΐϊ•

ηε, θ. Αγριοφλησχουνι (τό),φ. ιδε Δίκτα-

μνον. Αγριόχορος (ό),τόάρσενικόν άγριο-

γο^ρουνον, δαυ§1ίεΓ. Αγρογείτων, όνος (ό, ή), άρχ.,ΥΟί-

δία β Ια 03πιρθ£ηε. Αγροδία.τος (ό, ή), ςυί νίΐ λ Ια

εαυιρα^υε, οαιυραςυαΓ<). Αγροικία (ή), (ό χαρακτήρ του ά-

γροίκου), ΓυδΙίείΙέ, Θ. 2) ('στί-

τι καΐ ύποστατικόν εις τήν εξο- χήν) ΙοίΙ (πιαίδοα) Γΐΐδϋςυε;

πιαίδου άε εαπιρα^ηε, Θ. §. ρΓΟ-

1>τϊέΙέ ΓυΓαΙε. ΑγροΤκος (ό, ή), αρχ., ςυί νίΐ ου

άεπιευτε α Ια εαπιρα^αβ, εβπι-

ρα^ηαΓϋ; α^ΓεδΙε: τυδίίφίε. Αγροκήπον (τό), ηΐέΙαίΓΐβ, Θ. ΓβΓ-

ωε, Θ. ||. τό πρότ^πον — της Τί-

ρυνθος, Ια ίεπυε πιοάέΐε <1ε Τΐ-

ΓνοΙηε. Αγρονομία (ή), αάηιίυίδίΓΑΐΐοη άεδ

Βίευδ τυΓαυχ, α£Γοηοηιίβ, θ. Αγρονομικός, ή, όν, ςυί οοηοεΓ-

ηε Γα^ΓΟοοηιΐε, α^Γουοηιίςυε.

|| . αγρονομικός κώδηξ, (Χμ.), 00-

(1ε πιγοΙ.

Αγρονόμος (ί)η ΙΙία^ίδίΓαΙ ΟΙλ&Γ^ό

(1ε (γρ^Ιργ) ΓαάπιίηίδίΓαΙίου άεδ ^ίρηδ τυΓαυχ, α^Γοηοπιε.

Αγρός (ό) , εΐιαπιρ; Οίπιρβ^ηε ; ρι-ορπέΐέ τυΓαΙβ, θ. (Ιοοιαίηε, 0. Ιειτε, θ. || . άνθος του άγροϋ, ΩευΓ άεδ εΐιαηιρδ, θ. ||. ή χάλα- ζα αφάνισε τους αγρούς μας, Ια #Γέ1ε α άρδοΐέ ηοδ εαηιρα^ηεδ. || . ό κατ' άγρόν βίος, Ια νίβ άεδ οΐιαηιρδ (άα Ια εααιρα^ηε), Ια νιε οΗαηιρίίΓε (τυταΐρ).

Αγροτ.κός, ή, όν, ευαιυρ^(Γ6, β- ^ΓβδΙο ; αρποοίε, ΓυΓαΙ. ||. δά- γροτικός ρ•ος, Ια νίβ ΓυΓαΙε (πι- δΐίςιιρ).

Αγροφύλας, ακος (6), #αΓ(1ε ΟηαίΠ- ρείτε.

Αγρυπνία (ή), νείΐΐο, θ. Υΐ^ίίβη- εε, 0.

Αγρυπνος (ό, ή), νί$ΠαηΙ. ||. (άφν ρημ.) τό αγρυπνον, Ια νί^ΐΐ&ηοε.

Αγρυπνώ, Μ. ήσω, ΥείΠοΓ.

Αγρύπνως, έπίρ. νί^ϊΐβπιιΐιεηΐ.

Αγρωστις, εως (ή), φ. £Γαπΐεη, εΐιίεικίευΐ.

Αγυιά, ας (ή), αρχ., Γυβ 6.

Αγύμναστος (ό, ή), ΠΟΠ βΙΡΓϋέ,

πόα νεΓδέ άαηδ, ίπεχβΓοό. Αγυρτία (ή), εοαΓίαΙαηβΗβ, 0.

ευαΓίαΐαοίδΐιΐθ, ]οιΐ£ΐεηβ, 0. Αγυρτικός, ή, όν, άθ ΟοαΓίαίαη,

(Ιο ^οη^ΙευΓ.

ϋί9ίίίζθεΙ 6γ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΓΩ

ΛΑΕ

ΑΔΕ

Αγύ^τ^ς , ου (ο), βοΑΓελίβη, |οη-

Αγχίνοια (ή), ρΓβδβοοβ ΟΙΙ 6θ68- 86 ά ββρηΐ, ρβηβίΓΑΐίοο, θ ψτίί.

Αγχίνους, οος (6, ή), φΐί 8 άβ Ια ρΓβββηοο οΤβδρπι, οοαιπιβ ά'βδ- ρηΐ, βρίΗίαβΙ, Βα.

Αγχιστεία (ή), ρτοοίιβ ρΑΓβοΙέ; ρικηΐβ ρ*? οΙΙίΑηοβ, Αί&οίιέ, 0 |. συγγενής έξ αγχιστείας, έ\\\έ.

Αγχόνη β), ΙΆοϋοη <1β ρβηάΓβ οη ά'βιΤΑΟζΙβΓ, ρβοάοίδοη, θ ΟΟΓάβ, θ.

Αγω, Μ. άξω, (άρχ.)» ηιβοβΓ, α- ΙΠ6θ«Γ. $. (συνήθ. ευχρ. μόνον «ϊς το συνθ. Ανάγω, Συνάγω κτλ, χαΐ είς τήν φρσ.) άγω χαΐ φέρω, Τ«ε Φέρω.

Αγωγή (ή), άρχ. έάυΟΑίίοΟ, 0. ?δε χα2 Ανατροφή, ι) (συνήθ. Νμ.) «οϋοη, θ. ρΐΑΐηΐβ, θ. ροοΓδοϋβ, •; Γβςα^ΐβ, •. (εις μεριχ. φρσ.) ΟοπιρίΑίηιβ, θ. || . κινώ άγωγήν, ΓβικίΓβ ρΐβίηΐβ (ίηΙβοίβΓ ΑΟΙίοη,

50 ρΟΛΙΓΥΟΪΓ) 6Π 31181106, ρΟΓίβΓ

ρΐΑίηΙβ (ου) μ ρΐΑΐηΙβ, ρΙβίόβΓ οοηΐίβ (ί&ίτβ ιιη ρΓΟΟβδ Α) ς., ?δε χαΐ Κρίσις. ||. χινώ άγωγήν κατά τίνος, ίηΙβηΙβΓ βοΙΙοη βη]υδΙίθ6 οοηΐΓβ η. , ΓοοΙίοηηβΓ, ΐδε χαΐ Ενάγω. ||. άγωνή περί άκυρώ- «ως, (διχονμ.), ΓβςυβΛβ β ο 0Α8- δΑίίοη. || . πολιτική αγωγή (προς επανάληψιν ή άναίρεσιν τής δί- κης), ΓβφίβΛβ οίνίΐβ. || . αγωγή προς άποχατάστασιν διακατοχής, βοαιρΙοΑηΙβ βα ΓβΊοΙ^Γβηάβ __ Ικηρυχθη απαράδεχτος ιερός έξα- χολούθησιν τής αγωγής του, ίΐ ΙΊιΙ ύέβίΑΓβ οοο τβοβτ&Μβ β οοηίίοπβΓ 86β ροητδαίιβδ.

Αγώγι (τό), νοίΙοΓβ 6.

Αγωγιάζω, Μ. άσω, ΙοαβΓ άβδ

βΟβΥΑΟΙ.

Αγωγιάτης, ου (6), ΓΟϋΙίβΓ, ΥΟΐ- ΙαηβΓ, νοίΐιιπη.

Αγωγιάτικος, η, ον, (Ιβ ΓΟυΙίβΓ, 46 ΥοίΙαΗβΓ. || . άλογον άγωγιά- τικον, οοβΥΑΐ 0*6 1θθΑ£6.

Αγωγός (δ, ή), αρχ., ςαί δβΓΐ άβ βοηάυϋ, οοηάυοΙβΟΓ. ||. τα μέ• ταλλα είναι οι άρμοδιωτεροι α- γωγοί (τής ηλεκτρικής Ολης κτλ.), 1«8 ιηέίΑυι βοηΐ Ιββ πιβΠΙβυΓδ οοοάαοΐβοτδ (<1β Γέΐβοίποίΐύ Ου). ») (ούσ. άρσ.) ιδε 'Οχετδς «αϊ 'Γδραγωγείον.

Αγων, ώνος (6), ΟΟΟίΟΑΐ, ΙαΙΙβ, Θ, «ΙοΠ. ||. ο έβνικός άγων, Ια ΙυΙ- »β (Ια βΑαββ) ηΐϋοοαίβ. ||. κατ* Η» υπέρ ανεξαρτησίας αγώνα,

ρ6η4&ηι Ιο ΙαΙΙο άβ 1'ίχκΐέροιι•

ύοηοβ. Αγωνία (ή), 1011^(6, •. Αΐΐ£θίβ-

86, Θ. Αγωνίζομαι, Μ. ισθώ (Θά) , οοπί-

ϋιΙΐΓβ, ΙιιΙΙβΓ οοηΐΓβ ; δ'βίοΓ

06Γ «; 86 <10ΐ)8ϋΓ6. Αγωνιστής, οΰ (6), 6θπι1>&ϋΑηΙ ;

οΐιοπιρίοο. Αγωνιώ, Μ. άσω, (άρχ.),έΐΓβ (1βΠ3

1β8 οη^οίδδβδ. ΑγωνοΘέτης, ου (6), Γέπιαο^Γθ(6ΐΐΓ

(<Ιβ8 ρηχ). Αδάχρντος (ο, ή), φΐί ΓοίΙ ου 6η-

ΐ6ο4 (^υβίςαβ ο^οδβ (οίΟί^οη-

(6) 80Ο8 ρΙβϋΓβΓ.

Αδαμάντινος, η, ον, ΓαίΙ (βηπϋΐΐί, ΟΓΐιβ) <1β άίβπι&ηίδ.

Χδαμαντοχόλλητος (6,ή), 0Γθέ(6Ο- Γΐεοί) (1β άίοιηουίδ.

Άδάμας, αντος (6), (ΙίΛΠίΛηΙ.

Αδάμαστος (6, ή), ίικίοπιρίβοΐβ

Αδαπάνητος (ό, ή), ςαί ηβ δοαΓ&Η όΐΓβ άέροηδέ, ίηβρυίδοοίβ.

Αδάιεανος (6, ή), ςαί ηβ οούΐβ &α< οοηβ άέρβοδβ; ^ΓαΙιιϋ.

Αδαρτος, ος χαΐ (χοιν.) η, ον, ιιοο οβίΐυ.

Αδεια (ή), ρβπηίδδίοη, •. ΑϋΙο- Ηδοΐίοη, 0. 1ίθ6Γ(6, θ. ||. άδεια έγγραφος, ρ6πηίδ. ||. άδεια α- πουσίας (ή) ιτρδςάναχώρησιν,ΟΟίΐ- ββ•ΊΙ• (* ίιΤνα υπάλληλος) ελα- βεν ίδειαν απουσίας δια οκτώ η- μέρας, ίΐ & οοίβηιι αη οοη^β άβ ΙΐυίΙ ίουΓδ. || . άδεια του Πάηεα (περί θρησκευτικών αντικειμένων), άίδρβοδβ, 0. || . Λδεια του ηγου- μένου (πρδς τους εξερχόμενους του μοναστηρίου μοναχούς), ΟΟέάίοή- 06, 0. || . ποιητική άδεια, (φρσ.), Ιίοβοοβ ροβίίςυβ. ||. ανώνυμος εταιρία δεν δύναται να ύπάρχη χωρίς τήν δδειαν τής Κ υ αρνή- σεως, Ιβδ δοοίέΐέδ οηοηνιηβδ ηο ρβανβηΐ βυ'δΙβΓ βοηβ ΓουΙοίί- δ&Ιίοη άυ ^οϋνβΓηβιυβηΙ. ||. δί- δω άδειαν, ?δε ^Επιτρέπω. ||. δοτέ μοι τήν άδειαν να. . , ρβΓΠίβΙ- Ιβζ-πιοί <Ιβ. . , ΐΓοανβζ 1>οα ςυβ . . || . μέ τήν άδειάν σας, (φρσ*)» &Τ60 νοίΓβ ρβΓΠΐίδδίοο. ||. έχετε τήν άδειαν, (φρσ.), ονουδρβΓΠΐίδ ρβπηίδ ο νουβ , ]β νοαδ Ι© ροτ- ωβίδ. 3) ϊδε Ευκαιρία.

Αδειάζω, Μ. άσω, (μτ€τ.), νί(1βΓ, έρυίδβΓ ; ένοουοΓ ; ο'έδβπιρΙίΓ; (επί πυροβόλ.) άέοΙιοτββΓ. ||. ά• δειάζω τήν άντλίαν, (ναυτ.), άέ- οΙίΑΓ^βΓ (ΛΪΓβηεηίΓ) Ια ροωρβ || . άδειασαν τρία βωκάλια, ίΐβ οηΐ ηιίδ (ίΐδ οοΐ οουοηέ) ΐΓοίδ Ι>ο«ι(6ΐΊΐ68 βιΐΓ Ιο ο01•, ϋδ οηΐ

(ΙΟΟΟΪίέ ΐΓΟίδ 1>ΟΙΐΐ6ΐ1ΐ68. ||. ν'ά-

δειάσουν τό φρο-ριον, ένβοαβΓ Ια ρΐΑΟβ. || . αδειάζω τδν τόπον, φρσ., (αναχωρώ χωρίς να .θέλω), ύέ^υβΓρίΓ, (ΙέΙο^βΓ, ΑέηίοοβΓ. || . άδειασε μου όγλίγωρα τήν γω- νιίν, (δημ.), Α)1θΙΙδ <!6&Ι16Γρί8-

ββζ, ο'^υβΓρίΓ ((ΙέοίοηβΓ) Αα ρΐυδ ΤΪΙβ. || . (καλ αύτοπθ.) ή δε- ξαμενή άδειασε , 16 Γ686Γνοίτ β'οδί νί(16. || . άδειασε τό στομά- χι του, δοη 6δ(οιηΑθ δ'βδί (16- ΟΠΑΓ^έ. || . τό πουγγεΐ' του δέν αδειάζει, βΑ 1>0ϋΓδ6 ηβ (Ιβδβηι- ρΐϋ ροίη(. ι) (άμτβτ.) ιδε Ευ- χαιρώ. Αδειασμα (τό), ΓΑΟΐίοη <1β υμΙογ β(ο; έΥΑΟϋΑΐίοη ((Ι'ιιηβ ρΐΑβο βίο.) Αδειος (6 άλλ. Εύκαιρος), α, ον, \ί(1β..»§. ΟΓβΐΐΧ. || . τό ίχημα άνεχω^τ,σεν άδειον, Ι Α ΥοίΙυτβ βδ( ρΑΓίίβ Α νίάβ. || . ή κοιλιά του είναι άδεια, Η Α 1β ΥβηΐΓβ ΟΓβυι. α) (ό χωρίς έργο*.) 4ββ- οεουρέ. ||. "σπίτι άδειον (άνοικία- στον), αίΑΐδοη ΥΑβΑηΙβ (ςαί υα• ςυβ). Αδέκαστος (6, ή), ίθΐ6£Γ6, ίηοΟΓ- Γηρϋοΐβ. || . (άφχιρημ.) τό άδέ- χαστον (δικαστού κτλ*), ΓίηΙέ- ^ΓΐΙό (ΓίηοοΓΓυρίίηίΙίΙβ) ο'ηη ]υ-

£6 6(0.

Αδεκάτιστος (ό, ή), φΐ! η'ββΐ ρΑ8 άέοιαιέ ; βιβιηρΐ άβδ (ΐΓοίΙδ (άβ Ια άΐηιβ).

Αδελφάτον (τό), οοη8Γέ§Α(ίοη, •. οοηΓΓέηβ, θ.

Αδελφή (ή), δ«ϋΓ, θ. ιδε χαΐ Α- δελφός.

Αδελφικός, ή, όν, ΓΓΑΐβΓΠβΙ.

Αδελφιχώς, έπί£. 60 Γτβίβ (ου) 60

80ΒΟΓ, ΓΓΑΐβΓΟβΗβΟΙβηΙ.

Αδελφόθεος (ό), Γγ6Γ6 <1β ϋίβιι (β-

ρίΐο. άβ 8. αΑβςοβδ). Αδελφοκτονία (ή), (ΟΓίωβ οΌ) Γγα-

Ιηοίάβ.

Αδελφοκτόνος (6, ή), ΓγαΙγκϊι<16. Αδελφοποιητός (6), ίΓβΓβ ΑάορΙίΓ;

οοηΓΓβΓβ. Αδελφός (ό), ΓΓ6Γ6. ||. αδελφοί ή

4δελφαΙ όμοπάτριοι καΐ όμομή-

τριοι (οΐάκυρολεκτ. όνομασθέντες

αμφιθαλείς), ΓΓ6Γ68 §;6ΓΒ1Αίΐ)δ,

δΟΒΟΓδ ^βΓΟΙΑίηβδ. Αδελφοσύνη (ή), κοιν. ή- Αδελφότης, ητος (ή), ΓΓΑΐβΓοίΙό,

θ. 2) ΟοηίΓβΓίβ, θ. Αδενδρος ( ό , ή ) , 8Α08 ΑΓ0ΓΘ8 ,

(μτνμ.) οΙίΑΟΥβ. ||. τα άδενδρα

μέρη δάσους, Ιβδ βίΑίπβΓβδ. Αδένις (οΐ), πλθ. του Άδήν. Αδενώδης , ους (ό, ή), 0)Αη4α1βυΧ.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ£Ϊ€

αδι

ΑΔΙ

ΛΔΓ

Αδειος, ο; καΐ (κοιν.) α, ον, Βίβ- 1α4γοΚ, £&υοηβ, ϊδ« χαΐ 'Ανεπι- τήίειος.

αδέσποτος (6, η), δβοδ αυίοπίό (ου) βυΐοβοΐίοίΐβ , δβ η 9 ΓοηοΌ- ιηοηΐ.

άδετος, ος κ»1 (κοιν.) η, ον,* ςυί η>δΙ ρβδ Ιίό ; (επί βιβλ.) οοη γο- 116.

λ δηλ ία (ή),-Άδηλδτης.

άδηλος (δ, ή), ίηοβΓίαίη. ||. τό μέλλον είναι αδηλον, ΓβνοηΪΓ ΡδΙ ιηοοτίαίη. 3)-*Αφανής, ΐηδοη- δί&ΐβ, ιηιρβΓΟβρΙίοΙο. ||. ή άδη- λος αναπνοή, Ια ΐΓβηϋρίι•αΙίοιι ίηδροδίοΐε.

λδηλ.ότης, ητος (η), ίηΟΓΓίίΙΐιάβ, β. ||. ή — του μέλλοντος, ΓίηοβΓ- ΙίΙυάβ άβ 1'βνβηΐΓ.

αδήλως, έπίρ. βνρο ίηοοΓίϊΙαύο. ι) ίηιρΡΓΟορΙίοΙρπίρηΙ.

Χδημονία (ή), 3ηΐΐ010, θ. ίίορΑ-

Ιίοοοβ, θ. Αδημονώ, Μ. ήσω, δΊηο^ΠΟΓ, δ' ίιηρβΙΐρηίΡΤ.

5\δ>,ν, ένος (δ καΐ ή], βΐηηάβ , 0. "Αδης, ον (δ), ΓεηΓοΓ. ||. τρώγει

τδν $δην μέ τα λείψανα, (/υδ.

Μ ιτολυφάγων), Π ιοαηββΓβίί 1ε

(ΙΪΛΟΐΟ β! 5Ρ5 ΟΟΓΠ09.

Αδηφαγία (ή), ΥΟΜβίΙέ, 0. £ΐοο-

Ιοηηοπβ, θ. "Αδηφάγος (δ, ή), ΥΟΓαΟΡ, $1θυ-

(οο, £ου1ο, ^Γβηά ηιαπ^οητ. Αδιάβατος (δ, ή), φΓοο οο ρουΐ

ΙΓΛΥΡΓ50Γ (ρέηέίΓΟΓ), ίηφΓίΐΐί-

οα!)1β. || . δάσος άδιά€ατον, οη οοίδ ίηιρόηέίΓΑοΙο. ||. ο Ι δρόμοι κατήντησαν αδιάβατοι, 1θδ οΙιΟ- ιηίηδ δοηΙ άβνοηοδ ίηιρΓαιίοα-

Μ«9.

λδιάθετος (δ, η), φΐ! ΡδΙ ΠΙΟΓΐ 5ΛΠ5 (ρδίαπιοοΐ, ϊηΐβδίαΐ. ||. 1\ αδιαθέτου, (φρσ. Νμκ.), αϊ) ίηίο- δίαΐ. ||. ο! ες αδιαθέτου κληρονό- μοι, Ιρδ ηβΠΐΐΡΓδ 80 ίηΐΡδΙηΙ.

Αδιαίρετος (6,ή),ΐϋ<1ίνίδΠ)1β; (Χμ. «π>. κτημ.) ίηάίνίδ. ||. έξ αδιαι- ρέτου, (φρσ. Νμκ.), ρΕΓ ϊηάΊνίδ, ίη(1ίνίδοπΐρηΙ. ||. οίέξ αδιαιρέτου ίδιοκτήται,ρΓΟρπόΙβίΓΟδίηάίνίδ. || . (χφηρημ.) το άδιαίρετον, Πη- <ϋνίδίϊ>Ηίΐ6, θ.(Νμ. έπΙκτημ.)ίη- «Ιίνίδίοη, θ.

Άδιαρέτως, έ*ίρ. ίηάΊνίδίοΙρίηοηΙ.

Α διάκοπος (δ, ή), ηοο ϊηΙβΓΓΟηιρυ, ίηΐηίοιτοηιριι, οοηΐίηιι, οοηΐί- Οϋβΐ. || . δι' εργασίας αδιάκοπου, ρ&Γ υη ΐΓβνθίΙ ίηίηΙοΓΓΟΓηρυ. ||. τδ άδιάκοπον τής εργασίας, ]& οοοίίηυΐΐέ <1ο (Γαν&ίΐ.

λδιχκόπως, ίπίρ. 9Λ09 ίηΙΟΓΓΟ- ρΐίοη ΊοΙβΓπι^δίυη), οοοίίοαοΐ-

ΙβιηεηΙ, ίηοβ9&&ηιιηβοΙ , (μτνμ.)

60Π5 (ΙέΟΓίάϋΓ. ||. ίκοιμήθην ί- *τά ωρχς άδιακόπως, }'αί ιΐυπηί δβρί ηοοΓΟδ δαηδ άοοπιΙΡΓ. |

Άδιακρ.σία (ή), ίηοΜδΟΓΡίίοη , θ.

Αδιάκριτο;, ο; και (κοιν.) η, ον, ιποΊηογοΙ ; ιηοοη$ί(10ΓΟ.

Α διαχρίτως, έττίρ. ίηάί^ΙίιΐΓίΟίτίΟηΙ: §. ίηιΙίδΟΓΡίβηίρηΙ: ίηοοη*ίο,ΡΓΟ- ΠίοιιΙ. ||. τους έτιμώρησαν όλους αδιακρίτως, οη 1θδ ριιηίΐ Ιου* ίηίϋδΐίηϋΐοηιοηΐ.

Αδιάλειπτος (δ, ή), ηοη ίηΐΡΓΓΟίη- ρυ, ιδε καΐ Άοιάκοτος.

Αδιαλείπτως, ϊτ.'.\. δηηδ (Ιί^ΓΛη- ΙίηυβΓ, δαηδ (Ιί^οοηΙίηιιηΐΐοη, 5ηη5 ίηίοπηίδδίοη, δαοδ ϊοΙογ- πιΐΙΙοηοο.

Λδιάλεκτο; (δ, η), φΐί οβ ραδ ό Ιο οποίδί (ΙΓΜ').

Αδιάλλακτος (δ, ή), ϊγγογοικμΙιλ- Μο, ίιορ1;ιοα1>1ιί , ίηηοουιοπιυ- (ϊαοΐο.

Λ διαλυτός (δ, τ), ίηίΙίδδοΙιιΜρ.

Α3ιάντρο-α, έκίρ. ιδε Αναιδές.

Αδιάντροπα (ή) , κοιν. ή Αναίδεια,

Αδιάντροπος, η, ον, κοιν. δ Αναι- δής, <1ένοΓ£θΐκ16.

Αδιατέραττος, η, ον, ηΐΐί ΠΡ ροΐιΐ- ^Ιγο ρόιιόΐΓό, ίιηρ^ηόΐΓαΙ)Ιρ: ίοΐρΟΓηΐόαΙ)^. ||. (αφ^ρημ.) τδά- διατέραστον (θΐωρούμενον ώς {διε- τής) των σωμάτων, ΓίηΐρέΐΐόΐΓβ- ΟΪΙίΙό (Ιοδ ΓΟΓρδ.

ΑδιάρΟρωτος (δ, ή), αρχ., ίπαΓίί- ουίό.

Αδιάρρηκτος καΐ

Αδιάσπαστος (δ, ή), άρχ.,ίϊΐπ η>δΙ- ρβδ οιι ςιιί πρ δαυΓαίΐ <Ηγο Γοπιρυ ((ΙίδΐοίοΙ); ίικίίδδοΐιιπίο:

Αδιαστάστως, έ~ίρ. ίοίΐί^οΐιιοΐο- πιοηΐ.

Αδιάτρητος (δ, ή) , χεφουργ. (δι- δακτ.), ίπιροΓΓοΓΟ. ||. τδ άδιά- τρητον (έκ γενετής) μελών τίνων τοΰ σώματος, ΓίπιρΡίΤοΓαΙιοη, θ. ι

Αδιάφθορος (δ, ή), ίηϋΟΓΓυρΙϊόΙρ ; ίηΙΟ^ΓΟ. ||.(άφγ,ρημ.) τδ άδιάφΟο- ρον, ΓίηοοΓΓϋρΙίοίΙίΙό, 0. ΙΊηΙό- χτ\1έ (ά'οο ίιι^Ρ).

Αδιαφιλονείκητος (δ, ή), ίηοοηΐρδ^

ΐαοίο.

Αδιαφόρετα, έι:ίρ. κοιν. αντί *Ανω- φελώς.

Αδιαφόρετος, η, ον, χοιν. αντί Α- νωφελής.

Αδιαφορία (ή), ίηάΊΓίβΓΟΠΓΟ, θ.

Αδιάφορος (ό, ή), ίηοΊίΤΡΓΟΟΙ ; (ι- δίως έτΙ τραγμ.) ςυί ηΊ'πιροΓίο, (τταροιμ.) ςυί ηο ΓβίΙ ηί έπαυα ηί Γγο1(Ι. || . άδιάφορον (εΐνε) εις τοΤον ^ά ττέσχι δ λαχνδς^, ρ«α ίαι-

ροΓίε (ο'ίηιροΓίβ) §ιιγ ςιιί Ιοη- ΟΟΓβ 1β δϋΓΐ. || . (καΐ ά-πολ. ή έλλ.) άδιάφορον! ςα' ίιηροΓίε ? η'ίιηροΓίο; ο>δΙ ό^βΐ. ||. είτε σ:Τς, ει'τ' εκείνοι, άδιάφορον, ςυβ γρ δοϊΐ βιιι υα νοαδ, ηΊιηροΓίε (ίΐ η'ίιηροΓίο). ||. -Λυτό μοι είνε άδιάφορον(τ:άντη άδιάφορον), ϋβ- Ιη ηρ ιιι'ρδί (Ιο ΓΪοη (οβ πιβ ΓάίΙ 1ΪΡ11, ηιε ίαίΐ οιοίοδ ςιιο γϊοο), ροΐα ηΓοδΙ 6{?αΙ. Αδιαφορώ, Μ. ήσω, όΐΓβ ΙηθίίΓέ- γοιιΙ, ηο δ'οο δοαοίεΓ ^«6γο (ηβ

δΊΐΚ|Ιΐίϋ(6Γ, οβ δ'εΟΙΟβΓΓβδδΡΓ,

οο 50 ηιοΙίΓΟ ρυΡΓβ οη ρρίηο, ηο Ιριϊϊγ Αυβοη οοηιρίο) όβ ςο.

|| . αδιαφορεί τ.αντάττασιν, λΐ Οβ δ\•η ΐηςοΐΜο ηυΐΐοηιοηΐ.

Αδιαφορώ;, έττίρ. ίηάίίΓόΓΟΙΏηίΡηΙ; ίηίΐί^ΐΐηίΐρπιοηΐ; δίΐηδ γ αΙΙ*- γΙιργ <1ρ 1'ίηιροΓΐηηϋΡ.

Αδια/ώριστος (δ, ή}, ΐπδορβΓβοΙί».

Λδ.δακτος (δ, ή), οοη ίηδίΓυίί.

Αδ-.εςίτητο; (δ, ή), άρ/., ςυί ορ ροιιΐ ρΙγρ. ΙιηνοΓδό ( ρόποΐΓ^ , ρΛΓΟοιίΓΐι), ίηιρόηόΐιαοΐβ , ίο-

0\ΐΓ1ί ΗΟΐΟ.

Αδιέξοδος (δ, η), 5005 ίδδΐΐ6, 5Λ05

ρα8ίί/ι^(', ΐοιρεποίΓαοΙο. ||. δδδ;

— , πιο ςυί ο'β ροΐοΐ ά'ίδδΐιβ,

ίηιροδδο. Αδιήγητος (δ,ή),Γδε Ανεκδιήγητος. Λ δικά, έ~ίρ. κοιν. αντί Αδίκως. Αδικαιολόγητος (δ, ή), ςα' οη ηο

ροιιΐ ΐιΐδΙίϋοΓ, ςοί η>δΙ ρ85^ι1-

^Ιϋίαίιΐρ. Αδίκημα (το), αοΐθ άΊοίϋδΙίΟΡ,

ίι^υ^ΐίτο, 0. Αδικία (ή), ίη]πδΙίοο,8. »0ΐβ <Πο-

3θδΙίαο, ίιιί(|υί1ό, θ. Αδικοπραγία (ή), ΟΟΐίοη !θ]\15(€,

0. Ηΐ]ΐΙ5ΐίθΡ, θ.

Αδικος (δ, ή), ίηίυδίΡ, ίηίςιΐΟ. || . (το ουδ.) οίδικον, αντί Αδίκημα ή Σφάλμα. ||. ε/ω άδικον, ΛΥΟΪΓ ΙογΙ. || . κάμνω άδικον, ΓβΙΓβ ΙΟΓΐ Λ ο;., ?δε καΐ Αδικώ.

Αδικώ, Μ. ήσω, ΟΟΗίΟΙΡίΐΓβ 11116 ίη]ιΐ5ΐί(•ο (οιιυογ ς.) ; ΓβίΓΟ ΙογΙ ΐι α;.; 1080Γ. || . δ αδικούμενος* Γορρπηιό.

Αδίκως, έπίρ. ίηίϋδίρηιοηΐ, & ΙογΙ, || . αδίκως παραπονείσαι, οΌδΙ ίο]ιΐ5ΐρπιρηΐςαο νοοδ νοιιβ ρΐβί- ^ηοζ. || . τδν κατηγορούν άθίκως καΐ άναιτίως, οη ΓβοουδΟ * ΙογΙ ρΐ δαηδ 001150. ||. είτε αδίκως, είτε δικαίως, φρονεί δτι έζτ4μιώ-! θη, ^ ΙΟΓΙ οιι & άΓΟίΙ (έ ΙογΙ ου έ ταίδοο) Π δβ ρΓέίοιιι! Ιβδέ.

Αδιόδευτος (δ, ή), ςυ'οο ηβ ββα- Γ&ίΙ ΐΓβΥΡΓδβΓ (ραΓΟΟίιΠΓ): ίιο^

ρΓαΐίί-αοΙο.

ϋί9ίίίζθεΙ ογ

ΟθΟ§Ϊ€

ΐΑΡ

Βδιοογάνιστος (6,4), 1αοτ§«οΜ.

λΒιόρβωτος, ος χαΐ (χοιν,) η, ©ν, ςαί ββ βββ* (φΐί ββ 9ΑογαΗ) ί- •γβ οοΓπ«;β\, ςαί β*Β91 ρββ οογ Γ%ι'6Ι«, ίο6βιτίβ;Η>ΐ6 ; (έχίχρχγ- μ.) ίΐΎΒρΒΓΒΟΐβ, ίΐΓ&ηβοΊΑΟΐβ; (έτι ψυχ. διορθύσ. μτφορ.) 1Β1- ρ«Βίΐ6Β*. ||. άχέθανεν αδιόρθω- τος (άνεςομολόγητος , άκοινώνη- τος), ίΐ 684 πιογΙ ίΒίρβοίΙΟΒΐ, Η €91 πιογΙ άΑηβ ΓίιορέοίΙίοβε. || . (άφ-ςρημ.) τδ άδιόρθωτον του χα ραχτ^ρός του, Γίηθθΐτί£ί1>ίϋΙβ άβ

ΒΟ» 6ΒΓΒ016Γ6.

Αδιόριστος (δ, ή), Ιηά&βπηίΒβ'

αδίσταχτος (δ, ή), ίηάυ1)ίΙΐ1>1β.

λβιστάχτως, έχψ. ίοάαοίΐΒΟΐβ-

ΙΒ6Ι1(, 9ΒΒ9 ΒΒδίΐΑΐίΟΒ, 9ΒΒ9 ΒΒ-

λδοχίμαστος (δ, ή), ΒΟΒ έρΓΟΒΤέ, ΠΟΒ ββ&Βχό.

Αδόκιμος (ο, η), (κνρ. έχΐ νομισμ.) ΐίβ ΒΜαΥΒΪΒ βΙοι, φΐί ιι'βδί ρβ9 Β6 βοβ βίοι. §. (μτφορ.) ΓέρΓΟυ- νβ,άβδΒρΓΟίινβ, ωβοςυβ. ||. ζω- γράφος (χοιητής χτλ.) αδόκιμος, οβ ρβίηΐΓβ (αη ρΒβΙβ βίο) βμβ- ςοέ.

Αδολβσχία (ή), αρχ., ΒβΥ9Γάβ£6.

Χδόλεσχος (6, ή), αρχ., ΟΑΥΑΓά,

ΒΒΒίΙΙβΓά; ΥβΙίΙΙβΟΧ. άδολος (δ,ίί), ςιιί Β,β9ΐ ρθίο4 ίΓέ Ι•16, ραΓ, ββββ παέΐαη^β',β. (μτ φορ.) δίηοβΓβ; οβοάκΐβ: Γγαβ6.

Χδόλως, έ*ί£. 5ΒΒ9 ίΪΑΙΗΐβ; 81Β- 66Γ6Π16ηΙ.

Αδούλευτος, ος χαΐ (χοιν.) η, ον,

φΐί Β*Α ρ&8 ©16 ΐΓΑΥΑίΙΙβ (ρΓ6-

-Ββτ©), ΒπιΙ; (ίδιαιτ. έχί γής)Ιο- ο«1*6, ϊδε χαΐ Ακαλλιέργητος. Αδούλωτος (ό, ή), αρχ., φΓοο Β6 ΒΒΟΓΒ& Β56€ΓΤΪΤΤ]ί0Γ6, ίθάβΡ€0-

4ββ€.

αδράχτι (τΙ)9 Γα96ΒΌ. || . τό αδρά- χτι της Αοδανης, Ια Βγοοπ© «Γυο ΙΌΒ61. (|. μαγγάνι μέ διακόσια (τριακόσια χτλ.) αδράχτια, υπ Π16- ΙίβΓ (λ 61βΓ) Β Β6ΒΧ (ΙΓ019 βίο) 06Β(9 ΒΓ00Β69.

Αδράχτια (ή), Γο966, 0. Αδρχκτοειδής, ους (ό, ή), βτν, Γβ-

δίΓοποβ. Αδράνεια (ή), ΙΒΑΒ0Ί16 άΆοΙίνΗό,

ΙΒΒΟΙΪυΗβ, θ. ίοίΒίβδδβ, θ. 1Β6Γ-

Ιίβ, β.

Αδρανής, ους (ό,ή), ΟΐιίηβδΙ ρ&9&• <ΛίΓ, ίοΑΟΐίΓ, ςαί ηΐΑοφίβ άΆοΐί- ▼ίΐέ, βοα (αιο1ΐ€); (Φυσ.) ίηβΓίο

Αδρασκελιά (ή), ?δε (δρθότ.) Δια- «χελιά.

**?ασχελω, Μ. ήσ*#, Γ«ί (λρΒοτ.)

ΑΔΩ

Αδράχνω, Μ. 4ξ*, χοιν. αν^Ι Δράτ- τομαι, Κ&ίδίΓ, ΒΒίρΟ^Βθ^,

λδρός, ά, ον, £ΜΒά, §Γ09; ΓοτΙ; ΒΒ0β4&Β(. Κ . μέ άδρ6ν μισθόν, Β ^Γ09 ^β^βδ. ||. 6 λαμβάνων ά- δρόν μισΟόν, φΐί ^6^ο^ι <1θ ΓογΙβ

ΑρρθίΒΐ6ΒΙ6Βΐ9, ςώ 96 ΓβίΙ βΓββ" 96Β)6Β( ρ*^^Γ. ||. άδράν χρημα- τιχήν τεοσότητα, υοβ (;γ0996 90Β1-

ΠΙβ άΒΓ^βΒί.

Αδρύς, υιά, ύ, χοιν. ό Τραχύς. Αδρως, έ*ί£. 0Γ8996Β16Β1) ΒΒΟΒ Β^ΑΒΙΒΙβΒί.

Αδυναμία (ή), ίαϋ>1βδ86, Θ. 1«β- Β^ιβΒΓ, Θ. άόοίΐίΐέ, Θ. Ρδ• και Α- τονία.

Αδυνατίζω, Μ. ίσω, (μτ6τ.), &5'βί- οΙϊγ, άβοΗίΙβΓ; βΙΙεηυβΓ. ||. (ούδ. αύτχΟ.) ιδε Αδυνατώ.

Αδυνάτισμα (τό), αβΓαίΜΐ390Βΐ6Βΐ; βΙΙβηαΑΐίοη, Θ. έριχΐδοπιοηΐ, ά6- 1>ί1ι(βΙίοο, Θ.

Αδύνατος, ος καΐ (κοιν.) η, ον , Γβί1>ΐ6; (3έΙ)Πβ; όέΙΐΟΑΐ ; ΑΟβΙΙιι, άέΓ&Η. ||.6ΐνβ αδυνάτου κράσεως, ίΐ 691 ά'ιιηβ οοΒίρΙοχίοΒ (ΙέΙίϋΑ- Ιβ. || . ή έ'ρασίς του είναι αδύνα- τος, Η β }& Υϋβ (Ιέοίΐβ (άέΐίοα Ιβ). 3) (τό ούδ. επί πραγμ.) ίπι- ρο99ίοΐ6; ίπιρΓαΙίοβΒίβ. II . τούτο βΤνε αδύνατον (πάντη αδύνατον), οβίβ βδΐ ίιηροδ9ίΙ)]β (άβ Ιοαΐ© ίηι- ροδδίοΗίΐέ), ί] χ α<1β Γίπιροδδίί)!- ϊϋέ Β οβϊα , ίΐ 651 άβ ΙουΙβ ίηι

ΑΖΐ τ

ΑδωροΑοκ^τος (6, %), β>1 ββ •β

Ιβίβδβ ρΒ9 9έάϋίΤ6 (00ΓΓ0ΠΐρΓθ| ΡΛΓ <1β9 ρΓέ9ΒΒ5, 1Β(β^Γ6, ΙβΟΟΓ-

τυρΙίΒίβ. Αδωροδοκήτως, έτψ. 9ΒΒ9 96 ΙβΪΒ- δβΓ ΟΟ^ΓΟΒίρΓΒ ρ&Γ(ΐ69 ρτ096Β9; ^Γβΐΐδ.

αειθαλής, ους (6, ή) , Ιοβ^οβγι ββυπ (νβΓάονΑαΙ). ||. δένδρα φ-

είθαλή, 8Γ0Γ69 Υ6Γ(ΐ9.

'^ιικίνητος (δ, ή), ςαί ΟδΙ 1(Ηΐ}θΐΐΓ• 6ΒΒΐοαΥ6Βΐ6Β(. |). τδ φεικίνητον, (άφ^ρημ. αντί) Ή φεικινησία, Ιβ Π)01ΐν6Π16Βΐ ρβΓρβΙϋβΙ.

αείμνηστος (ό, ή)> Β ]&οι&ί5 Π16- ηιΟΓαοΙβ, ά'έΐβΓοεΙΙβ ηιέοιοίΓβ.

^ειπάρθινος (ή), 1οβ]οβγ5 ΥίβΓ^Β.

'Αιί-ποτε, έχί^. άβίοαΐ Ιβπιρ&, άβ

ΙΟΛίΙ )ΒΒ1&ί8, ΙΟ^ΟΒΓΘ.

'^ίκρυγία (ή), βΐίΐ (0ΑΒί95βηΐ6Β() ρβΓρέΙυβΙ.

Αένναος (ό,ή), φΐίοοαίβ 1θϋ]θΐλΓΙ, ΪΒΐΑΓΪ99Βΐ)ΐ6.

Αεννάως, έιτί^.-Αίωνίως.

Αεράκι (τ^), ?δε Λύρα.

Αέρας, α (δ,), κοιν. δ Άττ,ρ.

Αερίζω, Μ. ίσω, άθΒΒ6Γ (Ιβ Γ•ίτ (άβ ΓέΥβΒΐ), ΒΟΓ6Γ (αηβ οβαβι- 1)Γβ €10). ΐ) βίρΟδβΓ 9 ΓβΪΓ, ΠΙβΙΐΓβ Β ΓβνβΒΐ (Λβ9 η&ΓΟΒ&Β-

0*1969 ©Ιο) ; ένβηΙβΓ (άα 8Γ*ίη»

610). Αερικός, ή, όν, 1)ίβθ 90γ6. Αέρισμα (τδ), Γ&οΙίοη άα€Γ6Γ (άο

ρο95ί1)ί1ίΙό ςυβ οεΐα δοίΐ, οβίηΐ πιβΙΐΓβ β ΓβνβηΙ βίε)

Π69ΒυΓΒΪΐ6ΐΓ6. ||.τό άττολύτως ή σχετικώς ή φυσικώς ή ηθικώς ά• δυνατόν, Γίηιροδ5Ϊΐ)ΐ1ΐΙό Βΐ)5θ]ϋ6 οιι ΓβΙαΙίνο οα ρ^Υδίςυβ οβ ιβο- Γβίβ. || . κάμνω τα αδύνατα δυ- νατά, Γ91Γ6 ΓΐΒίροδδίΒίβ. ||. φέ- ρω τινά είς την αδύνατον άττα- γωγήν,ίΛογικΟ,ΓβάαίΓβ ςυοίςαο 9 ΠαιροδδίΜβ.

Αδυνατώ, Μ. ήσω, άρχ. (προς ά• παρ.) ηβ ρΟΒΥΟίΓ ρβδ; 6ΐΓ6 ()&ηδ ΓίΒίρυίδδΑΟΟ© οιι άβοδ Γίπιροδ- 9ίοΐ1ί(έ (Ιβ. 2) (συνήθ.) δΒβΓβί- βΙιγ, (οβιοογ 60 Ι η π£ υο ιι γ, Γαί- ΒΐΐΓ. ||. τδ κρασί τούτο αδυνατεί, οβ νιο ΓαίΜίΙ.

Αδυσώπητος (δ, ή), ίοδίΟΓαΜβ.

Αδυτος (ό, ή), ίπιρόοόΐΓβΒίβ ; ίο-

&0065δίΙ)]6 &ΒΧ ρΓΟίαοΟδ, δβΟΓΘ

|| . τό αίδυτσν (ή) τά δδυτα (του ναού), 16 5ΑΟ0ΐΒ9ίΓ6

'Αδω, Μ. ^σω, άρχ. αντί Τραγω- δώ. || . (συνήθ. εύχρ. μτφορ. καΐ τρτπρσ.) άδεται ότι.., οο άΗοΐιβ

. . , Ιβ ΟΓΟΐί 0011ΓΙ, 0*691 ]β

ΒηόΙ ςυί οοβγΙ. || . (ή χατά μτχ. αντί ούσ.) τά φδόμενα, 1β9 1>ΓΒίΙ• ςβί ΟΟνίΓΘΟί, 169 ΟΒ άί(

Αεροβατώ, Μ. ήσω, Υθγβ^βρ οα Μ ροΓίΐΓβ άΑΒδ 169 Α1Γ9 (καΐ μτ- φορ.) <1β09 (165 6δρΑ06δ ίπίΑ^ί- 0ΔίΓ6δ, ΟΑ(ΪΓ άθδ ΟΒΒίβΑΒΧ 6Β

ΕδρΒ^ηβ, οοβγιγ ΑρΓβδ άβδ εηί-

Β16Γ69 (ίΐβδ ΓΑΒ(ύπΐ6δ), 96 Γ6- ρΑΐΐΓΒ ά'ίά669 οηΐΜΐέΓίαΛίβδ.

Αεροειδής, ούς (δ, ή), βέΓΐίΟΓΟίΡ.

Αετίτης, Ου (δ), (λίθος), ρίΟΓΓβ (1 Δ1§1β, ΑέΐίΙβ.

λετδπουλον (τδ), &!β;1θθ.

Αετόχετρα (ή), κοιν. δ Άετίτης λίθος.

Αετός (δ), χτ., α%]ρ. ||. αετός δι- κέφαλος, ΑΪ^Ιβ Β άΟΒΧ (6169, Γ

Βί^ΐβ ίπιρέηβίβ. Αέτωμα (τό), άρχιτ., ίΓΟηΙοο. Αζήλευτος, η, ον, ςυί Β*6δΙ ρΑ9

(Ιί^οο ά'6ονί6, ςυΐ ββ ΓαιΙ ρΑδ

άβδ ίαΐυαι. Αζημίωτος , ος και (χοιν.) η, ον,

ςιιί ΠΒ ρΑδ 616 1056. Αζύγιστος, η, ον, ςαί η Α ρΑδ 616

ρίδέ. Αζυμος (δ, ή), σαί 6δΙ ι"βΗ (ρέΐΓΐ)

9ΑΠ9 ΙβΥΑίΒ. || . τά αζυμα, Ϊβ Γϋ-

Ιβ άβδ ΒΖΥΒίβδ (οΐιβζ 166 ^υ^Γδ).

|| . "οί ΑατΤνοι λειτουργούν με ά-

ϋί9ίίίζθεΙ βν

ΟθΟ§Ϊ€

δ

ΑθΕ

ΑΘΡ

ΑΙΘ

ζυμα, Ιβδ Οαΐηοΐίςυβδ ηβ οοη »αοι-«ηΙ ςυ'ανβο άυ ραίη βαηδ Ιβνακι.

Α ζυμωτός, η, ον, Βθη ρόΐη.

Χζωγράφιστος, η, ον, ςιιί η'βδί ραδ ρβίηΐ.

Αζωστος, ον, δαηδ οοίηΙϋΓβ.

ληδής, ους (ό, ή), Γαάβ, ίηδίρίάο, άέδα£Γέαοΐ6 , άόρίαΐδοηΐ , (Ιό- £0υΙαηΙ; (ιδίως μτφορ.) ρΐαΐ, ΐδε χαΐ "Ανοστος. ||. δέν δίδεται άη- δέστερον σύγγραμμα, ίΐη'γ» ΓΪβη <1β ρΐαδ ρΐαΐ ςαο οοΐ οαντβ^ο.

Αηδία (ή) , ΓαάβυΓ, θ ; άβ^ούΐ; άό- δαρΓβπίΡηΙ; (ιδίως μτ^ορ.) ρΐβΐϊ- Ιιΐάβ, θ. ΐδε καΐ Ανοστιά. ||. λέ- γει όλον αηδίας, 11 ηβ άίΐ ςυο άβδ ρΐαΐίΐυάβδ.

Αηδιάζω, Μ. άσω, ρΓβηάΓβ όιι άο- $$θύΙ , 8β άβ^οβίβΐ". ||. αηδίασα τό κρέας, ίΐ πι'α ρπδ υη άό^ούΐ ροιίΓ Ια Υίαηάβ. ||. μέ έκαμαν ν* αηδιάσω τό 'ψάρι, ίΐδ αΓοιιΙ <1έ£θα(β άυ ροίδδοη.

Αηδόνι (τό), κοιν. ή-

Αηδών, όνος (ή), πτ. , ΓΟδδΐ£ηο1

Αηδώς, έπίρ. (Γυηβ ίΠβΌίι'ΓΟ άό- £θύΙαη(β((1έδα£Γέα1)1β);αΥβο άό £θάί.

Αήρ, έρος (δ), αίΓ. ||. καθαρός (νο- σώδης κτλ.) άήο, αίΓ ρυΓ (πιαΐ βαία βίο). ||. εις τον αέρα, (φρσ.), *?η ΓβΙΓ. || . £ίπτω (πυροβολώ) εις τον αέρα, ΙΐΓβΓ (ΙΪΓβΓ υη οουρ) βη ΓαΪΓ. §. (καΐ μτφορ. αντί Εις μάτην) όμιλε! εις τόν άε'ρα, ίΐ ραιΊβ (ίΐ Γβίδοηηβ) βη ΓαΐΓ. 2) (έκκλησ. τό κάλυμμα του δισκο- πότηρου) ΟΟΓροΓ&Ι.

αήττητος, (ό, ή), ίηΥίοοίϋΙβ.

αθανασία (ή), ίπιπιΟΓίαΗΐβ, θ.

Αθάνατος (ό,ή), ιπιπιογΙρΙ; βίβιτηοΐ

^θαπτος (6, ή), ΐδε "Αταφος.

Αθέατος (6, ή), ίηνίδίΜο, Γδε καΐ Αόρατος.

Αθεία (ή), βΙηΡΪδΠΙβ.

Αθέμιτος (ό, ή), ίΠίοίΙβ, οππιίηβΐ

ί1Ιέ£ίΙίηιβ. Αθεμιτουργία (ή), αοΐίυη ΐΐΐίοίΐο

(οππιίηβΐΐβ), θ. οτίπιβ. ^θεος (ό, $, αΐηέβ. Αθεόφοβος, η, ον, ςυί ηβ β^αίηΐ

ρβδ Ρίβυ. Αθεράπευτος (ό, ή), -Ανίατος. 2)

(μτφορ.) « Αδιόρθωτος, λθέρας, α (ό),κοιν. ΓβΙίΙβ, ΙαΠουΓ,

Ια ο#ηιβ. λθερίνα (ή), 'ψ., έρί, βρδβΐ,^ορί. Αθέριστος, ος καΐ (κοιν.) η, ον,

ποη ιηοίδδοηηέ. Αθέτησις, εως (ή), νίοΐαΐίοη ((IV

ηβ Ιοί), θ. βοηίΓανβηϋοη, θ. λθίτω, Μ. ήσω, νίοΐβί (υηβ Ιοί,

δοιι βοπηβηΐ) , ΓαυδδβΓ (βα ρΓΟ-

ωοδδθ, δα Γοϊ βίο.), ηιαιιςυβΓ ά

δα ίυί, ΙταηδφΓΡδδΡΓ ; ιΙβΓΟ^ΡΓ α

(αηβ Ιοί, υη οοηίΓαΙ) , οοιιΙγρ-

νοηΐΓ. Αθεώρητος (ό,ή), €|υί η'βδί ραδνυ

(οα) ςυ'οη υο δαυΓαίΙ υοϊγ. Αθίβολος (δ), εΤδ. δικτ., χδε Πεζό-

βολος. Αθικτος (ό, ή), αυςυοΐ οη η'α ρα*

Ιουοίιβ, ίιιίαοΐ. Αθλητής, οΰ(ό), ΟίηΙίΊβ, ΟΟΠίϋαΙ-

ΙαιιΙ. Αθλητικός, ή, όν, ρΓορΓβ αιιχ α-

ΙΙιΙΜοδ, αΐΐιΐίιίςυρ.

Αθλητικώς, έττίρ. Α Ια ΠΙ 31110 Γ 6 άθ*

αΙη!ί?Ιοδ.

Αθλιος, α, ον, ςυί ΓαίΙ ρίΐιό, (1ί ί<ηο (1ρ ρίΙίό,ππϊ>ΟΓαΙ)ΐ6,ρίΙΙογα« 1)1β, ηιαΙΙιοιίΓΡίιχ; (επί πραγμ.) ραυΥΓΟ, οΙιοΙίΓ, ηΐ05(|υίη, άόΐβ- δίαοΐϋ, Ιγϊ^Ιο. ||. διάγει £ίον α- θλιον, ίΐ ιη^ηβ ιιηο Ιγι^Ιο υιο. ||. μας εκαμεν εν άθλιον τραπέζι, ϋ ιιοιίδ α ΓαίΙ υηο ραυ\το οίκτο. || . άθλιέστατον γράψιμον, ιιηο ό- ΟΓΐΙϋΓβ άίΊοδΙα1)1ο (ρίΐογίΐΐ)ΐο), ϊδε καΐ Α/ρειέστατος. ||. (τό πλθ. ούδ.) "Αθλια, έπίρ. αντί Αθλίω;. ||. τραγωδεΤ άθλια, ΐΐ οΐιβηΐο ά ίαΪΓΟ ρίΐίό.

Αθλιότης, ητος (ή), ΠΐίδόΓΡ, θ. §. ραυΥΓβΙέ, θ. ηκ'5(]υίοοηβ, θ. ||. τί άθλιότης (ιδεών, εκφράσεων κτλ.)! ςυοίΐο ραιίΥΓΟίέ!

Αθλίως, έπί^. ΗΐϊδΟΓίΐ1)1ρηΊ€ηΙ, ^' υπβ ιηπιιί^Γβ ρίΙοΛαοΙβ, ά Γαί- γο ρίΐίβ, ρίΙΟΥαοΙοπιοηΙ; ΐΓίδΙο- ηιοηΐ, πιόδςιιίηοηιοηΐ.

Αθλοθέτης, ου (ό),- Αγωνοθέτης.

νΑθλον (τό), ρ γι χ (Ια οοιιι 1)α Ι.

ΤΑθλος (ο), οηΐιτρπδο 1αΙ>θΓίοιι«*ο, 0. ΐΓαναίΙ. ||. οί άθλοι του Ηρα- κλέους, Ιοδ ΐΓαγαιιχ (ΙΉβΓΟίιΙβ.

Αθόλωτος (ό,ή), ςαί η>δΙ ραδ (υυ) ςιιί ηο δαυΓαίΐ 6ΐΓβ ΙγοοΙΙο, οΙαίΓ.

Αθόρυβος (δ, ή), βΙΟΠίρΙ άθ Ιγοιι- 1)1ο; ΐΓαηςυίΠο.

Αθορύβως, έπίρ.δαηδ ΐΓουοΙο,δαηδ

1)ΓθίΙ.

Αθραυς-ος (ό,ή), ςαί η'β ραδ 616 (ου) ςιιί ηβ ρβυΐ έίΓο ηπ'δό (οαδδό).

Αθρησκος (ό, ή), νλγ., ςιπ' η'α ραδ (1ε Γοΐί^ίοη (ου) ςιιί ηβ Ια Γβδ- ρβοΐβ ραδ αδδβζ, ίΓΓόΙί^ΐβυι.

Αθροίζω, Μ. ο]σω, (αρχ.) Γαδδβπΐ- η!θΓ, "δε και Συνάζω χαΐ Συνα- θροίζω.

Αθροισμα (τό), α*86ΐηοΙ&£(! ; δοιη- ηιο, θ.

Αθροιστικός, ή, όν, ςιιί δβΓΐ βΓβ»-

δΟΠίοΙβΓ (βίο). || . ό'νομα ά5ροις•ι- κόν, (Ιρμτ.) , ηοιη οοΐΐεοΐίί. Αθρόος, α, ον, ςιιί νίβηΐ βη ωα*- δο (ΙουΙ(Γυη οουρ). ||. (τό ούδ.).

οΙΪΥριηοηΙ. §. ΙουΙ ά'υη οουρ.

Αθυμία (ή),(1όοουΓα^6ΐη€η(, &1>αΙ- Ιπη^ηΙ.

Αθυμώ, Μ. ήσω, (αρχ.), όΐΓβ α1)α(- Ιυ (υ!όοοιΐΓ3^ο) , »ο άόοουΓθ£6Γ.

Αθυροστομία (ή), Ιαη^υβ οίΤΓβηβί, ίιιΙ«•ηιρίτβηοο άβ Ιβη^υβ.

Αθυρόστομος (ό, ή), ςυί ηβ ρβυΐ ('οιιίοιιίΓ δα Ιαημυβ, ςηί ά Ια Ιϋπ^υβ ηίβη ρβηάυβ; ηαναΓί; ίικΙίδΟΓοΙ.

Αθωόνω, Μ. ώσω, αΟδου^Γβ, βΟ- ςηίΙΐΟΓ; ίηηοοβηΙβΓ; ύβοηαΓρβΓ (οΙ'αοοιίδηΙίοη}, (ΙίδουΙρβΓ, (μτ- νμ.) ΙιΙαηοηΪΓ. ||. κατώρθωσε να άθωωθή, ΐΐδ ΟδΙ ρβΓΥβηυ * δβ

ηΙαηοΙιίΓ. Αθώος, α, ον, βχεηιρί άβ ΟΓΐιηβ,

ίηηοοοηΐ. , Αθωότης, ητος (ή), ίηηοοβηοβ, 6.

|| . εν άθωότητι, ίηηοορπιηιβηΐ. Αθώωσις, εως (ή), αϊ>δθ1α1ίοο, θ;

αοςιιίΐΐοηιοηΐ. Αϊ, μόρ. ή έπιφών. βαυμαστ. οη!

ή 2) Ιχετλ. αϊβ! Αϊ, πλθ. όνμς•. του θηλ. δρθρ. 'Π,

108. Αιγιαλός (ό), Ιΐοπ! <1β Ια ΠΙβΓ, ΓΪ-

να^β, ούΐο, θ. §;Γβνβ, θ. Αιγόκερως, ω (ό), άςρνμ., βαρπ-

οοιηο. || . ό τροπικός του αιγόκε- ρω, Ιο ΐΓορίςυβ άυ ΟαρΓίοοταβ. Αίδέσιμος (ό, ή), ΓβδρβΟΐαΜβ, ΓΟ-

ΥΟΓαηϋ. Αίδεσιμότης, ητος (ή), ΟβΓαοΙβΓβ

Υβη^ΓαοΙο. §. (ώς τίτλος τιμής

προς πρεσβυτέρους) ΓένόΓβηοβ, θ.

|| . ή αιδεσιμότης σας, νοίΓβ Γέ-

Υ^ΓΟηοβ. Αιδήμων, όνος (δ, ή), Ιίπΐίάβ, ρ«-

(Ιίςυθ, ΓβδΡΓνβ. Αίδιος, α, καΐ (Αττ.) ος, ον, έΙβΓ-

ηοΐ, ρβΓρέΙυεΙ; ίηιρέπδδα1)1β.||.

μνήμη (δόξα) άίδιος, ΠΐΟΠ10ΪΓβ

(^Ιοιγο) ίηιρόΓίδδαηΙβ. Αϊδιότης, ητος (ή), 6ΐ€ΓηίΙέ, β.

ροΓρόΙυίΙβ θ. Αϊδίως, έπΐρ. βΙβΓηβΗβΠίβηΙ, ρβΓ-

ρέΐηοΐΐοηιοηΐ. ΑίδοΤον (τό), (ώς επί τό πλ. *λθ.)

Ιοδ ραΓίΐοδ ηοηΙβυδΡδ (^βηίΐα-

Ιβδ). || . τό— του ανδρός, Ιβηιβοΐ-

1)Γβ (νίΓίΙ).

Αιδώς, ους (ή), ρυάβυΓ, •. Αιθέριος, α καΐ (Άττ.) ος, ον, ^•

ΙηβΓβ. Αίθήρ, έρος (ό), έΙΙΐβΓ. Αίθουσα, ης (ή), αρχ., $α))β, •.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΙΜ

ΑΙΣ

ΑΙΣ

9

Αίθοία, ας β), οΐβΐ ΑβΓβίη (οΐβΐτ),

**ΓβΒίΙέ, θ. Αίθριος, α, ον, 86Γ61Β, ροΓ, οΙαΙγ. ΑΓθυια,ας (ή), χτ. (Θαλασσ.), ρ1θΒ-

$600. Αίχία, ας (ή), αρχ. , οοαρ ; Μβδ-

8ΒΤ6, β. $.(συνήβ.'κλ•.) ¥016806

ίβίΐ, β. Αίχίζω, Μ. ίσω, (αρχ.), ΜββδβΓ,

ΒΙΑίίΓΑΪΙβΤ.

Αίμα (τό), 8ΑΒ£. ||. ή μύτη του (τό δάχτυλον του) τρέχει αίμα, 1β Β6Ζ (Ιβ άοί^ΐ)1αί Μ^ηβ,ίΐ 8Αί£Ββ4ο

Ββζ. ι)(ανχδχ.)«1ντ^*^ί^0Τ0Ι1^βί 8Αΐ£θ6«, 6. ||. 'καίρνω αίμα, ?δε Φλεβοτομω, -οΰμαι. ||. 6 ιατρός βιώρισε (ν* του Ίεάρουν) αίμα, Ιβ βμ4>οϊβ « οπίοοαβ Ια 3ΑΪ£Β66 3) (συγγένεια έξ αίματος) ρΑ- τ*Βΐέ, θ. €θθ8Αθ£θίοΚέ, θ. || «ρίγχηψ έχ βασιλικού αίματος, ρτίοοβ άβ &Αθ£. || . τό αίμα νι- ρόν δεν γίνεται, «αροιμ. (χυδ.), βοβ μβ£ ηβ ρβοί ΒΛβηΐίτ.

Αιματηρός, α, όν, (αρχ.), 8ΑΒ£ΒΪΒ. Κ• τα αίματηρά αγγεία, (άνα- τομ.)* ▼Μβ6β•ΐιχ 8ΑΟΒΟΪΒ8.

Αίματίτις , ιβος (ή) , αρχ. 6 Αίμα- τοστατης (λί•ος).

Αίματονω, Μ. ωσω, (μτβτ.)» β00»1 ΙβΓ (ΙΑβΒβΓ) 4β 8ΑΒ£, 6Β8Α£1αβ- ΙβΓ.||. (άμτβτ.)βΑί$Β6Γ. ||. (α()μά- τ•σ* ή μύτη του, Ιβ Β6Ι Ιοί 8ΑΙ- §118. ||. (ό *ρχ. της *θ. μτχ.)αί ματωμένος, η, ον, »Αίβη6θΐ; Μη- $1αβΙ.

Αίματοσταγής, ους (δ, ή), άβ^οοί-

ΙΑΒΙ (Ιβ 8ΑΟ£.

Αίματοστάτης , ου (ό), χοιν. 6 Αΐ- ματ4της (λίθος), ]«8ρβ 8ΑΒ£θΐΒ ΒέοΐΑϋΙβ, Ι. Αίματοχρους (θ, ή), φΐί 6βΙ (Ιβ

έοαίβιιτ <ϊβ 8ΑΒ£ (άβ οοοΙβοΓ

Μο^αίηβ), 8ΑΒ£οίο. Αίματοχυσία (ή),β&*ιΐ8!οη<Ιβ βΑθ£,

#. Κ• έγινεν αίματοχυσία, Ιβ 8ΑΒ£

• οου!β\ Αίματωδης, ους (δ, ή), 8ΑΒ£θίθ.

|. αΙματωοΌυς χράσεως, ά°οο

ΙβΒίρέΓΑπκηΙ 8ΑΒ£θ1η. ||. οίαί-

ματω&ις είναι συνήθως εύθυμοι,

Ιββ §βιΐ8 8Αθ£υίΒ8 8οη( οπΚβαΙ-

Γββιβοί <Γαηβ ΒΟΒίβοΓ §βίβ. Αίμοβόρος (6, ή), ςυί 5β οοογπΙ

4β **η£, 8ΑΒ£οίθΑ{Γβ. Αίμομίχτης, ου (6), ίοοβδΙαβΟΧ. Αιμομιξία (ή), ΙοοββΙβ. Αίμοχύτης, ου (6), ςοί ΒΟίΙ 4υ

8ΑΒ*; , 8βΟ§Ιΐηΐ«ίΐ6• Αίμοχτυΐχδς, ή, όν, φΐί 0ΓΑ0Β6 (Ια

**»§, οβΊοορεοϊςαβ.

Αίμοχτυσία (ή), 6ΓΑ016ΒΚ0Ι 4β ••■Ι, ΒβηορίτΑίβ, β.

Αΐμο#αγΙα (ή)τ ηέπΜΗΤββίβ, θ.

Α!μό££οια (ή), Οαΐ (ρβΓ(6)<ΐ6 88Β£. ||. ύχοκβιται είς αΙμό££οιαν, βΐΐβ €51 8υ]β11β « <Ιβδ ρβΓίβδ (<1β 8ΑΟΚ).

Αίμο^οϊχος, ή, ον, βα]βΙ βϋ 0υΐ <1β 8«η§ οιι βαι ίιέπιοιτοϊ<ΐ65.

Αίμο^^οϊς, ίδος (ή), (αυνήθ. *λθ.),

ΟέΟΐΟΓΓΟΐάβδ, 0. Αίμο^οοΰια, ης (η), χυρ. ή του

Εύαγγιλίου, ΓηβηιοΓθϊ88β (<1β

Ι'ένβη^ίΐβ). Αιμόφυρτος (ό, ή), αρχ., οαέΐέ άβ

Μη§ ; 8βιΐ£θίηοΐ6ΐιΙ ; Ιου( βη

μο§. ΑΓνιγμα (τό), έηί^ηιβ, θ. ||. ιτρο-

τιίνω αίνιγμα, ρΓθροβ€Γ (άοαο6Γ

α άβνίηβΓ) ιιηβ έαΐ^Βίβ. ΑίνιγματιχΟς, ή, Ον χαΐ Αίνιγματώδης, ους (ό, ή), έη%Π1Α•

Ιίςιιβ, 01)80 ϋΓ. Αινιγματωδώς, έιτψ. όώ^ΐηβΐίφίβ-

ΒίβοΙ. Αίνίττομαι, Μ. αίνιχθώ (θα), <1οη

ηβΓ α βηΙβηθΓβ, ίη8ίηιΐ6Γ, άόδί-

βηβΓ βη Ιβηηβδ οοανβΓίβδ; ίοί-

Γβ Αΐΐαβίοη α, ϊδβ χαΐ 'Γκαινίτ-

τομαι. ΑΤνος (6), άρχ.-Έγχώμιον. ||. (€υ-

χρ. μόνον βις τήν Έχχληο. φρσ.)

οί αίνοι (τό »Πάσα χνοή.«), Ιΐα-

άββ, θ. -κλθ. || . ψάλλουν (ιΐνββις)

τους αίνους, οη οήθοίβ (οη βδΐ

λ) Ιαιιάββ. ΑΤρα,ας (ή), φ.ίΥΓβί<Νθ. 8• ^9^1 Αίρβσιάρχης, ου (ό), οηβίίΓϋΒβ 8€-

βίβ (ά'ΙιέΓέΙίςιιβδ), ΙιέΓ^δίλΓςιιβ Αιρισις, εως (ή), (αρχ.), 86016, θ.

έυοίβ (άβ ρΙιίΙοβορΙιίβ), 蕧.(συ-

νήθ.) ηέΓβδίβ, θ.• Αίριτιχός (ό), Ιΐ6>έΙίφΐ6. Αΐρ£τοχρισία(ή),]υ§βιιΐ6ηΙ ραΓ *Γ-

1»ί(Γ68 θα λΓΟίΐΓβΙ, &ΓθίΐΓ&£6.

|| . ή ύτόθβσις έδιχάαθη δι' αίριτο- χρυίας, ΓλΚλϊγθ ί\ιί )υ%& &γ- οΙΐΓβΙβιηβηΙ.

Αίριτοχριτής, ου (ό), χοιν. ό Διαι- τητής.

Αίσθάνομαι, Μ. αίσθανθώ (θα) , έ- ρΓΟυνβΓ «06 86Ι18Λΐίθη, δβηΙΐΓ, ΓβδδβΟΐΐΓ, δ'βρβΓΟβΥΟίΓ <1β αισθάνομαι νυγμόν τίνα βίς τέν λαιμόν, ]β Γβδδβηδ ϋΠ ρίθθΐ6 πιβηΐ 8 Ια §ογ§6. ||. αισθάνομαι χαλά τόν εαυτόν μου, $β πιβ δοηδ 1)ί6Ό. || . 8*ν ήμχορώ νά ΐΓαρας-ή- σο> τΐ αίσθάνομχι έν έμαυτφ, ]β ηβ βΛϋΓβίθ (ΙίΓβ οβ ςιιί 86 ρβδ• 8β βη ηαοΙ (άαηβ ωοη Αηιβ, <Ϊ8ηδ ιηοα οοβιιγ).

Αίσθαντιχός, ή, όν, φι! α 1• Γ*0α1• Ιέ <1β 8βα(κ, 8βη9ίΙΙΓ• ί) Ευαί- σθητος•

Αίσθημα (τό) , θ1>]βΙ ρβΓβΐΐ ρ§τ 1• δβηδβΐίοπ; 8βη1ίηΐ6ΐι(. §• ββηβα-

Ηοο, θ. 3)*τφ. ΑΥσθησις , «*ς (ή) , 86Π8, ΟΓ01Β6

(Ιβ Ϊλ δβηδ&ΙίοΒ; 86η(ΪΒΐβηΙ; Γι- ου) Ιέ (Ιβ δβπΙΐΓ ο«ι άβ οοηηΜίΓβ, οοηΒλίβδβηοβ, θ. || . αί ήδοναί των αίσθήσ€ων, 1β8 ρΙ&ίβίΓδ 0*6» 86Β8. |). τούτο ιτροσβάλλκι τάς α?- σθήσιις, ΟβΪΛ ίπρρβ 1β8 86Β8.||. ^χασκ τάς αισθήσεις του, Η 8 ρβτ-

<1Β 868 86118, Η 8 ΒβΓάο ΙΟϋΙβ

00ΒΒλί888η06. ||. άνέλαβι τάςαί- σθήσεις του, ίΐ 8 ΓβρΗδ 868 86Β6, Η 8 ΓβρΓίβ 00ΒΒ8Ϊ888Β06. Αίσθητιτ,ριον (τό), 8ίβ§6 (ίογβή άβ Ια 86ηδΑ(!θΒ, δβηδΟΓίαπι ; 86η•,

ΟΓ^ΑΒβ <1β ΙΑ 86Β8ΑΐίθΒ. Αισθητιχός, ή, όν, ςυί Α ΓΑρροτΙ

ΑΒΙ 8608 00 Α ΐΑ8608Αΐίθθ; 860-

ΒίΐίΓ. Αισθητός, ή, όν, ςοί ρβαΐ (ΟΠΙΟβΓ

8008 1β8 8608, 8608Ϊΐ>ΐ6. Αίσιος, α, ον, 06ΟΓ6ΟΙ, (Ιβ ΟΟη

ΑΟΑ11Γ6, Γατογα1)16. ||. έτ:*αίσίοις

(έννοιΤται οίωνοΤς ή (εροίς), βοο*

(1%Ιΐ60Γ601 80801068.

Αίσίως, έιτφ. ηβΟΓβοββπιβηΙ, ά'ο-

ηβ ΒίΑΒίβΓβ ρΓΟρίΟβ , ίΑΤΟΓΑΒίβ-

ηΐ6ηΙ.

Αισχιστος, η, ον, ύπιρθ. του Αί- σχρός, ΙΓ68 ΒΟοΙβΟΐ. ||. λέγβι ε- ναντίον του τά αισχιστα, Ϊ1 οΊΐ άβδ ΙΐΟΓΓβΟΓδ οοο(Γβ Ιοί , (οιχ.) ί\ βο άΊΐ Ιββ δβρί ρέοΐιύδ 010Γ- Ιβίδ, ίΐ βΒ ά\ί ρίδ ςοβ ρβηάΓβ.

Αίσχος, ους (τό), ηοοίβ, θ. ορρΓΟ- ΟΓβ, (ΙβδΟΟΟΟβΟΓ, α&τοοΙ, ιοΓα- ηιίβ, θ. ί^ηοηιίοίβ, θ. ΙοτρίΙο- άβ, θ. || . 'είνε τό αίσχος τής οί- χογενείας του, ίΐ βδΐ ΓορρΓΟΟΓΟ «Ιβ 8Α ΓΑΒίίΙΙβ, ίΐ ΓαΗ α#γοβ( α 868 ρΑΓβΒίδ. ||. τί αίσχος! φΐβΐ- Ιβ ίηίβπιίβ!

Α^σχροχέρόεια (ή), ΙιοοΙβυχ βπιοοΓ ίο ^αιο; (χαταχρΟ^δΟΓΟςοβηβ,θ.

Αισχροκερδής, ους (ό, ή), μοδδβάό ά'υο νΠ βπιοοΓ ά*ο ^βίο ; 1>Αβδ6- οιβο(<οΐ6ΓΡδδέ; (καταχρ.) 680Γ00.

Α?σχροχερ5ώ, Μ. ήσω, οΙΐΟΓΟΟΡΓ Α δ'οοΓίοΗίΓ ρ&Γ(1ΰδ νοίβδ Ιιοοίβο- δοδ οο ίΙΠοί^δ.

Αισχροκερδώς, έτίρ. ρΑΓΟΟ νΠ ίο- ίΜί; δΟΓίΙίάβαιεοΙ.

Αισχρολογία (ή), ρΓΟρΟδ θ1>8θέ-

ΟΟδ, ρΔΓΟίοδ δΑΐθδ 61 νίΐβίοβδ,

οοδοόοίΐό (άΆοδ Ιββ ρτοροδ), θ. ίηιροΓΓίέ, θ. ΟίύΟΓβ, θ. 8Αΐβ(^, θ. δοαίδβ, θ. Υΐΐβοίβ, θ. ΑΣσχρολόγος (ό, ή), ςο! «βΒΐ άββ ρΤΟΟΟβ 0Β80βΒ63 (ΐΒάέοβΒίββ,

αέδηοοοΗβδ), ςοΐάίΐ 4β8 οβ-

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

10

ΑΙΤ

ΑΚΑ

ΑΚΑ

ΒοέηΗέ» (<1β§ δΛΐ€ΐ6# «(€.), ογ- (ΙυηοΓ, οιαΐ ειηΒουοηέ. Αίσχρολογώ, Μ. ήσω, ΙεηΐΓ (Ιοδ ρΓοροδ ο1>δε6ηοδ (ΙιοηΙουχ, ίη

ϋτβτ, ΓΑΐβοηηετ. |). ίχθεσις αι- τιολογημένη, εχροδό Γβίδοηοέ. ΑΪτιος, α> ον, ςυί εδί Ια ϋβϋδβ άε; ΑυΙευΓ. ||. (ούσ.) αίτιον (τό) ,

άέεεη(δ), <1ΪΓ0 ύεδ ΟΟδοεηίΙόδϊ Αιτία, οηυδο, θ. ηιοΙίΓ. ||. τό τε

Αΐσχροτραγία (η),— Α ιερουργία.

Αισχρός, ά, ον, ςυί ηίοδδε Ια ρυ- <1ευΓ, οοδοοηο, δβΐβ ; ηουΐοηχ, <1έδ1ιοηηοΙε, ηΐΑΐηοηηύΙο, ίη(1£- εβηΐ; ίιηριΐΓ, ϊηΓΛηηο; ί^ηοιηίηί- •υχ. || . λέξεις αισχραΐ, Ιβηηβδ Εηαΐηοηηέίοδ. ||. αισχρά ήθη, άοδ ιπαεοΓδ ίπιρυΓΟδ (ίυΓάηιοδ). || διήγημα αίσγρόν (&λλ. ασελγές) ΐ'οηΐβ &ΓΑδ (Ιίοοηοίοιιχ).

Αίσχρότης, ητος (ή)*- Αίσχος, Αι

σχρουργία, ίηΓαηιίο, 0. §. ίηιρυ- Γείε, θ. δαίεΐέ, θ.ΐπιραάϊείΐέ, θ. βίο.

Αίσχρουργίο (ή), βΠίοη Ιιοηίουβο (άεδηοηηείο) ; οηδοόιιίΐε, θ. ίιη- ριΐΓβΙό, θ. ίηιρυοϋοΊΐο, θ. ίη<16- οοηοε, β. ΙιίΓρίΐυάο, 0.

Αίσχρώς, έπί£. (Γυηο ηιαηίοΓΟ ηοηίβυδε, ΙιοηΙευδεηιεηΙ, ίβυο- ιηίηΐευδειηεηΐ.

Αίσχύνομαι, Μ. αίσχυνθώ (8α), Α- νοίΓ ηοηΐε (ου) ΓουβίΓ άε ; οΊγο οοηΓϋδ.

Αίτησις, εως (ή), άεΗΑηάε, θ. δοΐ- ΠοϊΙαΙίοη,θ.(διχονμ.)ΓΟ€ίΐιίδίΐίοη, β. ΓεςυΰΙε, 0. ||. κατ" αιτησιν τοΰ ίεΤνος, Α Ια ΓεςυβΙε (β Ια Γέςυί- δίΐίοη) (Γυη ΙβΙ. || . χατ' οΛτησιν του εισαγγελέως, 811Γ Ια Γέςυίδί- Ιίοη άυ ρΓΟουΓουΓ (Ια γοι.

Α'τία (ή), οβιΐδβ, θ. βυ^οΐ, ΠίοΙίΓ; Ιίου, οοοηδδίοη, θ; ρπηοίρε. ||. ή^ρώτη (ή αρχική) αιτία, ]Α ΟΑΐΐ- δβ ρπηοΐραίε, 1β ρΓΟίηίβΓ ρπη- (ίρβ. || . γελ£ χωρίς αιτίαν, Π ΠΙ 3Αηδ δυ]οΙ. ||. έχω αιτίαν νάτα- ραττονώμαι δια ττν «πρδς έμέ οια- γωγήν του, ]*αΊ Ιϊου (ί'Αί δυ]Ρΐ) άε πιο ρΙαίηάΊτεΑε δα εοηάυίΐο β ηιοπ ορατό!.

Αιτιατός, ή, όν, ΟΛυδΑΐ, ΓΛΤίδϋΙϊΓ. || . τό αίτιατόν, (φλσφ. καΐ θλγ.), Ια οαυβε οοοαδϊοηηεΗε ου αά- νοηοΊοε.

Αιτιολογία (ή) , οχρΙίοΑίίοη άοδ ΟΔυδΟδ (άοδ ηιοΙίΓϊ»), θ. || . αϊ τρο- ηγούμεναι τοΰ διατακτικού μέρους της (δικαΓ•.) άτοφάσεως αίτιολογί- αι,ΐοδ εοηδίάοταηΐδ α°υη αιύοΙ.

Αιτιολογικός, ή, όν, <μπ δΟΓΐ ά οχ- ρΗςυβΓ 1β οβυδο ; (γ?μτ.) οαυδα- ΙίΓ. ||. τ6 αιτιολογικόν μέρος νό- μου (άτοοάσεως δικας-ικής κτλ.)» 1* οοηδκίέπιηΐ ίΐ'υηβ Ιοί (βίο).

Αίτιολογώ, Μ. ήσω, βχρΙίςυοΓ Ια ί'Αΐΐδβ, οΌηπ6Γ Ια ΓΑίδοη ο1 β, ιηο-

λιχύν αιτ:ον, 1» ΟΑΐΐδβ Γιηαΐβ Αιτώ χαΐ (μα.) Αιτούμαι, Μ. ήσω,

(ΐύχρηστότερον τό) Έςαιτουμαι ,

(ΙοιηαιίίΙοΓ. Αίφνης , έπί^. (ϊρχ.), - Εξαίφνης,

Αιφνιδίως , δοικί&ία, δουάαίηε-

ηιοιιΐ. Αιφνίδιος, α χαΐ (λττ.) ος, ον, βου

<1αΐη, δυ!)ίΙ. ||. τό αίφνίδιον, (άφ-

▼,ρημ.)ι ϊη δουιίαίποΐέ. Αιφνιδίως, έ-ί£. δΟϋίΐΑίη, δΟαίίΑΙ-

ηοιηοηΐ, δυ1)ί!οηιοηΙ

Αιχμαλωσία (ή), εϋρ1ίγί(6, 0.

Αιχμαλωτίζω, Μ. (σω, ΓίΠΓΟ ρπ- δοηηίοΓ (Ιο £πογγο, οπιιηβηΟΓ οη Γορίϊνίΐε ; ΓΡίΙυΐΓβ οη δΟΓνίΙυ- <Ιθ. || . γ,χμαλωτίσΟη εις τήν δεΤ- να μάχην , ίΐ Α ΟΙΟ ρΓΪδ Α ΙοΙΙο &Αΐ3ΐ11θ.

Λιχμαλο>τισμός (δ), ΓΑΟΐίοη <1θ ΓΓίΙυΐΓβ οη οηρίίνΐΐί (βίο).

Αίχμάλοηος (δ, ή), ρΓίδοηηίοΓ ^ο ρυοΓΓΟ, ΟΛρΙίΓ (-ίνΡΝ

Αιών, ώνος (δ), δ^οΐΡ. ||. δ χρυ- σούς αιών, ΓΛ#ο (Ιο δίί^ΐο) (1'ογ. || . εις αιώνας αιώνων , Γρφ. , — Αιωνίως, ΑυΧ δ!^^I«^Οϊ^δδ^^^1^δ.

Αίώνιος, α και (\ττ.) ος, ον, οΙογ- ηοΐ (-οΐ!^). ][. ή αιώνιος ζωή, Ια νίο οΙΟΓηοΙΙβ. Ι), τρόσοδος αιω- νία, τοπίο Α ροΓρέΙυΐΙό, 6.

Α ^νιότης , ητος (ή), ΟίΟΓυΜ, 0. ρΡΓρόΙιιίΙό, 0.

Α•ωνίως, ίτΛ^. ίΙΟΓΠΟΐΙοητιοηΙ, άα Ιοιιΐο ΟΙοΓηίΙό; Α ροΓρΜυίίό.

Ακαδημαϊκός, ή, όν, ηοαάόηιίοίοη; ηοηίίβηιΐίΐιιο.

Ακαδημία (ή), ηοοθ^ΐπίο, θ. ||.ή— τής Γαλλίας, ΠηδΙίΙυί (γο) α1 (Ιο ΡγΑΏΟΟ). Ι) . τά μέλη της Ακαδη- μίας, Ιοδ ηιοπιΟΓΟδ <1β ΠπδΙίΙυΙ.

λχαθαίριστος, η, ον, κοιν. αντί λ- καθάριστος, (κνρ. έιτί όπωρ. χαΐ ό- σ^τρ.), ηοί η>δΙ ραβ πιοηίΐβ (ρο- 1£, ρΐιιοΐιέ οίο). ||. τλ μοσχόμη- λα (γαλλ. άτιδόμηλα) τρ<όγονται συνήθως άκαθαίριστα, οη ηιβη^ε ΟΓίϋηΑίΓοηιοηΙ Ιοδ ροηιηΊΟδ ιΐ'α- ρί δηηδ οη ΟΙογ Ια ροΙιΐΓβ.

Ακαθαρσία (ή), ΟΓΟΟΓΟ, θ. δουίΐ- Ιιιγο, 0. δαΐοΐό, 0. ίπιρυΓΟίό, θ (πληθ.) ίηιπιοηάίοοδ, θ. ||. ή ακα- θαρσία των οδών, Ια δΑίοΙό (Ιοδ ΓϋΟδ. || . εινε μεγάλη ακαθαρσία ε?ς τους δρόμους, Ιοδ ΓΐΐΡδ δοηΐ ο^ιιηο £Γ«ηάο δΛίβΙέ, ίΐ ΓδΗ ΓογΙ 8α!ρ. ο^αηδ Ιοδ τυοδ.

Ακάθαρτο; (δ, ή), ίπιρίΐΓ, ίπαΐΟΟίν-

<1α, ΑΑίε, Τδ« χαΐ 'Ρυπαρός. |. Η » άχάθαρτον πνεΰμα,(Γρφ.),Γβ§ρΓΗ

ίπιπαοηίΐο. Ακάθεκτος (6, ή), ςιΓοιΙ ηβ ρ€ΐι4

ΓΟΐοηίΓ (οοηΙοηίΓ, δγγ^Ιογ) , βΓ-

Γγοπο. Άκαιρολογία (ή), άίδΟθυΓδ ΠΟΓδ άθ

δαίδοη (α οοηΐΓβ-Ιβπιρδ). Άκαιρος (δ, ή), ΐοορροΓίυη, ίηΐβπ-

ροδϋΓ, ίαίΐ ου ά\1 μλΙ α ρΓοροι

(β οοηΐΓθ-Ιβπιρδ);άβρΐΑθέ; ίη^υ. Ά χ αίρω ς , έιτίρ. ΐηα) Α ρΓΟροδ, Α

οοηΐΓβ - Ιοπιρδ , ίηίβηαρβδίίτβ-

ηιοηΐ; ίηάύηιοηΐ. Ακακία (ή), οαηάΌϋΓ, 6. Ιοηοοβη-

γο, θ. δίιηρΙίοΗο, θ. 1)οηηοιη-

ιηίο, θ. Άκακος, ος χαΐ (κοιν.) η, ον, Ιηηο-

οοηΐ, δαηδ ιηΔίίοβ, ίη^οηιι, 1>οη. Ακάλεστος, η, ον, φΐί η*βδΙ ρα»

ίηνίΐό. Ακαλλιέργητος (δ, ή), ςυί βδΐ δΑϋ•

ουΙΙιίΓΟ, ϊηουΐΐο. Ακαλλώτιστος (δ, ή), βΑΠδ ρΑΓΠ-

γο, δαηδ ΓΟοηοΓοηβ ; ηό^ϋρέ. Ακαμάτης, η (δ), κοιν. ό "Οκνηρός. Ακάματος (δ, ήί, ίηίβΐί^αοΐβ. Άκαμττος (δ, ή) , (μτφορ.), ίπΠο-

Χΐ'1)1θ, ΐηβχθΓΑΐ)1β. || . τό δκαμ-

•πτον του χαρακτήρός του , 1 ιηΟβ-

χΠηΙίΐύ (Ια ΓΑίάουΓ) <1β δοη οα-

ΓΑΟ^ΓΟ.

Ακανθα, ης (ή), έριηβ, θ. ρίίχπθηΐ. α) (ίδιωνυμ.) ρΐΑηΙβ βρίηβυδβ

(ηυοίοοηςυο), θ. οηΑΓθοη, γοιι-

οβ, θ. Ακάνθινος, η, ον, ά'έριηοδ, Γβϋ 4"

ορίηοδ. || . ό άκάνθινος στέφανος.

Ια οουΓοηηβ ά'έριηβδ. Ακανθόχοιρος (δ), ζ. ροιχ-όρίο; 1ι6-

ΓΙδδΟη.

Ακανθώδης, ους (δ, ή), δΟΠίό (ηβ-

ΓΪδδο) (Γέρίηοδ, όρίηβυχ (χυρ.χαΐ

μτφορ.)• Ακανόνιστος (δ, ή), ςυΐ Π^δΙ ροίηΙ

δοΐοη Ιβδ ΓΟ^Ιβδ, ίΓΓΟ^υϋβΓ. ||.

τό άκανόνιστον κτιρίου, Ι'ίΓΓβ^υ-

Γαΐίΐβ ά'υη ηάΐίιηοηΐ. Ακάχνιστος, η, ον, ηυί ϋ'βδί ρ*5

οηίυηιό (οχροδέ Α Ια Γυπιοβ). Ακα-τνος, ον, «αηδ Γυηιέο, ηοη βη-

Γυηΐό. ||. (κυρ.) μέλι ακαχνον,

ιηΐοΐ (Ιο |ζθυΙΙο (ου) τίοΓββ. Ακαρής, ους (ό, ή), (άρχ.) , ςϋί ηβ

ρουΐ ^ίΓβ Ιοηάυ (οουρέ οουΓΐ);

(έν γέν.) ίηΠηίηιοηΙ ρβΐίΐ, Ιγ&8-

οοιιγΙ. ||. (συνήθ.) έν άχαρεΤ (ενν.

χρόνου), οη υη ίηδίαηΐ , οη οη

οϊίη ά'οοίΐ, οη ηαοίηβ ςιιβ ηβη. Ακαριαίος, α, ον, ίηϋηίπίοηΐ ΟΟυΓΐ,

ίηδΙαηίΑηό, ιηοπιοηίΑηο. Ακαρπία (ή), δΐ0Γί1ί4ό, θ. ίηΚϋβιι-

(Ιίΐο, θ.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

λΐΑ

ΑΜ

ΑΚΜ

11

λκαρχος (|, ^, Μη» ΙΗΛ, Αΐέτΐτ 1•, Ιο/ηκΙυβοχ; ίηίόοοοά, (*β- γ€λ. Αγονος).

λχαταγώνιστος (ό, ή), - λχαταμά

λχατάδεκτος, η, ον, <16<ΐΑί£θ6θΙ.

λκαταδεζία (ή), 46*810. ||. μέ ά- χαταδβζΐαν , 464Αί£Β6ΐΐδ6θΐ6θΙ, ιτβο ΰέάΑΐ'α.

λχαταζήτητος (6, ή), ςαί 0*65* ρΑδ οιι ςιιί ο© ρβαΐ Αΐτβ ΓβοοοΓΟΟέ (}αη<1ΐηο6ΐη£θΙ). ||. έθαρφουσεν οη 8α μεΐντ^ άχαταζήτητος , ίΐ ογουαΊΙ ςα'ίΐ 06 &6γαΗ ρ88 Γβ-

006Γ606.

λχατάχριτος (6,40, ςοί ηβ δΛΟΜίΙ οιι ηβ άοίΐ έΐΓβ οοηιΙ&Βΐηβ (οία ηέ).

Αχαταχρίτως, έιφ. 38Β5 οΗπίβ. λχατάληκτος (δ , ή) , ίθΟΟΟΐρΓ6- οβοδίοΐβ , ίηιρέοέΐΜοΙβ, ίθ88ί- «κβΜθ. || . μυστήριον ακατάλη- πτο*, οο ηιγοίίκ ίηιρόοέΐηώΐβ ||. τδ άχατάλ-ηιττον των θβίων χρι- μάτων,ΠοοοπιρΓέοβϊϊδίοίΙΗβ 4εδ τοί63 όβ Ι>Ϊ6ΐι, &« χαΐ Ακατανόη- τος.

Ακατάλληλος (6, η), ϊθΟθ1ΐ6Γ6θΙ, ιηρΓορκ; (ϊδιαιτ Μ χαιροΰ) ίο- <1υ.

Αχαταλλήλως , έ*φ. ίπίρτορΓβ ωβηΐ; ΐοάύοκηΐ.

Ακαταμάχητος (6, ή), ίονίοοίοΐο, ίΒύοοιρΙ&οΙβ.

Ακατανόητος (6, ή), ίοοοπφΓβΟβη- «Μβ, ίηίηΐ6ΐ1ί$ίοΐ6; Ιοοοοεβτβ- Μβ, ΐηφ6θ6ΐΓΑ0ΐ6. ||. (τοϋτο) βΤ- νε αχατανόητον, ββΐβ βδΐ ίηοοη- οετιοί* (η'ββΐ οαβ οοοοβΥΑΟΐβ), ο'ββΐ ίοοοηοβτΑοΙβ. ||. τούτο εί- νε χ«1 αχατανόητον χαΐ άσυγχώ- «ον, 66ΪΑ ηβ ρβαΐ οι 56 οοοοβΥοίι• ω «β ρβΓοΌαηβΓ.

Αχατάχαυστος (δ, ή), φΐί 86 ίβίΐ 88Β8 06656, 000*10061.

Ακαταπαύστως, έχίρ. 8809 56586, 8803 Γβϋθ06, 10063880^601.

Αχατατόνητος (6 , ή), — Ακαταμά- χητος.

Αχατας-ασία (ή), άβδΟΓΟΓΟ, ΐδ« χαΐ Αταξία. 2) - ΑστασΙα.

Ακατάστατος, ©ς χαΐ (χοιν.) η, ον, - λ στ ατός χαΐ Άταχτος, ία&Οο-

5*ΑθΙ; ΪΟ60Β56φ16ΙΐΙ.

Ακατάσχετος (δ, ή), άρχ. — Ακάθε• χτο<• *) (Νμ.) ςοί 06 ρ«οΙ 6•

*Γ6 8*ίβί, ίθβΑΪδί35Αθΐ6.

Ακαταπόνητος (6 , ή), ςυ'οη ηβ

«ΑΟΓΑίΐ η6ρτί96Γ.

Ακατέργαστος (6, ή) , -Αδούλευτος, θεό*, 6Π1, οοο ΟϋΥΓβ. || . δέρμα- τ• ακατέργαστα, ΟαίΓδ (ΓαΟαΙ&ι 018Υ8 611 0ΓΟ&16,

Αχατηγορητος (6, ή), - λμεμιετος,

Χνεπίλη^τος• λχατήχητος (ό, ή), ηοο Οβίέοΐΐί-

56. Χχάτιον (τό>, ρβΐΗ ο&Ιβλα, 0οα

<Ιθ1β, θ. 05φΐΐί.

Άχατοίχητος (6, ή), ίοΙίΑΟίΙέ, άέ~ 5^λθί(β; ίηΙιλώιαΜβ; ίπιρΓΛίίοβ 1)1β. || . αυτή ή χάμαρ* χαταντφ έξ α-τίας του χα-κνου άχατοίχη- τος, 1β Γυοιέβ Γβικί οβίΐβ οΙιλπι- ΟΓβ ίηιρΓθϋοαΜβ.

λχατανόμαστος (6, ή), αρχ., ίηΐΜ)- Βΐέ (χνρ. βιχονμ.)^ (χβιρουργ.) ίη• 0001106.

Άχατόρθωτος, ος χαΐ (κοιν.) η, ον,

ίοβίόΟΙίΙαΜβ, ΙΟίρΓΑϋΟΑΟΐβ.

Άχαυτος, ο< χαΐ (κοιν.) η, ον, ςιιί

η'ββΐ ρ&9 οτώΐέ. Αχενόδοςος (6, ή), 6ΐ60ΐρ( <1β 1ου-

(β νβηίΐέ. λχέντητος , η , ον, φΐΐ η*65ΐ ρ*5

0Γ0<16»

Ακένωτος (ό, ή), ίηέριιίδβοΐθ, Ιο- (8ΓΪ55ΐΐθ!β. |(. ιτηγή ακένωτος,, 5ΟΟΓ06 ίθΚ&ΓΪ55Αθ]ε.

Ακέραιος, α ή ος, ον, ςυί 651 βη

500 60ΙΪ6Τ, 60116Γ, ΙθθΙ 601Ϊ6Γ,

ίηΐβοί, οοο βηίαοιέ; (μτφορ.) ίο- (6^Γ6. ||• σώζεται άκέραιον, ίΐ 8υ08Ϊ8ΐθ 60 δοο 6θΙΪ6Γ. ||. τά εν- τός του σώματος ήσαν εντελώς ά- κέραΐα , Ιβ5 ρθΓΐ165 ίθΐ6ΓΪ6θΓ68

ο*α 00ΓΟ5 έΐβίΰοΐ <1αο8 ΙουΙο ΙβαΓ ίοΐό^ηΐέ.

λχεραιότης, ητος (ή), ΟΟΟββΓναΙί- οο ϋαοδ ιιιι 6ΐβΙ ΐΌΐ&α ; ίοΐ6- βπΐέ, 0.

Ακέφαλος (6, ή), δβοδίέΐο. §. (μτ- φορ.) 6«οδ ο^βί. ι) (σονκίχ.) - Ανόητος, (δλλ.) Αμυαλος.

λχηδία(ή), ίθ€ΐθΐ6006, 0. ΪΟΟΟΓΪβ,

β. βραΐοίβ, β. βδδοορίδδοηιβοΐ. Ακίνδυνος (δ, ή), βιβπιρί άβ ά«ο-

§ΟΓδ, ςοί 6δΙ 5809 <1βΟ£€Γ, 00 ίΐ ο'γ & ρ&5 άο €ΐ&0^6Γ.

Ακινδύνως, έπί£. δ&Οδ Γίδφίβ,δβηδ <1&0^6Γ, 60 βάΓβΙέ.

Ακινησία (ή), ΙοιηιοοΗίΙέ, •.

Ακίνητος (δ, ή), ίπιπιοοΗβ ; (έιτί χτημάτ.)ίηιπιο1)ί1Ϊ6Γ, ΐηαπιβυΜο || . ακίνητα κτήματα, 0*65 0Ι605 ίπιαΐ6οο]65, άβδ οίεοδ-ίοοάδ. || δλα τα κινητά καΐ ακίνητα κτή- ματα του, 10Ο5 563 οίβοβ πιβο Μβδ 61 ίοιηΐ6θθ]6β. || . λώλησις (κατάσχεσις , αγωγή περί) ακινή- των κτημάτων, ΥβοΙβ (βΐίδίτ, 3 οΐίβη) ίαΐΒίοΜΙί^Γβ.

Ακιδωτδς,ή,δν, §[8Γθί (1Όθ6ρο1θ (6, (κυρ. έ-πΐ βέλους) 08Γ0616.

λχΐς, ί£θς (ή), αρχ. ή Άγκίδα.

λκχούμνισμα (το), Γ&οϋοο ά'•ρ- ρυνβΓ (<1β δΆρρογβΓ).

Ακκουμχιστ?#ρι (τό), Αρροί, 8000ο- άοίΓ, 860010ΪΓ, ιδε καΐ Στνλωμα. || . σκαμνί με άκκουμχις^ήρια, βί8- $6 (Γΐθΐ6θί]) Α ΟΓΔβ.

Αχχουμχώ, Μ. ήσω, (μτβτ.), βρ- ρυγβΓ, βάοδδβΓ; ΓβροδβΓ. ||. (α- μτ€τ. αύπτθ.) δ'βρριι^βΓ, ΐρρο- )βΓ; δ'αοοοοάβΓ (κι,ρ. έιτίτουαγ- κώνος). ||. ήτον άκκουμιτισμένος εις τον τοΤχον (είς τδ τρακέζι κτλ.), Ο δ'^Ιβίΐ Αρρο^β 60ΒΐΓ• Ια πηίΓΑϊΙΙβ (501- Ια ΐΑΟΐβ βίο).

Ακλάδευτος, η, ον, (νί£0?) <)θί θ*Α ρΑδ έίέ Ιαίΐίόβ.

Ακλαυστος (δ, ή), ςοί η Ά ρΑ9 $- (6 ρ1•0Γ6.

Ακλειστος (δ, ή), οοο ίβΓΠΐβ; 0«- νοιί.

Α κλήρος (δ, ή), 5ΑΟΒ εοΓΛΟδ, 5ΑΒ8

, 06ΓΪ116Γ.

Ακλιτος (δ,ή), γρμτ.,ϋκΙέοΙίηΑΟΐβ. Ακλόνητος (δ, ή), ίοέΟΤΑοΐΑΟΐβ. ΑκλουΟον (τ^), χοιν. τδ "Γστερον

(της γέννας), ΓαγγΪ6Γ6-ΓαΗ, Ιο

0*έ1ΐνΓ6, Ιθδ δ6εοο(1ίθ6δ, θ. ιελΙ. Αχλυστος (δ, ή), ςοί ιΐ€8ΐ ρΑ5 Α-

%ίΙέ οαγ Ιβδ Ιΐοΐδ; (κυρ. έ-ώ λι-

μένος) δάΓ. Ακλωστος, η, ον, 000 01^. Ακμάζω, Μ. άσω, 61Γ6 €ΐΑΟβ 8Α

ΓοΓβο (άΑΟδ δΑ νί^υοιίΓ) ; 6ΐΓ6

άΑΟδ ΟΟ 6ΐβΙ ρΓ0δρ6Γ6, ρΓΟδρβ- Γ6Γ, 060Γ1Γ. || . αϊ Αθήναι ήκμα- σαν έτΙ Περικλέους, ΑΙηοοβδΛβΟ- πδδΔΐΙ δουδ Ρ6γιοΙ69. ,||. τδ έμ- κόριον ακμάζει, Ιβ ουπιοιΟΓΟό 6δΙ

ΟΟΓΐδδΑΟΐ.

Ακμαίος, α, ον, φιϊ 6δΙ €Ιαο8 Ιοο- (6 5Α ίΟΓΟβ (ύαοδ ]α ΓΟΓΟβ, <1αο5 Ια νί^αβυΓ ά6 ΓΛ^β); νί&οοΓβοχ; (μτνμ.) ςοί 6δΙ αΆοδ οο 61ΑΙ

ΡΓ08Ο6Γ6 (ΟΓΪΗαοΙ), ρΓΟβρΟΓβ. || . εΐνε είς άκμαίαν χβτάστασιν, ίΐ 6δΙ ΟΑΟβ ΟΟ έΐΑΐ ρΓ0δρ6Γ6. Ακμή (ή), νί^οοοΓ (κυρ. 0*6 Γα$6), θ. ραγΓαιΙ δένβίορρβπιεηΐ, ΓγαΙ-

0060Γ, θ. ββΟΓ, β. $. (μτφορ.) , 61ΑΙ ΓΐθΓΪ58ΑθΙ, ρΓΟδρέΓΐΙέ, 6; 1β ρΙοδΟΑοΐα'^Γέ; ίοδΙΑΟί ρι-έ- οίδ, πιοπίρηΙίΙόοίδίΓ, ροίοΐ; οπα- ΙβΟΓ, β. ΓογΙ. || . ήτονε?ςτί,ν ίχ- μήν να. . , Η έΐΑΐΙ ΑοροδοΙ <1β. . || . είς τήν ακμή ν της μάχης, ο*Αοβ Ια οηβΙβυΓ (4ηοδ 1ρ ρίοβ ΐοτί) <1ο εοπίΟΑί. || . ε•ς τήν σκ- μήν του χειμώνος, <!αοδ 1,% ίοιΐ 0*6 ΓηίνβΓ. ||. ήτον £?ς τήν άκαήν τΫ,ς ηλικίας, ίΐ 6ΐΑΪΙ <ΐΑ0δ Ια Γογ- οβ (άΑΐΐδ Ια νί^αβοΓ) α*6 Γα^6. || . τό κάλλος της εΐνε εις τήν άκμήν του, 8Α 06Α0Ι6 681 0^808

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ£Ϊ€

12

ΑΚΟ

ΑΚθ

ΑΚΡ

Μ ΟβϋΓ (03115 ΙΟϋΙβ 63 ΠβΙΙΓ)

βίς τήν άκμήν τον δευτέρου Λιβυ- χου πολέμου, (Ιβηδ Ιο ΓογΙ άβ 1β δββοηάβ βυβιτβ ρυηίςυβ.

Άκμων, όνος (6), βηοΐυηιβ, Θ.

λχοή (ή;, ουϊβ, Θ. ΟΓβίΠβ, Θ. ||. Θέλγει τήν άκοήν, οΙ)3πηθΓ (ΠαΙ- ΙΟΓ) ΓοΓβΐΠβ. |[. τι κρότος μου προσβάλλει τήν άχοήν ; (]υβ1 1>ηϋΙ Π16 Γπίρρβ ΓοΓΟίΠβ ? ||. τό όνο- μα του εφθασεν εις τας άκοας του βασιλέως, δοη ηοπι βδΐ ραΓνεηα βυχ ΟΓβίΠοδ άυ γοι. 2)άντΙ Α- κουσμα, ουϊ-άΊΓβ, ΐΓβάίΙίοη ο- Γβΐβ, θ. ||. εχω έξ ακοής, (φρσ.), ί'αί ουϊ-άΊΓβ.

λκοίμητος (6, ή), φιί ηβ άοτί Ου ηβ δοηιιηοΗΙβ ρβδ; νί^ΠαηΙ.

λκοινώνητος (ό, ή), ςυί η'ϋδΐ ραδ οοπιπιιιηϊοαΙΐΓ, ίιΐ5θοίίΐ1)1ο.||. (ά- φηρημ.) τό άκοινώνητον, ΓίηδΟ- οίβοίΐίΐβ.

Αχολάκ3υτος (ό, ή), (]υ\)η ηβ δαυ- ΓβίΙ ΠαΙΙβΓ, ίηίΐοοο55Ϊΐ)1ο ααχ Πα Ι Ιου Γδ (α Ια ΠβΙΙβπο).

λκολασία (ή), ά6Γ6£ΐοπιβηΙ , άΊδ- δοΐυΐίοη, θ. Ιίοβηοο, θ; ίηιρπάί- οίΐ6, θ. ίηοοηΐίηβηοβ, θ. βοαη- αοηηβηιβηΐ, <161>0Γάβιηβηΐ; Ιβδ- €ίνβΐ6, θ.

λκόλαστος (6, ή), <μιί πιβηβ υιιο νίβ (ΙέΓ^Ιέβ, (Ιίδδοΐυ, ΙίοβΓίύι, <Η1>οπ1έ ; ίπιρυάίΩ,υβ, ίηοορίϊ- ηβηΐ, 3ΐ)3ηάοηη6, -6β ; Ι&δοΤ: Ιίοβηο'βυχ. ||. διάγει ζωήν άκό-

ΟΟϋΡδ άβ Ιοί ρΓοίβδδβΐΐΓ (χαΐ ά- ττλ- Ιοί ρι-οΓρδδθυΓ) βδΐ ΓογΙ δϋΐ

νί. 2) ϊδε Εξακολουθώ. 3) (ά- πρσ. αντί Συμβαίνει), δΥηδυίνΓο: δυΓνοηίτ, βΓΓΪνοΓ. ||. τί ήκολού- θησι; <ΐυ'3Γπν3-1-ί1? ϊδε χαΐ Συμ- βαίνω.

Ακολούθως, έπίρ. Οοηδ6α;υοπιηΐβη1: €ί-8ρΓβδ, ϊδε καΐ "Επειτα καΐ *Κ πομένως. ||. καθώς θέλομεν ιοεΤ ακολούθως, οοηιηιβ οη λόγγλ οί- -αρι-όδ.

Ακόμη, έπίρ. οποογρ: (Ιο ρΐυδ, ρπ ΟΠίΓΟ, βΐΐδδί. ||. ζή ακόμη, ί! ΥΪΙ ΟΠΟΟΓΡ. ||. ακόμη όέν έςημέρω- σεν, Η π>δΙ ρ3δ ριιοογρ ]οπγ. ||. ζγι ακόμη, ρίϊδ ΟΠΟΟΓΡ. || . ακό- μη δέν έφθάσαμεν, καί. . . , ά ροίηο ΟΓΓίνόδ, ηοιίδ. . . , ϊδε και Μόλις. || . ακόμη τον -περιμένω! α- κόμη θα τό μάθω! (φρσ•)' 3° δυ'8 ρποογο ΐι ΓαΙΙοηάΓΟ, }ρ δΐιίδ ρπ- οογο ά Ιο δανοίτ. 2} ϊδε Προτέ- τι. ||. καν ήθελε μοι τό ε-ττεΓ α- κόμη, <7 ιιαιίίΐ πιοιπο Η πιο Γαιι-

ΓίΐίΙ (1ί(.

Ακομψος (ό, ή), €|αΐ ΟδΙ δίΐπδ %γ\- οο (δίΐηδ α§ΓΟηιοιιΙ,8αηδ ρΐό^ηπ- οο), ^Γθ«δίι?Γ,^αιΐο1ΐΡ, ίηόΐό^αηΐ, ϊδε και Ά/αρ-.ς. ||. (άφγ,ρημ.) τό ακομψον του ύφους, Ππό10£3ηθΡ άιι δίνίο. Ακόνη (ή), αρχ. τό (κοιν.) - Ακόνι (τό), ρίοτΓΟ α αί^αίδΟΓ (α ΓίΐδϋίΓ), θ. (μιοαχ ου (θ.) ςιιοιιο.

λαστον , ί] πιβηβ υηβ νιο Ιίοβη-ΓΑχονίζω, Μ. ίσω, αί^αϊδΟΓ, ραδ- οίβυδο (άέΙ)0Γ(1Ρβ). ||. ΙκφρασιςΙ δΡΓ, αΓΗΙοΓ. ακόλαστος, €ΐρΓ6δδίθη ^ΓίΥΟίδοΙ Ακόνισμα (τό), βί^ιιίδοηιοηΐ. (Η1)ΓΡ). ΐΑκόνιτον (το), φ. (φαρμ.)* ΛΟΟηΗ.

5νχόλλητος (δ, ή), (|ϋί Π>δΙ ραδί Ακοντίζω, Μ. ίσω, (1αΓ(1θΓ.

οοΐΐβ ου δοιιάέ

Ακολουθία (ή), διιίΐΡ, θ. ϊδε καΐ Συνέ/εια. ι) (συνήθ. Έκκλησ.) βΟΓΥΐοβ, οΓΗορ, οόΓβηιοηίο, θ. 4)ΓένίβΐΓ0. ||. νεκρώσιμος ακολου- θία, οΓΠοο (δΟΓνίοο) οΌδ πιογΙ». ||. διαβάζει (ή) ψάλλει τήν άκο- λουθίαν του, (ίίΓβ (ΓόοίΙβΓ) δοη 1)Γένί»ίΓβ ου δοη οΓΓιοο. ||. άο' ου τελείωση τήν άχολουθίαν του, ςυΔηά ί) αυΓαίΙ βοΐιβνέ δου οΓ- 6οβ.

λχόλουθος (ό, ή), δυίνβηΐ; αίίίο. ||. τήν άκόλουθον ήμέραν, ϊδε Έπι- οΰσα.

λχολουθώ, Μ. ήσω, δΐιΐΥΓΟ; ηοοοιτι- ραβηοτ. || . χροχωρεΤτε, χαΐ έγώ σας ακολουθώ, ηΐΐβζ Ιοα]ουΓδ άεν&ηΐ, ]β νουδ βυίδ. §. (καΐ μ« τνμ.) ακολουθεί μαθήματα, δυί- ΥΓ6 ίΐβδ Ιβςοηδ (άβδ οουΓδ). || πολλοί φοιτηταΐ ακολουθούν τό μάθημα του βεΤνα χβθηγητοΰ, 1β

Ακόντιον (τό), ίανβίοΐ, (Ιατά

Ακοπάνιστος, η, ον, ςυί η'β ρ»δ βίο ρίΐό

Ακοπος, η, ον, ςυί η"α ραδ έΐό οουρό οιι ΙαίΠό.

Ακόχριστος, ος καΐ (κοιν.) η, ον, ηοη Γυιηό, δαιίδ ΓιιηιίοΓ.

Ακόρεςος (ό, ή), άρ/., ίηδβΐίηΜο || . (άφηρημ.) τό άκόρεστον της φι- λοδοξίας, Γίπ5ΐιΙίαΙ)Ηϋό <1ο Γαιη- ϋίΐίοη.

Ακοσκίνιστος, η, ον, α;υι π'α ρβδ 616 δβδδ6 (ογιο16, 1»ιιιίδδ6).

Ακοσμία (ή), ίη(16οβοοο, θ. ίποοη- νοηβηοβ, θ. ίηιπιοίίοδίίβ, θ.

Ακούραστος, η, ον, ίαΓϋΙί^αοΙβ.

Ακούρδιστος, η, ον, ςυί υ'» ρβδ 616 1)311(16 (ηιοαΐ6)

ΪΛΛ\%τί 901, 3 0Οθ(Γ€-6«αΓ, ίθΓ-

οοιυοηΐ.

Ακουσμα (τό), οβ ςυ'οη Α βηΐβο- (1υ, ουϊ-όίΓΟ, ηουνβΐΐβ, θ. 1>ηιίΙ.

Ακουστικός, ή, όν, ςυί 3 ΓβρροιΊ 8 ΓουΪΡ, (κυρ. άνατομ.) βικϋΐίί' ; (διδακτ.) βοουδίίςυβ. ||. τά ακου- στικά νεύρα, Ιθδ ηοΓίδ 30θυδΙί- ςαοδ. ||. (ούσ.) ακουστική (ή περί ακοής καΐ ή/ων επιστήμη), Γβ- οουδίίςυο, θ.

Ακουστός, ή, όν, φΐί 3 616 οιι ςυί ρβαΐ 6ΐτβ βηίριιιΐυ ; ςυί β Γ3ρ- ροΓΐ 3 Γουίθ. || . ενω (τό εχω) α- κουστά, φρσ. (δημ.),« "Εχω έξ α- κοής.

Ακούω, Μ. ούσω, 6εουΙβΓ οα βη- ΙοικΙγο (η. ου ςο.), ουϊΓ. ||. δέν ήξεύρω ποίον ν' ακούσω, ^β Οβ δβίδ 3υςυο1 βηΙβηάΓβ. ||. ηκού- σθησαν φωναί, (1θδ ΟΓΐδ δβ ΟΓβοΙ οιιΙοικΙγο (ρβΓίίΓοηΙ). ||. νά α- κουσθούν οί μάρτυρες, (δικΟνμ.), ΓηΪΓΟ ουϊΓ Ιοδ Ιόηιοίηδ. ||. » ά- κούσαντες τήν γνώμη ν του *ΙΙμε- τερου Συμβουλίου της Έτικρα- ττικρατείας, « (φρσ.), ΝοίΓβ ΟΟΠ- δοίΐ ά'ΕΙαΙ οπίριΐίΐυ. 2) (μανθά- νω έκ φήμης) ακούω οτι απόψε α- ναχωρείτε, ϊ'αρρΓβηάδ ςυβ νουδ (ΙθΥΟΖ ρβΓίΐΓ ϋβ δΟΪΓ. || . ακούω ο- τι ύπανδρεύεται, οη ΠίαρρΓβηά €}αΊΐ δβ ηιατΐο. ||. άλλο δέν α- κούει τις ειμή. . . , ίΐ ΐΓβδΙ 1>Γΐιΐ( ςυβ (1β . . . || . ακούω από διάφορα μέρη οτι. . , ίΐ Πΐβ ΓβνίβΙΐΙ άβ ΙουΙοδ ρβΓίδ ςυβ. . 3) (συνχδχ.) πείθομαι εΖς τους λόγους (εις τάς συμβουλάς) τινός, δβ ΓβηάΓβ βυχ Γ&ίδϋϋυοπιβηδ άβ ς., οΙ)61γ 3.

Ακρα, ας (ή), 1)ουΙ; βιΐΓέπιΗβ, 0. ροίπΐβ, θ. 1)0Γΐ1. ||. χάθηται (κα- τοικεί) είς τήν ακρ αν του κόσμου, φρσ. (ύπερβολ.), ΪΙ βδΐ 1θ^6 3α οουΐ ιΐαηιοηάβ. ||. βλέπει μέτην άκραν του 'μματιοΰ του, Γβ^βΓ- (1οι* άυ εοίη άβ Γο?ϋ.

Ακράδαντος (ό, ή), αρχ. ϊη6ΐ>Γ3ΐ1- ΙβΜο.

Ακρανηά (ή), 6. ΟΟΓηουίΠβΓ, ΟΟΓ- ηιίοΓ.

Ακρανήτικος, η, ον, ί3ΪΙ άβ 1κ>ίβ άβ ΟΟΓηουίΠβΓ.

Ακράνι (τό) , πωρ. ΟΟΓηουίΠβ, β. οοΓηίοΙβ, θ.

Α κρασιά (ή), ίηοοηΐίηβηοβ, 8. ίο— Ιβηιρ6Γβηββ , θ. άΐδδοΐαϋοη, 0. ά*6Γ6£ΐβιηβηΙ. ||. ή — του περιέ- χοντος, Γΐηίβηιρβπβ αβ Γβίτ.

Ακούρευτος, η, ον, ςυίη'3 ραδ έ16|χχρατήςϊ Οος (ό, ή), ίοοοηΐΐηβηΐ, 1οη<ϊ«• Ι ίηΙβωρέΓθηΙ, ά^Γβ^Ιό.

Ακούσιος, α, ον* ίηνοΙοηΙβΪΓβ. Ι Ακράτητος (ό, ή), - Ακάθεκτος. 3 Ακουσίως, έπ{£.ίαΥθ1οηΐ3ΐΓ€Π1€ηΙ,|Αχρη (ή), ■ Άκρα.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

λχρβα, έ*φ. οοέΓβηιβοΙ, οοβΓ, λ οααΐ ρτίχ. || . εΤνε χολλά άχρι* 6ά, ο'ββ* ΐΓΟρ 0Ο6Γ (Μβο ΟΟβΓ, λ ίτββ 08υΙ ρήχ). || . χωλεϊ ά- χριέωτερα άχό τους άλλους, 0

▼60ά ρΐαβ ΟΟβΓ φΐβ 1β9 8θΙΓ68. $. (χαΐ μτφορ.) ακριβά θά μέ τό κλήρωση, Ο 016 1β ρβΤβΓΛ 0Ο6Γ. λκοιβαίνω, Μ. αίνω (0ά), 08Ο866Γ (6Ι6Υ6Γ) 1β ρπχ, βηοοέπι•, Γβο- βοβΠΓ. || . (ουδ. αύτχθ.) οβαβββΓ, •'βΙβΤβΤ, ΠΙΟΙίΙβΤ, 6Ο0Δ6ΓΪΓ, Γβο-

βοβΓΪτ, 8α£ΐη6αΙβΓ. ||. ή ζάχαρι ακριβαίνει, 1β βαΟΓβ 8θ£θΐ6θΐ6. ||. ακρίβαινε τό σιτάρι, 1β Μβ 691 *α£πΐ6θΐ6 άβ ρήχ, ϊδε καΐ Αναι- βαίνω. Ακρίβεια (ή), άρχ. (έχ τον Ακριβής), βχββίίίαάβ, β. ρΓβοίδίοα, Θ. ροο- οίααΐϋέ, •. Γβφαίβηΐέ, 6. οογ-

Γ6€ΐίθΟ, •. ^Οδίβδδβ, Ι. $. 90111

βΟΓοραΙβαχ ; βρρίίοβίίοη βοα- 16006, •• ||. όμιλε! (γράφει) μέ χολλήν άκρίβειαν, ίΐ ρ8Γΐβ (ίΐ 6-

βτΚ) 8Υ60 ΙΜΜ £Γ8θάβ ΟΟΓΓβΟΐί- Οη (ίΌΐΐ ΟΟΤΓββΙβΟΙβαΙ). ||• Τ***~ ρίζω τεχνών (ή ύχόθεσίν) τίνα μέ άκρίβειαν, μτοϊγ Ιβ ΓογΙ βΐ Ιβ ί*Η>ΐ6 (1β ΙογΙ βΐ Ιβ 6η) (Γόη λγΙ (ά'αηβ ιβΓΛίτβ) , ϊδε χαΐ Ακριβός, *) (χοιν. έχ του Ακριβός) 006Γ- 16 (468 τΐΥτβδ βίο). || . (εις τήν ίεινχ χόλιν) είνε μεγάλη άκρί βεΐα,Ο ΥίβίΙ ΙΓ68 ΟΟβΓ Υ1ΥΓ6, 1& ΤΪ6 7 681 ΙΓ€8 006Γ6. Ακριβής, ους (ό, ή), 6X801, ρΓββίδ, ίαϋβ; ροοοιαβί; βΟΓαραΙβαχ; τί- βοατβαχ; οοΓΓβοΙ. ||. τό Οφος του είνε χολλά ακριβές, 80η 8ΐγ1β βδΐ ίοτΛ ΟΟΓΤββΙ. ||. ή διήγησις (ή με- τάφρασες) δέν είνε ακριβής, 1ι Β8ΓΓ8ϋοα (1β ΓβρροΓΐ, 1η ΐΓβάα-

ΟίΟΒ) 65* ίθ6Χ80ΐβ (ίοβάβΐβ) , ί]

Υ8άβ3 ίηβάβΙίΙέδ (άββ ίηβχβοΐί Ιαάβ* ) ά•Οδ ΟβΙΙβ ο&γγ&Ιιοο (ά809 061(6 ΐΓ8άαθϋθ06(θ). ||.νά ληφθώσιν άχριβέστεραι χληροφο- ρ(αι, (βιχονμ.), Ο» ρ1θδ ΛΠίρΙβ (ρΐαβ &ηαρΐ6πΐ6ΐι() ίηΓοπηό. ||. τό άχριβές (αντί ή άχρίβιια) τής μ£- «αφορας χτλ. , 1β ]α8(6886 άβ 1& Πΐ6ΐ«ρ{ΐ0Γ64 1| . τό άχριβές τήςζω- γραφίας, Ια οοΓΓβοΙίοπ άα άθ5- 8Π1. || . ίια τό άχριβές της αντι- γραφής, (?ρ*.), ροΐΐΓ ΟΟρίβ 000- ίΟΓΠΙβ.

λχριβοβώρητος, η, ον, (κοιν.)» Φ** οη τοΗ ΓβΓβπιβηΙ.

λκριβολογοΰμαι, Μ. ήσομαι,(άρχ.)» άΪ801ΐΙβΓ (6Χ«0ΐίΐ16Γ; ΟΟΠίρΙβΓ) 8-

^66 ιιη 8θΐο ιπίηυϋουχ ου «νβο

1• ρΙθ3 £Γ8ΙΗΐβ 6X80 11100*6.

λχ^(Λς , ή, «ν, οηβΓ, οούΐ6ΐιχ. ||.

ΑΚΡ

Λ» βίνβ άχριβα *ίς αντήν την 1Γ6»

λίν, ΙΟΟΐ 684 ΟΐίβΓ 4808 ΟβΙΙβ Τίΐΐβ. ||. αυτός ό Ιμχορος βΓνε *ολ- λ& άχριβός (χωλιΐ χολλά ακριβά), ί] 681 ΐΓορ οΙιβΓ, Η νβηά ϋίβη

0ΐΐ6Γ. λκριβως, έχί^. 6Χ80ΐ6Π)6ηΙ; ροιί- οιιΐ6ΐΐ6ΐη6η( ; βίΓίοΐβιηβη, βοπι- ριιΐ6θ86ΐη6ηΙ, βη τί^αβαΓ, 8 1& Η^οβοΓ , η§οιΐΓ6ΐΐ86ΐη6η( ; §• ρΓ00ίβ^ΐη6ΟΙ; ]<18(6, ΙοοΙ ]ιΐ8ΐβ, 8α ]ΐΐ8ΐβ. §. ΟΟΓΓβΟΐβΠΙβηΙ, 8-

Τ60 οοΓΓβοΙίοη, ά'οηο ηΐ8ηί6Γ6 ΟΟΓΓβϋΙβ. ||« έχεθύμουν νά ήξκύ- ρω ακριβώς χόσων ετών «Τνε, }6 νοο(ΐΓ•ί3 88Τ0ΪΓ 8α ^α81θ ςοβΐ Α^θ ίΐ 8. || . δέν ήξβύρω ακριβώς τήν έχοχήν αύτοΰ του συμβάντος, )6 06 8819 ρ89 18 0^8(6 ρτέθΪ86 ίΐβ 061 ένέοβίηβηΐ. ||. ακριβώς είς τάς χέντε ώρας, λ οίης 060Γ68 ρΓ60ΐ8β8.||. ακριβώς είς τήνχροα όιωρισμένην ώρα ν, λ ΓηβΟΓβ 800• ιΐ8η(6. ||. οΐ νόμοι χρέχβι να φυ- λάττωνται ακριβώς, ίΐ ΓδαΙ οο- 86ΓΤ6Γ 168 1θΪ9 8 18 Γί^ΟΟΟΓ•

Ακρίδα, ας (ή), χοιν. ή Χκρίς.

λκρινός, ή, όν, 4}θί β8( 8 Ι'βΧΐΓ^- πιίΐέ.

ΧκρΙς, Ιβος (ή), έ*ντ. 88υΐ6Γ6ΐΐ6 , β.

Ακρισία (ή), ηΐ8θθ^ΐ6 (άέί&αΐ) άβ άίδΟβΓηβπιβηΙ οα όβ ία^6θΐ6θ(.

λκριτόμυθος (ό,ή),άρχ,, ίηάίδΟΓβΙ;

0&Τ8Γ4.

Ακριτος (ό, ή), άβροοΓΥα άβ ία^β- πιβηΐ οα άβ <1ί906Γθ6αΐ6ηΙ; Ιηβ ρΐβ. || . βΓνε χαντάχααιν άκριτος, ίΐ 681 Ιοαΐ λ ίβίΐ άέηαέ (άβροοΓ- να) άβ ;ο£6Πΐβη(.

Άκρίτως, έχψ. 8βθ8 ]α£βαΐ6θΙ; 88θ8

άί806ΤΟ€Πΐ6θ(.

Άκρόαοις, εως (ή), ΓβοΙίοη ά'έβοα- ΙβΓ οα ά'βηΙβοάΓβ, 8αάί1ίοο, θ §. (έχΐ δικας•. άρχόντ. κλπ.) βα- άίβηββ, θ. ||. ή — των μαρτύρων, ΓβαάίΙίοο άβ9 Ιόπιοίηδ. ||. δότε μοι άκρόασιν, ρΓβΙβζ-αΐοί ΓοΓβίΙ- 1β.

Άκροατήριον (τό), 88ΐ1β ά'βυάίβο-

06, θ. 8αάίβΟ06, θ. ΑϋάίΙΟΙΓβ. '"

τόν έβγαλαν άχό τό άκροατήριον,

οο 1β ιηίΐ 1ιογ9 άβ Γ&αάίβοοβ.

κλητήρ του ακροατηρίου, Ιιαίβδϊ-

βΓ 8αά!βηοί6Γ. Ακροατής ου (ό), 8αάί(βαΓ. Ακρογιαλιά (ή), 1β ΟΟΓά (Ιβ Γ1Υ8-

£6) άβ 18 ΟΙβΓ. Ακροβολίζομαι, Μ. ιαθώ(θά), 6908Γ-

πιοαοΙιβΓ; ΙίτβίΙΙβΓ. λκροβολισμός (ό), 69θ8ΓΟΐθαοηβ,θ. Ακροβολιστής, οί>(ό), ΙίΓβίΙΙβαΓ. λκροβυστία (ή), ρΓβραββ. Ακρογωνιαίος, α, ον, <|αί 65( 8α

ΑΚΡ

13

80ΟΜΟ61 ΟΟ 8 18 Ο880 άβ ΓλΟβΙβ, 8θ9θΐ8ίτ6. ||. (κυρ.) λίθος ακρο- γωνιαίος, ρίβΓΓβ 8Ο0θΐ8ίΓβ.

ΑκροΙαλάσσιος, α, ον, βϋαβ 8α ΟΟΓά άβ 18 οιβΓ , ?δβ χαΐ Παρά- λιος. || . (ούσ.) Ακροβαλασσία (ή), ή Ακρογιαλιά.

Ακροθιγώς, έχψ. βο (οαο1ΐ8ο( άα οοα( άα άοί^Ι , βο βΓββατβοΙ, βο ^Ιί&δΑη^ Ιέ^βΓβπιβοΙ άβββαβ, Ιέ^βΓβοΐβοΙ. || . εγγίζω (αχτομαι) ακροθιγώς του πράγματος, βοαΙβΓ 80Γ Ιβ ΓαΗ.

Αχροθίνιον (τό) , χυρ. είς τό «λ0.

ρΓβΠΐίΟβδ, θ. Χλθ.

Ακροχοδητί, έχί^. (αρχ.), 8θΓ Ια '

ροίοΐβ άβ8 ρίβά9 ; άα οοα( άα

ρίβά. Ακρόχολις, εως (ή), 18 Υίΐΐβ 080-

(β, 18 οΗ8άβ11β. Αχροχρεχίδια (τά), χοιν., 1β8 ΟΓΟβ-

Ο1608 ο;αί ρβοάβοί 8 ααβ γοοο

(6(0), 98Γθ1(0Γ69, θ. χλθ. ρρβ- Ιβ0(8ί11β8, θ. Χλθ. Ακρος, α, ον, φΐί ΙίβοΙ Ιβ ρΓβηΐί- 6Γ οα Ιβ άβΓοίβΓ Γβοβ» βχΐΓέπιβ; έπιίηβηΐ; 8θαΥβΓ8ίο; §. άβοιββα- Γ^. || . ό άκρος άρχιερβύς, Ιβ δοα- Υ6Γ810 ΡοοΙίίβ. || . τό άκρον αγα- θόν, Ιβ βοοΥβΓ&ίο οίβο. || . ό θεός είνε ή άκρα άγαθότης, ΒΙβα €81 18 οοηΐέ 8οαΥβΓ&ίοβ , Οίβο βδ( 90θΥ6Γ8ίαβαιβοΙ οοο. ||. τά δύο άκρα εναντία , )βδ άβοχ βΧ(Γβ- Πΐβδ. || . είνε δκροι φίλοι, ίΐδ 500( άβ8 £Γ8θά9 80119. ||. <5κρα γαλή- νη, ο&Ιαιο ρΐ8ΐ. || . δκρα σιωχή, οο αιΟΓΟβ (αο ρΓοίοοά) δίΐβοεβ. || . φυλάττει δκραν σιωχήν, ί] ^ΛΓ- άβ αο δίίθαοβ 808(έΓβ. ||. εις τό άκρον, (φρσ. έπψ.) 8α δΟανβΓβίο άε^Γβ, βχ(Γβαΐ6οτ6ο(, δοανβΓΛί- ηοωβηΐ; άέαιβδοΓβοιβ,αΙ.

ΑκροστιχΙς, ίδος (ή), 8θΓθ9(ίθοε.

Ακροσφαλής, ους (ό, ή), άρχ. £05- 8801; ά&ο^βΓβαχ. ||. υγεία άκρο- σφαλής, 880(ό 0θ&θ06ΐβο(6. ||. ύχόθεσις άκροσφαλής, 80*&ίΓ6 οίβα ΟΟ&ΙΟοΟΙβαδβ.

Ακρότης, ητος (ή), 90θ10ΐΗβ.

Ακροχορδών , όνος (ή), ΥβΓταβ, θ. ροίΓβ&α.

Ακροώμαι , Μ. άκροασθώ (θά) , έ- οοαΙβΓ (8ΗβοΙίνβοιβοΙ) ; οοϊγ, βοΙβοάΓβ; δαίΥΓβ αοβ Ιβςοο.

Ακρώρεια (ή), δοπιπιβΐ ά'αοβ ωοη-

(8£06, 800101116, θ. Ακρωτηριάζω, Μ. άσω, (ΓΟαςαβΓ,

ΒίαΙίΙβΓ. Ακρωτηριασμός (ό) , 8Πΐρυΐ8ΐίοη

(άββ βχΐΓόαιΗβδ), θ. αιαίίΐ&ΐίοο,θ. Ακρωτήριο ν (τό), Οβρ, (άρχ. γεω-

Τ??•) ρΓΟΟίΟΟίΟΪΓβ.

ϋί9ίίίζθεΙ ογ

ΟθΟ£Ϊ€

14

ΑΚΪ

Λχταιιΐρδς (6), βΕΓάνοόΙβ. αχτένιστος, η, ον, ςυΐ η'βδί ροίηΐ

ρβϊ^ηό. λχτή (ή), 1)0Γά <1β 1β πιβΓ, Ηνα-

λχτημοσύνη (ή), ραυνΓΡίβ, θ. λχτήμων, όνος (6, ή), (μιϊ ηο ροδ-

ΑΛΑ

χυρά»σει•ς, (διχονμ.), άβαιαοΑο 6Π

ηυΙΗΐέ. Αχυρότης, ητος (ή), ηιιΐΐίΐό, 0. 1η-

νβ1ϊ(1ί&Ρ, θ. || . επί ποινή άχιρόττ,-

τος, Δ ρβίηβ άο ηυΐΐίΐό. Ακυρωτικός, ή, όν, α;υΐ α Ια Γογορ

άίΐηυυΚτ (οΙγ), αηηυΙαΙίΓ. ||.ά-

5β(1β πβη, ςυί ΟδΙ δαηδ ρπ)ρη-| πόφασις ακυρωτική, ^Νμ.),υηαΓ

έΐό (δαηδ Ιιίοη), ραυνΓβ λκτινοβόλημα (τό). ΓαγοηηβηιβηΙ,

(διδακτ.) ΓαάίαΙίοη, θ. λχτινοβόλος (6, ή), ΓανοηηαηΙ;Γα-

άίρυι. λκτινοβολώ, Λ|. ήσω, ΙαηοοΓ άβδ

Γαγυηδ, ΓαγοηηβΓ. ακτινωτός, ή, όν, ςυί α άβδ ΓΛΥ-

οηδ, Γαϋίέ. λκτίς, Τνος (ή), Γαγοη. λχτοπλοία (ή), ηανΐ^αΐίοη οοΐίέ-

Γθ, θ. αα1)υΐα§β. ||. μετέρχομαι

λχύμαντος (δ, ή), βαηδ ΠοΙδ, δαηδ

να^υο*. Αχυρίευτος (δ, ή), - Άνάλωτος. λκυρολεξία (ή), - Ακυρολογία. 3)

(καταχρ.) ΗΐΟΐ ίωρΓΟρΓΟ. λκυρολογία (ή) , ίιηρι•ορπέΙό θε

Ιβπηοδ ου ιΓοιρΓΡδδίοηδ; Ιργιπρ

ΗηρΓορΓβ. λχυρόνω, Μ. ώσω, αηηυΐρΐ", α1)0-

ΙΐΓ, βΟΓΟ^ΡΓ; (Νμ•) ΟαδδΡΓ Οϋ ίη-

Ογπιργ (υηο άέώδΐοη, υηο δοη- Ιβηοο), ΓέδίΠοΓ ου ΐηνα1ί(1ΡΓ(υη βοΐβ οίο); ΓΟδΟϋάΓΟ (αη οοηίΓαΙ, ιιη 1)8ί1), αηηίηίΙΡΓ. ||. (τό δ•.κα- βτήριον). ακύρωσε τήν διαθήκην, 1 αηηηίέ 1β Ιρδίαηιοηΐ. ||. ή δευ- τέρα διαθήκη του ακύρωσε την ιτρώτην, δοη δρουικί (ΟδΙαιηοηΙ ιι ίηναΐίυ'ό Ιβ ρΓοιηίοΓ. ||. τύ Ί•> φετείον άκ-ρωσε τήν άπόφασιν του. Πρωτοδικείου, Ια (;οιιγ τοναίο ίη- Πγπιλ Ιο ]υ$<:ιη(<ηΙ (Ια ΐΓΪΐ>αηαΙ Ι άβ ρΓβηαίοΓΟ ίη^ΐαηοο.

οχυρός (6, ή), δαηδ αυίοπίύ (1ι•- 8*1<ϊ), ηυΐ, αηηυΐό; ίηναΐίιΐρ; οα-| 3ϋΟ. || . τούτο καθίστα τον γάμον (τήν δωρεάν κτλ.) αχυρον, οοΐα Γβηά 1β ηιαπα^Ρ (Ια ιΐοηαΐίοη) ίηΥαΙίάβ. ||. κληροδότημα αχυρον, ΪΟ^δ οαΐΐΐΐο. ||. (άσ^,ρημ.) το αχυ- ρον, αντί 'ΙΙ άκυρότης. ||. απέδει- ξε τδ αχυρον του εγγράφου, ίΐ ιΐό- ηιοαίΓα ΓίηναΙίάΊΐέ (Ια ΙιΙγρ.

λκόρωσις, εως (ή), ηηιΐυΐαΐίοη, θ. ΐΙ>Γθ£&Ιίοη, θ. (ίδιαιτ. Νμ.) οαδ

τΗ ΐηΙΪΓΐιιαΙίΓ, (Ι'δε Ακυρόνω). τό άκ.ρωτικδν όικαστήριον, (δ Ά- ρειος -πάγος), Ια ΟΟϋΓ ιΐο οαδδα- Ιίοα.

Ακώλυτος (δ, ή), άρχ. - Ανεμπόδι- στος.

Ακωλύτως, έπίρ σρχ.- Ανεμποοί- στως.

Ακων, Ούσα, ον, ςυί ΓαίΙ ςυρ1(]υΡ οΐιοδβ ίηνοΙοηΙαίΓβπιοηΙ. ||.έκών άκων, φρσ., 1)οη ^γο, ηΐαΐ §γο; (Ιο βΓέ οα <1ο ίοΓοο

τήν άκτοπλοίαν, ΓαΪΓΟ 1β ϋαΙ)0- Αλαβάστρινος, η, ον, (1*&]1);\ΐΓβ,

ΓαίΙ ά'αΙυάΐΓβ. ||. σκεύος άλαβά-

στρινον, ναδο Λ'αΙοαίΓίϊ. Αλάβαστρος (δ), αΙΜίπ;* Αλαζονεία (ή), αΓΓο^αιιοο, 6. να-

ηίΐό, θ. ρΓΟδοηιρΙίυη, 0. §.(3ρχ.)

ίαοΙαηοο,Ο. ΓοΓίαηΙΟΓίο,θ. οΐιατ-

1αΙαηη(4ηίο, θ. ΓαηίαΓοηηαίΙο, θ,

ΓαηΓαΓοηοΓίο, 0. Αλαζονεύομαι, Μ. ευθώ, όΐΓβ ναίη

(ρΓέδοΐϊίρΙυοηι); ΓαίΓΟ 1β ΓαιιΓα-

τυη; δβ ναηΙοΓ. Αλαζονικός, ή, όν, ρίοίπ (ΓαΓΓΟ-

^αιιοο, βΓΓΟ^αηΙ. ||. μέ άλαζονι-

κόν υφός, (1'υη Ιοη αΐΎΟ^αηΙ. Αλαζονικώς, έπίρ. αΓΓΟ^αηιηιοηΙ. Αλαζών, όνος (ό, ή), ναίη, αιτυ-

$αηΙ, ρΓόδοηιρΙυβια; ηα1)1βυΓ,

ΓαιιΓαΓοιι; (αρχ.) αήατίαΐαη. Αλαλαγμός (ό), ΟΓΙ (1β ^ϋΟΓΓΡ. Αλαλάζω, Μ. ά;ω, ρουδδϋΓ (1θδ

πίδ (Ιο ^ηοΓΓΟ ου ι1«> ]οΐο. Αλαλος (ό, ή), ρπνό ιΐβ Γυδα^*» ο'ο

Ια ραι•οΙ<\ πιικΊ: §. ίηίοπίίΐ. ||.

εμεινεν άλαλος, ίΐ (ΙϋΐυουΓα ΙουΙ

ίηΙοΓοΉ. Αλάνθαστος (δ, ή), ίίυί ηο οοηιηιοί

ροϊηΐ ϋοΓαυίΡδ, ηηί ηο δΛ Ιγοιιι-

ρο ίαηκιΐδ, ίηΓιιί1Ιί1)1ο;

μ.)δύτ. ||. έ'/ε•. μνημονικόν άλάν- θαστον, ίΐ α Ια ηιόπιοίΓο §υΓ0. \λας, ατός (τό), 5(:1. ||. πήζω (κα- τασκευάζω) άλας, ^αυηΡΓ. ||. κα- τασκευή καίπώλησις άλατος, ϋαυ- ιΐίί^ο. || . δ πωλών ή κατασκευά- ζων άλας, δαυηίοΓ. Αλάστωρ, ορός (ό), ηοηΐΠΊβ Πίαυ- (ΙίΙ (οχέθΓα!)1ϋ); Οόαυ, ρβδίβ, 0.

βαΐίοη, θ. ΓΟδοί^δίοη, θ. ιέδίΐία- Αλατένιος, η, ον, κοιν. αντί Αλά- Ιίοη, θ. ΛΟηίηϋαΙΐοη, 0. ϊδε και τίνος.

Χναίρεσις. ||. άκύρωσις συμβολαί- Αλατερόν (τό), δαΙϊέΓβ, θ. δαΙοίΓ. ο« (κτλ.), ΓέδίΗαΙίοη (ΓέδΐΙίπιοηΙ)Ι Αλατίζω, Μ. ίσω, δ*ΙδΓ; δαυρου- Λ'ιιη ΛςΙβ ε!ο. |[. αίτησις περί ά- <1γογ.

ΑΛΕ

λλάτινος,η,ον,άθ 66ΐ,Γ&11 (Ιο μΙ;

Αλατιστής, ου (δ), δαΙβυΓ.

Αλατιστος, ή, όν, δβΐέ.

Αλατώδης, ους (δ, ή), ςΐΐΐ 691 Λ» Ια παΙυΓβ (1υ δβΐ, δαίίη. ||. εχβι άλατώδη γεϋσιν, ίΐ Α ιιη ^θύ( δαίίη.

Αλγεινός, ή, όν, (αρχ.), ρέΐΐίΜϋ, (ΙουΙουΓουι, αΓΠίςοβηΙ.

Αλγηδών, όνος (ή), (ΙουΙβϋΓ, •. βουΙΓΓαηοο, θ.

Αλγος, ους (τό), αρχ. (ΙουΙβαΓ, Ι. ηιβΐ, ροίηβ, θ.

Αλέθω, Μ. έσω, ΙΏ0υ(ΐΓ6.

Α λεία (ή), αρχ., ρόοΐιβ, θ.

Αλειμμα (τό), ϊ'αοΐίοη ά'οίη^Γβ (ά* οηάυίΓΟ οίο); οηοΐίοη, 0. ||. ά- λειμμα τοίχου, Γανβίοπιοηΐ ίΐ'υπ ηιυΓ. || . άλειμμα των τροχών (ο- χήματος κτλ.) , £Γαίδδ&$6 άββ ΓουΡδ (ιΐ'υηβ νοίΙυΓβ οίο). «) δυιΤ. §.^Γαίδδβ, θ. ιδεκαΐΑίγδα,

Αλε:μαατοκέρι (τό), ϋΐΐααάρΐΐο ((1β 8υίΓ)', θ.

Αλείφω, Μ. είψω, οίη(ΐΓ6, 6Π(ΙυΙ- ΓΡ; ^ΓαϊδδΡΓ (κυρ. μέ άλειμμα κτλ.). || . αλείφω τοίχον, ΓβναΙβΓ (ΓαΐΓΡ Ιο ΓανοΙρηίρηΙ (Ι')υη ηιαχ. || . αλείφω τό 'ψητόν μέ βούτυρον. κτλ., αΓΟδΡΓ Ια νίαηάβ. §. (μτ- νμ.) αλείφεται, αντί Φυχιασιδό- νεται, ο-Πβ δΟ ρΙάίΓΟ.

Αλεκτορομαχία (ή) , ΟΟΙΙΐΙ>Αΐ <!•

ΟΟφ».

Αλέκτωρ, ορός (δ), αρχ. δ Πετεινός. Αλεξήνεμον (τύ), νλγ.', ρβΓΛνβη*. Αλες.κέραυνον (τό), νλγ., ραηΐΙΟΒ-

ιιργρ. Αλ-:ςιπύρ3τον (τό), νλγ. Γβ1)ΓίΓυ86. Αλεςιτή:ιον (τό), ΓΟίηβάο, ρΓέδΟΓ-

ναΐϊί. ' Αλεςιφάρμακον (τό), Γβηΐέάβ (οοη-

Ιγρ Ιρ ροίδοη) , οοηΐΓΰ-ροϊδοη,

ηηΐκίοΐο, θ. Αλεπού (ή), κοιν. ή Αλώπηξ. Αλ:σμα (τό), ΓαοΙίοη <1β ιηοαίίΓΟ,

ιηουίαρρ, πιοιιΙυΓΟ, θ. ΙΑλεστικόν (τό), ιηουΙυΓβ, θ. [Αλέτρι (τό•, κοιν. το Αροτρον. ΑλευΟέρωτος, η, υν, ςυί 06 ρβΐΐί

οΙγο ιΙοΗυγο, βδοΐανβ ά ρβΓρβ-

ΙυίΙό. Αλεύκαστος, η, ον, (Ιοίΐβ) ςυί η*Λ

ραδινό οίΗΐκΊιίρ, (]υϊη'α ραδ έΐβ

ραδ^ό ραΓ Ι?δ ηιαίιΐδάα Γοαίοο. [Αλεύρι (τό), ίατΐηρ, θ. Αλευριά (ή), οουίΙΙίρ, θ. Αλευρόμυλος (ό), ΐΏΟπΙίη ά Γ&Γΐηβ. Αλευρόνω, Μ. ώσω, 8αυροαάΓ6Γ β-

νρα άβ Ια ίαΓίηο, θηΓβΓίηίτ. ||.

άλευρωμένος, η, ον, ΓαΓίιΙβυΐ. Αλευρώδης, ους (ό , ή), ίΑΓία«€^,

ίαπηευχ.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΛΑ

Ιλ*6ρφβ (τό), ιΆοΰοη ά'*ηίΑή-

Λ€Γ.

Αλήβεια (ή), γέΗΙθ, θ; ΓέΑΐΚέ, β( 1* υγαϊ. || . να σας είπώ τήν Αλή-

ββιαν, Α Υ0Ι13 άίτβ ΥΓΑί, Λ άΐΓβ ΥΓ*ί, λ ΥΓΑί ά»•. ||. τ^ Αλη•εία (ή) έπ' ΑληΗίας, (φρσ.), 6Π ΥβΊτί-

16, ΥΓΑίαιβηΙ; * ρΑΓίβΓ υγαΙ, Μοβ ηιβηϋτ. || . (χαΐ έν ε&ει έ «£.) άλήβεεα! ή (έρωτ.) Αλήθεια; ΥΤΑίαιβηΙΤ βη ΥβΓίΙόΤ βη 68βΙ?

€8141 ΥΓΑ1?

Αληβεύω, 11. εύσω, β*ΑΟΟΟΠΐρΗΐ, ββΚβΟΐαβΓ, Τδε χαΐ Πληρόνω (ι)

Αληθής, ους (6, ή), ΥΓΑΪ, ΥέπίΑ- Μβ, τΜ; §. δέπβηχ. ||. τούτο •Τνε Αναντιρρήτως Αληθέστατον, οβίΑ ;βδί Γί£θΐΐΓβιι»βιηβη1 υγα!,, 06ΙΑ €91 (1*11116 τέίίΐό ίηοοηΐβ- ΑίΑΟΐβ. (. τό αληθές εΓνε ότι . , , 16 Γιϋ 651 ηυβ ...

Αληβινός, ή, όν, ΥΓβΙ, Υ6γΚ«Μ&

$. (ΙΠ πολυτ. λίθ, χλπ.) 6η. ||. τα αληθινά μαργαριτάρια, Ιβδ ρβΓ• ΐ6β βηβδ.

Αληθώς, έπφ. τηίιηβηΐ, ΥβΗΐβ• ΜβηιβηΙ. Κ• εΤνε αληθώς Ισραη- λίτης, φρσ. (Γρφ.), 0*681 Ου ΥΓΑΐ ΏΐΓβίΐβη (αη ιτΑηο Οαυίοίβ), ηη ηοηυηβ δΐηοβΓβ (άβ λοηηβ ίοί).

Αλήμωνωϊ έπί$. Σχετλ. ΗβΊΑβΙ

Ιλιαίετος (ό,ή), πτ. (θαλασσ.), αΙ• $1β άβ Ι06Γ, ηυΑΓά, ϊδε χαΐ Φή- νη. β. (ίδιαιτ. 6 του 'βχεανου) (τΐςΑΐβ, 0.

Αλιεία (ή), -ΑλεΙα.

Αλίευσις, εως (ή), Γΐσΐίοΐΐ <1β ρβ- 6^6Γ, φββηβ, 0.

λλιευτιχός,ή, όν, άβ ρβΌηβυΓ,φΐί ϋίηοβπιο Ια ρβοΑβ οα Ιββ ρ£-

6Α611Γ3. Αλιεύω, Μ. ενσω, ρίϋίΐβΓ. Αλιχή (ή), 9Αΐΐηβ, β. ΠΙΑΓΑίδ 8Α-

ΙλοΙ, ββΐίη.

Αλίμενος (6, ή), βΑΠβ ροΠδ. Αλιτήριος (6, ή), ηοπιπιβ αίΑυάίΙ

(6Χ60ΓΑΜβ), ββΑΟ, ρβδίβ,β. 806- ΙβΓΑΐ.

λλιφασχια (ή), α. ΒΑυ£6, 0.

Δλχη ή"Αλχη (ή), ζ. 6ΐ•η, (χαΐ εις τόν Καναόαν) 0Γί£η*1.

Αλχυων, όνος(ή),πτ. βΙΟΥΟη,ΠΙΑΓ- ίίη οα ιηΑΓϋηβκ-ρβΌΙιβυΓ•

1λλ&, συνβ. αοΑίδ; οβρβηάΑηί.

Αλλαγή (ή), - λλλαγμα. ||. αλλα- γή νομισμάτων, ΟΟηΥβΓδίοΟ άβδ •βρβοββ. ||. αλλαγή του φεγγα- ρβΰ, Ια οοη)θΐιοΐίοιι άβ Ια Ιαηβ, «)-λλλαξιά.

ΧλΧβγμα (τ6), Γβοΐίοη <1β οΙιβΑ- β•» (616), 0ΐιβιι§βϊΐΜη1 , ρ6Γΐην• , •• ΥΙΠΑϋΟΟ. %. ΙΗ %%\

1»ταβολη. |. Ιλλαγμα τ«ν ιιτ»- ρων ιιτηνου (τ»ν τριχών ζώου),

Β06, 6.

Χλλάζ<*, Μ. άξ<^ οΙίΑΟ^βτ; υαγϊ- 6Γ, ά6^αί86Γ• || . (αύττθ.) 86 άβ- 9ΙΙΪ86Γ; ΥΑΓΪ6Γ. ||. αλλάζω νόμι- σμα (χοιν. χαλνώ), β!ΐΑ086Γ(υιΐ6 ρίέοβ (1'ογ ροιίΓ άβ Ια ωοηιιβίβ). || . αλλάζω θέσιν (φύσιν, μορρήν, φόρεμα χτλ.), οΐι&η^βν άβ ρίηοβ (<1β ίοηιιβ, άβ ηαΐατβ, ά*1ι&Κ>ί( 61ο). || . Αλλαξε τα «ανία του ναιβιοΰ («άστρευσέ το), Γβπιαβι ΓβηΓλΟΐ. || . τό ζώον αλλάζει τήν τρίχα τον (το «κτηνον τα ιττερά του χτλ.)» ΙβοίικίΑΐ /Γοίβββυ) ΙΒ06. ||. τα \%\Α\* κατ? έτος άλ- λάζονΥ τδ θερμά των, 1β3 ββΓ- ρβηβ 1009 Ιββ Αθ9 ^αΙΙΙβηΙ ΙβιΐΓ ρθΑίι (86 άόροαΐΐΐβαΐ). || . το ζώ- ον Αλλαξε (δέν Ιλλαξεν άχόμη) τα *δόντ4ατου, Ιδε 'Δόντι. ||. αλλά- ζω τήν φων^ν μου (το γράψιμόν μου) γιάνα μή γνωρισθώ, ΟΟΠίΓβ- Γαιγο βα Υοίχ (βοιι •οπΙαΓ6), άό-

^ΙΐίΒΘΓ 8Α ΥΟΐΐ (6(0). || αλλάζω

Αλογα εις τόν (ταχυδρομ.) οταθ- μόν, Γ61ΑΥ6Γ (άθ9 ΟΙΐβΤΑαΐ). ||. άλλάξβμεν Αλογα είς τόν βεΤνα σταθμόν, 0009 Γβ1&γΑηΐ69 Α Ιοί οηάΓοΗ. || . (στρατ.) αλλάζω τήν ορουράν (τους σκοπούς), ΓβΙβνβΓ Ια ^βΓάβ (1β9 8βηΙίηβ1ΐ59 , Ιβδ ρθ8(68). || . αλλάζω σύς-ημα, οΙιαο- ^6Γ άβ ρΑΓ(ί, (χαΐ μτφορ.) Γβνί- ΓβΓ άβ &0Γά. || . (χαΐ αύτπθ.) Αλ- λαξ'ή 6*ψις του (τό πρόσωπον του), Π α οΙιαη£6 άβ οοαΙβιΐΓ (άβ υΙ- 8Α^β). || . 6 χαιρός Οά άλλάξ^, 1β Ιβπιρ9 ΥΑ οΙιβη^βΓ. || . ό χαιρός άπό χθες Αλλαξε τόοαις φοραΐς, άβριιίβ ΜβΓ 1β ΥεηΙ (Ιο Ιβηιρδ) Α Υ&γΙο ρ1υ5ΐβαΓ8 ίοΐ3. || . τα πράγματα Αλλαξαν, 1β8 β£ΓαΐΓβ9 οο! οΙιλπ^ο άβ ίαοο (οηΐ ρςίδ υηβ ΑϋΐΓβ ίΑΟβ). || . Αλλαξεν ή φρουρά (χοιν. ή βάρδια), οα τίθηΐ άβ ΓβΙβνβΓ Ια £&Γάβ• ||. τούτο αλλάζει, (φρ?.), ο'βδί υηβ ΑΐιΐΓβ 00036 (υηβ αυΐΓβ &£ΓαίΓβ, υη ΑυίΓΟ ΓβίΙ), (οιχ.) ο'ββΐ υηβ βιι- (Γβ ρ&Ιγθ άβ ιη&ηοηββ. ||. (χαΐ έλλ.) αλλάζω (ένν. ύποχάμισον χτλ.), οηαη£βΓ άβ Ιίη^β. ||. 6 ασθενής ΐΏρωσεν άρχετά, εΓνε και- ρός νά τόν αλλάξουν, 1β αΐΑΐ&<1β Α Α336Ζ ΐΓίηβρίΓβ, 11 631 Ι β ΠΙ ρ 5 άβ 1β ΟΒΑΟ^ΟΓ.

λλλαξιά (ή),-λνταλλαγή. ||. χά- μνω άλλαξιάν, ΐΓοςαβΓ, οοηαη- £6Γ. ») (επί ένδυμασ.) ΓβΟΒβη- £6* 8.||. μία άλλαξιά ^ουχα, υηβ Γοοίΐϋη^β άβ νβΐίπιβηΐ•.

ΑΑΑ

19

λλλαχόοεν, **{£. ά*αη α«*τ• οΜέ . λλλαχου, έπίρ. Αίΐίβυτ» , |δε λν«

λοΰ.

Αλλεπάλληλος (ό, ή), βΚβΓηΐΙίί, Γαη 9υΓ ΓλυΐΓβ; οουρ 3ιιγ οουρ. || . τό χρόμμυον σύγχειται άπό πολ- λούς Αλλεπάλληλους υμένας, Γοΐ- £ηοη 681 ίοΓωό άβ ρΙυβίβαΓ» Ιυοίςυββ 9υρβΓρθ86β9. ||. αϊ ε- ρωτήσεις έγίνοντο αλλεπάλληλοι, Ιβδ φΐ63ΐίοη8 86 δυοοέάοίβοί Μηδ ίηΐβΓΓαρΙίοη, υηβ ^υβ&ϋοα η'&ΐΙβηάβίΙ ρ•3 1'βυΐΓβ.

Χλλέως, έπί^. Γ8« Άλλως.

Αλληγορία (ή), οΙΙό^ΟΓίβ, |.

λλληγοριχός, ή, όν, Αϋέ^οΗςαβ, β^υτέ.

λλληγοριχώς, έπίρ. ΑΐΙέ^ΟΓίςυο- ηιβηΐ.

Αλληλέγγυος (ό, ή), £ΛΓβη1 ου ο- 1>Η£6 ΓέοίρΓοηυβαιβηΙ, &ο1ΐάβί- Γβ. || . (άφηρ.) τό άλληλέγγυον,

ΓβδροηδΑΟίΙΚό ιηυΐυβΗβ• 0. βο-

ΗάΑΐϋό θ. Αλληλεγγύως, έπί£. ρΑΓ β磕£β-

ΐηβηΐ ΓβοίρΓοςηβ, δοΗάΑΪΓβηιβηΙ. Αλληλένδετος (ό, ή), Ιίό Γυηβ Α Γ

βυΐΓβ; 6η(Γβ1&06• Αλληλογραφία (ή), οΟΓΓβδροαάαη-

οβ (ρ»Γ έοήΐ), οοπιηιβΓΟβ άβ

1β((Γβ8. || . έχουν άλληλογραφίαν,

113 βηΐΓβΙίβηηβη! οοιηηιβΓΟο άβ

ΙβΙΐΓβδ, Π3 βοηΙ βη οοιτββροο-

άαηο6. Αλληλοδιάδοχος (ό,ή), ςυΐ ββ βαο-

οβάβοί Ιβδ υηδ αυχ αυΐΓββ; βαο-

Οβδδίί. Αλληλοβιαδόχως, έπί^. βη 86 βαο- ο6ά&η( Ιβ3 υηβ .βαχ ΑυΐΓβδ, δυο-

063δίΥ6ηΐ6ηΙ.

Αλληλοδιδακτικός, ή, όν, φΐί 000- οβΓηβ Γβηδβί^ηβηιβηΙ ιηυΐυβί. ||- ή αλληλοδιδακτική (ένν. μέθο-' δος), Γβηδβί^ηβαιβηΙ ηιυΐυβί»

Αλληλομαχία (ή), 00Πΐ1>&( <}ϋβ Κ ΙίΥΓβηΙ Ιββ υηδ Αυι Αυ(Γβ3•

Αλληλοπαθής, ους (ό, ή), γρμτ., ΓέβίρΓΟςυβ. ||. ^ήμα άλληλοπα- θές, Υ6γ1>ο ρΓοηοηΰηαΙ ΓέοίρΓΟ- ςυβ.

Αλληλουχία (ή), βηοΐιβίηβηιηηΐ ωαΐαβί , οοηηβχίοη ηιυΐυβίΐβ, Αάήότβηοβ ΓβοίρΓοςυβ, Ι. οοηβ- Γβηοβ, θ. ϋΙίΑΐίοη, θ.οηΑήιβ, θ.

Αλλήλων, ους (ας, α), άντνμ. (αρ- χ.) Ιβδ υηδ Ιβδ ΑυΐΓβδ. ||. Αγα- πάτε αλλήλους, Αΐηιοζ Υουδ 1β* υηδ Ιββ ΑυΐΓβδ. ||. προσεύχεσθε υπέρ Αλλήλων , ρπβι Ιβδ υη» ρουΓ Ιββ Αυ(Τ€9. ||. άπατώσιν αλλήλους, Ηβ βοηΙ άυρββίβδ υη* άββ ΑυΐΓββ. ||. διεδέχοντο Αλλή- λους, Μ» δβ 9υοο4άιίβη( Ιο» υη»

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

16

Αλλ

ΑΛΛ.

ΑΑΪ

1111 ΛΐΐΐΓββ. || . άντιφιλοτιμούμε- νοι ιτρ&ς αλλήλους, & ΓεηΥίε Γυη άε ΓαυίΓε. ||• ήσαν ερεθισμένοι χατ' αλλήλων, Ηδ έΐαίεηΐ αί^ΓΪδ Γυη οοπΙγο ΓαυΐΓε.||. οί άνθρω- ποι οφείλουν νά βοηθούν αλλήλους,

τήθημεν πολλάκις , χωρίς να όμι• λήση εις τόν άλλον, ηουδ ηουδ έ- Ιίοηδ ηιίΐΐβ Γοίδ ΓεηοοηΙτέδ δαηδ ηουδ Ητβ ρατίέ. ||. κατηγορούν μία τήν άλλην, εΐΐεδ ωέάίδεηΐ Γηηε άε ΓαυίΓε. ||. δέν ήξευραν

Ιεδ ΐίοηιπιεδ άοίνεηΐ δ'εηΐτ'αί- τΐ νά είποΰν ίνας τόν άλλον, ίΐδ

άβΓ. ||. τάς προς άλληλα διαφο- ράς αυτών, (κατά τΐ δηλ. διαφέ- ρουν προς άλληλα) , Ιευίδ άίίΓό- ΓβΙΙΟΟδ Γβδροοίίνβδ. Αλλογενής, ους (δ, ή) , ά'υηβ βυ-

ΐΓβ ΓΛΟβ, έΐΓ3Π^€Γ.

Αλλόγλωσσος (ό, ή), (|υί ραιΊε υιιβ &ιιΐΓ6 Ιαη{$υε.

Αλλοδαπός, ή,όν, ςυί εδίά'υηαυ- ΙΓΟ ρ«γδ, ΟΐΓβΟ§βΓ. ||. αλλοδα- πή (ένν, γή ή χώρα), Ιε ρ3)'δ έ- ΐΓαηςει*. || . διαμένει έν τή αλλο- δαπή, Η Γέδίάεεη ρα\δ βίΓβη^Γ•

Αλλοεθνής, οΰς (ό, ή), ςυί εδίά'υυε βυΐΓβ ηαΐίοη, βίΓβη^βΓ.

Αλλοθεν, έπί£. ά'υη αυίΓε εόΐέ.

Αλλοιθωρίζω, Μ. ίσω, ΙουεηεΓ, (ο?κ.) ηί$1εΓ.

Αλλοίθωρος, η, ον, Ιουεηε, (ο•κ.) 1>ί£ΐ6.

Αλλοιόνω, Μ. ώσω, οπαπ^εΓ, αΐ- 16γ€γ; άέοοπιροδει•. ||.6 φόβο; (ή λύπη) άλλοιόνει τό πρόσωπον, Ια ΙβιτειίΓ (Ια ΙΠδΙεδδε) άέεοπιρο- Ββ 1β νίδα$ε. || . άναγινωσκομέ- νης της αποφάσεως, τό πρόσωπον <του ήλλοιώθη, Δ Ια ΙεοΙυΓε άε ΓαιτβΛ, δοη νίδα^ε δε άέοοηι- ροββ.

ΑλλοΤος, α, ον, (αρχ.), ϊδε Διαφο- ρετικός.

Αλλ*ώς, έπίρ. κοιν. αντί Αλλως.

λλλοίωσις, εως (ή), ο!ιαη£ΡΠΐεηΙ, β1ΐέ>αΙίοη, θ. ||. επιδεκτικός αλ- λοιώσεως, αΐΐόταηΐε.

Αλλοιώτικος, η, ον, ΙουΙ αυίΓε, άίίΓέΓεηΙ; άίνεΓδ.

Αλλόκοτος, ος καΐ(κοιν,) η, ον,ηί- ΖΛΓΓε, έίΓαη^ε, εχίΓαυΓάίηαιΊτ, £ΓθΙεδ(μιε, Όατοςυε, δϊη^υΙίοΓ; αοδϋΓάε, εχΐΓανα£αηΙ. II• ^ρέ- μα άλλόκοτον, ηα1)Η ^ΓοΙεδςιιε. || . εκφρασις αλλόκοτος, εχρΓεδ- βίοη ηαΓοςυε.

Αλλοπρόσαλλος (δ,ή),άρχ. ςυίραδ- βε άε Γαη αΓαηίΓε,ίηοοηδΙαηΙ.

Αλλος, η, ον, αιιίΓε; αυίΓυί. §.| άίίΤέΓεοΙ. || . εγινεν άλλος άνθρω- πος, (μετεβλήθη), ίΐ εδί άρνεηυ ΙοαΙ αΐιΐΓβ (αη ΙοαΙ αυίτβ ηοπι- Πίε). || . ομιλώ δια στόματος άλ- λου, ρ&γΙογ ρ•γ Ια 1>ουοηε ά'αυ- ΐΓϋί. || . εγινεν άλλος έξ άλλου, (φρσ.) ίΐ 36 ΐΓ&ηδροΓία, Η ΛιΙ ηοΓδ άβ Ιαί. Κ• είς (ίνας) τόν άλ- λον, ιδε ΑΧλήλων. || . συναπαν-

ηε δ&υΓαίεηΙ ςυε δε άίΓβ. ||. τόν

ένα καΐ τόν άλλον, φρσ., (τόν τυ- χόντα), 1ε Ιίετδ εΐ 1ε ςυαιΊ τίς ή ανάγκη νά τό διηγηθη τόν ένα καΐτόν άλλον; ςυ'εβΙ-Π 1>ε- δοίη άε εοηΐεΓ εεΐα αυ ΙίεΓδ ει αυ φΐ3Γΐ? ϊδε καΐ ΕΤς. ||. αυτά είπε τα άλλους, (φρσ.), ά ά'βϋ ΐΓΡδ. || . τόν θεωρεΤ ως άλλον ε- αυτόν (του), ίΐ 1ε Γε$8Γ(1ε εοιη- ηιε υη βαίΓε Ιυί-ηιέηιε. ||. ή τό εν ή τό άλλο, ιδε *Η. ||. ένα με- τ' άλλου, ιδε Είς. ||. ειπομεν εν άλλο, (διάφορα πράγματα), φρσ., ηουδ ραΓίαηιεδ (1ε οηοδεδ εΐ (1'αυΐΓθδ. ||. δεν κάμνει άλλο, πα- ρά. ., Η ηε ΓαίΙαυίΓε οηοδε ςυε ... ||. δέν πρέπει νά λαμβάνετε-Β τό εν αντί του άλλου (νά συγχέε- τε τό εν μετά τοΰ άλλου), Π ιιε ΓαυΙ ραδ ρΓεηάΓε Γυη ρουΓΓαυ- ΐΓε (οοηΓοηάΓε Γυη ανεο Γαυ- ΐΓε.) || . λέγει άλλ' άντ' άλλων, Π ραι•1ε άε ΙογΙ εΐ άε ΐΓανεΓδ («1) ηυε ει αη ηαε), ίΐ ραΓίε αΰδυΓ- ύεηιεηΐ, ίΐ 1)αΙ Ια εαηιρα^ηε. ||. άλλα λέγει καΐ άλλα κάμνει, ίΐ άΐΐ (1'υηε Γαςοη εΐ Π ΓαίΙ ο"υηε βηίΓε, Π β^ίΐ αυίΓεηιεηΙ (ΐυίΐ ηε ρατίε. ||. άλλο τοΰτο πάλιν, άλλο εΐδος!, (φρσ.), εη νοίοί ηίεη α^υηε βηίΓε ; νοίοί 1>ίεη η- ηε «υίτε ραίτε ϋε ιηαηεΗεδ. ||. κατά τα άλλα όμως, 111315, αιι άεηιευΓαηΙ ($ουδ ά'αυίΓεδ ταρ- ροΓίδ, άυ τεδίε).

Αλλοτε, έπίρ. υηε βηίΓε Γοί», ο^'αυίΓεδ Γοίδ, ||. πολλάκις εΓνε εύθυμος, άλλοτε δέπάλ'.ν σκυθρω- πός καΐ σιωπηλός, δουνοηΐ ίΐρδί ^αί; ά'αυίΓεδ Γοίδ, ίΐ εδί πιογηρ οί δοηι1)Γε. ||. άλλοτε μάλιστα, (ΓαυίΓΟδ Γοίδ ιη^ηιε.

Αλλότριος, α, ον, ςυί αρραΓίίοηΙ άυη αυΐΓε,έΐΓαη#ει•, ϊδε καΐ Ζέ- νος. || . μην έπιθυμης τά αλλό- τρια, ηε άέδή-βζ ραδ 1ε ηίεη <Γα υ Ι γ ιή.

λλλου, έπίρ. βηίΓε ραΓί, αίΠευΓδ. ||. ^άλλε το άλλου πουθενά, ηιεί- Ιεζ εεΐα φιείςυε αηίΓε ραΓί. || . δέν θά ημπορέσετε νά τό εϋρε- τε άλλου, παρά εις . . , νουδ ηε δβιΐΓβζ ΐΓουνβΓ οεΐα αίΙΙουΓδ^υο οηεζ . . .

Αλλόφυλο; (ό, ή), ^ΐιί 691 ύ'υββ αυίΓε Ιπηυ, έΐΓ&η^εΓ.

Αλλως, έπί^. οΐ'υηε αυΐΓβ πμ» ηίέΓε, αυίΓεηιεηΙ. ||. ούτως ή άλ- λως , (1ε Γβςοη ((1ε ηιαπίέτε) ου (ΓαυίΓε. §. άλλως, (ε{ δέ μή), Α ΓαυΙε άε ςποί, δ&ηδ ςυοι, δβηδ εεΐα. §. άλλως όμως, ηιβίδ άα τεδίε (ου άεηιεηΓ&ηΙ ). 2) Αλ- λως τε, (φρσ.) , (ΙαϋΙευΓδ, 8ΐΐΓ- ΙουΙ; άβπίβηΐ ρΐυδ ςυε; αυδδί 1)ίεη. || . δέν θέλω νά υπάγω, άλ- λως τε εΓνε καΓξώρας, ]β ηε τεαχ ροίηΐ γ αΙΙεΓ; αυδδί 1>ίεη βδΐ-ϋ

ΐΓΟρ ΙβΓ(1.

Άλμη (ή), δαυηιυΓε, θ• Αλμύρα (ή), δβΙυΓε, θ. ||. ή — τ^ς θαλάσσης , Ια δαΙιίΓε άε Ια πιει*.

Άλμυρήθρα, ας (ή), φ. ρουτρίΊβΓ (τοςυεΙΙε) άε πιεΓ, δβΐίεοί ου δαϋεοΓ, δαϋοοπιε, θ. δουάε, θ. 1)αοΐ1ε.

Άλμυρίζω, Μ. ίσω, ΑΤ01Γ αη ^θύ! δαυηιαίτε.

Αλμυρός, ά καΐ (κοιν.) ή, όν, δβΐέ; δαίίη. ||. εΤνε άλμυρόν (ως αν) θά- λασσα, ίΐ εδί δαίέ οοπιηε ιηβΓ. || . αυτός ό μάγειρος κάμνει πολ- λά άλμυρόν τό φαγεΤτου, Οε Οθί- δίηίβΓ δαίε ΐΓορ. ||. (πλθ.) αλμυ- ρά, (περιληπτ. τά αλατισμένα κρέ- ατα, γαράτα κλπ.), δ&ΐίηε, θ.δα- Ιαίδοη, θ.

Άλογάριαστος,η,ον,ίηοβίευΐαηΐβ, ί'δε και Αμέτρητος καΐ Αναρίθμη- το;.

Αλογόμυιγα, ας (ή), ΠΙΟυΟΠε 8Ι&Ϊ- ί<ηέε ου ΙίΓέΐοηηε.

Άλογόπετρα, ας (ή) , νίίποί ΜβΙΙ, (χημ.) δυΙΓαΙε άε ουίνΓε.

Άλογος (ό,ή), ρΓΐνέ άε Γ&ίδοη, ιγ- Γαίδοηηα1)Ιε. ||. άλογον ζώον, ε- ηίηιαΐ ΐΓΓαΐδοηηαηΙε, 1>Γυΐ6, θ. || . (ούσ.) άλογον (κατ' έξοχ.) 6 ϊ-ζΊζος. || . τό άλογον σου δέν εΓνε καλόν, νοηδ όΐεδ πααΐ ηαοηΐέ. ||. έχει πολλά καλόν άλογον, ίΐ εδί Ιτέδ ηίεη ηιοηΐό. 2)= Παράλο- γος, α1)δυΓ(1ε, άέΓαίδοηη&Μβ.

Αλογο φόρτι (τό), οηαΓ^ε ά'υη οΐιβ- νηΐ, θ.

Αλόγως , έπίρ. δαηδ Γαίδοη; δαηδ ιηοΙίΓ.

Αλόη (ή), φ. καΐ ίατρ., αίοέδ.

Αλοιφή (ή), οη$υεηΙ.

Αλουστος, ος καΐ (κοιν.) η, ον, φιί η^εδί ραδ Ιανό (ηαί^ηέ).

Αλύπητα, έπίρ. κοιν. αντί Ανηλεώς.

Αλύπητος, η, ον, κοιν. αντί Ανη- λεής.

Αλυσίδα, ας (ή), κοιν. ή 'Άλυσσος, εηαίηε, θ. ||. αλυσίδα του λαιμού (τοΰ ωρολογίου κτλ.) , ΐηαΐηείΐε

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΜΑ

ΑΜΑ

ΑΜΕ

17

(<ΓθΓ €*£}, ||. ΐσκασεν ή αλυσίδα του ωρολογίου, Ι« οοβίηβ <1β ]& πιοηΐΓβ 681 0Α8566.

Αλυσιδωτός, ή, ©ν, ΓαΙΙ 6Β ΓοΓΠΙβ άβ ΟΒΑΐηβ. || . θώραξ αλυσιδωτός, ΟΟΐΙβ <Ιβ ΙΒΑΐΙΙββ, θ.

Αλυσοδένω, Μ. δέσω, ΙίβΓ ΑΥ60 11- ηβ βΠΑΐαβ, βοοΒΑίηβΓ.

Αλυσόδετος, ος χαΐ (κοιν.) η, ον. βηοη&ίηβ.

"Άλυσος (ή), βΐιβίηβ, θ. ϊδε Αλυσί- δα. || . λύω άπό τήν αλυσον, <1βΙ•- οηβΓ 4β Ια οηβηιβ, άέοηαΙηβΓ. 8• (μττρορ.) διέρρηξε τας άλύσους του, (ακεσείσατο τόν ζυγόν της δουλείας), Η & ΒΠδβ 568 οηΑΐηβδ.

Αλυτος (ό, ή), ςα οη ηβ ρβηι άβ- ΙίβΓ ου άίδδΟΐΜϋβ; ίηδοΐαοΐβ; §. (μτφορ.) ΗΗΜ'δβοΙηοΙβ. ||. τό πρό- βλημα μένη άλυτον, 1β ρΓθ1>Ιβ- ηιβ ΓβδΙβ ίηδοίηηΐβ. ||. (καΐ άφ$- ρημ*) τό άλυτον τοΰ προβλήμα- τος, Ι'ίηδοίηηϋίιβ άυ ρΐΌΟΐβαιβ.

Άλυωτος, η, ον, φΐί η'βδί ρα& άίδ- βοαΐ (Γοηάα; άβίβνβ βιο).

λλφχβητάριον (το), ΑηέοβάΆίτβ, β •Ό (αοβοβ), ΑίρηβοβΙ.

Αλφαβητικός, ή, όν, Αίρη&οέΙίηηβ.

λλφάβτιτον(τό), α 1> ο (*οβοβ). ||. κατ* αλφάβητο ν, ρΑΓ Ογ(1γ6 α1- ρΙίΑηβΐΗΐιιβ.

Αλφάδι (τό) , έργ. τεχτ.» ηίνββυ.

Αλώνι (τό) , «ΐΓβ.

Αλωνίζω, Μ. ίσω, ΒαΙίΓβ Οϋ &ΓΟ- ΥβΓ 1β ^Γβιη, ΒβΙΐΓβ βη ^Γβηββ

Αλωνισμα (τό), ΓβΟΐίοη <1β 1>Α(- *Γ6 1β 1>16 (βίο), ΟΑϋΑββ.

Αλωνιστής, ου (ό), ΟΑίΙβΟΤ 6η

Αλωνιστικός, ή, όν, φύ ΟΟαΟβΓΟβ ]β βαΙΙα£6. β. (κυρ. είςτόπλθ.) αλωνιστικά (τα),ΐβδ ΓγαΪ8 άϋ \>&1-

Αλωπεκή (ή), αρχ. ρβΑαάβ ΓβηβΓά, •• || . οπού μή ίσχύ^ ή λεοντή, προσραπτέον έκεΤ τήν άλωπεκήν, (παροιμ-), 16* Αεοντη.

Αλωχηξ, εχος (ή), ζ. ΓβηβΓά.

Αλωποΰ, ους (ή), χοιν. ή Αλώπηξ.

Αλωσιμος (ό, ή), φΐί ρβυΐ β»Γβ Ργκ, ΓΑοίΙβ α ρΓβηάΓβ, ρΓβη&Μβ.

Άλωσις, εως (ή), ρΐίββ (ά ηηβ Υΐΐ- 1β βιο), 0.

"Αμα,έπφ. βη ιηβιηβ ιβηιρδ (δίΐοΐ ίηδδίΐοΐ, άβδ) ςαβ. ||. οίμα ήλθε, άιοί (άβδ) ςα'ίΐ Γη* βιτίΥβ. ||. τό ιρωΐ, £μα έβτηχόνετο, 1β πι&Ιίη, 469 φΐΊΙ 6«Αί( ΙβΥβ. ||. αίμα £λα- €α τό γράμμα σου, Τδβ Καθώς. ||. ■ "Αμ* έ4ος, δμ* ίργον, « *»ροιμ• (%.)» ΑβββίΙόΙ <Μ4, ΑΐΐΒδϋόΙ 1*ιΙ. 1| . έν τψ αμα, «Αμέσως, Πα- ρβΛίς.

λμάΑα (ή|} ρ^ΐι,ι. ||. ,»^ ,^ άμάδαις, ίοαβΓ ία ρΑΐβΙ (*α ρβ-

(ί( ρΑίβΙ).

Αμάθεια (ή), ί^ηοΓβηοβ, θ. ||. 5• χρα (παχυλή) αμάθεια, £ΓΑ0<16 (ρΓθίθϋ(1β) ί^αΟΓΑΠΟβ , ί^ΟΟΤΑΒ- 06 0ΓΑ856 (^ΓΟδδίβΓβ).

Αμαθής, οΰς (ό, ή), Ϊ£Ι10ΓΑΙ11• || (τό ύπερθ.) λμαθέατατος, η, ον, ΐΓβδ ίςαθΓΛϋΙ, (είρων.) ίβηοΓΑΠ-

(15511116.

λμάθητος, η, ον, - Άπειρος, Ασυ- νήθιστος. •

Αμαθως, έπψ. 6η Ι^ΠΟΓΑΠί, ί^ηο- ΓλίηηιβηΙ.

λμανίτης, ου (ό), φ. οΐΐαωρί^ηοη

ΤΑμαξα, ης (ή) , νοίΙΐΐΓβ, •. θ!ι•Γί. 01; β»0Γβ; 0ΑΑί56, θ. ||. ταχυδρο- μική άμαξα, Ο & Λ 156 ά6 ροδίβ, θ. || . 6ίμαξα φορτηγός, (χοιν. χά^ο), ΟΟΑΓΓβΙΙβ, θ. ΙθΠΐ1)6Γ0θ11. ||. έ- α,αξα σχευοφόρος (συνήθ. σκεπα- στή), ίουΓ^οη. || . ίίμαξα μέ τέσ- σαρα (μέ ες) δλογα, αηο νοίΙϋΓΟ Α((«ΐ6β άβ ςαθίΓβ (άβ 8ΐχ) οηβ- νβΛϋϊ. ||. κουβαλώ (μεταφέρω) όι' αμάξης, 0ΑΑΓΓΪ6Γ, 0η&ΓΓ0γβΓ, ΥοίΙατβΓ. || . τό όΥάμάξης κουβά- λημα, ΟΑϋΓΓΙΑ^, 0Α&ΓΓΟ1. ||. ή άμαξα τόνβοΰν (εκφέρει), παροιμ., Ια οηβΓβΙΙβ άβν&αΐ 1β9 ϋοβιιΓδ. || . λέγει εναντίον του τα έξ αμά- ξης, (φρσ.), ί1<1ί( <1β Ιυί ρβδίβ βΐ Γβ^β, ?δε καΐ Αϊσχίίττος. §. (άςρ- νμ.) ή "Αμαξα, (ή δλλ. Αρκτος), 1β εη&Γίο(, (κοιν.) Ιο οδ&γϊοΙ άυ Γοί ϋανίά.

Αμαξάκι (τό) , ρβΐΗβ νοΗϋΓβ, θ. ρβΐίΐ εη&Γίο(, ο&Κ>Γίο1β(.

Άμαξάρης, η καΐ

Άμαξας, α, κοιν. ό-

Άμαξηλάτης,ου (ό), ΟΟΟηβΓ, οΙίΑΓ- ΓβΙίβΓ; ΥΟίΙΐΐΠβΓ•, ΟβΟΓβ.

'Αμάξι (τό), κοιν. ή "Αμαξα.

Αμαξιτός (ή), (ένν. οδός), οηβιηΐη ΡΟΙΙΓ 169 Υ0111ΙΓ69 (υώ βΐ ΙβΓ^β), οηεπιίη ΟηΐΙΓΓβΙίβΓ.

Αμαξοπηγός (ό), οηαΓΓΟρ.

Άμαξοστάσιον (τό), ΓβΠΜδβ, θ.

Αμάραντος ( ό, ή), ςιιί ηβ 5β (1έ- (ΓΪΙ ρβδ. || . (ούσ. άρσ.) εΓδ. 5νθ., ίιηηιΟΓίεΙΙβ, θ. οοΙοηρίβΓβ, θ. χαΐ ι) (άλλο είδος) ΛΠίβΓβηΙβ , ρ«δ- 96-νβ1οιΐΓ8. 3) εΓδ. φυτ. ίοιι- 1)11Γΐ>6, θ. ^

Αμβρτάνω, Μ. ήσω, (άρχ.)ι ίβΠΙΪΓ; (συνήθ.) οοπιπιβΙίΓΟ υηβ ί&υΐβ (υιι ρβοηέ ) , Ιοω1>βΓ βη ρέοηβ, ρβΟΠ6Γ. || . ήμαρτον,(φρσ.),ρβΟΟβ- Τί. || . φθάνει να βΤπ^ τό "ίΐαατρ- τον, Η βαΓΒΐ ςυΊΙ (ϋδβ ρβοοβ- νΐ. || . (ό πρχ. της πθ. μν/.) Ή- μαρτημένος», η, ον , βΓΓΟίΐβ. ||.

(πλθ.) τα ήμαρτημένα, ΐ6δ ΑΐυΙββ (οοαιίηίδβδ).

Αμάρτημα (τό), ρ60Π6; οΗηΐβ; β€-» Γ€ϋΓ, θ. ίθαίβ, β. || . τό προπατο- ρικόν— , Ιο ρβεηβ οη'^ίηβΐ. ||. τά επτά θανάσιμα αμαρτήματα, ]β« ββρ( ρ6οη6δ οαοΓίβΙδ (ου) οαρί- Ιλυχ.

Αμαρτία (ή), ρέοηέ; ΟγΙουβ. §. άοωωβ^β, ^τ&ηά ρίΐΐβ. ||. εξο- μολογούμαι (κλαίω) τάς αμαρτίας

μου, 0θηΓ6856Γ (ρΙβϋΓβΓ) δβδ ρ6-

οηβδ. || . τί αμαρτία ί φΐβΐ άοηι- Πίθ^βΙ || . τί αμαρτία, να μή τόν ευρω! ο βδΐ ^Γΐηά' ρίΙΪ6 <3β ηβ ρ&δ 1θ (Γ0ΟΥ6Γ, ίδε καΐ ΚρΤμα.

Αμαρτωλός, ή, ρέοηβιΐΓ, -6Γ6856.

Αμάσητος, ος χαΐ (κοιν.) η, ον, ηοη οα&οηβ.

λμαυρόνω , Η. ώσω, ΙβΓηΐΓ, 0Ο5- ουΓείΓ, ρΓθδςιιβ βίβίηάΓβ, β£Γί-

06Γ, 6θΗρδ6Γ, ηΟΙΓΟΙΓ, ϋβίΓΙΓ. |).

ή όρασίς του ήμαυρώθη άπό τό γ^- ρας, δΑ Υηβ δ'οοδουΓΟΗ ρ•Γ Ια νίβίΐΐβδδβ. || . (συνήθ. μτφορ.) ή- μαύρωσε τήν ύπόληψίν του , ίΐ Α ηοίιτί (ΙβΓπί) δα ΓέραΐΛΐίοη , ίΐ α ΠβίΓΪ δΑ Γβηοηιηιββ.

Αμαύρωσις, βως (ή), ΟΟδΟηΓΟίδδβ- ηΐ6η(. || . (ίδιωνυμ. πάθος τι των οφθαλμών) £0α11β δβΓβίηβ, θ. (δι- δακτ.) Αηι&ηΓΟδβ, θ. §. (μτφορ.) άμαύρωσις της ύπολήψεως, <ΐ6ηί- 8Γ6Π16η(.

Α μασχάλη (ή), κοιν. ή Μασχάλη.

Αμβλυγώνιος (ό, ή) , γεωμετρ. ο&- (αδαη^ΐβ.

Αμβλύνω, Μ. ύνω (θά), έηιουδδβΓ (κυρ. καΐ μτφορ.), αίΓβί1)1ίΓ, ίΠΙΟΓ- ΙΪΓ, (επί αίσθήσ.) ΜβδβΓ.

Αμβλύς, υΤα, ύ, ΟΟΐαδ. §. έηιοαδ- 86 (κυρ. καΐ μτφορ.), Γαίοίε, ΙβηΙ, 8&ηδ Υί^ηειίΓ.

Αμβλύτης , ητος (ή) , βίβΐ άβ 06 ςαί βδΐ βηιοηδδό οη οηΐηδ; (μτ- . φορ. ),ίαί1>ΐ6δδ6 , θ. ΙβηΙβιΐΓ , θ. ηίθηςαβ άβ νί^ηβηΓ. •

Αμβλυωπία(ή), Γαίοΐβδδβ (οοδοηΓ- οίδδβηιεηΐ) άβ Ια Υηβ.

Αμβλυωπω, Μ. ήσω, ΑΥ01Γ Ια ΥΐΙβ ΓβίΜβ οα οβδδο.

Ά μ 6ων , ωνος (6), οηβΙΓβ , θ. Ια (ΓΪηυηβ δ&ΟΓββ. ||. άναβαίνειν ε?ς τόν άμβωνα ( προς τό διδάξαι) , ηιοη(6Γ βη οηαΐΓ6. |[. τό Ιγγρα- φον άνεγνώσθη έπ* άμβωνος , 1β πΐΑηάεηιβηι (\ιί 1η βη οη&ΐΓβ.

Αμέθοδος (6, ή), ςηί η'β ροίηΐ (Ιο ηιέΐηοάβ.

Αμείλικτος (ό, ή), ίπιρίαο&οΐβ, ίη- (Γ&ί(8θ1β. /

Αμέλεια (ή), ηβ$ϋββηοβ, θ. ίηάο- Ιβηςβ, θ. ίοαρρΗοΙΐοη, θ.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

18

ΑΜΕ

Αμιλέτητος (6 , ή), ςαΐ η * Ρ**

ωβάΐΐβ. Αμελής, ους (δ, ή), ηέβΐ^βηΐ, ιη-

άοΐεηΐ, ίηαρρίίςαβ. Αμελώ, Μ. ήσω, η<^1»?0Γ. Ααελώς, έ-ί?. ηόδϋδοηιπιβιιΐ. Αμεμπτος (δ, ή), ςιπ ΟδΙ δαηδ Γβ-

ρΓΟΟίΐΟ, 1ΓΓ6ρΓθθΙΐαΙ)1θ, ΐΓΓέρΓέ-

ηρηδίΜβ, ίηίαοΐ. Αμέμπτως, έπίρ. δαηδ ΓβρΓΟΟηε,

ά'υηβ ηιβηίοΓβ ίπτέρΓΟοηαηΙβ,

(σπν) ίΓΓΟρΓθοηα1)1βιηεηΙ. Αμεριμνία (ή), ίηδοηοίαηοε, β. Αμέριμνος (ό, ή), ίηδοαοίαηΐ. Αμεριμνώ, Μ. ήσω, όΐΓβ ίιιδΟηοΐ-

αηΐ,ηβ δΊηςυίεΙβΓ, ηβ δβ πιείτε

^νιότο εη ρεΐηβ. Αμερόληπτος (δ,ή), νλγ., ίπιραΓ-

Ιίαΐ. ' Αμεοολήιττως, έτ:ίρ. (νλγ.), ίωρβΓ-

Ιΐαίειηεηΐ.

Αμεσος (δ, ή), ίπιπιεάΐαΐ; άίΓεοΙ.

Αμέσως, έπίρ. ΐιηηιέάίαΐεηιεηΐ, άί- ΓβοΙβηιβηΙ, δαηδ ίηΙβΓπιβιΙΐαίΓε. §. ίηοεδδαηιηιβηΐ ; ίηοοηϋηεηΐ: ββηδ ΓβΙαΓ<1, δαΓ-1β οηαιηρ, άε δαίΐβ, ΙοαΙ (Ιο δυίΐε, & ΠηδΙαηΙ, ΙουΙ α ΓηειίΓβ , » ΓηεηΓβ ςιΓΠ βδΐ, (Ιο εο ραδ, ΙοιιΙ άε οο ρβδ, δοηάαίη, δοηάαίηειηεηΐ. ||. αντ- αποκρίνεται αμέσως μετ' αυτού, Π οοΓΓβδροηά άΐΓβοΙεηιεηΙ ανεο Ιαί. || . τώρα αμέσως, δΐΐΓ Γηβιι- γο, λ ΠηδΙαηΙ ηιειηε,άαηδ Πη- δΙαηΙ, ΙοιιΙ α ΠηδΙαηΙ. ||. σήμε- ρον αμέσως, αμέσως σήμερον, ραδ ρΐϋδ ΙβΓά ςη'αηριΐΓά'ηαί. ||. ά- υδ αυο•.ον αμέσως , άί'δ άειηαίη.

Αμετάβατος (δ, ή), ΤΡί^τ., »^Γ™ δΐΓιΓ, -ίνο.

Αμετάβλητος καΐ

Αμετά€ολο; (δ, ή), ςαί ηε οηαη^ε ραδ, ίιηπιυαηΐε, ΐηναηαυΚ'. II• σύμφωνα άμετάβολα, γρ*τ. (τα δίλλωςύγρα),οοηδοηιιοδ1ί(ΐαί«]οδ, θ. ||. τδ άμετάβλητον τών θείων βουλών , ΓίηιιηαΙα1>ί1ίΙό άβδ <*β- ΟΓΟΙδ άβ Βίεα.

Αμετάθετος (δ, ή), - Αμετάβλητος• Αμετάχειστος καΐ Αμετακίνητος. || .' άπόφασις — , ΓΟδοΙαΙΐυη ίηε- 1>Γαη1α1)1ε.

Αμετακίνητος (δ, ή), ίπιπίϋαΜε : ίηαωανίΜο; (έ-1 ίδιοκτησ.) ιβ- οοπιηιαΙαΜο. ||. (*φτ,?τ,:Α•)τ^ά- μετακίνητον (ιδιοκτησίας) , 1 ίη- οοπιιηηΙαηϋΐΐ6(ά ηηβ ροδδβδδί- οη). ||. τδ άμετακίνητον των δικα- στών, ΠηβπίονϊΜΙΗό άεδ ]η£βδ.

Αμετάκλητος (δ, ή), ίπ-βνοοαηΐε. ||• «V *Ι< ημέρας ή καταδίκη ε- γ«ινεν (κατές-η) αμετάκλητος, {δι- κονμ.), (Ιιι ]οιΐΓ οίι 1» οοηιίαηι

ΑΜΙ

ηαϋοη βδΐ άβνβηηβ ίιτένοοαΜβ.

Αμεταμέλητος (δ,ή), ςαί ηβ δβ Γβ- ροηΐ ραδ (οο) άυηΐ οηηβ δβ γο- ροηΐ ρβδ.

Αμετανόητος (δ, ή), €}αί ηε δθ Γβ- ροηΐ ραδ; (Ίίκκλησ.) ϊιηρέηίΐεηΐ.

Αμετά-ειστος (δ, ή), ηιπ ηβ δβ Ιαίδδβ ραδ (ϋδδυαιΙοΓ, ίηβ1)Γ&η- ΙαΜβ (άαηδ δβδ Γβδοίηΐίυηδ), ο- ρίηίάΐΓβ.

Αμεταστρεχτεί, έζίρ. δαηδ δβ Γβ- ΙοηιηβΓ, δαη§ ΓβΙοαΓ.

Αμετάτρεπτος (δ,* ή),- Αμετάβλη- τος, Αναλλοίωτος, ίηναπαήΐε. ||• ή άτιόφασίς μου εΓνε άμετάτρε- πτο;, πια άέΐεπηίηαΐΐοη εδί ίη- ναΓΪ3ΐ)]β. ||. (άφηρημ.) τδ άμετά- τρε^τον των αρχών (των φρονημά- των) του, ΓίηΥ3Γία1)ί1ίΙβ ιΐο δβδ ρπηοίρβδ.

Αμεταχείριστος , ος και (κοιν.) η, ον, ί'δε Αφόρετος καΐ Α-ιαστος^

Αμέτοχος (δ, ή), €|ΐιί ηβ ραΓίίοίρο ροίηΐ β.

Αμέτρητος (δ, ή), ^υί βδΐ δαηδ οοηιρίβ, ίηηυηι1)Γαη1ο; ίηοοιη- ιηβηδϋΓαηΙβ, ίηιηιοηδβ. ||. ν/ν. αμέτρητα χρήματα, ίΐ α ϋο Γηγ- ^βηΐ δαηδ οοηιρίβ εΐ δαηδ ηοηι-

1)Γβ.

Αμετρος (δ, ή), (ΙόπιΟδΗΓέ, βχοβδ-

δίΓ; πηπιοάβΓό. λμηνολόγητος (δ,ή), ςιιί βδΐ δαηδ

(ΙβΙβ. Αμήτωρ, ορός (δ, ή), ςαί η'α ροίηΐ

άβ ΠΙβΓβ.

Αμηχανία (ή), βηΐ1)αΓΓαδ,ρθΓρ1βΧΪ- Ιό,θ. άβίΓβδδβ, θ. §. οοηδίβΓηα- Ιίοη, θ. || . φέρω τινά εις άμηχα- νίαν, πιοΙΙτβ (ρουδδβΓ) ι], ά 1)θυΙ, ρουδδβΓ ά ΓβχίΓΟηιίΐβ, ηιοΙίΓβ (Ιίΐηδ Ια (ΙιΗΓβδδβ. ||. είμαΡ εις α- κραν άμηχανίαν, ]β πιο Ιτοηνβ (Ιαηδ ηηβ $Γαηι1 ροΓρΙβχίΙό. ||. εφθασεν (εΤνε) εις άμηχανίαν, II οδΐ ά οοι»1. ίί βδΐ ά 1>οιιΙ άβνυίβ, ίΐ βδΐ ηα 1)θυΙ άβ δοη τόΐβΐ, ΐΐ βδΐ ΓβάπίΙ ά Ι'βχΐΓβηιίΙβ.

Αμηχανώ, Μ. ήσω, ηβ δανοίι• ςιιοί ροΓίί ρΓβηιΐΓβ, οΐΓβ ΙοιιΙ α ΓαίΙ βηιηαΓΓαδδβ ((Ιαηδ ηηβ ^Γαιιάβ ρβΓρΙοχίΙβ), έΐΓβ α 1)οηΙ (α 1)θϋΙ άβ νυίο).

Αμίαντος (δ, ή), δαηδ ΐΑοηβ, ρυΓ. || . (ούσ.) εΐδ. λίθου νηματώδους, απιίαηΐβ.

Αμικτος (δ,ή), δαηδ ηιόΙαη^β,ρυΓ. §. δαηδ βυιηηιηηίοαίίοηδ , ίηδο- οίαοΐβ. ||. ςύδέν άγαθδν κακότη- τος αμικτον, (Γνμ.), Η η'γ α ραδ (Ιο Ιηβη δαηδ ςυβίςηβ ηιάΐαη^β άβ ιηβΐ, (καΐ ταροιμ.) ιΐ η'βδί ροίηΐ <1β Γουοδ *αηί όρίηβ».

ΑΜΟ

"Αμιλλα, ης (ή), έηΐϋΐθΐίοη, β. η-

ναΐίΐό, θ. Αμιλλώμαι, Μ. άμιληθώ (θα) , π-

ΥαΙίδβΓ ανβο, 1ε (ΙίδραΙβΓ ί,Γαί-

Γε αδδαυί άβ, Γδε καΐ Συνερίζομαι. Αμίμητος, ος καΐ (κοιν.) η, ον, ςυί

βδΐ αυ άβδδυδ άβ ΙουΙβ ίιηΗα-

Ιίου, πιίιιιίΐϋβΐβ ; δυροΓϋε. ([.

κτίρια αμίμητα δια την καλλονήν

καΐ κομψότητα των, άβδβάίΟοβδ

ά'υηβ ηεααίε βΐ ά'υηβ έΐβ^βυββ

ίηίπΐϊΐαηΐβδ. ||. (τδ πλθ. οΰδ.) Α- μίμητα, έττίρ. άντί- Αμιμήτως, έπίρ. ά'ηηβ ηιαηίθΓβ ϊ-

ηΐηηίαοΐβ, δηροΓΐ)βηιβηΙ, $υρέ-

π'βυΓεηιεηΙ. ΛμισθΙ, έιτίρ. ?Γ3ΐίδ, ^ΓαΙιιΐΙβ-

ηιοηΐ, δαηδ δαΙαίΓβ. Αμισθος (δ, ή), φΐί ΓαίΙ ςυβί^υβ

οηοδβ (οα) ςηί δβ ΓαίΙ δβηδ ρβ-

νβπιεηΐ, ^ΓαΙυίΙ. 'Λμμόλιθος (δ), ειδ. λίθ. £Γβδ. Αμμος (ή καΐ κοιν. δ), δαοΐβ ; δβ-

ηΐοη [ό λεχτότα»ος, ή [κοιν. άι:δ

του Ιταλ.] αρένα). Αμμουδιά (ή), ^Γβνβ, 6. Αμμωδερδν (τδ), δα1)1ίβΓ , ρουάπ-

βΓ, θ. Αμμώδης, ους (δ, ή), δαοΐοηοβυχ. Αμμων.ακδν (τδ) , (άλας), άιΐ 5β1

απιηιοηΐαίΐυε. Αμνημόνευτος (δ, ή), ευχρ. μόνον

εις τήν φρσ. ||. έξ αμνημονεύτων

χρόνων, άβ Ιβηιρδ ίηιιηβπιοΓίαΙ;

άβ ηιόιηυΐΓβ ά'ηοιηηιβ; άβ (ου-

Ιβ αηοίεηηείό. Αμνησικακία (ή), ουΜί (β!)δβηθβ)

άβ ΙοιιΙβ Γαηΐ'ΐιπβ. Α μνησίκακο; (δ,ή), ςαί ηβ β»Γ<1β

αιιοιιηο Γαηουηβ (ααοηη Γβδδβη-

ΙίιηεηΙ). Αμνηστία (ή), ου1)Η άα ραδδβ, 4-

ιηιιίδΐίε, 0. Αμνδς (δ), αρχ. α^ηβαα. Αμο-.βαΤος α, ον, ΓβΟΐρΓΟςϋΟ,ΐηυ-

Ιιιοί, ΓΟδρεοΙΐΓ. Αμοιβαιότης, ητος (ή), ΓέοίρΓΟΟί-

Ιε, θ. Αμοιβαίως, έπίρ. ΓΟθίρΓθςΐ16Π16ηΙ,

ιπυΐιιείΐεηιεηΐ.

Αμοιβή (ή).Γβεοπιρβηδβ, θ.δαΙαίΓβ. Αμο'ραστος, ος καΐ (κοιν.) η, ον,

ηοη ραΓία^ε; (Νμ.)ίηάΐνίδ. Αμο;ρος (δ, ή), ρπνβ, άέροαΓνιι ,

άέηηβ. Αμόνι (τδ), κοιν. δ Ακμών. Αμόλυντος (ό, ή), ηοη δοηίΐΐβ, ριΐΓ. Αμόνοιαστος, η, ον, κοιν. ό Αχοι-

νώνητος, δ Ασυμβίβαστος. Αμορφο; (δ,ή), ίηΓοΓΠίβ. Αμουνούχιστος, ον, ηοη οηβίτβ,

βηΙΐεΓ. Ααο.'ργα, ας (ή), ΙΠΛΓΟ ά^υϋβ.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ£Ϊ€

λΜΥ

Χμουσος (6, ή), έ(Γ80£6Γ ΑυχΜυ- 8θ$ (ο. 4 ο\ βο δβοίίοιβοί όυ θ€8υ οιι βυ 1>οη £0ύΐ),δαο8£ΓΑ- 065, (χχρβλ. λφιλόκάλος).

Χμούστακος, ον, ίιηθ€Γ06.

Χμχανόζι (τό),Τσ.ρκβαρβ. ή Έβε- νος.

Χμχελήτιος, α, ον , <Ιβ Υ1§06 ; άβ ΥΪ£ΟΟθ)6.

Χμχέλι (τύ), κοιν. ή-

Χμχελος (•η) , Υΐ£θ6, 8. || . φυτεύω άμχέλι, ρΐΑοΛβΓ ιιηβ νί^ηβ. ||. κλαδεύω τό άμχέλι, ΙβίΙΙβΓ Ια VI- £06. || . 5ν στρέμμα άμχέλι, Ιΐη ΑΓρεοΙ <1β υι$06. ||• (τούτο) εΤνε χρβσΐ τοΟ άμχελιού μου, 0*681 αα υϊο άβ ιηοη επί.

λμχελδτοχος (ό), ρ»Υδ γφοοΜβ.

Χμχχλουργία (ή), ουΗϋΓβ 068 νί• £065 (4ε ]α γφοβ), Θ.

Χμχελουργός (δ), ΥΪ£θ6Γθθ.

Αμχελοφβόρος (δ, ή), ςοί 8»16 Οιι

άβίΓΟΐΐ ΙΑ Υ1£06. λμχελδφυλλον (τό), ΓβώΙΙβ άβ Υ1•

&οβ, Θ. Αμχελοφυτεία (ή), ρΐ&ηΐ άβ Υί$οβδ

(γεωργ.) οοπιρίβηΐ. λμχελόφυτος (δ, ή), ρΐΑΟί* <1β Υί

£θ6δ. ||.{ούσ.) άμχελόφυτον (τό)

ρΐιοί άβ ΥΪ£οβ. Αμχοτε, έχί£. χοιν. αντί Ε?Θε. Χμχωτ:ς, ιδος (ή), 1β ΓβΓοοΙβπιβοΙ

ά> 1αοιαγ€6, ΓβίΙυχ (άβ^ίΑπιβι•)

1>ΐ35β-ιηεΓ, ΟΑδδβ-πίΑΓέο, θ. ]υ-

8ΑθΙ, Τ3ε χαΐ Παλίρροια χαΐ Πλημ-

μυρ•ς. Χμυαλος, η, ον, Γδε Εεμοαλισμέ

νος. Χμυγδαληά (η), δ. ΑΠίΑΟάίβΓ. ΧμυγδάλΙτης, ©υ (δ), εΤδ. λίθ. τυμ-

φορητοϋ, ΟΓ6006, θ. Αμυγδαλόλαδον (τό) , Ηαίΐβ <Γα-

03400*65, θ. Χμύγδαλον (τό), χαρχ. ΑΟΐΑοάβ, Θ. Χμυ?ρδς, ά, δν, οοδοαχ, ρΓβδςυο

ιΟΆοέ ; ίαιρει-οερΙίοΙε ; Γβίοίε ;

άοπίευχ. || . άμυδρύν φως , οΙβΓ-

Ι^ί ΙαπιΐέΓβ) (ΙοιιΙβϋδβ, άβιηί-]θϋΓ. Χμυορως, έχί£. <Γιιοβ ιη&ηίβΓβ ίιη-

ρεΓοερΙίΜβ, Γαί1>ΐ6ΐη6ηΙ, οοδοο-

ΓβπιβηΙ βίο. ||. ή κάμαρα ήτον

άμυδρώς φωτισμένη, Ια 00&010Γ6

ο'έΐΑΐΐ έοΐΛΪΓββ ςοβ ρ&Γ οο άβ-

πιί-]ουΓ.

Αμύητος (δ, ή), ηοη ίοίΐίό. Αμυνα, τ,ς (ή), 46Ϊ6036, Θ. Γβδίδ-

ΐΑοοβ, β. γ6ΥΑοοο6, θ. Υ6θ£6βο-

66, 6. Γ6ρΓ6δ&Πΐ6δ, Θ. χλθ. ||.δΐ- χαιωματι αμύνης , ρΑΓ άτοϊί 0*6 ΚρΓ6δ8Ϊ1ΐ69. Αμ.\.ντηριος, α χαΐ (Χττ.) ος, ον,

ά«ίεοδίΓ, -ίτβ. || . δχλον άμυντή-

ριβν, Λτπιβ άύΓ•ηδίτ•.

ΑΜΦ

Αμυντικός, ή, δν, φΐί &€Γΐ 8 άέ ίβα^Γβ, ϋβΓβοδίί. || . χδλεμος ά• μυντιχδς, §υ6ΓΓ6 ύέίβηδΪΥβ. || μένω ή τίθ« μαι ε?ς άμυντιχήν θέ-

9ΐν, 86 ΙβΏΙΓ Ου 86 ΠΙβΙΐΓβ δϋΓ

1& άέΓεοδίνβ, (χαρβλ. *£χι6ετι- χδς).

Αμφιβάλλω, Η. βάλλω (Β*), <]οα- (6γ; 1)6δί(βΓ; 61γθ Ιούεοίδ (ίο- οβΓίβίο), ΠοΙΙβΓ ϋβηδ 1β (ΙοιιΙβ, 1)βΙβηϋ6Γ, (χβρβλ. Διστάζω).

Αμφίβιος (δ, ή), 8ΠΐρΙ)ί1>ί6.

Αμφιβολογία (ή), β»1)ΐ^υίΙέ, θ.

Αμφιβολία (ή), άθϋΐ€, 1ΐ6δί(&(ίοη, θ. ίη(Ιέ€ΐδίοη, θ. ίιτέδοΐυΐίοο, θ. ίδε χαΐ Δισταγμός. ||. είμαι εις άμφιβολίαν, ίδε Χ μφι6άλλω.||. χω- ρίς άμφιβολ(αν, Τδε Αναμφιβόλως.

Αμφίβολος (ό,ή), άουίβυΐ ; ίηοβΓ- Ι&ία ; ίηάέοίδ ; βςαίνοςυβ, β πι 1»ί^τι, Ιουοίιβ.

λμφιβόλως, έχί^. ΛΤ60 ίη06Γΐϋυ- άε; «ΙουΙοϋδβιηβηΙ; βπιΒί^υιηβηΙ.

Χμφιδέξιος (δ, ή), ΛΠΐΙ)ΐά©ΐΐΓβ.

Αμφιθαλής, ους (δ, τ), (κυρ. μτ- φορ.) ςυί β βοοοΓβ βοη ρβΓβ ©Ι δ& ωβΓβ (νίνβηΐδ), Γ3ε χαΐ Αδελ- φός χαΐ χαρβλ. Ετεροθαλής.

Άμφιθέατρον (τό) , ΑπιρΙιϋΙιέβΙΚ. || . σχηματίζει (ΰψοϋται εις) εΤδος αμφιθεάτρου, Π V* (ίΐ δ'βίβνβίβη &ηιρΜΐ1ΐ6αΐΓ6.

Χμφιον (τό), άρχ. τό Φόρεμα, Υβ- ΙβπιβηΙ. || . (συνήθ.) Ιερά άμφια (ίδιαιτ. *>α του Ιίρουργουντος), η4- 1>ί(δ (νβίβπιβηΐδ) δαεοΓ(1οΙάΐιχ , 0ΓΠβΠ36ηΐ3, ιδε κ,αΐ Ιερός.

Άμφι^εχής, ους (δ, ή), ίιΐίΐβοίδ. || ή νίχη εμεινεν έχΐ χολύ άμφι^ε- χής, 1& νίοΙοίΓβ ίυ( Ιοη^Ιβπιρδ ίιΐ(]όοί86, βΐΐβ & Ιοο^Ιβηιρδ 1>&- Ιβηοβ.

Αμφισβητήσιμος (δ, ή), ΟΟηΙβδίΛ- 1)16, άίδραΙβΜβ ; ςυί 6δΙ βη 1ί- Ιί^β (βη εοηΐβδίηΐίοη), ΙίΙί^ΐβυχ εοηΐεηΐίβιιι ; (ΙοαΙβυχ.

Χμφισβήτησις, εως (ή), οοοίβδίλ- Ιίοπ, θ. οοηίβηΐίοιι, θ. 1ί1ΐ£6;§ ΓβνβηίϋοαΙΐοο, θ.

Αμφισβητώ, Μ. ήσω, (ΙίδρυΙβΓ; οοη- 16816Γ; ΓβνβηίΙίςυβΓ, ρΓβΙεηύΓε. || . τό δικαίωμα τούτο του τόάμ φισβητεΤ δ (δεΤνσ) , 06 <ΪγοΗ Ιυί βδΐ οοηίοδίέ ρ«Γ (αη Ιβΐ). ||. άμφι- σβητώ κληρονομίαν, 00η(6δ(6Τ II- η6 δϋοοβδδίοη , ΓονβηίΙϊςυοΓ υη ΗβΓίΙβ^β. || . τό άμφισβητούμενον διοικητικόν (ενν. δίκαιον), 1β οοη- ΙβηΙίβυι βάπιίηίδίΓ&ΐίΓ. ||. (χα1 άχολ.)ήέχΙ τ6υ αμφισβητουμένου εχιτροχή, 1ε οοπιίΐό <1α οοηΐβη Ιίβυχ (&ϋ οοηδβίΐ ά'ΚΙβΙ.)

Αμφ•.ταλ«ντ»ύομ«ι (χ. Μ.) , «ρχ.

ΑΝΑ

19

6ΐτ• ΑΓΓέβοΙα, ΠοΚβτ βηΐΓβ <Μ-

Υ6Γ9 ρβΓίίδ ((Ιβδδβίηβ 6(0) , έΐΓβ

(Οο((βΓ) (Ιλίΐδ Πηάβοίδίοη , 1)4- ΙληοβΓ (βηΐΓβ ιιηβ οΐιοββ β! ιιη• βυίΓΟ).

Χμφότεροι, αι, α, Γαη 61 Γ&ιιΙτβ, Ιουδ Ιβδ άβαχ, Ιοαβ άειιχ ΓΟδρε- οϋνβιιιειιΙ.

Χμφοτέρωθεν , έχψ. <3β ρβΓΐ 61 ά* ΛΐιΐΓβ, (169(Ι611Χ θύ(68,?δβ χαΐ Ε- κατέρωθεν.

"Αν, σύνδ. ή μόρ. Δισταχτ. ή 'Γ- χοθετ. δί ; ςιιβ. ||. δέν ήζεύρω αν {νε αληθές, ]β 116 8818 81 06>Α 6δ(ΥΓΑΐ. ||. αν τόν άχαντήσης καΐ σέ ερώτηση χου είμαι , . . , δί νοαβ 1β ΓβηεοοίΓβζ, βΐ ςιΓίΙ Υοιιβ <1β- ηΐΑηάβ οιι ]β βιιίβ. . ||. 5ν δέν σε {δη, δέν θα ευχαριστηθώ, ίΐ 06 86-

ΓΑ ρΑ3 ΟΟΠίβΟί Ο/Ιΐ'ίΐ 06 Υ008 βίί

Υυ. ||. δέν έβγαίνω, άν δέν ξν'δ καιρός καλός, )β 06 80Γ8 ρ&8, Α ηιοίοδ ςιι'ίΐηε Γαα86 θ6Αυ. ||.άν τόν ακούσης , δέν ύχάρχει δλλος χτωχότερός του, Α ΓεηΙβοόΓε, ίΐ η'γ α ρΐυδ ρηιινΓ6 ςυβ Ιυί. «) 'Αοριστολ. (ως έχΐ τδ χλ. μετά του ΚαΙ), ςϋβ. ||. ο,τι χαΐ δν {νε, ςοοίςοιΐ βο βοίΐ. £.&ν χαΐ,οίβα 0^16 , ο^ιοίςυβ. 3) Έναντιωμ. (χροηγουμ. του ΚαΙ) , οίβη ς^ιιβ ; ΓύΙ-ΐΙ, ίύΙ-οβ.

Ανά, χρόθ. άρχ. ||. (κοιν. σχν.καΐ μόνον εις ιούς άριθμ») άνά δύω» ( κοινότ. ) άνά δύω-διίω , άβυχ-Α άβυχ. §. μέ τά χρήματα άνά χεί- ρας, Γαγ^6Π( α ]α Π1Α10.

Αναβαθμός (δ), Έκκλησ. , ρδΑοοα• £ΓΑ€ΐΐΐ6]. ||. (συνήθ. χλθ.) οί α- ναβαθμοί, 16 ^Γ8^06ΐ.

Αναβάθρα, ας (ή), ΟΑΑΤΟΐιβ ρίβά (ά*

1106 νοΗΐΙΓβ). Αναβαίνω, Μ. άναβώ (θά),θΐ0θ(6Γ.

|| . αναβαίνω εις τό βήμα (ν1 αγο- ρεύσω ) , πιοο(6Γ α Ια (άΑοδ Ια) (Π0ΟΟ6. || . τό θερμόμετρον άνέ- βη ε?κοσι βαθμούς, 1β ΙΟβΓΠίΟ- ηΐ6(Γ6 δ'βδί έΐβνέ α νίη^Ι (1β- 8!•έβ. §. (και μτνμ.) δ λογαρια- σμός αναβαίνει εις 3οοο , ίΐ αιοο- (6 (ίΐ υα, Π δ'βίβνβ) Α 3οοο,?δε καΐ Συμχοσοΰμαι. ||. ή δαπάνη θά άναβη χλειότερον χαρ'δ,τι νομί- ζουν , Ια 06ρ60δ6 1Γ α ρίοβ Ιοίο ο;ο'θθ 06 ΟΓοίΙ. §. τό ζυμάρι (τδ ψωμί) άναιβαίνει, 16Υ6Γ; ΓβΓΠίβο- ΙβΓ. §. άναίβηκεν ή τιμή του σι- ταριού (κτλ.), καΐ(συνκδχ,) άναί- βηκε τό σιτάρι, 1β ρπι άυοίβ Α

0160 11Α0886 (βδΐ ΐυ^ΠΙβΟΐβ, Γ•- ηβυδδ6). || . τά δημόσια γραμ- μάτια άναίβηκαν (άνέβη ή τιμή ταν), 1•8 ίΟΕΚΐ» 8001 «Ο 11Α11886

2*

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

20

ΑΝΑ

(8 Ιαηαιίδδβ), 1β βουΓδάβδ αβίί- οηβ β ηαηδδβ (βδΐ ηιοηΐβ , Γβ- Ιιααδδέ). Αναβάλλω, Μ. αναβάλω (θα), Γβ- ηιβΙΐΓβ (Ιι αη αηΐτβ Ιβιηρδ), ά>ί- ΓβΓβΓ, ΓβίαπΙοΓ , α,ίοιίΓηοΓ ; δΙΙδ- ρβηάΓβ; (δικονμ. ) δϋΓδβοίΓ. || αναβάλλω τόν καιρόν, Ιοηΐροπ• δΟΓ. || . αναβάλλει τήν πληρωμήν άπό ημέρας εις ήμέραν, Π άίίϊβίο Ιβ ραγβηιβηΐ (Ιο ί^ϋΓ βη]οιΐΓ. || αναβάλλω τάς εχθροπραξίας, δυ§ ροικίΓΟ Ιβδ ηοδίίΐίΐβδ. || . ήθελε νά άναβάλη τήν έκτέλεσιν τής α- ποφάσεως, ίΐ νουΐβίΐ δϋδρβΙΙίίΓΟ

( ΓαΐΓβ δαΓδοοίΓ ) ΓβχββηΙίοη άο Τ&ΤΤΗ. || • ή έκτέλεσις της απο- φάσεως θα άναβληθή,ίΐ δΟΓαδίΐΓ- δίδ Η ^ΓβΧβΟΟίίοη (1θ ΓβΓΓβΙ. || . ό βασιλεύς δύναται νά άναβάλλη τήν έναρςιν . . της ετησίας βου- λευτικής συνόδου,« (Σύντ.),ΙβΚθί ρβυΐ ρΓΟΓΟ^βΓ. . Ια οβδδίοη αα- ηυβίΐβ (Ιβδ ΟΙιαπιοΓβδ. ||. πολλοί των πληρεξουσίων έζήτησαν νάά- ναβληθη ή συζήτησις εις τήν επ- αύριον, ρΙαδίοϋΓδ άοριιΐόδ άβ- ηιαηάοτβηΐ Ιβ Γβηνοί (Ιο Ια «ϋ ουδδίοη αα Ιοηάβηιαίη.

αναβαπτίζω, Μ. ίσω, ΓβοαρΙΐδβΓ.

Αναβαπτισμό; (δ), ΓαοΙίοη (Ιβ γο- 1)8ρΙίδβΓ οη (Ιβ δβ ΓαίΓβ ΓβΙια- ρΙίδβΓ.

Άνάβασις, εως (ή) , ΓαοΙίοη (Ιο ιηοηΙοΓ, ηιοηΐββ, θ. §. (μτνμ.) αντί Αυξησις (κυρ. της τιμής γραμ- ματίων κτλ.), ηαυδδβ, θ.

Αναβλαστάνω, Μ. βλαστήσω, Γβ- ρΟϋδδβΓ, ΓβΥ0Γ(1ίΓ ; (μτφορ.) Γβ- ιιπίΐΓβ.

Αναβλάστησις, εως (ή), ΓαοΙίοη άο ΓορουδδΟΓ (άβ ΓβνβΓάΐΓ); ΓβρΓΟ- άιιοΐίοιι, θ.

Αναβλέπω, Μ. βλέψω, (αρχ.) Γ0- οοανΓβΓ Ια Υυβ.

Α ναβλητικός, ή, όν, (νλγ.) φΐΐ δβΓΐ α δϋδρβηάΓβ (ά δϋΓδβοίΓ), δΐΐδ- ρβηδίΓ; (ίδιαιτ. Νμ. ^(ΙϋαΙοίΓβ. || . ή προς άναίρεσιν αίτησις εινε (ή δέν εΓνε) αναβλητική, (δικονμ.), Ιβ ροοΓνοί (βη οαδδαΐίοη) βδΐ ου ίΐ η'βδί ραδ δυδρβηδίΓ. ||. ενς-α- σις αναβλητική, βΧβρΙίοη άΠα-

ΙΟΙΓβ.

Αναβλύζω , Μ. βλύσω , ΒΟΐΐΓάΓβ , ίαίΙΙΐΓ.

Ανάβλυσις, εως (ή),ίαί11Ϊ55βηΐβηΙ.

Αναβολή (ή) , ΓβΙαΓάβπιβηΙ, Γβ- ΙβΓά; Γβπιίδβ, θ. Γβηνοί; (ιδιαιτ. Νμ.)δηΓ9β8θθβ, θ.δαΓδΗ, Λίοι1Γ- ηβηιβοί . || . χωρίς αναβολής , 5808 άΐΓΓόΓβΓ, ϊδε καΓΑνυπερθέ- τως. || . τοΰτο δέν έπι&χεται ά-

ΑΝΑ

ναβολήν, οοΐ8 ιιβ ρουΐ δβ αΊίΤό- ΓβΓ. ||. ή αναβολή της ετησίας βουλευτικής συνόδου, Ιβ ρΓΟΓΟ^α- Ιϊοιι (Ιο Ια οβδδίυιι αηηοοίΐβ (Ιβδ ΟΙιβηι1)Γβδ.

Αναβρασμός (ό) , κυρ. μτφορ. ΓβΓ- ηιοηίαΐίοπ, θ.

Αναβροχιά (ή), κοιν. ή Ανομβρία. ||. 'ς τήν άναβροχιάν καλόν καΐ τύ χαλάζι, παροιμ.,ΓααΙβίΙβπιίβαχ.

Αναβρυστικός, ή, όν, ςιιΐ ίαίΐΐίΐ (Ιβ δοιίΓΟβ || . (κυρ.) νερόν άναβρυς-ι- κόν, οαα νίνβ(υιι)(ίβ ΙοηΙαίοο.

Αναβρύω, Μ. βρύσω, δΟΐΐΓάΓβ.

Αναγγέλλω, Μ. αγγείλω (θα), Γαί- Γβ ά οοοηαίΐΓβ (δανοΐΓ), (ΙυιιηβΓ Γανίδ οιι Ια ηοιινβΐΐβ, ηοΐίΙίοΓ, άοοΙίίΓΟΓ. || . ή γέννησις του παι- 6ός αναγγέλλεται υπό του πατρός (κτλ.) εντός τριών ημερών εις τόν ληξίαρχον , Ια (ΙόοΙίίΓαΙίυα <1ο ηαίδδίΐιιοοαΌΓοιιΓαιΗ δοΓαίΙ ραΓ Ιβ ροΓβ (βΐο),(ΐαηδ Ιβδ ΐΓυίδ ίοιίΓδ , α ΓυίΙίοίβΓ (Ιβ ΓβΙαΙ οί- νϋ.

Αναγέλασμα (τό),-Περιγέλασμα.

Αναγελώ, Μ. άσω, — ΙΙερ•.γελώ.

Αναγέννησις, εως (ή), Γβ^όηβΓαΙί- οιι, θ. Γβηαϊδδαηοΰ, θ.

Αναγεννώ, Μ. ήσω, Γβ^βπόΓΟΓ. ||. (μσ. αύτπθ.) ΓβηαΙίΓβ.

Αναγινώσκο) , Μ. αναγνώσω (θα) , ΓαΐΓβ Ια ΙββΙυΓβ ((ΙυηιιβΓ Ιβοΐιι- Γβ) (Ιβ, ΙΐΓβ. ||. άναγινώσκω δυσ- ανάγνωστα ή συνθηματικά γράμ- ματα, (ΙόβηίίΤΓβΓ. ||• τόγράψιμον τούτο εινε αδύνατον να άναγνω- σθή, οιι ηβ δαιίΓηίΙ (ΙέοΙιίΙΓΓΟΓ ΟβΙΙβ έβΓίΙΐΐΓβ. || • άναγινώσχΐΐ (ή) δ*ν άναγινώσχει καλά (καθαρά κτλ. ) , ο'οδί υπ βυιι ( υπ ιιιαυ- ναίδ) ΙοοΙβίΐΓ. ||. ό γραμματεύς άνέγνωσεν εις τόν κατάδικον τήν άπόφασιν, Ιβ ^ΓβΠιβΓ ά ρΓΟίιοιί- οβ αα ΟΓΪιιιίαβΙ Ια δβηΐβιιοβ. ||. ή εκθεσις άναγινώσκεται εις τους καταδίκου;, ΙββΙυτβ άυ ρΓΟΟΟδ- ΥβΓΐ)α1 βδΐ (Ιοηιιόβ αιιχ ραΓίίβδ || . άναγνωσθεντων των πρακτικών υπέγραψαν, ΙββΙαΓβίαΐΙβ (Ιβδ α- βίβδ, οη δί^ηα.

Αναγκάζω Μ. άσω, ΓΟΓββΓ, βοη- ΐΓαίηάΓβ; ρΓβδδβΓ; ηέοβδδϊΐβΓ. ||. (μσ. αύτοπθ.) βίΓβ ίοΓβό ( βίο ) , ^οΜί^βΓ. || . ή πδλις ήναγκάσθη νά παραδοθή, Ια νίΐΐβ ΓαΙ βοιι- ΐΓαίηΙβ άβ δβ Γβη(ΐΓβ. ||. θά α- ναγκασθώ νά τόν τιμωρήσω, ίβ δβΓΔίδ ο1)1ί^β (Ιβ Ιβ ριιηΐΓ. ||. ή- ναγκάσθη νά σιωπήσω, ΓοΓββΙυί ΓαΙ άβ δβ ΙαΐΓβ. || . ώστεάναγκα- ζόμεθα να . . , βη δΟΓίβ ςιιβ ΓθΓ οο οο\ΐ3 β9ΐ ΙΗβη (Ιβ. . .

ΑΝΑ

ΑναγχαΤος, α, ον, ηέββδδαίτβ. |). (πλθ. ώς ούσ.) αναγκαία, (τάπρός το ζην απαιτούμενα), Ιβδ οβοδοδ ηβοεδδαΐΓβδ α Ια νΐβ, Ιβδ ηέοβδδί- 16δ άβ Ια νΐβ, Ιβ ηβοβδδαΐΓβ. ||. Οταν τις δέν ην ε πλούσιος, πρέ-κ** νά περιορίζεται εις τά απολύτως αναγκαία , ΙΟΓδςα' οη η'βδί ρβ* Γίοήβ,ιΊΓααΙ δβηοΓηβΓ αυ δΐηοΐ ηόοοδδαΐΓβ. ||.(ένικ.) άναγκα,Τον, (κατ' εύφημ.) ή (αλλ.) Χρεία, βί- δαποοδ, θ. πλθ. , Ιίβαχ (β&ΙήηβΙ) <1* οίδαποεδ, §αΓ(1βΓθΙ)β, θ. ΓβίΓβίΙ, ριΐνβ, οοηιηιοίΐίΐέδ, θ. πλθ. ΙαΙη- υβδ, θ. πλθ.

Αναγκαστικός , ή, όν, (μιί ηέοβ*• δίΐε, ςυί οουΐΓ3ΪϋΙ; ίϋΓβέ.

Αναγκαστικώς, έπίρ. (Γιιηβ ΠίΛηίβ- Γβ ςυί ϋβοβδδίΐβ ( βίο.), ΓοΓβέ- πιβηΐ.

Ανάγκη ( ή ) , ΠβΟβδδίΙό , θ. 0ΟΠ- ΐΓαϊηΙβ, 0; §. Ιΐ^δοΐη. ||. εΤνε α- νάγκη, ϋ βοΐ ηβοβδδαΐΓβ. ||. εχω ανάγκην, ϊδε Χρειάζομαι. ||. δέν εινε ανάγκη νά άνας-ενάζης, ΥΟϋδ η'ανοζ (]ΐ»β ΓϋΪΓβ (Ιβ δουρίΓβΓ. ||. δέν τόν έχω ανάγκην, (ή) δέν έ*• χω τήν ανάγκην του, ]β ωβ ραδ- δΟΓϋί Ι)ίβυ (Ιβ Ιυί, ι'δε καίΧρεί*. || . έξ ανάγκης, (ή) κατ* ανάγκην, ρατ ηβοβδδίΐβ ; ηέοβδδαίΓβηιβηΙ; ΓθΓββιιιβη(. || . κάμνει τί,ν άνά*^ κην φ.λοτιμίαν, ιδε ΦΛοτιμία. ||. τίς ή ανάγκη νά . . ; ςίΓβδΙ-Π Ιιβδυΐα ο^β . .? || . τόν έβοήθησεν εις τ^ν ανάγκην του, Π Γα βδϋΐ- 5ΐβ (Ιαιίδ δοη οβδοίη. || . επαρκώ εις τας ανάγκα; μου, ροαΓΥΟΪΓ (δΐιΙ)νβηίΓ) ά 5βδ ηβδοίηδ.

Ανάγλυπτος (ό, ή), βίδβΐό βη 1)0δ- 50 (οη ΓΟΐίοΓ). ||. (ούσ.) άνάγλυ- πτον (ενν. έργον), οιινΓβ^β (Ιβ ΓΟ- ΙίοΓ (οιι) οη ΓοΙίοΓ, Γοΐίεί.

Αναγνωρίζω, Μ. ίσω, Γββοηη&ΙΐΓβ. || . αναγνωρίζω τι ώς Τδιόν μου, 8- νοαβΓ. ||. δέν αναγνωρίζω, (1θδΛ- Υοιιογ. || . αναγνωρίζω τήν ύπο- γραφήν ( τήν ύπόσχεσίν ) μου επί συμβολαιογράφου, ραδδβΓ Γββοη- ηαίδδαηββ (δα Γβοοηηαίδδαηββ) ραι* (ΙβΥαοΙ ηοΙαίΓβ , Γοοοηηαί- Ιγο δοη όοτίΙυΓβ ( δα ρΓΟίηβδδβ βίο). ||. ανεγνώρισε τό χρέος του, Π α Γοοοηοιι δα άβΙΙβ. ||. τόν ά- νεγνώρισεν υίόν του, ΐΐ Γα Γββοη- η α ρουτ δοη Γιΐδ. ||. δέν τόν άνε- γνώρισεν ώς υίόν του, Η Ιβ (1038- νουα ροϋΓ δοη Πίδ.

Αναγνώρισις, εως (ή) καΐ

Αναγνωρισμός (ό), ΓαοΙίοη άβ Γβ- βοηηαίΐΓβ, Γβοοηηαίδδ8ηββ, θ. ||. όταν τις αναγνώριση ατός του τήν ύπογραφήν του , δέν χρειάζεται

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΝΑ

πλέον άλλη άναγνώρισις , ςαοηά ιηο Ιιοιοιιιβ ΓβοοοοαΗ 1υί-ιη6 Πΐβ 800 βοΗίΟΤβ , ίΐ ιΓβδΙ ρΐαδ Βββοίο ά'ααΐΓβ ΓβοοαοαίδδΒοοβ

λνάγνωσις, εως (ή), ΙβΟΐΟΓβ, 9.

λναγνωστήριον (τδ),ΐίβα (ο*1)ίθ6ΐ) άβ ΙβϋΙϋΓβ.

Αναγνώστης, ου (6), ΙβΟΐβΟΓ.

Ανάγομαι, Μ. άναχθήσομαι, (βρχ•), ναυτ. — Κάμνω (Σηχόνομαι είςτά) «ανιά, ιηβΙΐΓβ λ Ια ΥοίΙβ, βρρβ Τβίΐΐβτ. |\. δλος ο στόλος άνήχθη, ΙοοΙβ Ια ΟοΐΙβ ΒρρβΓβίίΐι.

^ναγδρευσις, «ως (ή), ΓβΟΐίοο άβ ΡγοοΙβομγ, ρτοο1ααι&(ίοο, 0.

Αναγορεύω, Μ. ευσω, οοαιοιβΓ ρο• οΐίφίβηιβοί , ρΓΟοΙθΠίβΓ; ('Ρωμ Ιστορ.) δαΙαβΓ. || . άνηγορεύθη νι- κητής (αύτοχράτωρ) , Π ίοΐ ρΓΟ- ΟΐλΟΐέ ΥοίοφΙβΟΤ (βοιρβΓβΟΓ). || . 6 Ουεστασιανδς άνηγορεύθη Καί- σαρ, Υββρι&ίβο Γα( δ&ΐοό (ΖβδαΓ.

Αναγουλιάζω, Μ. άσω κοιν. αντί Ναυτιώ.

λναγούλιασμα (το), χοιν. ή Ναυτία.

Αναγραμματίζω, Μ•. (σω, ΓΐΐΓβ ο- 068θ8£Γ*οιιιΐ6 οο άββ 8θ80Γααι- οιβδ, Βθ&£Γ&αιαΐ8(ίδβΓ.

Αναγραμματισμός (δ), Αθ8£Γ8Πΐ< οιβ, 9.

ΑναγυρΙς, ίδος (ή), εΐδος θάμνου, οοίδ ροιοτ, αο8£γηδ.

Ανάγω Μ. αγάγω (θα), -Αναφέρω, ΓβρρΟΓίβΓ; (ιδιαιτ. μθμτχ.) Γ6- άαΐΓβ ( οοβ ίταοΐίοο , οοβ β$ο- Γ6),ί&ΐΓβ 1& Γέάαο(ίοο(ά'οο ροίάδ, ά'οοβ αιβδΟΓβ βίο).

αναγωγή (ή), ΓβοΙίοο άβ ΓβρρΟΓ- Ιβε; (Ιδιαιτ. μθμτχ.) ΓέάοοΙίοο (ά'αη ροίάδ, ά'οοβ β£θΓ6, ά'οοβ Ώ650Γ6 βίο.), θ.(|. ή— της δραχ- μής εις λεπτά (των μιλίων εις ςά• δια, των κλασματικών εις 6λο- σχερεΓς αριθμούς χτλ.), 1* Γέάο-

0(100 άβδ ΓΓ8068 βΟ 060(10165 (άβδ οϋΐΐβδ 60 δΐβάββ , άβδ ίΐ*8- ΟΐίοΠδ 6Π Ο0Ο1ΟΓ68 βΟΐίβΓδ β(θ).

Ανάγωγος (δ, ή), φΐί ωβπφϊθ ά'β- άαο&ιίοο οο άβ οοο Ιοο, αι&Ι

*1βΥέ, ίοάίδβίρΐίοέ. || . (άφγ,ρημ.) το άνάγωγον( μαθητών, ς•ρατιωτών Χτλ.), Πθάίδ€ίρ1ίθ6 (ά'βΟΟίίβΓδ, άβδοίάβΐβ 6(0), 16 (ΟΟ άθ ΟΟΓρδ άβ £11^6.

Αναδεικνύω, Μ. δείξω, ίβίΓβ ρβΓβΙ- ΙΤβ ΟΟ άβΥβΟΙΓ, ΓβοάΓΟ. §. 0Γ6- 6Γ, ίηδίΗΐΙβΓ, Ο0ΟΗΟ6Γ.

Ανάδευσις, εως (ή) , - Άναχάτωμα (ύγρου).

Αναδεύω, Η. εύσω, -Άνακατδνω (ύ- 7ρδν),1>•(ΐΓβ (άβδ οβο/β, άα ΟΓβ-

Λ6 βΙθ); 0Γ4956Γ (Ια ΟΙβΓβ , Ιβδ €»Τδ 6(0) ; ΟΟϊΓΟγβΓ (άΐΐ ηβΓ

ΑΝΑ

ύ£Τ , 06 Ια 16ΓΓ6 ^•ίβ6 610).

λναδέχομαι, Μ. δεχθώ (θά), ρΓβη-

άΓ6 80Γ δΟΙ (δΟΓδΟΟ οοοιρίβ) ;

86 άέοΙ&ΓφΓ Γ6δρθΟδΑθΐ6 , 86

001Γ^6Γ άβ. Η•(%Εχχλη«.) άναδέ- χομαί τίνα (άπό τής θείας χολυμ βήθρας), ΙβπΪΓ ςοβΐςοα 8ογ Ιβδ ίοο(β.

λναδίδω, Μ. δώσω, ΓΐΐΓβ θαί(Γ6 οο ]αί11ΪΓ; (έτυΐ άναθομ.) 6ΐηα1• 16Γ. || . (ούδ. αύτκθ.) ]Άί11ίΓ, δοοΓ άΓβ; (έπΙφυτ.)•*Αναδλαστάνω•(έ• πΐ άναθυμ.) δ'6ΐη&ΐ6Γ.

Αναδιιελασιάζω , Μ. άοω, (γρμτ.), Γ6άθΟθ]6Γ.

λναδιιελασιααμδς (δ), ΓβάοαΜβ πιβηί, Γβάυρίίοβίίοη, θ.

Άνάδοαις, εως (ή) , Γαοΐίοο (16 ρ00δδ6Γ <1β Ο0ΟΥ6&Ο (άβ δΟΟΓάΓβ 6(0.), ?δε χαΐ Άναβλάατηαις.

Ανάδοχος (δ, ή), ρ&ΓΤαίο , (θηλ.) οιαΓΓαίοβ. || . γίνομαι ανάδοχος τίνος, ΐδε Άναδέχομαι.

λναδρομιχδς, ή, δν, ςοί • 1« ρΓΟ- ΡΠ6(6 (Ια ίβΟοΗβ) άβ Γ6(Γ08Γβ- άβΓ; (Νμ.) Γ6(ΓΟαΟ(ίί, -ίνβ.

Αναδύομαι, Μ. δύσομαι, (αρχ.), δβ Γ6(ΪΓ6Γ, ΓβΟϋΙβΓ; (6Γ8ϊν6Γδ6Γ;βδ- φόνβΓ.

Άνάδυαις, εως (ή), δΟΓίίβ (χυρ. άα δβίο άβδ ββαχ).

Χναζήτησις, εως (ή) , ΓβΟΠβΓΟΟβ, ρβΓςιιίδίΙίοη, θ.ίηνβδΙί^δΙίοη,Ο.

Αναζητώ, Μ. ήσω, ίβίΓβ (όΐΓβ ») 1β ΓβοηβΓοηβ άβ, ΓβοηβΓοηβΓ.

λναζώ, Μ. ήσω, ΓβνΐΥΓβ.

Άναζωιτυρώ, Μ. ήσω, (αρχ.)» *■▼*■ νβΓ (ΓβοίαιβΓ) 1β ίβο(χα1μτφορ.) 1β δοονβηίΓ (Ιβδ 6§ρ6Γααοβδ) άβ ς., ΓϋΐΓβ ΓβοαΙίΓβ (δοο «αιοοΓ, δβδ βδρβΓβοοβδ 6(0).

Ανάθεμα (τδ), &0&(ηβαΐ6. ||. ήτω (νά ηνε, νά ίχη τό) ανάθεμα ! ςο' ίΐδοίΐ &οβ(06016. || . ανάθεμα τήν ήμέραν δπου. . . , Οΐ&οάίΙ δθί( 1β ίουΓ 00. . . . || . ανάθεμα τον , οι&ΙηβοΓ α (ου) βοΓ 1β. . , ηιηιι- άί( δθί( 1β. . , Ια ρβδ(β δοί Ι άβ. . ! ||. άνάθβμά με άν έχατάλαβα λέξιν άχδ τήν όμιλίαντου! (φρσ οίχ.), ίβ νβοχ όΐΓβ άβοιοέ (ρβο- άο), βί ί'βί οοαιρήδ οο πιοί άβ δοο άίδΟΟΟΓδ.

Αναθεματίζω, Μ. ίσω, ρΓΟΟΟαοβΓ (ΓοΙαοοβΓ, ΙβοοβΓ, ίΓαρρβΓ ά') ΟΟ αοαίηβοιβ, αοβ(ηβοΐα(ίδ6Γ, οιβοάίΓβ. ||. (δ πρχ. τής *κθ. μτχ.) Αναθεματισμένος, η,ον, (ώς έιΚΘ.), 7δε Κατάρατος.

Αναθεμάτισμα (το), ΓαΟΐίοο ά'αοα- (η6οι&(ίδβΓ (β(ο.), αοαίηβοιαίί- 8θΐβ, αθΒ(οβαΐ6.

Αναθέτω "(χοιν, Λν^ 'Ανα*(θημι),

ΑΝΑ

21

Μ. αναθέσω , Γ6Π16((Τ6, 60&6βΓ. || . τδ αναθέτω ε?ς τήν κρίσιν (εις τήν φροντίδα ) του , )ϊ αϊ βο Γβ- αιβ(δ Β βοο ίϋ^βοιβο( (β 868 δΟΙΟδ), ]β Οΐ'βΟ Γ6016(δ α Ιοί άο 8010 άβ ΟβΚβ ββΆΪΓβ.

Αναθεώρησις, εως (ή) , οΟΟΤβΙ 61α- οιβο, Γένίδίοο, θ.

Αναθεωρώ, Μ. ήσω, βΧΒΟΐίηβΓ άβ

Ο0ΟΤ6ΒΟ, ΓβΥΟΪΓ (θΟ ρΓΟΟβδ, ΟΟ

00θΐρ(0 6(0.), ΓβνίδβΓ. Ανάθημα (τδ), ο&ταοάβ, θ. §. 6Χ-

ΥΟίο, υοβο, ?δε χαΐ Αφιέρωμα. Ανάθρεμμα (τδ), οοοίίδδΟΟ. Αναθυμίασις, ιως (ή), βχηαΙαίδΟΟ,

θ. ΥαρβΟΓ, θ. Αναιβάζω (χοιν. άντΓ Αναβιβάζω),

Μ. άσω, Γβϊγ6 οιοη(6Γ, ΟΙΟΟίβΓ.

|| . άναιδάζω τήν τιμήν (των ιοω-

λουμένων), Ϊδε Ακριβαίνω. Αναιβαίνω, Μ. άναίβω (θά) , χοιν•

αντί Αναβαίνω. Αναίβασμα (τδ), χοιν. αντί Άνά-

βασις ή ( ένεργ. ) Άναβιβασμδς ,

010θ(Β£6, θ. Ο10Ο166, θ. ||. οΐ ?1Γ-

ποι δυσκολεύονται συνήθως εις τδ χαταίβασμα μάλλον χαρά *{ς τδ αναίβασμα, Ιβδ 006Τ&ΟΧ οοΐ ογ- άίο&ΐΓβαΐ6θ( ρίοδ άβ ρβίββ α Ιβ άβδοβο(β ςιΓα Ιβ οιοοίββ.

Αναιβατόν (τδ), (χυρ. άοραίο)ΓβΓ- ηαβηΐβ.

Αναίδεια (ή), ίοιροάβοοβ , θ. 101- ροάβΟΓ, θ. 6ηΊ-οο(6Γίβ, θ. άόνβΓ- ^οοάΒ^β.

Αναιδής, ους (δ, ή), όοροάβαΐ, βΓ- ίΓθο(έ, άέοοοίβ, άβνβΓ^οοάβ.

Αναιδώς, έπψ. δ&Οδ ροάβΟΓ, ίθ> ροάβαιοιβαΐ, β£ΓΓ0θ(60ΐβοΙ.

Αναίμακτος (δ,ή), ςοί δβίαίΐ δβΟδ β&οδίοο άβ δΒΟ£.

ΑναιμωτΙ, έχί^. δβΟδ β&Ο&ίοο άβ βΒο^,β&οδ οοορ ΓβΓΙΓ.

Αναίρεσις , εως (ή), ΓέΓοΙαΙίοο, θ. §. (Νμ.) 0888Β(ί0Ο , θ. άβΓ0$Λ- Ιίοο, θ. || . προσφυγή ιτρδς άναίρε- σίν, (δίκονμ.), ΓβΟΟΟΓδ (ροοΓΥΟΪ) 60 Οβδδ&(ίοο. || . ζητώ άναίρεσιν άπδ τδν Αρειον -χάγον, δβ ροοΓ- υοϊγ βο ΟΒδδ&Ιίοο. || . δ καταδι- κασθείς έζήτησεν άναίρεσιν, Ιθ ΟΟοά&ΟΙοό δ'βδ( ρΟΟΓΥΟ βΟ 0Β8- 8&(ίθΟ.

λναιρετικδς , ή, δν, ρΓΟρΓβ (ςοΐ 86Γ() Β Γ6Γθ(βΓ 6(0. §.(Νμ.)άέ- ΓΟ^ΒίΟΪΓβ.

Αναφώ , Μ. αιρέσω, (εν γέν.) άέ- (ΓΟίΓβ ; (ιδιαιτ.) Γ6Γο(6Γ ; ΓβίΓΒ- ΟίΟΓ ; (Νμ.)-Ακυρώ, ο&δδβΓ, 80- ΟϋΙβΓ, άβΓ0£6Γ β. || . τοϋτο τδ ε- πιχείρημα άναιρεΤ δλας των τάς ενστάσεις, 06 Γβίδοοοβπιβαΐ άβ- ΙΤΟΪΙ 100(09 ΐ€«Γ8 ΟΡ]60(ί0Οδ.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ£Ϊ€

22

ΑΝΑ.

β. η «ιδησις αυτή αναιρείται α- φ* εαυτής , €0 ϊ)Τΐΐ\ί δβ (ΙβίΓυίΙ <Ιθ Ιϋί Ιΐΐόιυβ. || . αναιρώ όσα ε- χραξεν ή εΐπέ τις ή όσα ειπον αυ- τός έγώ προτού, αναιρώ τους λό- γους μου, (παλινψόώ), άοηιοηΙΐΓ ου 8ο (ΙβηιοηΐΐΓ , γοΙγηοΙογ , δο ΓοίΓαοΐΟΓ,άόδανοποι•, (ΙόίΙίΓΟ. ||. οί μάρτ. ρες αναίρεσαν όσα εΐχον. «ίπεΤ πριν, Ιοδ Ιοηιοίιΐδ 80 δυοΐ ίΙοαΊίδ. ||. ήναγκάσΟη νά αναίρε- ση επισήμως όσα εΓπεν, ίΐ α β Ιό €οηΐΓαίηΙ (Ιο γοΙγ«οΙογ ΓογπιοΙ- ΙοιιιουΙ (αΌ δβ ΓβίΓδοΙοτ ρυοίΐ- ςυβιιιοπΐ αΌ) ΐυυΐ οβ ςυΠ αναίΐ αναηοό. || . αναιρώ τήν ύπόσχε- σίν μου, ϋόιιιοιιΙίΓ δα ρΓΟίιιοϊ^β, δβ άόϋΊΓβ. || . θα αναίρεσες τήν ύπογραφήν σου; οΌπιοηΙίΓΟΖ-νοιίδ νυΐΓβ δί^η3ΐυΓβ? ||.άνα•.ρώ συμ- φωνίαν τινά όι' άλλης, άοΓΟ^ΟΓ β υιιο (Γβιΐδαείίοη ραΓ υυβ αυ- ίΓβ, ΐδε χαΐ Αθετώ.

αναισθησία (ή),ΓβΙαΙ άΊιη ίηδοη- δό, ίηδοηδίΙιίΠιό, θ.

αναίσθητος (ό, ή), ίηδθΐΐ8ΐ'η1ο. §. δαπδοοηυαίδδηηοο. ||. έμεινε πολ- λήν ώραν αναίσθητος, οΐΐβ ο$1 ιβδίόο Ιοη^ίοπιρδ δαυδ οοουαίδ- δαηοο.

Αναισθητώ , Μ. ήσω , βΊΓβ ίηδΟΠ- &ί1)1β.

λναια/υντία (ή), ίηιρικΙοιίΓ, θ.οί- ΓγοιιΙονο, θ. ΐπιρβιΊίηοηϋο , θ.

αναίσχυντος (δ, ή), ίίϊίρυίίοπί,ίηι- ρυάία,υβ, οίΪΓΟηΙό, ίπιροΓΐίηβηΙ.|

Αναισχύντως, έπίρ. δαηδ ΓΟΐΐβΐΓ, ίηιρυιΐοηιηιοηΐ , οΗΊ-οηΙβηιοηΙ.

Αναιτιολόγητος (ό, ή), οΌυΙ οπ η' α άουηβ ου οα ηβ ρουΐ ΓοηάΓβ

ΓβίδΟΙΙ.

αναίτιος (ό, ή), αρχ. ίιπίοοοηΐ.

λναχαινίζω , Μ. ίσω, ΓβΓ<ΐΪΓ0 ά> ηουνοαυ ου α ηοαΓ, Γοηουνοίοι-,

ανακαινισμός (ό) , ΓίίοΙίοϋ άο γο- ΓϋΐΓβ άΌ ηουνοβυ, Γοηουνοΐο- ιυβηΐ.

ανακαλώ, Μ. καλέσω , ΓηρροΙβΓ; §. ΓΟΥΟίμιβΓ. || . ό βασιλεύς άνε- κάλεσε τό διάταγμα του, Ιο Γυίί α Γονοα,υό δοη ΟΓάοηηαηοβ.

Ανακαλύπτω, Μ. ύψω, ϋβοουνπΓ,Ι «ΙοοοΙογ. || . άνακαλύπτειν συνο- μωσΐαν, (ΙόοοϋνΐΊΓ υιιο οοηδρΐ- ΓαΙίοη. || . όταν άνεκαλύφθη ή Α- μερική, ςοαπϋ ΓΑιιιοπςυβ ΓυΙ «ΙέϋΟυΥοΠο. ||, άνεκάλυψεν ένα λιμένα, Π Πι Ια Γβοοηηαϊδδαιιοβ ά'ιιηβ δαίβ.

λνακάλυψις, εως (ή), ΓαοΙίοη (3ο <1οοουνπΓ, άβοοίοηιβηΐ, άόοου- νβΓίβ, θ. || . από της άνακαλύ-; ψεως της άμερικής , άβρπίδ 1«

ΑΝΑ

(ΙέοοιιτβΓίο άυ ηουνβδίι ηιοηάΌ.

Ανάκατα, έπίρ. (χυδ.), ρΗο-πιόΙο.

Ανακατόνω, Μ. ώσω, υ;όΊθΓ, ίηο- Ιοιι^ογ; ογηΊοπηΜογ ; γοπιοογ: βγοιιϊΙΙογ, ΙιουΙονοΓδβΓ; οοηΓοη- ιΐιβ; (χυο.) ίαΓίυυίΙΙοΓ. ||. άνα- Λτόνω τήν φωτιάν , ΓυιΐΓ^οϋΟΟΓ («Ιηπδ Ιο Γου) , Γδε και Σκαλίζω. || . ανακατόνω τό σιτάρι γιάνα μη άνάψη, ΓοπιυοΓ Ιο 1>Ιο , (Ιο ροιίΓ (]υ'ί1 ώο δ'οοΙιαιιΙΓο. ||. μή άνα- κατόνης τό άρμάοι, πο ΓοιίΓ^υπ- ώοζ ροίηΐ ϋΐΐιΐδ ΓϋπηοίΓΟ. ||. τα χαρτιά 'ςιου μου ζητίΤ, εινε ανα- κατωμένα μΐταςύττολλών άλλων, Ιοδ ραρΐοτδ (]ΐΓί! πιο οΌιηαιίίΙο δοηί ουιιΓοικΙιΐδραπιιΐ Ιιοαυοουρ ά'-παιο^. ^. (μσ. αύτττθ.) άνακα- τόνομαι ε•ς ςενας ν,ττοθεσεις δβ ηιοΙοΓ (Ιοδ (^ΊηιιιιίδοοΓ ο'ίΐινδίοί' αίΤαίΓΟδ (Ι'αυίΓυί , δ'γ ι'ιι^ογογ Πΐαΐ 3 ρΓορυδ. ||.δέν άνακατόν;- ται ε•ς τίζοτϊ, ίΐ ιιο δβ ηιόΐο ιΐο ΓΙΟϋ. ||. εις όλα άνακατόνεται, Ί\ δβ πΐίΜο (Ιο ΙοιιΙ, ίδε καΐ Χώνω. §. (καΐ κατ' αλλ. έκδχ.) άνακα- τόνομαι (νά 'ξϊράσω), ίο οοεογ πιο δοιιΐίίνο (ηιο Ιιοικίίΐ).

Ανακάτωμα (τό), ΓαοΙίοιι (Ιο ιηύ- Ιογ (οίο), ιηί\1ίυη, θ. §. Ιιουΐο- νοΓδοηιοηΙ. ||. ανακάτωμα το^ στομάχου, ιιΐίΐΐ (ΙιουιϋδδοπιοηΙ, δουΐονοηιοηΐ) (3υ οα;υΓ , ϊδε κα•

| Ναυτία. §. (μτφορ. εις τό ττλΟ/;

Ι ανακατώματα, (Ιβδ ροΐίίοδ ίηΐιί-

I ρυβδ, (1θδ ΐΓϋ03δ50ΓΪ0δ, (Ιο ιιιίο- ριαοδ. ||. βάλλει ανακατώματα, ίΐ Γηίΐ ϋοδ ΐΓίΐοαδΗοποδ, ίί ΐΓα-

00880,

Ανακάτωσις ή),= Ανακάτωμα (κυρ. του στομάχου). ||. φ-'ρει' άνακά- τωσιν, ίί Γα Η ΙιοηϋΪΓ (ίί δοιιΐονο) Ιο 0Ο211Γ, ίί οαιίδο οΌδ ηΐίΐυχ ιΐό οοευΓ.

Ανακατωτουρης, η (ό), κοιν. ό Τα- ραχοποιός, ΐΓαοαδΜΟΓ, 1)ΓθυΐΙ1οιι, α^ίίαΙοιίΓ, ΙιουΙο-Γοιι.

Ανακεφαλαιόνω, Μ. ώσω, ΓΟΟαρί- ΙαΙβΓ, ΓβδιιιυοΓ βη υιι ΙοαΙ.

Ανακεφαλαίωσις, εως (ή), ΓΟΟαρί Ιιιίαΐίυη, θ. Γβδυηιβ.

Ανάκλησις, εως (ή), ταρρβί; §. ΓΟ νοοαίίοη, θ.

Ανακλητήριος (ό , ή) , σρχ. - Ανα-| κλητικός. ||. άνακλητήριον (τό), εΤδ. τυμπανοκρουσίας, ταρροΐ. ||. κρούειν (σημαίνειν) τό άνακλητή- ρ.ον, ΙιαΙΙτβ Ιο ταρροί, Γβρρβ- Ιογ. §. άνακλητήρια (ενν. γράμ- ματα), ΙοΙίΓΟδ (Ιο ΓΟΟΓόαοοβ ου (Ιο ΓαρρβΙ.

Ανακλητικός, ή, όν, ρΓΟρΓο ά Γβρ- ροΙοΓ, ςνιΐ δβΓΐ ύβ ΓβρρβΙ.

ΑΝΑ

Ανακοινόω χαΐ {μσ. δ και *ύχρ^- ς-ότ.) Ανακοινοΰμαι, Μ. ώσω, ι^- σομαι, (Ιοιιηοτ οοηιΐιιαηίοαϋοα ((ίο ςο. α ς.), Γ;ιιγο ρητί , οοηι- ΗΐυηίςιιΟΓ. |Ι. τώ άνεκοίνωσα τόν σκο-ςν μου, 30 Ιυί αί οοιηΐϋυηί- ςαό ιηυα ίιιΐοηΐίοη.

Ανα/.οίνωσις, εως (ή), Γαοΐίοη άβ οοιηιιΐϋηίηυβΓ (ιΐβ ΓαΪΓβ ραΓί ϋβ} ψ•. α (}., οοιηηιιιηίοαίίοιι, θ.

Ανακόλουθος (ό , ή), ίοουΙιβΓβηΙ; ίιΐθοιΐδΐ'ί]ΐιοιι(, δαιίδ δαίΐβ.

Αν;κομιδή (ή), ΐΓΰΠδΙίΐΙίοιΐ (ά'ΐΐο (οιρδ πιογΙ). ||. κάμνω τήνάνα- κομιδήν λειψάνου (άγιου) , ΙβνβΓ υιι οοτρδ δαίυΐ.

Λνακοττή (ή^, Νμ. , ορροδΐΐίοη, θ.

Ανακόπτω, Μ. κόψω, (Νμ.)» ™ν6- ιπγ (ρατ ορρο8ΪΙίοη, ραΓ Γβςυο- Ιο οίνίΐο οίο.) οοηΐΓβ υυ ίυ^β- ιιιοιιΐ, δ'ορρυ^οΓ ά Ι'οιόουΙίοη ((Γΐιη ίίΓΓΟί θΐ('). || . εάν ό άνα- κί,πτων δέν έμφανιτΟή καΐ αύθις εν τώ ά>.ροατηρ φ, (δικονμ.), δΐ ]α ραιίίο ορροδ.ιηΐβ ΓαίΙ (ΙοίαυΙ υ- ιιο δοοοιυΐβ ίι>ίδ.

Ανακο ρκουδα, έπίρ. (χυδ.) , βη δβ (οηαηΐ οοΟΓΟίιρί. ||. κάθημαι ά- νακούρκουδα, δ'αοΟΓΟυρΪΓ.

Ανακουφίζω, Μ. ίσω, δΟυΙα^βΓ, αΙΙόμοΓ: άόοηαΓρβΓ. ||. άνεκου- φίσΟη ολίγον ή λύπη μο^, Πΐα (Ιουΐουτ δ'ο^Ι υυ ρου αΐΐό^όβ.

Ανακούφισις, εως (ή), δθυΐ3^0- ιιιοιιΐ ; η11ο{ίοιηοηΙ ; αάουοίδδβ- υιοηΐ; ιΙί•α1ιαΓ§ο.

Ανακουϊο>τός, ή, όν , Γβίονβ Οϊϊ 1)0880; 1)υιιιΙ)ό, ϊδε καΐ Ανάγλυ- πτος.

Ανακρίνω, Μ. κρίνω (θά), ίηδίΓυί- γο (οχαυιίυοΓ) υη ρΓοεοδ,ρΓΟΟΟ- (Ιογ ά υυο ίιιΓοπιιαΙΐοη ου β <1θδ ίηΓοπιιαΙίοηδ ; ίηΙοΓΓΟ^βΓ. ||. έ- πι υποθέσεων εγγράφως άνακρινο- μένων, (δικονμ.), οΌϋδ 1θδ αίΓαί- ιοδ ςυί δΊηίΓυίδοηΙ ραΓ έοηΐ.

Ανάκρισις,εως (ή), ίΐΐδίΓυΟίΐοη (<Γ ιιη ρΓΟΟβδ) , θ; (επί ποινικ.) ίη- ΓοπυαΙίου, θ, ΐυΐοΓΓο^αΙϊοη, 0. ίηίοΓΓΟ^αΙοίΓβ; βηςυ^Ιο, θ.

Ανακριτής , ου (ό), ]ϋ^β ίηδίΓΐΐ- οίβυτ ου ϋ'ΊηδίΓυοΙίοη. ||. έν- ταλμα συλλήψεως εκδοθέν ίπά του ανακριτού, (δικονμ.), υο Πίαυ- (ΙαΙ (ΙΉιιιοηοΓ άοοοΓϋέ ραΓ 1β ]ιΐ£0 (Ι'ίιΐδίΓυςΊίοη.

Ανάκτησις, εως (ή) , ΓαοΓίοη άβ ΓΟΟουνΓβΓυηο οηοδβ ρβΓάυβ (άβ ΓΟΟοηηυόΓΐΓ, ο!β ΓανοίΓβΙο.)ι Γβ- οουντβπιβηΐ.

* Ανακτοβούλιον (τό),νλγ., οαυίηβΐ.

Ανάκτορον (τό), (κυρ. εις τό ιτλθ,),

ρηίαίδ (άιι γοϊ).

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΝΑ

λναχτωμαι, Μ. χτήσω (θά),Γ•60«<• νΐΌΓ (υηβ οΐιοβ* ρβΓίΙυβ), γλϋοϊγ;

ΓβΟΟΟφΙ^ΓΪΓ; Γ6£0£η6Γ.

Ανακωχή (ή) , δϋδρβΠδίοη ά"αΓ- Π1β5, «πηΐβΐίοβ, Ιϊβνβ, 0.

Αναλαμβάνω, Μ. λάβω, (θά),ρΓβη- Αγ6 9αΤ 5θί, 56 0η&Γ£6Γ άβ, βη- 1τβρΓβα<ΐΓβ• || . άνέλαβεν αυθόρ- μητος τήν ύχεράσπισίν μου, ίΐ & ρήδ πια ύβίβηδβ. ||. αναλαμβά- νε ίντήνεύθύνην, 05511Π16Γ δ«Γ δθί

1* Γβδροηδαοίΐίΐβ άβ ςο. || . έγώ τό αναλαμβάνω, ]*βη ίαίδ ΠΜ)η α&0ΪΓ6. ι) - Έχαναλαμβάνω , Γ6ρί6θ<ΐΓ6. Η• αναλαμβάνω τήν σειράν της ομιλίας, ΓβρΓβηάτβ 1β βΐ <Γηη άΐδΟΟίίΓδ. ||. αναλαμ- βάνω τάς δυνάμεις μου , Γβρρβη- ΛΓβ $65 ίΟΓΟβδ (δβδ βδρΗίδ). ||• (και ούδ. ή ελλ.) αναλαμβάνω ά- «ό άσθένειαν ή δυοτ^χίαν, Γβίβ-

Υ6Γ (δβ Γβ1βΥ6Γ, ΓβνβηΪΓ, δβ Γ6-

ηκΐΐΓβ) ά'ηηβ ηιαίαάίβ οη <Γυη ιηαΙΙιβιΐΓ ((Ι'υηβ ρβιΐβ), ΓβΥβηΐΓ βη (ΓβοοιίΥΓβΓ δα) δαηΐβ, βΛΓβ ου βηΐΓβτ *η οοηΥαΙβδββηοβ, 56 Γβ- Ιαηΐίι*, 5β Γ3Υ01Γ, ΓορΓβηάΓβ. ||. έχαμα εξ μήνας νά αναλάβω, ) αί έΐβ άι ιηοίδ α ηιβ ΓβηιβιΐΓβ (4 ΓβρΓβηάΓβ). || . δέν -πιστεύω νά άναλάβφ , }& ηβ €Γθίδ ραβ ςιιϊΐ «η Γ6ΥΪ6ηΙ.||. άνέλαβεν εντελώς, 1β Υοίΐ* Ιοα! αίαίΐ ΓβΥβηη (Γβπήδ). Ι• ί χαΐ νομίζεις ότι θά δυνηθώ να άναλάβη άχ* αυτήν τήν δυς•υ- χίαν; ρβηββζ-ΥΟΟδ άοηο ςηΊΙ β1 βη ραίδδβ Γβ)βνβΓ? 3) (εις τόν «θ. άόρ.) άνελήφθη, (μτφορ.), ε- γινεν άφαντος, έχάθη βξαφνα, ίΐ άίδραηιΐ, Π δ'ββϊίρδα. Ανάλατος, η, ον, ηοη δβΐβ, δαηδ 5βΙ. §. ( συνχδχ. χαΐ τρπ. ) αντί Ανούσιος, Ανοστος, ίβάβ. Αναλγησία (ή), αραΐήίβ, θ. ΐΐηραδ- δίΐηΐίΐβ, θ. ίηδβηδίοίΙΗέ , θ. ίη- οΌΙβηεβ, θ. Ανάλγητος (6, ή), ίπιρΛ33ί1)1β, α- ραΐ&ίφΐβ, ίηάοίβηΐ. Ανάληψις , εως (ή) , ΟδβοηιρΙίοη, θ. βδοβηδΐοη, 0. || . (χυρ.) ή— του Χρίστου, ΓΛ5€βηδίοη (άβ Ν. 5.). λναλίσχω, Μ. αλώσω, ΟΟΠδΐιπιβΓ; §. άέρ6θδ«Γ. Ανάλλαγος, η, ον, (χοιν.), ςηί η' €δΙ ραβ ηαοίΐΐέ, ςιιί 651 βη άβδ- Ιιαίήΐΐβ (βη ηέβΐίββ). Αναλλοίωτος (ό, ή), ςιιι η6 βηαη £6 ρ• δ, ίιηιηααοΐβ; ίηαΚβΓαηΙβ, ΪΟΥαΓίαΜβ. || . ( άφ^ρημ. ) τό ά ναλλοίωτον των άρχων (των φρο- νημάτων) του, Πηναΐίαοίΐίΐβ άβ 561 ρΗθθίρ65.

Αναλλο*ωτως, έχίρ. <Γαη• ΐύ*Μ

ΑΝΑ

ρ• Ιηιηιηαοΐβ ί ίπιιη«*1>1βα>•α1,

Αναλόγιον (τό),ρυρίΐΓβ (ά'έ^ΐίεβ).

Αναλογία (ή), ΓβρροΠ; ρΐΌροΓίί- οη, θ. βη&ίθ£ΐ6,θ. οοηνβηβοεβ, θ. οοηίοΓίηίΙβ, θ. οοΓΓβδροοάβη- 06, θ. ΓβίδΟΠ, θ. ||. χβτ' άναλο- γίαν, α ρΓοροΓίίοη, 60 ρΓοροτ- δίοη, 6η Γ&ίδοη; (Αογιχ.) ρ4Γ β- ηαΐο^ίβ; βηβίο^ίςαεπιεηΐ.

Ανάλογος (ό, ή), οοοΓοπηβ , οοη- νβηθί)1β; ρι-οροΓίίοηηέ, ρΓοροΓ- Ιίοηηβΐ, βη&ΐοβηβ. ||. ελαβεν έ- καστος τό άνάλογόν του, οηβουη Α βιι βοη Γ&Κ , ιδε χαΐ 'Ετιβάλ- λον. || . ιδού, 'ιταρε τό άνάλογόν σου, (6ΐΐ6Ζ, τοί]& νοίΓβ Γ&ίΙ. ||. -χληρόνει τό άνάλογόν του (εις ϊ- ρανον), ϊΐ ρ«γβ δα οοΐβ (δα ςιιο- Ιβ-ραΓί).

Αναλογώ, Μ. ήσω, δΙγο Ληβίο^ηβ ου ρΓθρθΓΐίοιιηέ(ρΓορθΓΐίοηηβ1, οοηνεη&Με) α, Ητα βη Γ&ρροΓ( οιι βη ρΓοροΓίίοη («υοϊγ άβ Γλ- η&ίοςίβ) &Υ60 , ΓβροηάΓβ α, οογ- ΓβδροηάΓβ. || . ό χίων ούτος δέν αναλογεί μέ τόν στυλοβάτην του , οεΙΙβ οοΐοηηβ η'βδί ροδ βη ργο- ροΓίίοη ΛΎβο δοη ρίβάβδίδΐΐ. || ή τιμωρία -κρέικι νά άναλογή μέ τό μέγεθος του εγκλήματος, )β ύηΑΐίηιβηΙ άοίΐ ΓέροηάΓβ β ]α ^ΓβηάβϋΓ όα οπηιβ. ||. αί έκ φράσεις του δέν άναλογοΰσι μέ τό μέγεθος του αντικειμένου, δβδ βχ• ρΓβδδίουδ ηβ ΓβροηάβηΙ ρ&β & (ηβ δοηΐ ρ&β βη ΓβρροΓΐ ανββ) 1& ^ΓοηίΙβυΓ άα δυ]βΙ. ||. τό α- ναλογούν εις έκαστον , ιδε Επι- βάλλω.

Αναλόγως» έπί£. ά'ηηβ ηΐδηίβΓβ 8η&1ο^α6,ΔρΓοροΓ(ίοη, βη ρι•ο ροΓίίοη , ρΓοροΓίίοηηβΠοπιβηΙ, ρΓοροΓίίοηηβηιβηΙ , ρΓοροΓίίοη (ΙοηΙβ ρΓοροΓίίοη) β&Γάέβ; βη Γ&ίδοη άβ.

Ανάλυσις, εως (ή), άίδδοΐυΐίοη, θ. §. &η&1νδβ, θ. άέβοπιροδίΐίοη, θ. || . ή άνάλυσις εΤνε τό άντίθε- τον της συνθέσεως, Γδηβίγδβ βδΐ Γορροδβ <3β Ια δγηΐήέδβ. ||. δΓ αναλύσεως (ή) κατ' άνάλυσιν , ?- δε Αναλυτικώς.

Αναλυτικός, ή, ήν, ΓέβοΙηΙίΓ,-ίνβ; αηαΐνΐίςυβ.

Αναλυτικώς, έπί^. ραΓ αηαΐνδβ, ραΓ νοίβ (Γαηαΐγββ, αηαΐνΐίαιιβ- πιβηΐ.

Αναλύω, Μ. λύσω, (ΙέΐΓβηΐρβΓ,άβ- ΙαγβΓ, ϊδε καΐ Α\>όνω. §. (μτφορ.] ΓβδΟυάΓβ. 8• *1&1Υ56Γ, ^ΙΓβ 1

αηαΐτδβ <1β. 8• (ψ™- ή Χ.ημ•)^6- ςοηιροδαΓ; (ιδίως επί μετάλλ.)

ΑΝΑ

23

Α>οάτ6. || . (αύτκθ.) όταν τό μέ- ταλλον άρχίζ^ νά άναλύη, ςααηά 1β ηιβίαΐ βη(Γ6βη ίυβίοη.

Αναλφάβητος (ό, ή), φΐί ηβ βαίΐ ηί Α ηι Β; ί^ηΟΓβηΙ.

Ανάλωσις, εως (ή) , ΟΟηβΟΠίΐηαΐί- οη, θ. άβρβηδβ, θ.

Αναλωτικός, ή, όν, <ριί α Ια ρΓΟ- ρπβΐβ άβ οοηδοπιβΓ.

Ανάλωτος (ό,ή), άηρΓέηαοΙβ, ίη- βχρυ^ηαοΐβ.

Αναμαλλιάρης, α, ικον, έβηβΥβΙό.

Αναμάρτητος (ό, ή), ίηίαίΙΗοΙβ; (θλγ.) ίηιρβββαΜβ. ||. ουδείς ά- ναμβρτητος , ίΐ η γ Λ ροίηΐ ά* ηοηιηιβ ίπιρβοβαηΐβ. ||. (άφ^ρημ.) τό άναμβρτητον, Ππιρβοοαηίΐίΐέ.

λναμασσώ, Μ. ήσω, ΓβπιαβηβΓ. .

Ανάμεσα, έπψ. α ΙΓαΥβΓδ, αη ΙΓ«- ΥβΓδ.

Αναμεταξύ, έ*ί£. ϊδε Μεταξύ. ||. αναμεταξύ μας, (φρσ. όταν θέλω- μεν νά φυλαχθη μυστικόν τό λε- γόμενον), (δοϋ άί(, οβία δοίΐ άΜΐ) βηΐΓβ ηοηδ, άβ Υοηβ α ηιοί.

Αναμμα (τό), ΓαβΙίοη (ΓαΝιιηιβτ.

Αναμμένος, η, ον, πθ. χρκ. τής μτχ. του Ανάτιτω, αΐΐυηΐβ, -έβ. §. αΓάβηΙ. || . κάρβουνα αναμμέ- να, άβδ βηαΓΟοηδ ατάβοΐβ.

Ανάμνησις, εως (ή), ΓβπάηίδΟβη- οβ, θ. ΓβδδοηνβηΐΓ.

Αναμορφόνω, Μ. ώσω, ΓοΓΠίβΓ (1β ηουνββυ, ΓβίοΓηιβΓ.

Αναμόρφωσις, εως (ή), ΓαβΙίοη άβ ΓβΓοΓωβΓ, ΓβΓοΓπιαΙίοη, θ. ΓβΓοΓ- ηιβ, θ.

Α ν αμόρφωτης, ου (ό), ΓέίΟΓΠίαΙβίΐΓ, -Ιήοβ.

Αναμφίβολος (ό, ή), άοηΐ οη ηβ ρβαΐ άοαΙβΓ, ίηάαΙ)ίΙαο1β.

Αναμφιβόλως, έπί^. βαηδ άοιιΐβ, ηοΓδ άβ άουΐβ , ίηάιιοίΙαΜβ- ηιβηΐ; ίηΓαΠΙίηΙβηιβηΙ.

Αναμφισβήτητος (ό, ή) , ςηΐ Π6 δουηΊτβ ροίηΐ άβ άίΓβοηΗό, ίη- οοηΐβδίαοΐβί ίηοοηΐβδίέ; ίηάηΜ- ΙαΜβ.

Ανανδρία (ή), ΙέοηβΙέ, θ. ροΐΐοη- ηβηβ, θ. (χυδ.)οοιιαΓ(ϋδβ, θ.οα- βηαΓάίδβ, θ.

Ανανδρο; (ό, ή), Ιέοηβ , ροΙίΓΟη, (χυδ.) οουβΓά, οβ^ηαΓά.

Ανάνδρως, έπψ. 1αοηβπιβηΙ,(χυδ.) βοιΐθΓθ*βιηβηΙ.

Ανανιόνω, Μ. ώσω, ΓβηοηΥβΙβΓ; Γ&ίβυηΐΓ, || . άνανεοΰμβι τήν φι- λίαν (τήν συμμαχίαν κτλ.) μετά τίνος, ΓβηοηβΓ αήιίΐίό (αΐΐίαηοβ) ανβο ο;.

(λνάνευσις, εως (ή), άρχ. Γβίαδ.^

ΐΑνανεύω, Μ. νεύσω, (βρχ.) ηίβΓ

Ι (χυρ,βηΐβναηΐΐ• Ιόιο), ?οΓυ5οτ,

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ£Ϊ€

Η

ΑΝΑ

ΑΝΑ

ΑΝΑ

Λνανίωσίζ, «*< (η), ΓθΐΐΟΐΐΥβΙΙβ- ιηβηΐ; (Ν>.) ηονβΐίυη.

Αναντίρρητος (6, ή), ίΐοηΐ οη η'η ηβη α ΓΟίΙΐίο (α οουΐΓβύίΓΟ, β ΓορΙίςυοΓ), ςυί υο δουηΊ-β ροίυΐ (Ια Γβρίίςϋβ, ίηοοη^βδίαΜο, ίιι- νΐηοίΜο.

αναντιρρήτως, έττίρ. 53Π9 ΟΟΐΐΐΓβ- άίΐ, δ«η5 Γορίίςυο, ίυοοηίοδία- υίοπιοηΐ, ίηνίϋθί1>ΙεηίΐβοΙ

^ναξ, αχτος (6), αρχ., ό Βασιλεύς.

Αναξιοπαθώ, Μ. ήσω, δουΠτΪΓ ίη- «Ιϊ^ηοιιιοπΐ (δαιίδ ί'ανοΐΓ ηιοΓίΙό).

ανάξιος, α, ον, ίοάί^ηο. §. ίηοα-| ρα1)1β. || . είνε πάντη ( παντάπα- σιν) ανάξιος, ί] εδί ΙυυΙ α ΓαίΙ ίπϋθραβίο. || . εινε ανάξιος, (ΓθδΙ υη ραυνΓβ ηοπιηιο. ||. έφάνη α- νάξιος ττ,ς πατρίδος, ίΐ δ άόηιό Πΐό ά<5 Ια ραίιίο. || . πράττει ά νάξια εαυτού (του γένους, τοΰ έπ αγγέλματος του ), ίΐ (ΙοΊηοηΐΗ δοη οαταοίοτο (δα υαίδδαιιοο, δα ρΓοΓοδδίοιι).

λναξιότης, ητος (ή), ίυάΊβηΜ, 0. §. ίηοαραοίΐό, θ.

λναξίως, έπίρ. ίηϋΊ^ηβηιεηΙ, <Γυ- ηβ ηιαυίοτο ίπάί^ηβ υυ ηοιι ηιό Πΐέο. ||. έκο'.νώνησε (των θείων μυστηρίων) άναξίως, ΟυηΐηΐυυίοΓ

2\νάπαλιν, έπί£. (αρχ.), εή δΟΐΐδ

€0θΐΓβίΓ6 (ΐΠΥΟΓδΟ), 811 ΓΟΟΟυΓδ;

§. (Λτν.) νίοο ΥΟΓδίΙ. || . (συνήθ. ένάρθρ.) τό άνάπαλιν, ΓίηνεΓδΟ.

1| . έκαμε τό άνάπαλιν, ίΐ α ΓαίΙ ΓίηνοΓδβ. ||. ή γυνή πρέπει νά {νε πιστή εις τον άνδρα της καΐ τό άνάπαλιν, ίΐ ΓαυΙ ςιΓυηβ Γοηι- ηιβ δοίΐ Πάο,ΐο α δοη πιαη οΐ ι•έ- οίρι-οςυεπιευΐ (εΐ νίοο νοΓδά). αναπαλλοτρίωτος (ό, ή), ίηαΐίοηα

πι£. οοηιιηοιίεπκυΐ, α Γβίδε, ϊ- δε καΐ Ανεσις. Αναπαύω, Μ. παύσω, ΓβίΓΟ ΓΟρο- δΟΓ. ρΓΟΟϋΓΟΓ άυ Γοροδ. ||. (μσ. αύτπθ.) ρΓοπϋτε άυ Γοροδ , γο-

ρΟδΟΓ, δΟ ΓΟρΟδΟΓ, δΟ ϊΐόΙαδδΟΓ.

|| . άναπαυ6ητε ολίγον , ριτηοζ (ϋοηυοζ ηυιΐδ) υη ρου α* β Γοροδ. §. (μτφορ.) αναπαύω την συνεί- δησίν μου, ηιοΙΙγο δα οοιίδοίοιι- ιο ου ρ.ιίχ, αοςυίΙΙοΓ δη οοηδοί- 01)00. || . γιάνα ανάπαυση την συνείδησίν του, α ΓαοαΛίΗ (ροιίΓ Γαθ(|υίΙ) ιίο δα ουιΐδποηοο. || ό θεός άναπαύ-αι τον (?) άναπαύ- σαι τήν '^υ/ήν του, ϋίοιι νοιιίΐΐο ανοΪΓ δυη αυιο , Οίου Ιιιί Γηπ-ο ράιχ.

Λναπετάννυμι, Μ. πετάσω, (αρ/.Λ (ΙόρΙοΥΟΓ. || . άνεπέτασε την ση- μαίαν, Π (ΙορΙονα Γόίειι&ιπί. ||. μέ άναπεπταμίνας σημαίας, ου- 1 δοίμιιοδ ϋόρίονόοδ. ;

Ανάπηρο; (ό , ή), αρχ., ΟδίΓορίό : ΐηιροίοιιΐ.

Αναπλέω, Μ. πλεύσω, ΓΟΐυοηΙΟΓ (αη Ποιινο): αΙΙοΓ α ιηουΐ.

Αναπληρόνω , Μ. ώσω, ΓβηιρΙΪΓ; οοιηρΙοΙΟΓ , δυρρΙόοΓ ; τοιηρία- οογ: οοπιΜογ, ΓορηΓΟΓ. ||. άνα- πληρώ τό έλλειπον (λογαριασμού κτλ.), οοπιοΙογ 1β (Ιόΐΐοίΐ. ||. ά- ναζληρώ χωρίον (έσφαλμένον) αρ- χαίου συγγραφέως, ΓΟίαυΙΪΓ (ιοδ- ΙίΙυβΓ) υα ρηδδα^ο άβ ηυοΐςιιο αυίοιίΓ αηοίοη. |{. ό άναπληοών τον τρόεδρον (απόντα) δικαστής, 1β ίυ^ο ςαί Γοιυρίαοβ 1β ρΓΟδί- (ΙοηΙ.

Ανα-λ/ρωσ-ς, εως (ή\ ΓίίοΙίοη (Ιο οοηιρΙιΊοΓ (ιίο δυρρΙόοΓ οίο. Γοηιρίαοοηιοηΐ.

Αναπλτρωτιχδ; ή, δν, ςυ! δΟΓΐ ά

Ιαυχ δοηΐ ίυ«1ίόηα1)1οδ. ||. (άφη-

ρημ.) τό άναπαλλοτρίωτον των Ι ,.

του ς-έμματος κτημάτων, Γίηαΐίό- να1Γν&ω^ 4

. ιι. τα προικώα κτήματα ε'ϊ- .' ' '. ' ,' . -

νε αναπαλλοτρίωτα, Ιοδϊ,ίοηδάο- *»ΡΡ^ ^ΡΡίοπιουΙαίΓο: δυρ-

χ δοηΐ ίη«1ίόη«Μοδ. II. ίάΒΤ- Ρ εαη.1• Ν• "*»™Κ «ναπΛηρωτι-

κυς, }ΐ\%£ δαρρίοαυί.

εύσω, ρΓοιίίΐΓθ υα-

Γ0ηη0β " Η Αναπνοή (η), ΓΟδρίΓαίιοη, θ. Ιια

Ανάπαυσις, εως (ή), ΓΟρΟδ, Γθ1έ-| οήβ, άόΐαδδοπιοηΐ; οοηιιυυίϋΐέ, 0. βίδβ, θ. || . ή νύξ εινε καιρός αναπαύσεως, Ια ηυίΐ εδί 1β Ιοηιρδ <1υ Γβροδ. || . ή Κυριακή εΤνε ή-

{ίΑΒΟϋΟ. || . γιρισέ το ανάποδα, ΙυυΓυοζ-Ιο οιι δβυδ ίην©Γ§β. ||. έ- φόρ:σ£ τό 'σκιάδι της άνάχοδι (τό οπίσω εμπρός), οΐΐο β ϊηϊδ δυη ϋυηυοΐ δοηδ ιΐονβυΐ άοΓΠΟΓβ. §. (καΐ μτφορ.) το έπτρε (τό έςέλα- 6εν) ανάποδα, ί] Ιο ρηΐ * εοη- Ιτο-δουδ (α τουουΓδ, ά οοηίο- -ρ<^1, ά Γθ1)Γουδ«ο-ρυί1, α ^3υ- ι•Ηο, ιίο ΐΓανοΐδ, <1υ υιαυναίδοό- Ιό;7 ίΐ Γα ηιαΐ ρΓίδ.

Λναπόδεικτος (δ, ή), ψύ η'βδί ρβ^ ου ώο δαιίΓαΐΙ ύΐΓβ (ΙόιυυηίΓΟ, ί>αηδ ρΓοπνοδ.

Αναποδιά (ή), κοιν. ή Παραξενιά, ΙιιιηιοϋΓ ΓβοουΓδο, 6. ΐΓανοΓδ (<Γ

Ο^ρΓΪΙ).

Λναποοίζω, Μ. ίσω, ΓΟνοΐΐΐΓ δϋί δοδ ραδ; ΓοΙτομΓαιΙοΓ.

Αναποδισις, εως (ή), Γ «Οΐίοιΐ άο ΓονοιιίΓ δυΓ δθδ ραδ; Γ0ΐΓθ£Γ3(1α- Ιΐυη, 0.

Αναποδογυρίζω, Μ. ίσω, κοιν. αντί Ανατρέπω, ΓΟΠΥΟΓδΟΓ, ΟΙι)1ηι(ΟΓ, «•Ιο. '

Αναποδογ.ρισμα (τό),κοιν. ή Ανα- τροπή, ΓοηνοΓίϊβιηουΙ.

Ανάποδος, η, ον, ςυί €δΙ 8 ΓβΠ- νοίδ (α Γθί)θυΓ5, 8 οοηΐΓβ δοη» Οΐϋ.). ||. ή ανάποδη (ένν. μεριά) πανιοϋ κτλ., ΓοηνοΓδ, 1β οό16 <1ο ΓοηΥΟΓδ, Ιο ηιαυναίδ δεοδ. ι) (μτφορ.) ό Λιετραμμένος καΐ Πα- ράξενος, Γ0ΥΛϋη0, Γθ1)ΟϋΓδ, οίο.

Αναπόλησις, εως (ή), ΓβΟΐίοη άβ ΓορβδδΟΓ (Ιαυδ δοηββρπΐ (<1ο δβ ΓΟδδοηνοηίΓ).

Αναπολόγητος, ος και (κοιν.) η, ον, ηυί ηο ρουΐ ^Ιγο ]ϋδ1ίύβ. \\. ε- μεινεν αναπολόγητος, ίΐ άοΐυου- τα ουηίυυίΐυ (δαηδ Γορίίςυο). ||. τον έκαμε νά μείν^ αναπολόγη- τος, ίΐ Ιο ροιίδδα 8 1>ουΙ, ίΐ 1β ϋαΙΙίΙ ου πιίηο,ίΐ Γβ οοηΓοηάυ.

Αναπολώ, Μ. ήσω, ΓοραδδΟΓ (Γθυ- 1οι) (Ιαιίδ δοη οδρηΐ; δβ Γβρρβ- Ιογ.

Αναπόσπαστος (6, ή), <|υί Π6 δβυ-

μερα αναπαύσεως, ίβ (Ιΐηίθηοηο

Γαΐΐ ^ΐΓβ αΓΓαοηβ (ιΐόΐβοΐιό). Ιοίηο, θ. || . έπιάσΟη ή αναπνοή! Α ναποσπάστως, έπίρ. άβ ΠΐβιηίόΓβ του, ι] βδΐ (ίΐ δο πιίΐ) ηοΓδάΙια-] ά ηο ρουΥΟΪΓ όΐΓβ 8ΓΤ8θΙι^ {άέ-

Ιαοηέ). Αναποφάσιστος (ό,ή), νλγ.,ΪΓΓόδΟ- Ιυ, ίυιΐβοίδ, ϊιιϋοΐοΓΠιϊηό. ||. εΐ- νε πάντοτε αναποφάσιστος, ίΐ βδΐ Ιου,)(ΗΐΓδ (Ιαηδ ΓίΓΓόδοΙυΙίαη. ||.

Ιοϊβο, ίΐ ροΓίΙίΙ ήαΐοίηβ. ||. μέ- χρι τελευταίας μου αναπνοής, ]υδ- ςυ'ά ηιοη (ΙοΓηίοΓ δουρίτ. ||. ή άδηλος αναπνοή, Ια ΐΓαηδρίιτα-

Ιίου ίηδοπδίυΐο. - .ν^^„«4ι^ „»Μβ « *» »^^1ΪΛ..^»Λ. ,,.

#δΙ υη ίθ« ά€ Γβροδ. |). (καΐ μτ- Αναπόβλητος (ό, ή), ίηβΐϊΐίδδίυΐο (άβΤιρηα.) τό άναπο:;άσιστον, Γ φορ.) υπέρ αναπαύσεως τής ψυ- (χυ?. βλγ>;β ΐΓΓόδοίυΙίοη, θ. Γίηίόοίδίοιΐ, 0.

//ης του (δεινός), ρουΓ Ιο Γβροδ ιΐβ ΓΑηιβ ά'(υη Ιοί) Αναπαυτικός, ή, όν, ρΓΟρΓβ 8 άέ- ΙαδδβΓ, οουιπιοίΐβ, βΐδό. ||. (τό οοηΐίο-ροίΐ , ά το1)Γουδδο-ροί1; Αναποφεύχτως, έπί^. ίηάίδρεηΜί- πλθ. ούδ.) Αναπαυτικά , «ντί έ- άυ ιυαυΥαίδ οόΐό; & ΙτανβΓδ, α' ϋΐοηιοηΐ.

Ανάποδα, έπίρ. 8 δβηδ ίηνοΓδβ, α ΓοηνβΓδ, 8 οοηίΓο-δβηδ, ά Γβ- 1>ουΓδ, δοηδ (ΙοΥηηΙ οΌγγιογο , ά

ΓΐικΙόΙΟΓηιίηαΙίοη, θ.

Αναπόφευκτος, ος καΙ(κοιν.)η, ον,

ίυα'ίδροηδαοΐο, Γδε χαΐ Λοευχτος.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ£Ϊ€

ΑΝΑ

Χνα»τ«ρονω, Μ. άσο, (μτφορ.), Γβ- 18*«Γ 1« €ΟΟΓ8£6 { 1β8 βδρβΓβΟ-

063) (Ιβ ς., ΓένβίΠβΓ.

ΑναίΓΓυξχς, εως (ή), άβΥβΙορρβ- αιβαΐ, βιρΙίΰΑΐίοο, 0. έοΐαίτοίδ- δβιηφοί.

Ανα-χτύσσω, Μ. πτύξω, άβΥβΙορ-

ι ρβΓ , έοΙιίτοίΓ , βχρΙίιμιβΓ ; άβ- ρΐ07«Γ•

λνάχτω, Μ. άψω, «ΙΙιυαιβΓ. ||. (ά- μτβτ. αχιττά.) ρτβαάτβ Γβα, (χαΐ άχλ.) ρηηάκ, 8*8ΐ1οαΐ6Γ. ||. ά- ναψα ( δέν άναψεν) 4ή υσχα, Γβ- ΙΒΟΓ06 Α ρΠ9 (θ'β ρ83 ρΗδ). ||. αναψεν ή γωνιά, 1β Γβυ ρπΐ & ]8 ΟΟβιοΪΒββ. $. (χαΐ μτφορ.) 6 πό- λεμος άναψεν άπ' ολα τά μέρη, Ια βοβττβ 8'*11ααΐ8 <1β (οαΐβδ

Ρ&Γ15.

Αναρθρος (ό, ή), ΗΜΓΐίοΐΐΙβ. Ανάρβρως, έπί£. (γρμτ.)> 8ιιη9 •Γ"

αναρίθμητος (δ, ή), 8803 ΟΟΒΙΟΓβ, φό 634 δβοδ ηοπι1>Γ6 , ίηηοπι- ]>Γ8ΐ>1β; ίηοβίοιιΐβοΐβ; ίηιηιβοδβ. |. ίγει αναρίθμητα πλούτη (χρή- ματα) 9 ίΐ Α 465 ΙΉΔ68&6& ΪΛ- Π16Ι1568.

Αναρμόδιος (δ,ή), οοο οοαιρβίβοί, ΠΐϋΟΠίρύΙβαΙ. ||. εΓνε πάντη α- ναρμόδιος ιερός λύσιν του ζητή- ματος τούτου, Π ο'βδί ρ88 οοιη- ρβίβηΐ ρ•ιιτ οβίΐβ αιιβδίίοο, εβί- Ιβ ςιιβδϋοη ββΐ ΙουΙ 8 ίαϋ 1κο?3 άβ δα οοιηρβίβαββ.

ΧναρμοοΊότης, ητος (ή), ΙΟΟΟΙΟ- ρβίβοοβ, θ.

Ανάρμοστος (6, ή), φΰ ο'ββΐ ρβδ

ν1»6ο-*6&οΐ ( βοηνβοβοΐβ) , άίβ- οοητβαβιιΐ , ιμΙ &β«ηΙ; άίδοοι-- άβοΐ. $. άέτΜδοποΑΟΐβ. §. (έτεί καιροί) ιοάυ.

λναρχάζ>> Μ. άσω, (αρχ.), «οΐβ- τβΓ, βαιροπβτ (βΥβο Υίοΐβοοβ).

Ανάρπαστος (ό, ή), αρχ., βοΙβΥέ, αηρςτίέ.

Αναφχίζω, Μ. Ισω, (αρχ.), Γ•θί- π»€Γ (Γ&11αηι«Γ , ηνϊνβΓ) 1β Γβα (χαΐ μτφορ.) 1β £αβΐτβ (1β 00α< Τ8£6 άβ ς.) β4θ; ΓέΤβίΠβΓ, Γβδ- 8θ5€ϋβΓ. )|. άνε#ιπίσ0η τό μΤ οος, Ια ηβίοβ 6β ΓβΥβΗίΑ (β'ββΐ ητίτέβ βίο).

Αναφχώμαι (χ. Μ.) , ^Ηπίρβτ $Γ8ΥΙΓ.

Ανά^ωσΊζ, εως, (ή), ΓβΟΟΟΤΓβΟΙβΟί (ΓτΙβϋϋδββΟΙβΟί) άβ 1β 88θ4έ ,

οβΜΥ&Ιββέβοββ , β. ||. εΤνε (ευρί- σκεται) είς ανά$ωσ«ν, Η 681 οοο ^«1«60βο( , Η 69( (ίΐ βηΐΓβ) βη

τ«ΒΤΑΐ€β€«οοβ, Γδβ χαΐ λναλαμ

β*ν*.

ΑΝΑ.

λναρχιχός, ή , 6ν, βηβΓθ1ϋφΐ€.

Αναρχος (6, ή), Μοβ οοπιιηβηοβ'

ωβηΐ. λναααίνω, Μ. ανασάνω (Θά),χοιν

αντί λναιινέω. λνάαασμα (το) χαΐ Ανασασμός (ό) , χοιν. ή λναιτνοή Ανασηχονω, Μ. ώσω, βοοΙβνβΓ. ||

άνασηχόνω τό φόρβμά μου, ΐΓΟίιβ-

8€Γ (ΓβΐΓ0υ5δ€Γ, ΓβΙβΥβΓ) 94 ΓΟ- 1)β. || . (μσ. αύτκθ.) άνασηχόνο- μαι, Ββ ΙΏ6((Γ6 8ϋΓ 90Π δέαηΐ. Ανασήχωμα (τό), Γδοΐίοη άβ 5θυ•

ΙβΥβΓ (<1β ΓβΙβΥβΓ βΙΟ), ΓβίΓΟϋδ-

86111601. λνασηχωτός , ή, όν , - Αναχουφω-

τός. Ανασχάχτω, Μ. σχάψω, ΓοώΙΙβΓ,

ίβίΓβ <168 ίοαίΐΐβδ. Ανασχαφή (ή), ίοΐΐίΐΐβ, •. 6X08 ΥΛ-

Ιΐοη, 0. Ανάσκελα, έπψ. 8αΓ 1β <1θ8, 4 Γ

60Υ6Γ8, λ 1& ΓβηΥ6Γ86. Ανασκευάζω, Μ. άσω, Γ^ΓυΙβΓ. Ανασχβυή (ή), τέίιιΐβΐίοη, 0. οοη-

ίΊι(8ΐίοη, θ. Ανασχίρτησις, ιως (ή), |Γ6888Ϊ116-

ωβιιΐ. λνασχφτω, Η. ήσω, Ιγ683&Ϊ1Ηγ. Ανασχολοκίζω, Μ. ίσω , (άρχ.) ,

6Πΐρβΐ€Γ. Ανασχολοχισμός(ό),Γαο(ίθΙ1 ά'βπΐ-

Ρ&16Γ, βιηρθίθπιβηΐ. Ανασχουμιτόνω, Μ. ώσω, ΓβίΓΟίΐδ-

86Γ (ΓβΙβΥβΓ) 168 πι&ηοηβδ <Γιιη

η&1)ίΙ. || . (μσ. αύτοιτθ.) ΓβίΓΟίΐδ-

86Γ (ΓβΐβΥ6Γ) 368 ΠΙβηΟΟβδ , 86

ΓβίΓουδδβΓ. §. (συΥκίχ.) 8β (Ιίδ-

ρΟδβΓ (Λ £&ΪΓ6 ςθ.), 81^Ιΐίδ6Γ δ6δ

οουίβηαι ( ιεαροιμ. ), βηΐΓβρΓβη- (1γ6.

λνασχουμιτωμα (τό) , Γ6(Τ0ΐΐδδ6• ιηβοί άββ ηι&ηοηβδ.

Ανασσα, ης (ή), θ.του Αναξ,• Βα- σίλισσα.

Ανασταλτικός, ή, όν, (Νμ.), φΐί & 1& ίοΓΟβ άβ δυβρβηάΓβ, δυδρβη- 3ΪΓ. ί) (ίατρ.)8η&δΙαΗΐςυο.

Αναστάσιμος (ό, ή), ςυί οοηοβΓΠβ 1β ΓέδαΓβοΙίοη ((1β Ιβδυδ ΟτΐδΙ).

Ανάς-ασις, εως (ή), ΓέδυΓβοΙίοη, θ,

Αναστατόνω, Μ. ώσω, πιβΙΐΓβ 860δ ά688ΐΐδ άβδδουδ, 1>ουΐ6Υ6Γδ6Γ,

ά6ΥΑ8(6Γ•

Ανάστατος (6, ή) , ΠΗδ δβοδ άβδ-

δαβ άβδδουδ; ΓΑΥ&^έ, άέΥ&8(6,

1)0υΐ6Υ6Γδέ.

Άναστάτωσις, εως (ή), Γαοΐίοη άβ

ΠΙβΙΐΓβ 8608 (ΙβδδΟδ (ΙβδδΟϋδ, Βθυ1βΥ6Γδ6016θ(, <1έΥ8δΙ&ΙΪ0Ο,θ. Γβνβ^β.

Αναστέλλω, Μ. στείλω (0ά), αρχ., 80βρ60€ΐΓ6 ; Γ61601Γ , ΓβρΠΟΚΓ ,

ΑΝΑ

25

Αναστέναγμα (τό), ΓλΟΐΙοη άβ

80θρΪΓ6Γ.

Αναστεναγμός (ό), κοιν. ό Στεναγ- μός, δΟυρίΓ, ^60088601604.

Αναστενάζω, Μ. άξω, κοιν. αντί Στενάζω, δουρίΓβΓ, &πύτ.

Ανάστημα (τό), 1αΐ1ΐ6,θ. 8ΐ*ΙΐΐΓ6, 0. || . ίχει καλόν ανάστημα, ίΐ 8 18 (ΐΐ 691 άβ) Ιΐίΐΐβ ΟίβΟ ΡΓ186, ίΐ 681 οίβο ρπδ άβ 68 Ι8ί11β. ||. Τιτχος μετρίου αναστήματος, 11Π β06Υ&1 βοίΓβ άβιιι ΙλίΙΙβΒ.

Αναστήνω (κοιν. αντί Ανίστημι), Μ. στήσω, ίβΙΓβ ΓβΥΙΥΓβ, Γ68808- οίΙβΓ. ||. τό ίατρικόν τοΰτο τόν άνέστησε, 06Γ6θΐ6ά6Γ8 Γ68808- Οϋέ. || . (καΐ αύτι:0.) όλοι οι Αν- θρωποι θ' αναστηθούν είς τήν δε»- τέραν χαρουσίαν, Ιοιιδ Ιβδ ΔΟΠ1- Πΐβδ Γβ83ϋδθίΙβΓθθΙ ΑΟ άβΓΟΙβΓ

ίυ^βωβηΐ.

Αναστολή (ή), ΓαοΙϊοο άβ βοδρβη- άΓβ βίο , (ιόιαιτ. Νμ.) 8118060* βίοο. 0; ΓβΙβαΙίοο.

Αναστροφή (ή) , σχήμα γρμτ. χαΐ

ίτρ.,ίθΥ6Γ810Ο, 0.«Ο8βΐΓθρθβ,0.

λνασυρτϊιρι (τό) , άγγ. , Υ886 8 ρώ-

36Γ, 56311.

Ανασύρω, Μ. σύρω (0ά) , ΙίτβΓ άβ Γββο (ά'αο ροίΐβ), ροίδβΓ.

Ανατέλλω, Μ. τείλω (0ά),δ6ΠΙθη- ΙΓ6Γ (ρβΓθΙΙΤβ) βΟΓ ΓηΟΠδΟΟ, 8β

ΙβνβΓ. || . ανατέλλοντος του ηλίου, 8ο ΙβΥβΓ άα δοΐβίΐ. Ανατέμνω, Μ. τέμω (Θά), ί81Γ6 18 άΐδδββίίοο ( ά-υο οοΓρβ) , άίΒββ-

φΙβΓ.

Ανατοκίζω, Μ. (σω , ρΓβοάΓβ 168 ίοΐέι-ύΐδ άβδ ιοίέϋέΐδ.

Ανατοκισμός (ό), ίοΙέΓ6ΐδ ά«8 Ιη- %έτΗ$, βηΑΐοοίδΠίβ.

Ανατολή (ή), ΙβΥβΓ (άο βθ1βί1).8; (συνκδχ.) 1β ΙβΥβοΙ, ΓοπβοΙ, 1 βδΐ. || . '-κρός ανατολάς, 8α ΙβΥβηΙ, 8 ΓοπβηΙ. || . §• ^όέμχόριοντής Ανατολής, 1β οοιοοιβΓΟθ άο Ι-β-

Υ8θΙ. .

Ανατολικός, ή, όν, φΐί 631 ά«10- ΓίβοΙ οα 8 ΓΟΓΪβοΙ, 0Π6Ο481. || . δνεμος, ανατολικός , ΥβοΙ ά'ββί. || . αϊ άνατολικαΐ Ινδίαι, 168 Ιο- άβδ ΟΓίβοΙδΙββ. ||. (τό πλ•. οΟδ.) Ανατολικά, έπί^. αντί Προς ανα- τολάς, ΥβΓβΓοτίβοΐ.

Ανατομή (ή), ΓβοΙίοο άβ άΐ886- φΙβΓ, άΙδδββίίΟΟ, 8. βΟβΙΟΟ»6, 0.

Ανατομία (ή), βοβίοπίίβ, 0.

Ανατομικός ή, όν, φΓι οοοΟβΓΟ* (ςυί δβ ΓβρρΟΓίβ β) Γ8θβ1οοιίθ, &ηβΙοοιί(]υβ.

Ανατομικώς, 1*%. 808ΐ0ΙΟ1φ16- οιβο(.

Ανατόμος (ό), 8θ8(0Πΐΐ8ΐ6.

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

26

ΑΝΑ

ΑΝΑ

ΑΝΔ

Χνατρηττικός, ή, όν, φαί 6βΓΐ β ΓβηνβΓδβΓ βίο.,άβδίΓυβΗΓ, δϋΒ- τβΓδΐΓ;(Νμ.)ρβΓβηιρΙοίΓβ. ||.εν- στασις ανατρεπτική , (δικονμ.) ,

βΧββρίΐοη ρ©ΓΟΠΐρΙϋΪΓΟ.

λνατρέπω, Μ. τρέψω, ΙουΓηβΓ δβηδ άβδδαδ άβδδουδ, ιβηΥβΓδβΓ, οαΐ- 1)υΙβΓ ; άβίΓυΐΓβ , ίηΙβΓνβιΊίι• , δυΟΥΟΓίΪΓ, 1)βυΙβΥ0Γ«βΓ ; (έττΐ ■πλοίων) βηανίΓθΤ. (έπι ©χημ.) νβΓδβΓ. §. (μτφορ.) ΓβΓαΙβτ; (1ό- βΟηϋβΓίβΓ. §. (Νμ.) ρβπηιβι•. || . ανατρέπω (αναιρώ) επιχείρημα τι 4κ θεμελίων, 1>αΙΐΓ6 6η Γαίηε ιιη ΓαίδοηηβηιβηΙ. ||. άνέτρεψεν όλα του τα σχέδια, ίΐ άβίΓηίδϊΙ Ιοιίδ δβδ ρπ)]είδ, ίΐ α άβι-αηςβ δ€δ ΦαΙΙβηβδ (παροιμ.), Π Ιοί γοπι-

ρίΐ ΙΟυΙβδ δβδ ΠΊΟδϋΓΟδ. ||. (καΐ πθ.) ή λέμβος ανετράπη, Ια 1)3Γ- ςυβ βΙιανΪΓα. ||. ανετράπη τό ό- χημα, Ια νοίΙϋΓβ >ΌΓϊ>β.

ανατρέφω, Μ. θρέψω, βΙβΥβΓ.

λνατρίχω, Μ. τρέςω ή δράμω(θά), χυρ. μτφορ. ΓβΗίοπΙβΓ (αα ρπη- βίρβ, α Γυπ^ίηβ (Γυηο ο1ιο*?ο).

Ηνάτρ-.χα έπίρ. ά βοηΐΓβ-ροίΙδ, ά

ΓβΟΓΟυδδβ-ροΠδ, & Γθ1)υυΓδ.

Ανατριχιάζω, Μ. άσω, ίϊϊδδοηηβΓ, Γγομιγ, (οίχ.) βγοίΓ Ια οΙιαίΓ (Ια ρβαυ) α1 ο ρου Ιο.

Ανατρίχιασμα (το) χαΐ

Ανατριχίλα (ή), ίϊίδοηηβηιβηΙ,Γπδ- δθη, ίϊέιηίδδβηιβηΐ , (οίχ.) ρβαυ (οηαΐΓ) άβ ροαίβ. || . έχω άνατρι- χίλαις, ανοΐι- Ιβ Γηδδοη (άβδ Ιΐβ- ηιίδδβηιβηΐδ), £ΐτβ (Ιαηδ Ιο ίϊίδ- δοη, ανοΐΓ Ια οΐιαίτ ϋβ ρουΐβ.

Ανατροπεύς, έως (ό), (ΙόδίΓΐιΟΐουΓ.

ανατροπή (ή), ΓβιΐΥίΤδβιηβηΙ,ΙκΗΐ- ΙβνβΓδ<?ιηβηΙ, δυηνοΓδίυη, θ. ίιι-

(ΟΓΥβΓίίΟΙΙ, θ. σπν.) ϋΥΟΓδίοη,θ.

(Χμ.) ρβΓβιηρΙίοη, θ. ||. ή ανα- τροπή (της δίχης) δέν γίνεται αυ- τοδικαίως, ειμή μόνον έτ:1 Ειρηνο- δικείου, και τότε μετά παρέλευ- σιν έξαμηνίας, (διχονμ.), Ια ρβ- Γβπιρίίοη π'α ραδ Ποα (Ιβ ιΙγοΗ, δι ββ η'οδί αα ]υ$β (Ιο ραίχ εΐ αρι-βδ δίχ ηιοίδ ραδδβδ. ί

Ανατροφή (ή), εάυεαίίοιι,θ. ||. άν- θρωπος χωρίς άνατροφήν , Γδε Α- νάγωγος.

Αναυλος, ον, δαηδ ραγοΓ <3β ηαυ- Ιίδ, δαιίδ ΓγοΙ.

Αναύξητος (ό,ή), γρμτ., αυί ηβ Γβ- ςοίΐ ρβδ (Γαυ^ηιβηΙ, ςυί δ€ οοιι- ίυ^υβ δαηδ αυ$ηιβηΙ.

λναυςήτως, έπί£. (γρμτ.), δαηδ αυβ- ιηβηΐ.

αναφαίνομαι, Μ. φάνω (θα), 5β πιοηΐΓβΓ (άβ ηουνβαυ), ΓβραΓαι- ΐΓβ ; (άπλ.) αρραΓ&ΗΓβ.

Αναφαίρετος (6, ή), ςυί ηβ δ'βηΐβ- Υβ ρβδ, (κυρ. επί ιόιοκτησ.) ϊη- οοιηπιαίαβίο.

Αναφαιρέτως, έπίρ. δαηδ ροηνοΐΓ £ΐΓβ βηΐβνβ, (κυρ. επί ίόιοκτησ.) ίηοοπιιηπίαβίοηκ'ηΐ.

Αναφανδόν , έπίρ. οιινβΓίειηβηΙ, ηιαηίΓβδΙοηιβηΐ; α άόοοανοΓί. ||. κηρύττομαι αναφανδόν ότι πρεσ- βεύω (εναντίον τι των καθεστώ- των) δόγμα ή ακολουθώ σύστημα, αι-ηοΓοι (Ιο Ρ) ΤΓηοηίδωο,Ιο 8αίη- δίηιοηίδηιε ϋΐο).

Αναφέρω, Μ. φίρω (θά) , ΓαίΓΟ υη ταρροΓΐ οα δυη ΓαρροΓΐ, ταρ- ΡογΙογ, οίΙβΓ, ΓαίΓΟ ιιιοηΐίοη , ηιοηΙΐοηηοΓ, αΙΙό^υοΓ; (οικονμ.'; ΓοΙαΙοΓ. §. γοΓογογ . ||. (ασ. ή τΟ.) ανοίτ ταρρυΓΐ (ιΗιτ ΓοΙαΙίΓ) ά.||. άναφέρειν τ:νά ώς παράδειγ- μα, οίίοΓ ς. ροιίΓ οχεηιρίο. ||. μή άναφί'ρης τό ονομά μου, ηο ΠΙΟ οΐΐοζ ραδ. ||. το σχόλιον τοΰτο α- νατίθεται είς(άφορα) τό δεΤν α μέ- ρος του κειμένου, οοΐΐο ηοΐο δθ Γΐ'Γί'ΓΡ ά Ιοί οικΙγοιΙ (1υ ΙοχΙο.||. ή ύττόθεσις τρέζει να άναφερθή εις τό δικαστήριον (ε'ς την ^ουλήν), ίΐ ΓαυΙ οη γοΓογογ α Ια οηαηι- 1)Γ€. ||. ό αναφερόμενος, (ό υπο- γεγραμμένος εις την άναφοραν), ΙΌχροδαηΙ; Ιο ρόΙίΙΐοηηαίΓΟ.

Αναφορά (ή), ΓαρροΓΐ, Γοΐαΐίοιι,θ. ρόΐίΐίοη, θ. ρΐαοοΐ, δυρρίίςυβ, θ. ααΊτδδο, θ. (ιδιαιτ. δικαστ.) γο- €|ΐι^ΐ6, θ. ρΐαίηίο, θ. ||. δίδω ά- ναφςράν , (ΙοηηοΓ (ρΓΟδοηΐΡΐ) υηο ιτςιιιΗο. ||. έςαιτεΐται δια της αναφοράς του , Ϊ1 άοηίαηϋο ραΓ δ»1 ΠΜμιύΙο. ||. έ-Ι τγ, ανα- φορά του Ιιϊνος , δαΓ Ια ΓοςυιΗτ ίΐ'υη Ιοί. || . ό δίδων (παρουσιά- ζων) άναφοραν, Ιο ρόΙΐΙίοηηαίπ\

Αναφόρι (τό), ναυτ., οοηίΓΟ-οοα- ΓαηΙ.

Αναφορικός, ή, όν, ΓβΙαΙίΓ.

Αναφορικώς, έπίρ. ΓοΙαΙίνοηιοηΙ.

Άναφορογράφος(ό), νλγ., όϋΓΪναϊη ρη1)1ίο.

Αναφυλλητόν (τό), δαη^Ιοί.

Αναφύω, Μ. φύσω, (αρχ.), ΓαίΓΟ ΓΟ- ηαίίΓΟ ; ΓορΓΟίΙυΐΓΟ. ||. (συνήθ. μσ.) ΓοηαίΐΓβ • ( μτνμ. και τρτ- πρσ.) δαΓνοηΐΓ, δβ ρΓόδοηΙβΓ. ||. άφ^ ου πέσουν τά πρώτα "δόντια, αναφύονται δίλλα, ςηαοά* Ιβ8 ρΓβ- ιηίβΓϋδ (ΙοηΙδ βοηΐ Ιοηι!>068 , ίΐ 6η Γεηα)1 ϋ'αυίΓΟδ.

Αναχαιτίζω, Η. ίσω, βιτόΐβΓ, Γβ- ΙοηΐΓ.

Αναχαίτισις, εως (ή), ΓαοΙίοη ά*βΓ- Γ^ΙβΓ (άβ ΓβΙβΠΙΓ), ΓβρΓΟδδίοη, θ.

Αναχώρησις, εως (ή), Γβοίίοη <]#

ρβΓίίΓ Ου <1β δβ ΓβΙΙΓβΓ, <1βρθΓ(,

ΓβίΓαίΙο, θ.

Αναχωρητής, οΰ (ό), &ηαεοθΓβΙθ.

Αναχωρώ, Μ. ήσω,ρατΙίΓ; δβ Γβίί- ΓβΓ, δ'βη αΙΙβΓ. || . ό ταχυδρόμος αναχωρεί την δείνα ώραν, Ιβ οου- ΗβΓ ρατί α Ιοίΐβ ηβυι*β. ||. «Τνε εν τψ άναχωρεΤν, ΐΐ βδΐ δϋΓ Ιβ (ΙόραιΙ. || . θα αναχωρήσουν όσον οΰπω, ίΐ^ δ'βη ϊγοιιΙ οίβηΐόΐ. ||. άνεχώρησαν, βΐΐβδ δ'βη δοηΐ αΐ- Ιόβδ. || . (ό υπηρέτης) θέλει ν' α- ναχώρηση, ίΐ άβιηαηάβ δοη οοη-

Αναψυχή (ή),-Άνεσις , ΓβΙΔβΙΐβ, ΐΓ(•νβ θ.

Ανδραγάθημα (τό) καΐ

Ανδραγαθία (ή), Ιταϊΐ άβ ΒΓίΙΥΌυ- Γβ ((Ιβ βθϋΐ•ακρ),αοΐΗ)η ά'βοΐβί, βχρίυίΐ ςιιβπ'ίβτ, ΓηιΙ (Ι'απιιβδ, (πλθ.) ΙιαυΙδ ΓαΐΙδ; (ε'ρων.)ρι-ου- βδδο, θ.

Ανδραγαθώ, Μ. ήσω, (ΙοηηβΓ (Ιβδ ρΓβιΐΥβδ ϋβ ΠΓανουΓβ, δβδί^ηα- ΙβΓ ρβτ ϋβδ αοΐίοηδ ά'βο1αΙ(ραΓ (Ιβδ ηαυίδ ΓαίΙοδ (Γαηηβδ).

Ανδραδέλφη (ή), Ια δοβυΓ <1υ πιλπ (Γβίαΐίνβπιβηί ά Ια Γβηιηιβ), Ββΐ- Ιο-δβρυΓ, (καΐ εις τάςάμοιβ.προσ- φων. άπλ.) δοευΓ.

Ανδράδελφος (ό), ΙβΓΓβτβ (Ι υ ηιβη (ΓβίαΙΪΥβπιβηΐ α Ια Γβηιηιβ), Ι)β- αυ-ΓιβΓβ, (καΐ εις τάς άμοιδ. προσφων. άπλ.) ΓΓθΓβ.

Ανδράκλα, ας (ή), φ. ρουΓρίβΓ.

Ανδράποδον (τό), άρχ.,ΥίΙβδβΙανβ.

Ανδραποδώδης, ους (ό,ή), ςυί α Ιβδ* δοοίϊηιβηΐδ (Ια ηαδδβδδβ) ιΐ'υη βδοΐανβ, δΓΓνίΙε, βη]ββΐ.

Ανδρας, α (ό), κοιν. ό Ανήρ.

Ανδρειεύω, Μ. εύσω, (κοιν.), <1β- υοιιϊγΓογΙ, α*όρ1ογβΓ άυβουΓα^β.

Ανδρείος, α, ον, ΥαίΗαηΙ , ναΐβυ- Γβιιχ, 1)ΓαΥβ, βοιίΓβ^βυχ.

Ανδρείως, έπίρ. ΥαίΙΙαηιβηΙ, &Γα- ΥβηιβηΙ, ΥαΙβυΓβυδβωβηΙ; οου- Γα^βιΐδβηιβηΙ, £βηβΓβυδβιηβηΙ.

Ανδρία (ή), βουΓα^β ιυλίβ , &Γα- νουΓβ, θ. ναΙβιΐΓ, θ. ναΐΐΐαηοβ, β.

Α νδριαντοποιός (ό), δΙαΙυαίΓβ, δβυΐ- ρίβιΐΓ.

Ανδρ-.άς, άντος (ό), δίαΐυβ (χυρ. ά' υη Ιιοπιηιβ), θ.

Ανδρίκειος,α, ον, κοιν. αντί -

Ανδρικός, ή, όν, (Γήοπιηιβ, ςυΐ αρραηίβηΐ α Πιο πι πι β οα ςυί εοοΥΐοηΙ α υη ηοηιηιβ ; <ϋ$ηβ ά%υη Ιιοπιηιβ, υιγϊΙ ; ηαέΐβ ; οου- Γα^βυχ. ||. ή ανδρική ήλιχία, ΓΑ- ^β νίπΐ, Ια ΥίΓΗίΙέ.

Ανδοιχώς, έπί^. νίΓΐΙβηιβηΙ.

ΑνδρογυναΤκα, ας (ή), χοιν. , Γοΐη*

ϋί9ίίίζθεΙ όγ

ΟθΟ§Ϊ€

ΑΝΕ

ιη* ηοιηιη&δββ, βπιιχοη•, θ. τ1• γ•$ο, £βηά*πηβ, 6.

λνδρόγυνον (τό), ιηέη4£β, οουρίβ

Χνδρομοίριον (τό), (τό μερίδιοντής γυναικός από τήν κληρονομίαν τον ανδρός της) , &υ£ΐηβηΙ άβ άοΐ; άου&ΪΓβ.

Ανέγγιχτος, η, ον, χοιν. ό Αθικτος καΐ Ανέπαφος, ίηΐ&οΐ.

Ανεγείρω, Μ. εγείρω (0ά), βΙβνβΓ (υη έεΐΐέοβ); βη^βΓ (υη Ιβπιρίβ, υηβ &1*1ηβ βΙο),βάί6βΓ. ι)Μ- ΙΪΓ όρ ηοατβ*α, ΓβΙβνβΓ (οβ ςοί *χμΙ Ιοιηοβ «β πιίηβδ), Γββάί-

6βΓ, ΓβΟΟίΙδΙηΐίΓΟ.

λνέγεοσις , εως (τ,) , βΊβΥΛίίοη (ά' ιιη έάήϊοβ), 0. β>βοΙίοη (ά'ηη ίβηιρίβ βίο), θ.

Ανεκδιήγητος (δ, ή), ςήί ηβ δΛϋ- Γ•ί< έιτβ Γ&οοηΙέ, (Γρφ.) ίηβ-

η*ΓΓ&1)]β.

Χνέχδοτος (6, ή), ίηβάίΐ; ιηβοάο-

!β, ιηβοάοϋςυβ. Ανέκκλτ/τος (6, ή), (κυρ. δίκη) δβΐΐδ

«Ρρβί, βΠ άβΓΠΙβΓ ΓββδΟΓ*.

Ανεκλάλητος (δ, ή),- Ανέκφρας-ος.

Ανέκλεπετος (ό, ή), φιί ηβ δ'βΟΒ- ρββ ]&πι&ίδ, οοηΐίπηβΐ.

Ανεκτέλεστος (6, ή), ίηβχέοηίβηΐβ.

Ανεκτικός, ή, όν, φΐί δ*Η βηάα γ«γ (δορροΓίοΓ) , ρ&ϋβηΐ ; Ιοίέ- τ»οΙ, ίοάα1&βηΙ, βηάηπιηΐ.

Ανεκτίμητος (6, ή), ςυ'οη ηβ Μη• γ•Κ ΐΓορ αρρΓέοίβΓ, ίη&ρρΓέβΐ- •οΐβ , ίηβδίίπιαηΐβ ; ίπφ&γλοΐβ

λνεκτδς, ή, όν, Ιθ1β> βΟΐβ , δαρ- ροτΙ&Μβ. || . εις τδν τόπον τού- τον ολαι αϊ θρησκεΤαι είνε ανεκτοί, •ηδουΰτβίοη ΙοΙβΓβ) ΙοηΙβδδοι*- Ιβδ άβ Γβ1ί£ΐοη ά&ηδ οβ ρ&γδ. || . εΤνε ανεχτόν τούτο; σας ερω- τώ, ρβυΙ-οο ΙοΙβΓβΓ οβ1&? ]β τοαδ Ιβ άβιηιοάβ.

Ανέκφραστος (6, ή), ίηβχρΓΐηΐα1>1β7 ίοάίαοΐβ, ίηββαΜβ.

Ανελεημονα, χοιν. αντί Ανελεημό- νως, έπίρ., Τβ« Ανηλεώς.

Ανελεήμων, όνος (6, ή), 7δε Ανη-

Ανελλιπής, ους (δ, ή), αςιιίηβη ηβ

Ανελλιπείς , έπίρ. δΑΠδ φΐβ ΓΙβη ^

η&ηατιβ ; δ*ηδ Γ&υΙβ. ανέλπιστος (ό, ή), ίηββρβ>έ, ίη&Ι-

Ιεοάυ, ίοορίηέ, ίιηρρένιι. Ανέμη (ή), έργαλ., ΙουτηβΙΙβ, θ.

άτήάοίΓ. Ανεμίζω, Μ. (σω, 6£ΪΙβΓ Γλϊγ, έ-

▼εηΐβΓ, ΓιΐΓβ <1α νβηΐ («νββ υη

^αιΐιίΐ). λνε^β^^ς (τ0), ένβηίαίΐ, έΥβη-

*•ΐτ ^χ^ρ. τί τον μαγειοειοΰ).

ΑΝΕ

λνιμοβλογιά (ή),ρβι ΙβΤβΓΟίβΥο- 1«η(β, 9. (ιατρ.) τίΓίοβΙΙβ, 0.

λνβμοδβίχτης, ου (6), £1Γ0116116, θ. (ιδίως ναυτ.) ρβηοη (χυρ. τό έχ κτερων). ||. (μτφορ.) γυρίζει μέ χά- θε άνεμο ν ώς άν άνεμοβείχτης, ί] ίουΓηβ ά ΙοαΙ τβηΐ οοηιιηβ αηβ

^ΓΟϋβΙΙβ.

Χνεμοίούρβ, ας (ή),έργαλ.-λνέμη. ί) (μτφορ. επί άνθρ.) - λνεμο• δείχτης, §ΪΓθυβΙΙβ, θ.

Χνεμοζάλη (ή), βουρ Λβ ΤβηΙ, 0- Γδ^β, ΙουΓηιβηΙβ, θ. ηοιίΓ&δςιιβ. 0. || . όλύχος •ίς την άνεμοζάλην /αίρεται, (ιταροιμ.), ρΑβηβΓ βη βαιι (Γουηΐβ.

Χνεμομάζωμα (τό), «υ/ρ. μόνον εις τό πλθ. χαΐ εις τήν -παροιμ. η λ- νεμομαζώματα , διαβολοσχορπί- σματα,« οβ φΐί νίβηΐ άβ Ια Οά (β, β'βη ΓβΙοηΓηβ &τι ΐΑηιηουΓ.

Ανεμόμυλος (ό) , ηιουΐίη α νβηΐ

Ανεμοπύρωμα (τέ),χοιν. τό Ερυσί- πελας.

Ανεμος (6) , νβηΐ. §. (ιατρ. εις τό πλθ.) α&ΙυοδίΙβδ, θ. πλθ. νβηίο- δίΐόβ, 0. πλθ. νβη(δ.

Ανεμπόδιστος (ό,ή), ςοΐ η'βδΙρΛδ ου ςυΐηβ δ«υΓ&ίΙέ(Γ6βπιρύοηέ

λνεμποδίστως , έπί^. δβηδ οηδίβ- οΐβ, βληβ βπιρέοηβηιβηΐ.

Άνεμώδης, ους (δ, ή), νβηΐβαχ

Ανενδεής, ους (ό,ή), ςώ η'β βη- οηη οβδοίη.

Χνένδεχτος (ό, ή), αρχ., ςιιί η'βδί ρββ ροδδϊοΐβ , ίπιροδδίηΐβ.

Χνενδεώς, έπψ. δ»ηδ λυοιγ ηβηλ

άέδΪΓΟΓ.

Ανένδοτος (ό, ή), ςαί ηβ οέάβ 8

Ηβη. Ανενδότως, έπψ. δληδ Γβΐέοηβ. Ανενέργητος (ό, ή), β*ηδ βί&ΟΑΟί-

16, ίηβΓβολοβ. Ανινόγλητος (ό, ή) , ς«β Πβη ηβ

ΐΓοαηΙβ (ηΊηοοηιηιοάβ,ηΊηςιιίέ-

Ιβ). Ανενο/λήτως, έπψ. δ&ηδ 6ΐΓβ ίη-

ςυίβΐό). Ανεξαιρέτως, έπίρ. δ&ηδ βιοβρίίοη,

δ&ηδ ΓβδβΓΥβ. Ανεξάλειπτος (ό, ή), ΙηοΟ'αςαοΙβ,

ίηίίόίβηίΐβ. Ανεξαλόίπτως, έπίρ. (Ιΐΐϋβ Πΐαηίέ-

Γβ ίηβίίας&ηΐβ. Ανεξάντλητος (ό,ή), ίηέρυίδΑΟίε,

ίηΙαίΊδδαοΙβ. Ανεξαρτησία (ή), ίηίΐέρβηίίβηοβ, θ.

|| . ό υπέρ ανεξαρτησίας πόλεμος

των Ηνωμένων Επαρχιών της

Αμβριχής, 1β £ΐιβιτβ (1β Γίη(1ύ-

ρβη^ληοβ άβδ £ΐαΙδ- ϋηίδ άΑ-

ηοέηςιιβ• λνίξορτητος (ό,ή), ίηά^ρ^ηάαηΙ .

ΑΝΕ

27

Ανεξαρτήτως , έπφ. ά'ηηβ ΐηΐηΐβ- Γβ ίηάύρβηά&η(β, ΐηάέρβη^Αηι- ηαβηί. Ανεξέλεγκτος (ό, ή), φιί η'ββΐ ρ&δ οη ηβ δ&ιΐΓ&ίΙ 6ΐΓβ οοηναίηου {άέκύοηίΐέ^ ΓέΓυΙέ). Ανεξελέγχτως, έχψ. δ&ηδ έΐΓβ ου δ&ηδ ρουνοΐΓ έΐΓβ οοηΥλίηου (ύέηιοηΐι-ό, βίο).

Ανεξερεύνητος (ό, ή), ίηδθπιΙβ1)1β ; ΙπιρέηέΐΓ&ηΙο.

Ανεξέταστος (ό, ή), αω η'β ρ&δ 6- Ιέ έΐΛΐηΐϋβ.

Ανεξετάστως, έπί^. δϊηδ βχ&ηιβη, δβηδ ίηΓοΓηι&Ηοη,δ&ηδβηςυ^Ιβ.

Ανεξήγητος (ό, ή), ο,υί η'* ρΛδ β- 16 ου ηβ δβυΓβΐΙ έΐΓβ βιρϋα,υβ, ίηβιρ]ίο&1>1β